Tibetan
ན་པ་དེའི་མདུན་དུ་ཙོག་པུར་འདུག་སྟེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། །བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འཚལ་མ་འཚལ་ལགས་ཤིང༌། སྤངས་ཏེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཐུག་པར་བགྱིས་པ་ལ་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་རྙེད་ཅིང་འཚལ་བར་འཚལ་ན་ལྷག་བོར་བགྱིས་ཏེ་བདག་ལ་སྩལ་དུ་གསོལ། །དེས་ཁམ་གཉིས་ སམ་གསུམ་ཟོས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ཀྱིར་གྱུར་གྱི་བཞུད་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཁྱོད་ཀྱིར་གྱུར་གྱི་ཅི་བདེར་གསོལ་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་མ་སྤངས་ལ་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ཟོས་ནས་དེ་ལྟར་ལྷག་བོར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་ལ་སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་བཟའ་བར་མི་བྱ་བར་དེས་ལག་པར་བྱིན་ནས་དེ་ལྟར་ལྷག་བོར་བྱའོ། །ཟ་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གང་གིས་བདག་གིས་དེང་འདི་ལས་ཟས་གཞན་མི་བཟའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྟག་པར་བྱས་ཏེ་ཟས་སྤངས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་བརྟག་པར་མ་བྱས་པར་སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པ་ཙམ་གྱིས་ཟས་སྤངས་པ་བྱས་བས་ཀྱང་ལྷག་བོར་བྱེད་དུ་གཞུག་ཏུ་རུང་ངོ༌། །དུས་སུ་རུང་བ་མ་ཡིན་བ་དང༌། དེ་དང་འདྲེས་པ་ལ་ནི་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་ལྔས་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་དང༌། མི་འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་དང༌། རྒྱབ་ནས་དང༌། གློ་ནས་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་དུ་འཇུག་པས་སོ། །དེ་ལས་ཟློག་པ་ལྔས་ནི་ལྷག་བོར་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་ལྔས་ནི་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་དང༌། མི་འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་གཞི་དང༌། ཐུ་བར་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་དུ་འཇུག་པས་སོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ལྔས་ནི་ལྷག་བོར་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལྷག་བོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མར་བྱས་ཤིང་བོར་བ་སྟེ། ལྷག་བོར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཟོས་པའི་ལྷག་མ་བོར་བ་ནི་ལྷག་བོར་ཞེས་བྱའོ། །གཅིག་གིས་ལྷག་བོར་བྱས་པ་མང་པོ་དག་གིས་ཀྱང་བཟར་རུང་ང༌། །ལྷག་བོར་བྱས་པའི་རྣམ་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་པ་ནི་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་དགེ་སློང་ཟས་སྤངས་པ་ཉིད་དང་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་ཟས་སྤངས་པ་ཉིད་ལན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ལྷག་བོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །སྤངས་པ་ཉིད་དང་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ། དེ་དག་ ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་ཉིད་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ཉིད་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཟས་དུས་སུ་རུང་བ་བཟའ་བ་ལྔ་དང་བཟའ་བ་ལྔའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཟོས་ཤིང་མགུལ་དུ་མིད་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིར་སྟན་གཅིག་པའི་ཟས་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་ནི་བཅས་པ་དང་གནང་བའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པས། དགེ་སློང་ཟས་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པར་དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་གང་ཡང་རུང་བ་ཟོས་ན་སྟན་གཅིག་པའི་ཟས་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ལ། ལྷག་བོར་བྱས་ཏེ་ཟོས་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །སྟན་གཅིག་པའི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་དགེ་སློང་འདི་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡི་དམ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་དེས་ནི་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