Tibetan
།དགེ་སློང་འགྲོ་བར་ཆས་པ་དང༌། གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་ནད་པ་དང་ནད་གཡོག་དང་ལས་སུ་བསྐོས་པ་ལས་གཞན་པས་ཇི་སྲིད་དུ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དགེ་སློང་ངམ་དགེ་སློང་མ་དེར་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཟན་མ་བརྩམས་ཀྱི་བར་དུ་གཡོས་མལ་དང་སྤྱི་བུངས་ལས་རང་གི་སྐལ་བ་མནོས་ཏེ་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་གཉིས་སམ་གསུམ་ཞིག་མགྲོན་དུ་བོས་ན་དེར་ཡང་གཡོས་མལ་དང་སྤྱི་བུངས་ནས་མནོས་ཏེ་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །གཙུག་ལག་ཁང་ན་དགེ་སློང་གཅིག་པུ་ཞིག་གནས་ན་དེས་ཀྱང་ཟན་ནར་མ་བཀད་ས་ལས་གཞན་དུ་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་གཅིག་པུ་ཞིག་མགྲོན་དུ་བོས་པར་གྱུར་ན་དེས་ཀྱང་སྦྱིན་བདག་གིས་བསྐོས་པ་མ་གཏོགས་པ་གཡོས་མལ་དང་སྤྱི་བུངས་ལ་མནོས་ཏེ་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །མགྲོན་དུ་བོས་པར་འགྲོ་མི་ནུས་པའི་རྐྱེན་བྱུང་ན་ཡོན་བདག་གིས་སྤངས་པ་མ་གཏོགས་པར་ཚུས་ཟན་མནོད་པར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་ནི་ལྷན་ཅིག་བཀད་ས་གཅིག་ཏུ་ཟན་བཟར་ཡང་རུང་ངོ༌། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་སུམ་ཅུ་དྲུག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་འདུལ་བ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ། བམ་པོ་ཉིང་ཤུ་བརྒྱད་པ། དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཉེ་བ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སར་པ་སྐྱེས་ཕྲན་གཞོན་ནུ་བཅུ་བདུན་སྡེའི་ཚོགས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་ན་དེ་དག་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ། མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་སོ། །བུད་མེད་ནི་སྲེད་པ་སྤྱད་པ་ཡིན་པས་བུད་མེད་ཀྱིས་དེ་དག་མཐོང་ནས་བྲང་བརྡུངས་ཏེ་སྨྲས་པ། འདི་དག་སྐྱེས་པ་གང་དག་གིས་འདི་དག་སྐྱེས་མ་ཐག་གི་ཁ་ལན་ཚྭས་འགེངས་པར་མ་ནུས་པ་དང༌། བྲལ་ཕྲག་ཏུ་ཁྲོན་པ་བཅུག་སྟེ། འབྲང་བར་མི་ནུས་པ་དེ་དག་གིས་ཅི་ཐོབ། བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་ཉམ་ང་བར་གྱུར་ནས་ སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གིས་ཟན་བཅད་པར་གྱུར་པ་ནི་བླའི། ཚིག་ངན་པ་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཐོས་པར་གྱུར་པ་ནི་མི་རུང་དོ་ཞེས་དེ་དག་དེ་ཉིད་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྟེ། ཟན་བཅད་པ་བྱས་ནས། དེ་དག་གིས་ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་ལས་མདངས་མ་ཡལ་བ་དེ་སྲིད་དུ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཏྲོན་བྱས་ནས་གང་གི་ཚེ་ལུས་ལས་མདངས་ཡལ་བ་དེའི་ཚེ་ན་གློས་ཕབ་སྟེ་ཉལ་ལོ། །གྲོང་ཁྱེར་བསྐྱེད་མོས་ཚལ་ལ་དགའ་བ་དག་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དག་ཁྱེར་ཏེ་མཉན་ཡོད་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་དོང་ནས་འཆའ་བར་བྱེད། ཟ་བར་བྱེད་འཐུང་བར་བྱེད་པ་ན་བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་གིས་དེ་དག་མཐོང་ནས་ལྟོ་བ་ལ་ཉུག་པར་བྱེད་པ་ན། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་གསོལ་བཞེད་དམ། འདོད་དོ་།དེ་དག་གིས་བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་ལ་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་བྱིན་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་ལོངས་སྤྱད་ནས་ཟུང་དུ་བསྡེབས་ཏེ་འཆག་ཅིང་ཁ་ཏོན་བྱ་བར་བརྩམས་པ་དང༌། ཉེ་དགས་དེ་དག་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཀྱ་མའོ་བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་གིས་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་སོ། །བཙུན་པ་ཉེ་དགའ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེ་ན་ཆོས་མངོན་པར་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །སྦྱིན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་བདག་གིས་ལེན་པ་པོ་ལ་ཟས་བྱིན