Tibetan
་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་མི་དགེ་སློང་ན་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སྦྱིན་བདག་གོས་བསྟབས་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །འདུག་གནས་ཆོས་འདི་པ་ཡིན་ཞིང་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་མ་ཡིན་པ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ཉི་མ་དང་པོ་ལ་གནས་པ་དང་ཟོས་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་འདུག་གནས་སུ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ཆོས་སྟོན་པས་དུས་འཁྱུད་བཅང་བར་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འདུག་གནས་སུ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་སུམ་ཅུ་གཉིས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ལྷུང་བཟེད་དོ་གསུམ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་ལེན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི་བྱུང་བ་དང་བཅས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཕྱུང་བའི་གླེང་ག་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །བྱང་ཕྱོགས་ནས་ཚོང་པ་དོན་མཐུན་དག་མཉན་ཡོད་དུ་ལྷགས་པ་ན་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ཐོས་ནས་སྨྲས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་ཅག་གིས་བྱང་ཕྱོགས་ནས་ཚོང་པ་དོན་མཐུན་དག་མཉན་ཡོད་དུ་ལྷགས་ཞེས་ཐོས་ཀྱི་གལ་ཏེ་ཅུང་ཟད་སྒྲུབ་པར་ནུས་ཀྱང་སྲིད་ཀྱི་འདོང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་བསོད་སྙོམས་ཟོ་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན་ལྟ་གང་བས་ཆོག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གོས་ལོང་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན་བླང་ བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་འདོང་སྟེ། ཚོང་པ་དེ་དག་ལ་ཆོས་བསྟན་ནས་དེ་དག་དགའ་བས་འཕགས་པ་དག་འདི་ཉིད་དུ་བསོད་སྙོམས་གསོལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་དག་ལྟོ་གང་བས་ཆོག་གོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་མི་ཟ་བར་ཡང་དང་ཡང་དུ་དེར་འོངས་ཤིང་དེ་སྐད་སྨྲའོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཚོང་པ་དེ་དག་དེ་ན་གླང་དག་གི་རྩྭ་མེད་ནས། རི་བྲགས་ཤིག་ཏུ་གླང་དག་གཟན་དུ་དོང་བ་དང༌། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ཕྱི་བཞིན་རྨས་ཏེ་བཙལ་ནས། དེར་ཡང་དོང་སྟེ་དེ་དག་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་དང༌། དེ་དག་དགའ་བས་འཕགས་པ་དག་འདི་ཉིད་དུ་བསོད་སྙོམས་གསོལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་དག་ལྟོ་གང་བས་ཆོག་གོ །དེད་དཔོན་གྱི་སྨྲས་པ།
Chinese
堕罪是微小的罪过。有多少结合，就有多少结合。结合是罪过的结合的结合，是罪过，即微小的罪过。没有堕罪，生病的僧人没有堕罪。施主供养衣服没有堕罪。住所是此教派的，不是其他外道，没有堕罪。第一天居住和食用没有堕罪。最初的业者，以及疯癫者，心烦意乱者，和被感觉所困扰者没有堕罪。应当学习的是，比丘在一切地方，一切时节，对于成为住所食物的堕罪之因的一切形态，不应依止，应当学习。说法比丘应当持有计时器。补救方法如前。住所食物的堕罪第三十二条已经说完。钵盂超过三口量而取的堕罪的缘起，是由于发生等原因有两种。提出的缘起是，佛薄伽梵住在舍卫城，胜林给孤独园。从北方来的有共同利益的商人们到达舍卫城时，六群比丘听到后说：贤友，亲爱的，我们听说从北方来的有共同利益的商人们到达舍卫城。如果能稍微争取一些，也是有可能的，去吧。如果他们说：请给一点食物。就说：多少就够了。如果他们说：请给一件衣服。就接受吧。他们就去了。给那些商人说法后，那些喜悦增上的人说：请在这里乞食吧。六群比丘说：好人们，多少就够了。他们这样说着，不吃，一次又一次地来到那里，说这样的话。其他时候，那些商人们因为那里没有牛的草，到了一处山崖去放牛吃草。六群比丘在后面追赶寻找。也在那里给他们说法。那些喜悦增上的人说：请在这里乞食吧。六群比丘说：好人们，多少就够了。商队首领说：
English
A downfall is a minor offense. As many combinations as there are, so many combinations there are. A combination is an offense of a combination of offenses, that is, a minor offense. There is no downfall; a sick monk has no downfall. There is no downfall for a donor who offers clothes. The dwelling is of this religion and not of other heretics, there is no downfall. There is no downfall for dwelling and eating on the first day. There is no downfall for the first worker, and for the madman, the disturbed mind, and those afflicted by feelings. What is