Tibetan
འི་ཟས་རུང་བ་དུས་ཀྱིས་སྟོབས་ན་སྤངས་པ་ལ་སྟོབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཡང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ལྟུང་བ་འབྱིན་པ་པོས་ཀྱང་དེར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་ཉིད་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ལྷག་བོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཟས་རུང་བ་བཟའ་བ་ལྔ་དང་བཅའ་བ་ལྔའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དུས་ཀྱིས་སྟོབས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱིས་སྟོབས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཕ་རོལ་པོས་དང་དུ་བླངས་ཀྱང་རུང་མ་བླངས་ཀྱང་རུང་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཟས་སྤངས་པ་ཉིད་དང༌། ལྷག་བོར་མ་བྱས་བ་ཉིད་དག་ལ་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་བ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་ཟས་སྤངས་པ་ཉིད་དང༌། ལྷག་བོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་དང༌། དེར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་དང་སྟོབས་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་སྤངས་པ་ལ་སྟོབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །ཟས་སྤངས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལྷག་བོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་བ་ལ་སྤངས་པ་ཉིད་དང་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཟས་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་ཉམས་པ་དང་མ་ཆགས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་ཉམས་པ་དང་མ་ཆགས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་ལོང་མ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཕྲིན་པ་དང་སྤྲིང་ཡིག་ལ་སོགས་པས་སྟོབས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་ བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་ཟས་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དེར་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཉིད་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལྷག་པོར་བྱ་མི་དགོས་པ་ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་དང༌། ཞག་བདུན་པ་དང༌། འཚོ་བའི་བར་དུ་བཅང་བ་དང༌། དུས་ཀུན་ཏུ་རུང་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །མ་བསྟབས་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས
Chinese
如果食物适宜，因时间关系而食用已舍弃之物，则成为犯堕罪之根本。比丘已经吃完食物并且已经舍弃，即使犯堕罪者也知道这一点，如果犹豫不决地吃，则没有过失。对于比丘本身没有过失。对于没有剩余之物本身没有过失。对于属于五种可食之物和五种可饮之物中的任何一种适宜食物，没有过失。因时间关系而食用没有过失。因清净之表相而食用没有过失。无论他人接受与否，都没有过失。此之作者乃是舍弃食物本身，以及对于没有剩余之物等主要认知者本身。对此，以五支成为根本堕罪，即比丘舍弃食物本身，以及没有剩余之物本身，并且知道这一点，以及适宜时间的食物和食用。如果这些支分不齐全，则根据情况而有过失。加行的堕罪是恶作，即只要开始进行食用已舍弃之物的加行，直到没有达到根本，都是恶作。对于根本，每进行一次不同的加行，就有一次恶作。对于不是舍弃食物本身，以及不是没有剩余之物本身，却认为是舍弃食物本身和没有剩余之物本身，以及犹豫不决地吃，都是恶作。对于不适宜的食物，是恶作。对于退失的比丘和不执着的比丘，是恶作。对于退失的比丘和不执着的比丘，是恶作。对于比丘尼，是恶作。通过信使和书信等食用，是恶作。加行的加行的堕罪是微细的恶作，即有多少加行，就有多少加行的加行，加行恶作的加行也是恶作，即是微细的恶作。没有堕罪的情况是，对于没有舍弃食物本身，没有堕罪。对于没有剩余之物本身，没有堕罪。对于不知道这一点本身，没有堕罪。对于不需要剩余，适合时食，以及七日食，以及终生持有的食物，以及任何时候都适宜的食物，没有堕罪。对于没有请求的食物，没有堕罪。对于初学者和疯癫者，
English
If food is suitable, eating what has been abandoned due to time becomes the basis for committing a downfall. A bhikkhu has already eaten and abandoned the food, and even the one who causes the downfall knows this. If one eats with hesitation, there is no fault. There is no fault for the bhikkhu himself. There is no fault for what has not been left over. There is no fault for any suitable food that belongs to the five edible foods and the five drinkable foods. There is no fault for eating due to time. There is no fault for eating due to a pure appearance. There is no fault whether others accept it or not. The agent of this is the abandonment of food itself, and the one who mainly recognizes what has not been left over. In this case, the five limbs become the root downfall: the bhikkhu abandons the food itself, and what has not been left over, and knows this, and the food is suitable for the time and is eaten. If these limbs are not complete, there is a fault accordingly. The downfall of the preparation is a misdeed. As long as one begins the preparation for eating what has been abandoned, until one does not reach the root, it is a misdeed. For each different preparation made for the root, there is a misdeed. For what is not the abandonment of food itself, and