Tibetan
་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏ། འདི་ལྟར་བདག་གིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བསླང་བ་ནི་བདག་གི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་གྱི། གང་གི་ཚེ་འདི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་རི་གནས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བསྡད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་ཕྱི་འཕྲེད་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་ལངས་པ་དང༌། གྱད་བུ་ནོར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་རྐང་པ་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། མངོན་དུ་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དང་ཡང་དག་པར་མ་གུ་བར་འགྱུར་བའི་གཏམ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཤེས་ལྡན་ཁྱོད་སྟོན་པ་ལགས་སམ། འོན་ཏེ་ཉན་ཐོས་ལགས། བཞིན་བཟངས་ཁོ་བོ་ནི་ཉན་ཐོས་སྟོན་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་ལྡན་སྟོན་པ་དང་ཉན་ཐོས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་མཆིས། བཞིན་བཟངས་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་དང༌། ཡུངས་ཀར་ལྟ་བུ་དང༌། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང༌། བ་ལང་གི་རྗེས་ལྟ་བུ་དང༌། ཉི་མ་དང་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་ནམ་མཁའ་དང་པདྨའི་རྩ་བའི་བུ་ག་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནས་གྱད་བུ་ནོར་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདི་སྟོན་པ་ལ་སྟོད་པར་བྱེད་ཅིང་བདག་ཉིད་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་པ་ལགས་ན་སངས་རྒྱས་ནི་དམ་པ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཆོས་བསྟན་པ་ཡང་དམ་པ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཕགས་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་གནང་ན་བདག་འཕགས་པའི་དྲུང་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་བགྱིའོ། །བཞིན་བཟངས་ཁྱོད་ཕ་མས་གནང་བར་བྱོས་ཤིག །དེ་ནས་གྱད་བུ་ནོར་གྱིས་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ། གནང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་གྱི་དྲུང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཏེ། ཉིན་མོ་ཀླག་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱས་པས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་དག་ལྷོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །མཚན་མོ་བསམ་གཏན་བྱས་པས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་ནས། འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཆ་ལྔ་པ་གཡོ་བ་དང༌། མི་གཡོ་བ་ཉིད་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཉམས་པ་དང༌། ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང༌། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་རིགས་ཀྱི་བུ་དག་གང་གི་ཕྱིར་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ་གོས་དུར་སྨྲིག་དག་བགོས་ནས་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་
Chinese
他这样想：像这样我出家后从禅定中起来，是不合乎我的规矩的。什么时候他从禅定中起来，那时就去他那里。这样想着，就独自一人住在山里。之后，具寿马胜从内外如理作意中起来，巨富子就去具寿马胜那里，到了之后，礼拜双足，说了各种令人欢喜和不忧愁的话，这样说道：贤者，您是导师吗？还是声闻？善面者，我是声闻，随导师的道路而行。 贤者，导师和声闻有什么区别？善面者，区别非常大。例如，山王须弥山，和芥子；大海，和牛蹄迹；太阳和萤火虫；天空和莲藕根的孔隙。之后，巨富子这样想：既然这位出家人赞扬导师，并且贬低自己，那么佛陀不会不是殊胜的，所说的法也不会不是殊胜的。这样想后，对具寿马胜这样说道：圣者，如果我能在您善说的律中出家和受具足戒，成为比丘，我将在圣者面前行梵行。善面者，要得到你父母的允许。之后，巨富子禀告父母，得到允许后，在具寿马胜那里出家和受具足戒。白天读诵和背诵，因此通晓了三藏。夜晚禅修，因此获得了越来越殊胜的作意差别。断除了轮回的五种动摇和不动摇，一切行相都消失，被堕落、散乱和坏灭的法性所压制，断除了所有烦恼。为了什么原因，善男子剃除须发，披上袈裟，唯独
English