་ན་གནས་ལྔ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ། ཚེ་སྦྱིན་པ་དང༌། ཁ་དོག་སྦྱིན་པ་དང༌། སྟོབས་སྦྱིན་པ་དང༌། སྤོབས་པ་སྦྱིན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་སྦྱིན་པ་ནི་བདེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟོས་ན་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་གྱི་མ་ཟོས་ན་མི་འགྱུར་རོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ས་ཟོས་སམ། ཟོས་སོ། །ཁྱེད་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟར་རུང་ངམ། གལ་ཏེ་དུས་སུ་མ་རྙེད་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ལྟོགས་ཏེ་འཆི་པར་བྱ་འམ་ཅི་ཞེས་ཟེར་ནས། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་དུས་མ་ཡིན་པར་བཅའ་བ་དང་ཟ་བར་བྱེད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང༌། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་ལ་རྨས་ནས། དགེ་སྤྱོང་གི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། རུང་བ་མ་ཡིན་པ། ཚུལ་དང་མཐུན་ པ་མ་ཡིན་པ། དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་རྣམ་པར་སྨད་དེ། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་དུས་མ་ཡིན་པར་བཅའ་བ་འམ་བཟའ་བ་འཆའ་འམ་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་བཅུ་བདུན་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྦྱོར་མི་བཟོད་པ། ཉེས་པ་ནི་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བ
Chinese
比丘行乞时，以及突然来访者、病人、病人的侍者和被委派者之外的人，只要行梵行，所有属于该比丘或比丘尼的人，在饭食未开始前，不得从厨房和公共堆积处拿取自己的份额食用。如果邀请了两三个比丘做客，也不得从厨房和公共堆积处拿取食用。如果寺院里只有一个比丘居住，他也不得在饭食分配处以外的地方食用。如果单独邀请了一位比丘做客，他也不得从厨房和公共堆积处拿取食用，除非施主指定。如果发生了无法应邀赴宴的情况，除非施主放弃，否则不得接受供养的食物。比丘和比丘尼可以一起在同一个分配处食用饭食。后续的修改与之前相同。关于聚众饮食的堕罪，第三十六条已经讲完。《别解脱经广释·律藏总集》第八卷。关于非时食的堕罪缘起是：佛陀世尊住在舍卫城的祇陀林给孤独园。当时，具寿大目犍连之子等近侍为首的萨尔帕所生的十七位年轻人的僧团出家并受具足戒。当时，他们早上穿好裙子，拿着钵和法衣，前往舍卫城乞食。因为女人是贪欲的行者，所以女人们看到他们后捶胸说道：这些男子，哪个男人没能用盐填满他们刚出生的嘴，没能在摇篮里挖坑，不能跟随他们而得到了什么？十七人僧团感到害怕，说道：我们断食是好的，听到这样难听的话是不好的，于是他们立即返回，断食。他们只要身体的光泽没有消失，就一直致力于善法，当身体的光泽消失时
English
When a monk is setting out to beg, as well as those other than sudden visitors, the sick, attendants of the sick, and those who have been appointed, as long as they practice brahmacharya, all those belonging to that monk or nun should not take their share from the kitchen and the common heap to eat until the meal has begun. If two or three monks are invited as guests, they should also not take from the kitchen and the common heap to eat. If a single monk resides in a monastery, he should also not eat anywhere other than the place where food is distributed. If a single monk is invited as a guest, he should also not take from the kitchen and the common heap to eat, unless designated by the patron. If a situation arises where one cannot attend the invitation, one should not accept the offered food unless the patron has relinquished it. Monks and nuns may eat together in the same distribution place. Subsequent modifications are the same as before. The thirty-sixth transgression concerning eating in assembly has been explained. The Extensive Commentary on the Pratimoksha Sutra, Collected from the Vinaya, Volume Eight. The basis for the transgression of eating at the wrong time is as follows: The Buddha, the Bhagavan, was residing in Anathapindika's Grove in Jeta's Grove in Shravasti. At that time, the Venerable Great Maudgalyayana's son, along with his close attendants and others, ordained and fully ordained a group of seventeen young men born in Sarpa. At that time, they put on their lower garments in the