Chinese
“已舍弃”和“足够了”等词语，应理解为已舍弃。而剩下的五个词语，即“暂时搁置”、“暂时给予他人”、“暂时离开”、“暂时吃完”和“暂时足够了”等，应理解为未舍弃。世尊曾开示比丘们不应食用已舍弃之物。然而，六群比丘既食用已舍弃之物，也食用未舍弃之物。一些少欲比丘因此斥责道：世尊曾开示比丘不应食用已舍弃之物，为何比丘们既食用已舍弃之物，也食用未舍弃之物？他们进行呵斥、指责和诽谤。比丘们将此事禀告了世尊。之后，世尊针对此事、此缘起和此因缘，召集了比丘僧团，并斥责六群比丘说：这种行为不符合沙门之法，不随顺，不如法，不合乎规范，是出家人不应为之事。世尊以多种方式谴责他们，并完全考虑到制定戒律的十种利益，因此我的声闻弟子们应如此背诵学习的根本：若有比丘已食用完毕，又从已舍弃之物中取食或食用，则犯堕罪。世尊制定了此戒律。地点是舍卫城，人物是六群比丘，烦恼是违背学处和不敬佛语，过患是食用已舍弃之物。制定此戒律的缘起是，佛陀世尊住在舍卫城的祇陀林给孤独园。一位施主邀请佛陀等比丘僧团到另一家举行供斋，当时有很多生病的比丘，他们有很多剩余的食物，他们自己吃完后，将剩余的食物布施给那些吃饱了的病人，但生病的比丘们无法食用，而且生病的比丘们也说我们已经舍弃了，所以不吃。寺院里也没有执事和沙弥，所以他们
English
The terms "given up" and "enough" should be understood as having been given up. The remaining five terms, namely "set aside for a while," "give to another for a while," "go away for a while," "eaten for a while," and "enough for a while," should be understood as not having been given up. The Blessed One had instructed that monks should not eat what has been given up. However, the group of six monks ate both what had been given up and what had not been given up. Some monks with few desires therefore rebuked them, saying: The Blessed One has instructed that monks should not eat what has been given up, so why do the monks eat both what has been given up and what has not been given up? They scolded, pointed fingers, and slandered them. The monks reported this matter to the Blessed One. Then, regarding this incident, this origin, and this cause, the Blessed One convened the monastic community of monks and rebuked the group of six monks, saying: This behavior is not in accordance with the way of a renunciate, is not in accordance, is not proper, is not in accordance with the rules, and is not something that those who have gone forth should do. The Blessed One condemned them in various ways, and having fully considered the ten benefits of establishing precepts, therefore my hearers should recite and study this basis of discipline as follows: If any monk, having already eaten, takes or eats food from what has been given up, he commits an offense entailing expiation. The Blessed One established this precept. The location was Shravasti, the individuals were the group of six monks, the afflictions were transgressing the training and disrespecting the Buddha's words, and the fault was eating what had been given up. The origin of establishing this precept is that the Buddha, the Blessed One, was residing in Anathapindika's Grove in Jeta's Grove in Shravasti. A patron invited the Buddha and the monastic community of monks to another house for a meal. At that time, there were many sick monks, and they had a lot of leftover food. After they themselves had eaten, they offered the leftover food to the sick monks who were full, but the sick monks were unable to eat it, and the sick monks also said that we had given it up, so we will not eat it. There were also no attendants or novices in the monastery, so they
Tibetan
ན་དགའ་ར་བའི་ནང་དུ་ཟས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། དེར་བྱ་རོག་དག་ཟ་བ་ན། བྱ་རོག་གི་སྒྲ་འབྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་མཁྱེན་བཞིན་དུ་རྨེད་པ་མཛད་པས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་པོ་ཀུན་དགའ་ར་བའི་ནང་ན་བྱ་རོག་སྒྲ་འབྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་བར་གྱུར་བ་འདི་ཅི་ལས་གྱུར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སྐབས་དེ་རྒྱས་པར་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ངས་དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྦྱིན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྷག་བོར་གནང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལྷག་བོར་བྱས་ཏེ་བཟའ་བར་རྗེས་སུ་གནང་ངོ༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷག་བོར་བྱས་ཏེ་བཟའ་བར་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ལྷག་བོར་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ནས་སྤངས་ཏེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཐུག་པར་བྱས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་བཅའ་བ་འམ་བཟའ་བ་རྙེད་ཅིང་ཟ་བར་འདོད་ན་དགེ་སློང་དེས་ལག་པ་གཉིས་བསྙལ་ཏེ་བྱིན་ལེན་བྱས་ལ། དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་མ་སྤངས་ལ་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་འམ། དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་ལ་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་བདུན་དུ་ཙོག་པུར་འདུག་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འཚལ་མ་འཚལ་ལགས་ཤིང་སྤངས་ཏེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང༌། མཐར་ཐུག་པར་བགྱིས་པ་ལས་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་རྙེད་ཅིང་འཚལ་བར་འཚལ་ན། ལྷག་པོར་བགྱིས་ཏེ་བདག་ལ་སྩལ་དུ་གསོལ། ལྷག་བོར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་མ་སྤངས་ལ་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ཟོས་ནས། ཁྱེད་ཀྱིར་གྱུར་གྱིས་བཞུད་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པས་ལྷག་བོར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་ལ་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་བཟའ་བར་མི་བྱ་བར་ལག་པར་བྱིན་ནས་ཁྱོད་ཀྱིར་གྱུར་གྱིས་བཞུད་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པས་ལྷག་བོར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཟ་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ལྡས་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་
Chinese
在园林中，放置了巨大的食物堆，当乌鸦们在那里吃的时候，发出了巨大的乌鸦叫声。诸佛世尊们明知故犯地耕作，佛世尊对具寿阿难陀说：阿难陀，在园林中发出巨大乌鸦叫声是怎么回事？具寿阿难陀详细地禀告了当时的情况。然后，世尊心想：为了让比丘们安住在安乐中，并且为了让布施者们能够充分享用布施的食物，我应该允许剩余食物。这样想着，便对比丘们说：比丘们，因此，允许食用剩余食物。世尊说了允许食用剩余食物之后，比丘们不知道如何处理剩余食物。世尊说：比丘，任何已经吃完饭并丢弃，已经完全结束和彻底完成的人，如果找到食物或饮料并想吃，那么那位比丘应该洗净双手并接受。比丘，任何已经吃完饭但没有丢弃，并且没有违反行为规范的人，或者比丘，任何已经吃完饭并丢弃，但没有违反行为规范的人，都应该在他的面前蹲下，并这样说： 具寿请听，我，比丘，名叫某某，想要从已经丢弃、完全结束和彻底完成的食物中找到食物或饮料，请将剩余食物赐予我。给予剩余食物的比丘，如果是已经吃完饭但没有丢弃，并且没有违反行为规范的人，那么他自己吃两三口，然后说：给你，请享用。这样就给予了剩余食物。比丘，如果是已经吃完饭并丢弃，但没有违反行为规范的人，那么不应该吃，而是放在手上，然后说：给你，请享用。这样就给予了剩余食物。如果吃了，就会犯重罪。有因缘的人应该说没有给予剩余食物。
English
In the garden, a large pile of food was placed, and when the crows were eating there, a loud crowing sound occurred. The Buddhas, the Bhagavat, knowingly cultivated, and the Buddha, the Bhagavat, said to the venerable Ananda: Ananda, what is the reason for the loud crowing sound occurring in the garden? The venerable Ananda reported the situation in detail. Then, the Bhagavat thought: In order for the monks to dwell in comfort, and in order for the donors to fully enjoy the food offered, I should allow leftover food. Thinking this, he said to the monks: Monks, therefore, it is permitted to eat leftover food. After the Bhagavat said that it was permitted to eat leftover food, the monks did not know how to handle the leftover food. The Bhagavat said: Monks, anyone who has finished eating and discarded, completely finished and thoroughly completed, if they find food or drink and want to eat, then that monk should wash their hands and accept it. Monks, anyone who has finished eating but has not discarded, and has not violated the code of conduct, or monks, anyone who has finished eating and discarded, but has not violated the code of conduct, should squat in front of him and say this: Venerable one, please listen. I, a monk, named so-and-so, want to find food or drink from the food that has been discarded, completely finished, and thoroughly completed. Please give me the leftover food. The monk who gives the leftover food, if he has finished eating but has not discarded, and has not violated the code of conduct, then he himself eats two or three mouthfuls, and then says: Here, please enjoy. This is how the leftover food is given. Monks, if he has finished eating and discarded, but has not violated the code of conduct, then he should not eat it, but put it in his hand, and then say: Here, please enjoy. This is how the leftover food is given. If he eats it, he will commit a serious offense. A person with causes should say that he has not given the leftover food.