He thought to himself: 'It is not in accordance with my rule that I, having gone forth, should rise from this concentration. When he rises from this concentration, then I shall go to him.' Thinking thus, he stayed alone in a mountain dwelling. Then, when the venerable Aśvajit arose from proper attention inwardly and outwardly, the wealthy son went to where the venerable Aśvajit was, and having gone, he bowed down at his feet, and spoke various talks that would cause joy and not cause sorrow. He said this: 'Venerable one, are you a teacher? Or are you a disciple?' 'Good sir, I am a disciple, following the path of the teacher.' 'Venerable one, what is the difference between a teacher and a disciple?' 'Good sir, the difference is very great. For example, the king of mountains, Mount Meru, and a mustard seed; the great ocean, and the footprint of an ox; the sun and a firefly; the sky and the hole of a lotus root.' Then the wealthy son thought to himself: 'Since this renunciate praises the teacher and disparages himself, the Buddha will not fail to be supreme, and the Dharma that is taught will not fail to be supreme.' Having thought thus, he said this to the venerable Aśvajit: 'Venerable one, if I may go forth and receive full ordination in the Dharma and Discipline well-spoken by you, and become a monk, I will practice the pure life in the presence of the venerable one.' 'Good sir, you must be permitted by your parents.' Then the wealthy son asked his parents, and having been permitted, he went forth and received full ordination in the presence of the venerable Aśvajit. By reciting and chanting during the day, he became proficient in the three baskets. By meditating at night, he obtained increasingly superior distinctions of attention. He abandoned all afflictions, having been subdued by the nature of falling, scattering, and decaying, with the five moving and unmoving wheels of existence ceasing, and all aspects of action ceasing. For what reason do sons of good family shave their hair and beards, don the ochre robes, and only
Tibetan
དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་བྱེད་པ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་མཐའ་བླ་ན་མེད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་རང་གིས་མངོན་པར་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་བསྒྲུབས་ནས་བདག་གི་སྐྱེ་བ་ནི་ཟད། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་བསྟེན། བྱ་བ་ནི་བྱས། སྲིད་པ་འདི་ལས་གཞན་ནི་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་གོ་བར་བྱེད་ཅིང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། བོང་བ་དང་གསེར་དུ་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་ མཐིལ་དུ་མཚུངས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཙན་དན་ཞག་ལོན་པར་གཞག་པ་ལྟ་བུ་རིག་པའི་སྒོ་ངའི་སྦུབས་དྲལ་བར་གྱུར་ཅིང༌། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པ་དང་འདོད་པའི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང༌། རྗེད་པར་བྱ་བ་དང༌། མངོན་དུ་སྨྲ་བར་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུས་པ་ཆེན་པོ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་གྱི་གན་དུ་ལྷགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདོང་བ་དང་འགྲོགས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སོང་ངོ༌། །དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་ཐག་རིང་པོ་ནས་གཟིགས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། གྱད་བུ་ནོར་ཚུར་ཤོག་འོངས་པ་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་དུས་སུ་ཕྱིན་ཏོ། །གྱད་བུ་ནོར་རང་གི་སྟན་ཇི་ལྟ་བ་ལ་འདུག་ཤིག །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་དགེ་སློང་དག་གནས་མལ་མི་མཐུན་པར་འབོགས་ནས་དགེ་སློང་དག་ཕན་ཚུན་སེམས་བསྲུངས་པས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་དག་མི་བྱེད་ཅིང་དེ་དག་དགེ་བའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཕེལ་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་མེད་པ་ནས་ཨུཏྤ་ལ་བཞིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་གྱད་བུ་ནོར་འདིས། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུངས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཀྱེ་མ་བདག་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་གནས་མལ་འབོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་འདི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་གནས་མལ་འབོགས་པར་བསྐོར་གཞུག་གོ་སྙམ་