morning, carried their bowls and robes, and went to Shravasti to beg for alms. Because women are practitioners of desire, the women saw them and beat their breasts, saying: These men, which men were unable to fill their mouths with salt as soon as they were born, unable to dig a pit in the cradle, what have they gained by not being able to follow them? The group of seventeen became frightened and said: It is better for us to fast, it is not good to hear such unpleasant words, so they immediately returned and fasted. As long as the radiance of their bodies did not fade, they devoted themselves to virtuous practices, and when the radiance of their bodies faded
Chinese
之时便将衣物放下而睡了。喜欢城市园林的人们拿着食物和饮料，从舍卫城外前往祇陀林中游玩。当他们吃喝时，十七群的人们看到他们，便靠近他们的腹部。那些人说道：圣者们想吃吗？想要。那些人便将食物和饮料给予十七群的人们。他们享用后，便一起行走并开始念诵。近喜看到他们念诵，便说道：奇哉！十七群的人们非常精进啊！尊者近喜，世尊安乐时会宣说阿毗达磨。布施者和施主向接受者布施食物，便是布施五处，即布施寿命，布施容色，布施力量，布施辩才，布施精进，是会安乐的，这样说道是善说的，吃了便会具有辩才，不吃便不会有。你们吃了吗？吃了。你们可以非时而食吗？如果不能按时得到，难道我们要饿死吗？这样说着，少欲的比丘们便呵责道：为何比丘们非时而行和吃呢？进行诽谤，进行辱骂。当说这些话时，比丘们禀告了世尊。之后，世尊因为这件事，这个缘起，这个因缘，而召集了比丘僧团，呵责十七群的人们说：这不是沙门的行仪，不是随顺的，不是可以的，不是合乎规矩的，这不是出家人应该做的。以多种方式进行呵责，因为看到了制定学处的十种利益，我的声闻们应该如此念诵学习的根本：如果任何比丘非时而行或吃食物，便犯堕罪。这样制定了学处。处所是舍卫城，人物是十七群，烦恼是难以忍受的结合，罪过是非时而食。其中，所谓任何比丘是指
English
At that time, they would put down their clothes and sleep. Those who enjoyed the city gardens would take food and drink and go out of Shravasti to wander in the Jeta Grove. When they were eating and drinking, the groups of seventeen saw them and approached their bellies. Those people said, "Do the noble ones wish to eat?" "Yes, we do." Those people gave food and drink to the groups of seventeen. After they had enjoyed it, they walked together and began to recite. Nearsaw saw them reciting and said, "How wonderful! The groups of seventeen are very diligent!" Venerable Near, when the Blessed One is at ease, he will expound the Abhidharma. When a giver and a donor give food to a recipient, they are giving five things: they are giving life, giving complexion, giving strength, giving eloquence, and giving diligence, which will lead to happiness. This is well said, for if one eats, one will have eloquence, and if one does not eat, one will not have it. "Have you eaten?" "We have eaten." "Are you allowed to eat at the wrong time?" "If we cannot get it on time, are we to starve to death?" Saying this, the monks with few desires rebuked, "Why do the monks go and eat at the wrong time?" They reviled and insulted them. When they said these things, the monks reported it to the Blessed One. Then, because of this event, this origin, and this cause, the Blessed One convened the Sangha of monks and rebuked the groups of seventeen, saying, "This is not the conduct of a Shramana, it is not in accordance, it is not permissible, it is not in accordance with the rules, it is not something that a renunciate should do." He rebuked them in various ways, and because he saw the ten benefits of establishing the precepts, my Shravakas should recite the basis of learning in the Vinaya as follows: "If any monk goes or eats food at the wrong time, he commits a Patayantika offense." Thus he established the precept. The place was Shravasti, the people were the groups of seventeen, the affliction was an unbearable combination, and the fault was eating at the wrong time. Among them, the term "any monk" refers to