Tibetan
་བསྙེན་གནས་ལ་གནས་ཤིང༌། ཇི་སྲིད་དུ་དགེ་འདུན་བཀྲེས་པ་དག་ཟན་མ་བྱིན་གྱི་བར་དུ་བདག་ཉིད་ཟན་ཟ་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་བསྙེན་གནས་ལ་གནས་པའི་དུས་ལ་བབ་པའི་ཚེ་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དགེ་འདུན་བཀྲེས་པ་དག་འབོད་པར་བཏང་བ་དང༌། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་ན་དགེ་སློང་གཅིག་ཀྱང་མི་འཁོད་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་མི་མངགས་ཏེ། གང་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་པ་དེ་ནས་དགེ་འདུན་བཀྲེས་པ་དག་འབོད་དུ་བཏང་བ་དང༌། དེ་དག་དེར་ཟན་ཟོས་ཟིན་པས་མ་འོངས་སོ། །དེ་ནས་ཡོང་མི་མངགས་ཏེ་ཁྱིམ་བདག་གི་མཆིད་ནས། ཚུར་སྤྱོན་གདུགས་ཚོད་གསོལ་དང༌། རས་ཡུག་ཆེན་འབུལ་ཞེས་མཆིའོ་ཞེས་བྱོས་ཤིག་ཅེས་གོས་སྦྱིན་པའི་ཟས་ལ་བོས་པ་ན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་སྤངས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་མ་འོངས་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་བདག་གིས་དགེ་འདུན་བཀྲེས་པ་བཤོས་མ་གསོལ་ཏོ་ཞེས་ཟན་བཅད་པ་བསྒྲུབས་པ་དང༌། དེའི་ངོས་ཀྱི་ཁྱིམ་ཚེས་དག་ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སྦྱོང་འདི་དག་གིས་བྱིན་ན་ཡང་ཟན་ཟར་མི་བཏུབ་པས་ཁྱིམ་བདག་འདིས་དགེ་སློང་དག་གིས་ཟན་མ་ཟོས་པའི་ཕྱིར་ཟན་བཅད་པ་བྱས་སོ་ཞེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་བས་ན་གོས་སྦྱིན་པའི་ཚེ་མ་གཏོགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་འདོད་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལ་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་ བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པ་དང་དེའི་ཤས་ཆེ་པ་དང༌། དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བཀའ་མཆིད་མཛད་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དག་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་སྔ་མ་ནི་བཅས་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་གནད་པ་ཡིན་ཏེ། ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་ཡང་ཟ་ན་དུས་མ་གཏོགས་ཏེ་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་དུས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ན་བ་དུས་སོ། །ལས་དུས་སོ། །ལམ་དུས་སོ། །གོས་སྦྱིན་པའི་ཚེ་དུས་ཏེ་དེ་ལ་དེ་ནི་དུས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནང་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་སྤོང་བྱེད་དང་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཆོས་འདི་པ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་ཡང་ཟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཟ་ནའོ། །དུས་མ་གཏོགས་ཏེ
Chinese
受持斋戒，只要僧众饥饿，自己就不吃东西。之后，当那个施主受持斋戒的时候，他派人到寺院去请饥饿的僧众。当时，一位施主将包括佛陀在内的比丘僧众请到其他人家里。寺院里一个比丘也没有留下，那个施主就没有派人去（请僧众）。从将包括佛陀在内的比丘僧众请去的地方，派人去请饥饿的僧众，他们因为在那里已经吃完饭了，所以没有来。之后，派人来说施主的话：请过来用伞遮阳，供养食物，并供养大块布匹，请这样说。当邀请他们去接受布施的食物时，比丘们说：我们已经舍弃了。他们没有来，那个施主就说：我没有供养饥饿的僧众食物，于是实行断食。他的邻居们就诽谤说：这些释迦族的沙门，即使给他们食物也不吃，这个施主因为比丘们没有吃食物而实行断食。他们进行辱骂，进行嘲笑，进行指责。当时，比丘们向世尊禀告。世尊开示说：既然如此，除了布施的时候。之后，世尊赞叹了想要学习戒律，恭敬戒律，以及减少戒律资具的行为，并以与此相应、大部分与此相关、以及具有此种功德的佛法对比丘们进行了开示。世尊对比丘们开示说：比丘们，既然如此，之前的规定是约束性的，而这则是根本性的。我的声闻弟子们应该这样宣说学习戒律的基础：如果反复吃东西，除了规定的时间，就会犯堕罪。所谓的时间是：生病的时候，工作的时候，赶路的时候，布施的时候，这些是规定的时间。世尊这样开许。地点是斯布昂杰和舍卫城。人物是持此法者。烦恼和过失是没有的。所谓反复吃东西，就是指反复地吃。除了规定的时间。
English