Tibetan
ལྔ་གང་ཞེ་ན། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་དང༌། མི་འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་དང༌། རྒྱབ་ནས་དང༌། གློ་ནས་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་དུ་འཇུག་པའོ། །རྒྱུ་ལྡས་ལྷག་བོར་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་དང༌། རྒྱབ་མ་ཡིན་པ་ནས་དང༌། གློ་མ་ཡིན་པ་ནས་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པར་བྱེད་དུ་འཇུག་པའོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་ལྔས་ནི་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་དང༌། མི་འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་གྱི་གཞིར་དང༌། ཐུ་བར་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་དུ་འཇུག་པའོ། །རྒྱུ་ལྔས་ནི་ལྷག་བོར་བྱ་བར་བརྗོད་བར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་གཞི་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཐུ་བར་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པར་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་དགེ་སློང་གིས་ལྷག་བོར་བྱས་པ་མང་བོ་དག་གིས་བཟའ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལ་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པ་དང༌། དེའི་ཤས་ཆེ་བ་དང༌། དེ་དག་ དང་འཚམ་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་བཀའ་མཆིད་མཛད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་སྔ་མ་ནི་བཅས་པ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་གནང་བ་ཡིན་ཏེ། ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་པ་ལས་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པར་བཅའ་བའམ། བཟའ་བ་འཆའ་བ་འམ་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གནང་བ་མཛད་དོ། །ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དགེ་སློང་ནང་གཡོག་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་འམ་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཐུག་པར་བྱས་པ་ལས་སོ། །ལྷག་བོར་མ་བྱས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མར་མ་བྱས་ཤིང་མ་བོར་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བར་རོ། །བཅའ་བ་འམ་བཟའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅའ་བ་ལྔ་པོ་དང་བཟའ་བ་ལྔ་པོ་དག་གོ །འཆའ་འམ་ཟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང་སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི
Chinese
哪五个呢？在界限之外，在不得之处，从背后，从腋下，使行为堕落。具有因由而说成剩余，哪五个呢？不在界限之外，在可得之处，不从背后，不从腋下，使行为不堕落。另外，以五个因由则说成未成剩余，哪五个呢？在界限之外，在不得之处，在钵的底部，在膝盖上，使行为堕落。以五个因由则说成应成剩余，哪五个呢？不在界限之外，在可得之处，不在钵的底部，不在膝盖上，使行为不堕落的比丘，对于许多已成剩余之物，应当食用，对此不应后悔。之后，世尊赞叹想要学习，恭敬学习，以及减少学习资具，然后对众比丘宣说与此相应，与此相似，以及与此相符的具法之语，并对比丘们说道：比丘们，因此，先前是遮止，而这是开许，我的声闻弟子们应当如此念诵律藏的学习处：如果任何比丘吃完食物并舍弃后，未成剩余而作积蓄，或食用，或咀嚼，或吞咽，则犯堕罪。世尊作了开许。处所是舍卫城（Jetavana，祇园精舍）。人物是许多内务比丘。烦恼和过失是没有的。其中，所谓“任何比丘”，是指六群比丘或其他类似者。所谓“吃完食物并舍弃后”，是指完全结束并达到最终。所谓“未成剩余”，是指未成剩余，未舍弃，未完全放弃。所谓“积蓄或食用”，是指五种积蓄和五种食用。所谓“咀嚼或吞咽”，是指吞入喉咙。所谓“犯堕罪”，是指如前一样。那么，堕罪如何产生呢？这里也是正行和加行，以及加行的
English
What are the five? Outside the boundary, in an unobtainable place, from behind, from the armpit, causing behavior to degenerate. Having a cause is said to be remaining, what are the five? Not outside the boundary, in an obtainable place, not from behind, not from the armpit, causing behavior not to degenerate. Furthermore, with five causes it is said to be not remaining, what are the five? Outside the boundary, in an unobtainable place, at the bottom of the bowl, on the knees, causing behavior to degenerate. With five causes it is said to be should be remaining, what are the five? Not outside the boundary, in an obtainable place, not at the bottom of the bowl, not on the knees, a monk who does not cause behavior to degenerate, for many things that have become remaining, should eat, and should not regret this. Then, the Blessed One praised wanting to learn, respecting learning, and reducing the requisites for learning, and then spoke to the monks words of Dharma that were consistent with this, similar to this, and in accordance with this, and said to the monks: Monks, therefore, the former is a prohibition, and this is a permission, my disciples should recite the training ground of the Vinaya in this way: If any monk, having eaten food and abandoned it, accumulates without remaining, or eats, or chews, or swallows, he commits a downfall. The Blessed One made a permission. The place is Shravasti (Jetavana). The people are many internal affairs monks. Afflictions and faults are not present. Among them, the so-called "any monk" refers to the group of six monks or others like them. The so-called "having eaten food and abandoned it" means having completely finished and reached the end. The so-called "without remaining" means not remaining, not abandoning, not completely giving up. The so-called "accumulating or eating" refers to the five kinds of accumulation and the five kinds of eating. The so-called "chewing or swallowing" means swallowing into the throat. The so-called "commits a downfall" means as before. So, how does a downfall occur? Here also there is the main action and the preparatory action, and the preparatory action of