་རུང༌། སྤངས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། ལན་ཅིག་སྟན་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་བྱིན་ལེན་བྱས་ཏེ་ཟོས་ཟིན་ཕན་ཆད་ཕྱིས་བྱིན་ལེན་བྱས་ཀྱང་རུང་མ་བྱས་ཀྱང་རུང༌། ལྷག་བོར་བྱས་ཀྱང་རུང་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་བའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དག་བཟའ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཟོས་ན་ཡི་དམ་རལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཟས་སྤངས་པ་ཉིད་དང་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་དག་ལ་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཟས་སྤངས་པ་ཉིད་དང༌། ལྷག་བོར་མ་བྱས་པ་ཉིད་དང༌། དེར་འདུ་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་དང་ཟོས་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཇི་སྲིང་དུ་སྟན་གཅིག་པའི་ཟས་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དང་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །ཟས་སྤངས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལྷག་བོར་བྱས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་སྤངས་པ་ཉིད་དང༌། ལྷག་བོར་བྱས་པ་ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཟས་བརྩམས་པས་སྡང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལྷག་བོར་བྱེད་པ་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་པ་སྤྱོད་ལ་མ་ལས་མ་ཉམས་པས་ལྷག་བོར་བྱས་པའི་ཟས་ལས་ཁམ་གཅིག་གམ་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་
Chinese
应当在那人面前蹲下，这样说道：请具德者垂听。我比丘名为某某，是否已经断除、完全圆满、达到究竟？如果需要获得食物和嚼物，请将剩余的食物赐予我。他吃两三口后，应当这样说：请享用属于您的食物。有些阿阇梨说：请随意享用属于您的食物。如果比丘已经吃完食物，但没有舍弃，也没有违反威仪，那么他自己吃两三口后，就这样留下剩余的食物。如果比丘已经吃完食物，并且已经舍弃，或者违反了威仪，那么就不应该再吃，而是应该用手递给他，就这样留下剩余的食物。如果吃的话，会犯严重的罪过。如果比丘心想：我今天不再吃其他食物，这样观察后舍弃食物；或者没有这样观察，只是因为违反了威仪而舍弃食物，也可以让他留下剩余的食物。对于不合时宜的食物，以及与不合时宜的食物混合的食物，不应该这样做。有五种原因可以说没有留下剩余的食物：在界限之外，在无法获得的地方，从背后，从腋下，以及让他违反威仪。与此相反的五种情况，则可以说已经留下了剩余的食物。还有五种原因可以说没有留下剩余的食物：在界限之外，在无法获得的地方，钵的底部，在膝盖上，以及让他违反威仪。与此相反的五种情况，则可以说已经留下了剩余的食物。所谓“留下”，就是留下并舍弃。留下食物的比丘舍弃吃剩的食物，就叫做“留下”。一个人留下的食物，很多人也可以吃。没有按照如上所说的留下食物的方式去做，就叫做没有留下食物。这样，已经说明了比丘舍弃食物和没有留下食物的特征。现在，将要说明堕罪的分类特征。比丘
English
One should squat down in front of that person and say these words: "Please listen, O virtuous one. I, a monk named so-and-so, have I abstained, completely perfected, and reached the ultimate? If there is a need to obtain food and edibles, please grant me the leftover food." After he has eaten two or three mouthfuls, he should say, "Please partake of what is yours." Some teachers say, "Please partake of what is yours as you please." If a monk has finished eating and has not renounced the food, and has not deviated from proper conduct, then he himself should eat two or three mouthfuls and leave the rest in that way. If a monk has finished eating and has renounced the food, or has deviated from proper conduct, then he should not eat it, but should give it to him with his hand and leave the rest in that way. If he eats it, he will commit a serious offense. If a monk thinks, "I will not eat other food from this day on," and having examined it in that way, renounces the food; or if he has not examined it in that way, but has renounced the food merely because he has deviated from proper conduct, then it is permissible to have him leave the rest. It should not be done with food that is not suitable for the time, or with food that is mixed with it. There are five reasons why it should be said that the food has not been left: outside the boundary, in a place where it cannot be obtained, from behind, from the armpit, and by causing him to deviate from proper conduct. The opposite of these five is said to be leaving the rest. Furthermore, there are five reasons why it should be said that the food has not