Having observed the fast, as long as the monks are hungry, he will not eat anything himself. Then, when the time came for that householder to observe the fast, he sent someone to the monastery to invite the hungry monks. At that time, a householder invited the monks, including the Buddha, to another house. Not a single monk was left in the monastery, so that householder did not send anyone (to invite the monks). From the place where the monks, including the Buddha, were invited, someone was sent to invite the hungry monks, but they did not come because they had already eaten there. Then, someone was sent to say the householder's words: Please come over to use the umbrella to shield from the sun, offer food, and offer a large piece of cloth, please say so. When they were invited to receive the food of alms, the monks said: We have given up. They did not come, and that householder said: I have not offered food to the hungry monks, so he fasted. His neighbors then slandered, saying: These Shakyaputra ascetics, even if given food, will not eat it, and this householder fasted because the monks did not eat the food. They reviled, mocked, and blamed. At that time, the monks reported to the Blessed One. The Blessed One instructed: Since this is the case, except for the time of alms giving. After that, the Blessed One praised the desire to learn the precepts, respect the precepts, and reduce the requisites of the precepts, and taught the monks with the Dharma that was in accordance with this, mostly related to this, and possessed this merit. The Blessed One instructed the monks: Monks, since this is the case, the previous rule is restrictive, but this is fundamental. My Shravaka disciples should declare the basis for learning the precepts in this way: If one eats repeatedly, except for the prescribed time, one will commit a downfall. The so-called time is: when one is sick, when one is working, when one is traveling, when one is giving alms, these are the prescribed times. The Blessed One thus permitted. The place is Spongjed and Shravasti. The person is the one who holds this Dharma. There is no affliction or fault. The so-called eating repeatedly means eating repeatedly. Except for the prescribed time.
Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཞག་སྟེའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང༌། དུད་འགྲོ་དང༌། ཡི་དགས་ངན་སོང་དང༌། ངན་འགྲོ་དང་ལོག་པར་ལྟུང་བ་དག་ཏུ་སྲེག་པར་བྱེད། འཚེད་པར་བྱེད། ལྟུང་བར་བྱེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་ལྟུང་བ་དེ་མ་བཤགས་ཤིང་སོ་སོར་མ་བཤགས་ན་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དུས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ན་བ་དུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་ཟས་གཅིག་གིས་འཚོ་བར་མི་ནུས་ནའོ། །ལས་དུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་འམ། མཆོད་རྟེན་གྱི་ལས་ཕྱག་དར་རེ་ལྡེ་ཙམ་བྱས་སམ། དཀྱིལ་འཁོར་བ་མལ་ཙམ་བྱས་ནའོ། །ལམ་དུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་དགེ་སློང་དཔག་ཚད་གཅིག་ཏུ་སོང་ངམ་དེའི་ཕྱེད་དུ་སོང་སྟེ་ཕྱིར་ལོག་ནའོ། །གོས་སྦྱིན་པའི་ཚེ་དུས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རས་ཡུག་ཕྲན་ནམ་རས་ཡུག་ཆེན་ཐོབ་ནའོ། །དེ་ལ་དེ་ནི་དུས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བ་མཛད་པ་དེ་ལ་དེ་ནི་གནང་བའི་དུས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགེ་སློང་ན་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལས་མ་བྱས་པ་དང༌། ལམ་ དུ་མ་སོང་བས་ཉི་མ་གཅིག་ལ་སྦྱིན་བདག་ཐ་དད་པས་ཅིག་ཅར་ཡང་རུང༌། ཕྱིས་ཀྱང་རུང་སྟེ། གོས་སམ་གོས་ཀྱི་རིན་གྱི་རྙེད་པ་མེད་པའི་ཟས་བཟའ་བ་རྣམ་པ་ལྔའི་མགྲོན་དུ་བོས་པ་གཉིས་པ་རྙེད་པ་ཟོས་ན་ཡང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ན་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལས་མ་བྱས་པ་དང༌། ལམ་དུ་མ་སོང་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིར་ན་བའི་ཚད་ནི་ཟས་གཅིག་གིས་འཚོ་བར་མི་ནུས་པའོ། །ལས་ཀྱི་ཆད་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་འམ། མཆོད་རྟེན་གྱི་ལས་ཕྱག་དར་རེ་ལྡེ་ཙམ་བྱས་ནས་སམ། དཀྱིལ་འཁོར་བ་མལ་ཙམ་བྱས་པའོ། །ལམ་གྱི་ཚད་ནི་དཔག་ཚད་གཅིག་ཏུ་སོང་བ་ཉིད་དོ། །ཉི་མ་གཅིག་ལ་སྦྱིན་བདག་ཐ་དད་པས་ཅིག་ཅར་ཡང་རུང་བ་ཕྱིས་ཀྱང་རུང་བ་སྟེ། གོས་སམ་གོས་ཀྱི་རིན་གྱི་རྙེད་པ་མེད་པའི་ཟས་བཟའ་བ་རྣམ་པ་ལྔའི་མགྲོན་དུ་བོས་པ་གཉིས་པ་རྙེད་པ་ཟོས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དེའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ལ་དགེ་སློང