what is not the absence of leftovers, but one thinks it is the abandonment of food itself and the absence of leftovers, and eats with hesitation, it is a misdeed. For unsuitable food, it is a misdeed. For a fallen bhikkhu and a non-attached bhikkhu, it is a misdeed. For a fallen bhikkhu and a non-attached bhikkhu, it is a misdeed. For a bhikkhuni, it is a misdeed. Eating through messengers and letters is a misdeed. The downfall of the preparation of the preparation is a subtle misdeed. As many preparations as there are, there are as many preparations of the preparation. The preparation of the misdeed of the preparation is also a misdeed, which is a subtle misdeed. There is no downfall for not abandoning food itself. There is no downfall for not leaving anything over. There is no downfall for not knowing this. There is no downfall for what does not need to be left over, is suitable for timely eating, and is kept for seven days, and is held for life, and is suitable at any time. There is no downfall for food that has not been requested. For beginners and the insane,
Tibetan
་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་པ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་ལ་སྟོབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཉེས་རྩོམ་མི་བྱའོ། །ཀླན་ཀ་མི་བཙལ་ལོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། སྤངས་པ་ལ་སྟོབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་སུམ་ཅུ་ལྔ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། བཅས་པ་དང༌། གནང་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བཅས་པའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ཀའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ལྷ་སྦྱིན་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཀུན་དགའ་ར་བའི་ནང་ན་འདུས་ཤིང་ཟས་ཟ་ན་དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་ཀུན་དགའ་ར་བའི་ནང་ན་འདུས་ཤིང་ཟས་ཟ་བར་བྱེད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང༌། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། ལྷ་སྦྱིན་ལ་རྨས་ནས། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། རུང་བ་མ་ཡིན་པ། ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་རྣམ་པར་སྨད་དེ། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། འདུས་ཤིང་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ། གང་ཟག་ནི་ལྷ་སྦྱིན་འཁོར་དང་བཅས་ པ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་མཐུན་པ་འདོད་པ། ཉེས་པ་ནི་འདུས་ཤིང་ཟ་བའོ། །གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་ཀ་ལན་ད་ཀའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ། །དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་ན་བ་དག་སྨན་པའི་གན་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་སྨན་སྟོན་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཞལ་སུས་གསོལ་ཅིག །སུས་སྦྱིན་པར་འགྱུར། བདག་གིས་གསོལ་ལོ། །ཅི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་དམ། མ་ལགས་ཏེ་དགེ་སློང་བསྙུང་བ་ཇི་སྙེད་པ་དག་གོ །བཞིན་བཟངས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་ཤིང་ཟ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བ་མཛད་དོ། །འཕགས་པ་དག་ཁྱེད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཅན་ལགས་པས་དེ་ཉིད་རྐྱེན་དུ་མཛད་ནས་གནང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་མཆིས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ནན་བའི་དུས་མ་གཏོགས་སོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་ལས་དག་ཀྱང་བྱས་ནས་དེ་དག་བཀྲེས་པས་གློས་ཕབ་སྟེ་ཉལ་ཞིང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཏོན་བྱེད་པར་མི་ནུས་པ་ན། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལྷགས་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་བདག་བསྟན་པ་ལ་གཅིག་པུ་བརྩོན་པར་བགྱི་བ་ལགས་ན། ཅིའི་སླད་དུ་གློས་ཕབ་སྟེ་གཟིམས་ཤིང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཏྲོན་མི་མཛད། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ཅག་བཀྲེས་སོ། །ཅིའི་སླད་དུ་ཞལ་སུས་མི་གསོལ། སུས་སྦྱིན་པར་འགྱུར། བདག་ཅག་གིས་གསོལ་ལོ། །ཅི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་ལམ། མ་ལགས་ཏེ་ཁྱེད་ཅག་ཁོ་ན་ལ་གསོལ་ལོ། །བཞིན་བཟངས་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་ཤིང་ཟ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བ་མཛད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་ཀྱི་དུས་མ་གཏོགས་སོ། །དགེ་སློང་དག་འགྲོན་བ་དོན་མཐུན་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོན་ལམ་དུ་འདོང་བ་ན་ཅི་ཙམ་ན་རི་བྲགས་ཤིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་དག་ཁོ་བོ་ཅག་རི་བྲགས་སུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུའི་བར་དུ་རེ་ཞིག་ཡུད་ཙམ་ཞིག་སྡོད་ཅིག །དོན་མཐུན་གྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་ པ་དག་ཤུལ་འདི་ན་ཆོམ་རྐུན་པའི་འཇིགས་པ་མཆིས་ཀྱི་ཚུར་གཤེགས་དང༌། བདག་ཅག་ཉིད་ཀྱིས་བསོད་སྙོམས་གསོལ་ལོ། །ཅི་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་ནམ་མ་ལགས་ཏེ། ལ་ལས་བཞི་ལའོ། །ལ་ལས་ལྔ་ལའོ། །བཞིན་བཟངས་དག་བཅོམ་ལྡན་འདུས་ཤིང་ཟ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བ་མཛད་དོ་ཞེས་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་ཤས་ཆེར་ཟན་བཅད་བར་བྱས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་ལམ་གྱི་དུས་མ་གཏོགས་སོ། །དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་འགྲོན་པ་དོན་མཐུན་དང་ལྷན་ཅིག་གྲུར་ཞུགས་ཏེ་ལྗོངས་རྒྱུར་འདོང་བ་ན་རི་བྲགས་ཤིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་དག་ཁོ་བོ་ཅག་རི་བྲགས་སུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བའི་བར་དུ་རེ་ཞིག་ཡུད་ཙམ་ཞིག་སྡོད་ཅིག །དོན་མཐུན་གྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་གྲུའི་ཤུལ་འདི་ན་ཆོམ་རྐུན་པའི་འཇིགས་པ་མཆིས་ཀྱི་ཚུར་གཤེག
Chinese
并且，没有被心烦意乱和感觉所威胁而堕落。应该学习的是，比丘在所有地方、所有情况下，都不应依赖于导致堕落的力量，而应学习。不要作恶。不要找茬。补救方法和以前一样。关于放弃的力量的堕落，第三十五条已经讲完。聚集而食的堕落之事的缘起是：由于制定和允许，有两种情况。制定的缘起是，佛陀世尊住在王舍城的光明园林卡兰达鸟之处。当时，提婆达多比丘和许多比丘一起，在寺院里聚集而食时，一些少欲比丘责备说：为什么比丘们在寺院里聚集而食？他们进行指责，进行嘲讽，进行辱骂。当时，比丘们将此事禀告了世尊。然后，世尊因为这件事、这个缘起和这个情况，召集了比丘僧团，斥责提婆达多说：这不是沙门的行径，不随顺，不合适，不合规矩，这不是出家人应该做的事。他以多种方式斥责了他，并且完全看到了制定戒律的十种利益，因此我的声闻弟子们应该这样诵读学习的根本：聚集而食则犯堕罪。这样制定了戒律。地点是王舍城。人物是提婆达多及其眷属。烦恼是不和谐的欲望。罪行是聚集而食。允许的缘起是，佛陀世尊住在王舍城的光明园林卡兰达鸟之处。许多生病的比丘去拜访医生，说道：贤者，请给我们开药。医生说：圣者们，谁来供养你们食物？谁来布施？我说：我来供养。是供养所有僧团吗？不是，只是供养生病的比丘们。贤者，世尊已经制定了聚集而食的学处。圣者们，你们的导师是慈悲的，所以
English
And, there is no falling into danger from being threatened by mental disturbances and feelings. What should be learned is that a Bhikshu should not rely on any form of power that leads to downfall in all places and at all times, but should learn to abandon it. Do not commit evil deeds. Do not seek faults. The remedy is the same as before. The thirty-fifth transgression concerning the power of abandonment has been explained. The basis for the transgression of gathering and eating is twofold: due to enactment and permission. The basis for the enactment is that the Buddha, the Bhagavan, was residing in the Kalanda bird sanctuary in the grove of light in Rajagriha (Royal City). At that time, when Devadatta and many Bhikshus were gathering and eating food together in the monastery, some Bhikshus with few desires rebuked them, saying: Why do the Bhikshus gather and eat food in the monastery? They accused, mocked, and insulted them. At that time, the Bhikshus reported this matter to the Bhagavan. Then, because of this event, this basis, and this situation, the Bhagavan convened the Bhikshu Sangha and rebuked Devadatta, saying: This is not the conduct of a Shramana, it is not in accordance, it is not appropriate, it is not in accordance with the rules, this is not something that a renunciate should do. He rebuked him in various ways, and having fully seen the ten benefits of establishing precepts, he said: My Shravaka disciples should recite and learn this root of discipline in this way: gathering and eating is a transgression. Thus, the precept was established. The place was Rajagriha. The person was Devadatta and his retinue. The affliction was discordant desire. The offense was gathering and eating. The basis for permission is that the Buddha, the Bhagavan, was residing in the Kalanda bird sanctuary in the grove of light in Rajagriha. Many sick Bhikshus went to visit a doctor and said: O virtuous one, please give us medicine. The doctor said: O noble ones, who will offer you food? Who will give alms? I said: I will offer. Is it to the entire Sangha? No, only to the sick Bhikshus. O virtuous one, the Bhagavan has established the precept of gathering and eating. O noble ones, your teacher is compassionate, so