been left: outside the boundary, in a place where it cannot be obtained, the bottom of the bowl, on the knees, and by causing him to deviate from proper conduct. The opposite of these five is said to be leaving the rest. "Leaving" means leaving and abandoning. The monk who leaves the food abandons the leftover food that has been eaten, which is called "leaving." The food left by one person can be eaten by many. Not doing it in the way that the manner of leaving the food has been shown above is called not leaving the food. Thus, the characteristics of a monk renouncing food and not leaving food have been shown. Now, the characteristics of classifying offenses will be shown. Monk
Chinese
舍弃食物本身没有过失。没有剩余食物本身没有过失。既是舍弃本身，又没有剩余，对这些产生认知本身和犹豫不决地食用没有过失。食用适合时宜的五种食物和属于五种食物范围内的任何食物都没有过失。吃完并吞咽到喉咙里没有过失。这里，关于一坐食的堕罪，是依靠遮止和开许而进行安立的。因此，比丘舍弃食物本身，没有剩余，食用任何适合时宜的食物，就会成为一坐食的堕罪。但如果剩余后食用，则表明没有堕罪。已经圆满接受一坐食功德的比丘，是由于圆满接受而产生的特殊本尊，因此，无论是否舍弃，一旦在一坐之上接受并食用完毕，之后无论是否接受，无论是否剩余，都不应食用食物和饮料。如果食用，本尊将会破损。这里的作者主要是对舍弃食物本身和没有剩余食物本身产生认知的人。对此，有五种支分会导致根本堕罪：舍弃食物本身、没有剩余食物本身、对此产生认知、食用适合时宜的食物以及食用。如果这些支分不完整，则根据情况会有过失。预备的堕罪是恶作，只要开始准备一坐食的堕罪，直到没有达到根本，都是恶作。对于根本，每准备一个最初的预备，就会有一个恶作。对于不是舍弃食物本身和不是剩余食物本身，如果认为是舍弃本身和剩余本身，或者犹豫不决地食用，则是恶作。因为准备食物而生气是恶作。剩余食物，食物已经吃完，并且没有从舍弃的行持中退失，如果从剩余的食物中吃一两口，则是恶作。预备的预备的堕罪是微小的恶作，有多少预备，就有多少预备的预备。
English
There is no fault in abandoning food itself. There is no fault in not leaving leftovers. It is both abandonment itself and not leaving leftovers, and there is no fault in having awareness of these and eating with hesitation. There is no fault in eating any of the five kinds of food that are suitable for the time and belong to the category of five kinds of food. There is no fault in eating and swallowing into the throat. Here, the transgression of eating a single meal is established by means of prohibition and permission. Therefore, if a monk abandons food itself, does not leave leftovers, and eats any food that is suitable for the time, it will become a transgression of eating a single meal. But if he eats after leaving leftovers, it is shown that there is no transgression. A monk who has perfectly taken the qualities of the practice of eating a single meal is a special deity arising from perfect acceptance, so whether he has abandoned it or not, once he has taken and eaten on a single seat, whether he takes it later or not, whether he leaves leftovers or not, he should not eat food and drink. If he eats, the deity will be broken. The agent here is mainly the one who has awareness of abandoning food itself and not leaving leftovers. For this, there are five limbs that lead to the root transgression: abandoning food itself, not leaving leftovers, having awareness of it, eating food suitable for the time, and eating. If these limbs are not complete, there will be faults accordingly. The transgression of preparation is a misdeed, and as long as one begins to prepare for the transgression of eating a single meal, until one does not reach the root, it is a misdeed. For the root, for each initial preparation, there is a misdeed. For what is not abandoning food itself and not leaving leftovers, if one thinks it is abandonment itself and leaving leftovers, or eats with hesitation, it is a misdeed. Getting angry from preparing food is a misdeed. Leaving leftovers, the food has been eaten, and one has not deteriorated from the practice of abandoning, if one eats one or two bites from the leftovers, it is a misdeed. The transgression of the preparation of preparation is a minor misdeed, and for as many preparations as there are, there are also preparations of preparation.