to be learned is that a monk, in all places and at all times, should not rely on all forms that become the cause of downfall for eating in a dwelling, and should learn. A monk who teaches the Dharma should hold a time-measuring device. The remedy is as before. The thirty-second downfall of eating in a dwelling has been explained. The basis for the downfall of taking more than three bowlfuls is twofold due to the cause of occurrence, etc. The basis of the extraction is that the Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. When merchants of common interest arrived in Shravasti from the north, the Six Groups of monks heard and said: Good friends, dear ones, we have heard that merchants of common interest have arrived in Shravasti from the north. If we can gain a little, it is possible, let's go. If they say: Please give some food. We should say: How much is enough. If they say: Please give a piece of clothing. Let's accept it. So they went. After teaching the Dharma to those merchants, those who were overjoyed said: Please beg for alms here. The Six Groups of monks said: Good people, how much is enough? They said this, not eating, coming there again and again, saying such words. At another time, those merchants, because there was no grass for the cattle there, went to a cliff to graze the cattle. The Six Groups of monks chased after them, searching. They also went there and taught them the Dharma. Those who were overjoyed said: Please beg for alms here. The Six Groups of monks said: Good people, how much is enough? The caravan leader said:
Tibetan
ཤེས་ལྡན་དག་འཕགས་པ་དག་ཡང་དང་ཡང་དུ་ལྟོ་གང་བས་ཆོག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལས་ན། འདི་དག་ལ་ན་བཟའ་མི་མངའ་གོར་མ་ཆག་གི །འདི་དག་ལ་ན་བཟའ་དབུལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བགྱིའོ་ཞེས་དེ་དག་གིས་དྲུག་སྡེ་དག་ལ་ལབ་སྲིན་བུའི་མདོག་ལྟ་པུ་རེ་རེ་བསྐོན་ཏོ། །དེ་ནས་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དྲུག་སྡེ་བཟངས་དག་ཁྱེད་ཅག་ཡང་དང་ཡང་སུ་བསོད་སྙོམས་ཟོ་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན། བསོད་སྙོམས་ཇི་ལྟ་བུ་སྦྱིན་པ་ལྟས་འོན་ཅིག་ཅེས་དྲུག་སྡེ་དག་ལས་གཅིག་གིས་ཐབ་ཀྱི་སྒྱེད་བུའི་སྟེང་དུ་གཟུགས་པའི་སྣོད་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ལྟུང་བཟེད་ཚད་ལས་འདས་པ་ཆེ་བ་ཐབ་སྣོད་ལྟ་བུ་བཟེད་ནས། འདིར་ལྡུགས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཚོ་པ་དེ་དག་གིས་བསམས་པ། སྣོད་འདི་རེ་ཆེ་ཞིག་སྟེ། འདི་བཀང་བས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྟོ་ཁེངས་པའི་བསོད་སྙོམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་དེ་དག་གིས་ལམ་བརྒྱགས་ལས་སྣོད་དེ་བཀང་སྟེ་ཕུལ་ལོ། །དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་མཐར་གྱི་རེ་རེ་ནས་ཐབ་སྣོད་ལྟ་བུ་རེ་རེ་བཟེད་པ་དང་ཇི་ཙམ་ན་ཚོང་པ་དེ་དག་གིས་ལམ་བརྒྱགས་ལས་ཐབས་སྣོད་ལྟ་བུའི་སྣོད་དྲུག་བཀང་སྟེ་ཕུལ་བ་དང༌། དེ་དག་གིས་ལམ་བརྒྱགས་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་གྱུར་ནས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་བ། འཕགས་པ་དག་བདག་ཅག་གིས་འདིར་ཤུལ་བརྒྱགས་ཉུང་ཤས་ཤིག་འཚལ་ཏེ་མཆིས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བས་ཀྱི་བདག་ཅག་གིས་མི་འདི་ལ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དག་བསྐུར་ཏེ། འཕགས་པ་དག་དང༌། ཐབས་ཅིག་མཉན་ཡོད་དུ་གཏང་གི་ འཕགས་པ་དག་གིས་བདག་ཅག་གི་ཤུལ་བརྒྱགས་དག་འཇོལ་ཏེ། སྩོལ་བ་བསྩེལ་བ་དང་བཅས་ཏེ་གཏོང་དུ་གསོལ། བཞིན་བཟངས་དག་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་དྲུག་སེ་དག་གིས་ཚོང་པ་དག་གི་མི་ཀཱར་ཤཱ་དང་བཅས་པ་མཉན་ཡོད་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཁྲིད་ནས། མི་དེ་དྲུག་སྡེ་དག་སྤྱི་དང་རེ་རེའི་ལས་ཤ་སྟག་ལ་བཀོལ་བཀོལ་ནས་ཇི་ཙམ་ན་ཉི་མ་ཡོལ་བར་གྱུར་པ་དང༌། དེའི་འོག་ཏུ་བཏང་སྟེ་སྨྲས་པ། ད་ཁྱོད་རང་གིས་ལམ་བརྒྱགས་ཉོས་ཏེ་སོང་ཤིག་མི་དར་རང་གིས་ལམ་བརྒྱགས་དག་ཉོས་ཏེ་འཕགས་པ་དང༌། མཉན་ཡོད་ཀྱི་ཐེན་ཀོར་ཐབས་བོར་སོན་པ་ན་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་གིས་བཅོམ་ནས། དེ་གཅིག་པུ་གྲོགས་ཀྱི་ནང་ན་སོང་ངོ༌། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཁྱེར་ཏེ་འོངས། དེས་སྨྲས་པ། ཅི་ཡང་མ་འོངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར། ཆོ་མ་རྐུན་པ་དག་གིས་བཅོམ་མོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་བསེལ་བ་མ་བཏང་ངམ། དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་བསེལ་བ་ལྟ་བཏང་རེ་སྐན་གྱི། དོན་
Chinese
有智慧的人们啊，圣者们多次说，吃饱就足够了。但是，这些人没有衣服，一定没有。应该给这些人施舍衣服。就这样做吧。他们给六群比丘每人穿上像虫子颜色的衣服。之后，六群比丘说：六群贤善者啊，你们多次向谁乞食呢？像什么样子的布施呢？六群比丘中的一个拿着像放在灶台上的大容器一样的钵，超过了限度，像灶具一样大，说：倒在这里吧。那些商人们想：这个容器真大啊，装满这个，这些人的肚子都能饱，会得到这样的食物。于是他们用路上的干粮把那个容器装满，献了上去。六群比丘也同样，最后每人拿着像灶具一样的钵，当那些商人们用路上的干粮装满六个像灶具一样的容器献上去的时候，他们的路粮全都用完了。他们说：圣者们，我们这里还有少许剩余的粮食，全都给你们，我们把这些钱交给这个人，让他和圣者们一起去舍卫城。 请圣者们把我们的剩余粮食折算成钱，连同利息一起送给我们。贤善者们，就这样做吧。六群比丘把商人的带着钱的人带到舍卫城的寺庙里，把那个人完全用来做六群比丘共同的和每个人的事情，直到太阳下山。之后才放他走，说：现在你自己买路粮走吧。那个可怜的人自己买了路粮，和圣者们一起，当到达舍卫城的边境时，被强盗抢劫了。他独自一人在同伴中走着。那些人问：你带了什么来？他说：什么也没带来。为什么？被强盗抢劫了。那些人说：圣者们没有给你遣送费吗？他说：有智慧的人们啊，遣送费倒是给了，但是
English
O wise ones, the noble ones have repeatedly said that it is enough to be full. But these do not have clothes, certainly not. Clothes should be given to these. Let it be done that way. They dressed each of the six groups of monks in clothes that looked like the color of worms. Then the six groups of monks said: O six virtuous groups, to whom do you repeatedly beg for alms? What kind of alms are you giving? One of the six groups of monks took a bowl that looked like a large container placed on a stove, exceeding the limit, as large as a stove, and said: Pour it here. Those merchants thought: This container is so large, if it is filled, all of these people's stomachs will be full, and they will receive such food. So they filled the container with the food they had for the road and offered it. The six groups of monks also did the same, and in the end, each of them took a bowl that looked like a stove, and when those merchants filled six containers that looked like stoves with the food they had for the road and offered them, all their food for the road was used up. They said: O noble ones, we have a small amount of remaining food here, we will give it all to you, and we will entrust these coins to this person, and let him go to Shravasti with the noble ones. May the noble ones convert our remaining food into money, and send it to us with interest. O virtuous ones, let it be done that way. The six groups of monks took the merchant's man with the money to the temple in Shravasti, and used that man completely for the common and individual tasks of the six groups of monks, until the sun went down. After that, they let him go and said: Now you buy your own food for the road and go. That poor man bought his own food for the road and went with the noble ones, and when he reached the border of Shravasti, he was robbed by thieves. He walked alone among his companions. Those people asked: What did you bring? He said: I didn't bring anything. Why? He was robbed by thieves. Those people said: Didn't the noble ones give you travel expenses? He said: O wise ones, they did give me travel expenses, but...