Chinese
名为“时”的安立。名为“堕罪”者，乃于有情地狱、畜生、饿鬼恶趣、恶道及堕落之处焚烧，煮沸，使其堕落。此外，若不忏悔此堕罪，不个别忏悔，则会障碍善法，故称“堕罪”。其中，所谓“时”即是：生病之时，譬如比丘无法以一食维生时。所谓“业时”即是：譬如比丘为僧众或佛塔做工，略微扫地或堆砌砖块时。所谓“路时”即是：譬如比丘行走一由旬或半由旬后返回时。所谓“布施衣物之时”即是获得小块或大块布料时。所谓“彼乃时”即是，安立学处之时，彼乃允许之时。那么，堕罪如何产生呢？此处也应通过正行、加行、加行之加行安立堕罪、无堕罪、应学之处及补救之法来了解此处的特征。其中，此处安立正行之堕罪为：比丘未生病、未做工、未行路，于一日之内，由不同施主同时或先后邀请，食用非因衣物或衣物价值所得之食物，若应邀五种食物后又食第二次所得之食物，则成为食之堕罪的正行。比丘未生病、未做工、未行路，则无过失。此处生病之衡量标准为无法以一食维生。做工之衡量标准为为僧众或佛塔做工，略微扫地或堆砌砖块。行路之衡量标准为行走一由旬。于一日之内，由不同施主同时或先后邀请，食用非因衣物或衣物价值所得之食物，若应邀五种食物后又食第二次所得之食物，则无过失。其安立为，一日之内比丘……
English
That which is called "time" is the establishment. That which is called "falling crime" is burning, boiling, and causing to fall in the hells of sentient beings, animals, hungry ghosts, evil destinies, evil paths, and places of falling. Furthermore, if this falling crime is not confessed and not individually confessed, it will obstruct virtuous dharmas, therefore it is called "falling crime." Among them, the so-called "time" is: the time of being sick, for example, when a bhikkhu cannot live on one meal. The so-called "time of work" is: for example, when a bhikkhu works for the Sangha or a stupa, slightly sweeping the floor or stacking bricks. The so-called "time of the road" is: for example, when a bhikkhu walks one yojana or half a yojana and then returns. The so-called "time of giving clothes" is when a small or large piece of cloth is obtained. The so-called "that is the time" is when the basis of learning is established, that is the time of permission. So, how does a falling crime arise? Here, too, the characteristics of this place should be understood through the establishment of falling crimes, non-falling crimes, things to be learned, and remedies by means of the main action, the preparatory action, and the preparatory action of the preparatory action. Among them, here the establishment of the main action of falling crime is: a bhikkhu who is not sick, has not worked, and has not traveled, is invited by different patrons on the same day, simultaneously or later, to eat food not obtained from clothes or the value of clothes. If he eats the second offering after being invited to five kinds of food, then it becomes the main action of the falling crime of eating. A bhikkhu who is not sick, has not worked, and has not traveled has no fault. Here, the measure of being sick is the inability to live on one meal. The measure of work is working for the Sangha or a stupa, slightly sweeping the floor or stacking bricks. The measure of the road is walking one yojana. On the same day, being invited by different patrons simultaneously or later, eating food not obtained from clothes or the value of clothes, if one eats the second offering after being invited to five kinds of food, then there is no fault. Its establishment is that on the same day, a bhikkhu...