Chinese
以信心从在家出家成为无家之人，在那梵行无上的边际之时，自己以现量证知而现前实证，知晓我的生已尽，梵行已立，应作已作，不再知有此生之外的其他生。阿罗汉已离三界之贪欲，视瓦砾与黄金平等，具足等同虚空与手掌心的心，如同放置陈年檀香，已破开智慧之卵壳，获得智慧与现量，以及各别正知，背离有及欲之利养与恭敬，成为具足权势与近权之天人们应供养、应忆念、应宣说者。之后，具寿格雅布诺尔前往具寿大图拉的住所，与前往世尊处者同行，前往世尊处。那时，世尊安住于数百比丘众之中并说法，世尊从远处见到具寿格雅布诺尔，便说道：格雅布诺尔，过来，善来！你及时而来。格雅布诺尔，就如你自己的座位一样坐下。之后，具寿格雅布诺尔以头顶礼世尊双足，于一旁坐下。那时，王舍城中的比丘们因住所不和而争吵，比丘们互相怀恨，不行善法，那些善法也不增长，譬如无水之青莲。世尊心想：这位格雅布诺尔，往昔诸佛，以及世尊如来应供正等觉光藏佛前，曾发愿：唉！我于众生寿命百岁时，在世尊如来应供正等觉释迦牟尼佛的教法中出家，成为住所争吵者中的佼佼者。因此，此人被安排负责比丘们的住所分配。
English
Having gone forth from home into homelessness through faith, at the time of that unsurpassed limit of pure conduct, having directly realized it with one's own direct knowledge, and having accomplished it, one understands that my birth is exhausted, pure conduct is established, what had to be done has been done, and one will not know another existence beyond this. The Arhat is free from desire in the three realms, treats clods and gold equally, possesses a mind equal to the sky and the palm of the hand, like sandalwood placed for a long time, the shell of the egg of knowledge has been broken, and has obtained knowledge and direct perception, and individual correct knowledge, turning one's back on the gains and respect of existence and desire, and is to be worshiped, remembered, and spoken of by the gods with power and near power. Then, the venerable Gyadbu Nor arrived at the residence of the venerable Tatula, and accompanied those who were going to the Blessed One, and went to the Blessed One. At that time, the Blessed One was dwelling in the midst of hundreds of monks and teaching the Dharma, and the Blessed One saw the venerable Gyadbu Nor from afar and said: Gyadbu Nor, come here, welcome! You have come in time. Gyadbu Nor, sit down as you would on your own seat. Then, the venerable Gyadbu Nor bowed his head at the feet of the Blessed One and sat down on one side. At that time, in Rajagriha, the monks were quarreling because of disagreements about their dwellings, and the monks were harboring resentment towards each other, not doing virtuous deeds, and those virtuous deeds were not increasing, like a blue lotus without water. The Blessed One thought: This Gyadbu Nor, in the presence of the Buddhas of the past, and the Blessed One, the Tathagata, the Arhat, the perfectly enlightened Buddha Light Treasury, had made the aspiration: Alas! When I am a hundred years old in the life of beings, may I go forth in the teachings of the Blessed One, the Tathagata, the Arhat, the perfectly enlightened Buddha Shakyamuni, and become the best among those who quarrel about dwellings. Therefore, this person is assigned to be in charge of the allocation of dwellings for the monks.
Tibetan
དུ་དགོངས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དགེ་སློང་གྱད་བུ་ནོར་རམ་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཆོས་ ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྤྲོ་བར་བྱས་ཏེ། གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་མལ་འབོགས་པར་བསྐོ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་སྤྲོ་བར་བྱས་ཏེ། གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་གནས་མལ་འབོགས་པར་བསྐོས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་གནས་མལ་འབོགས་པར་བསྐོས་པ་དེའི་ཚེ་ན་དེས་གནས་མལ་མཐུན་པར་ཕོག་པས་དགེ་སློང་རྣམས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་འཕེལ་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་ནས་ཨུཏྤ་ལ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དང་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་དག་ཏུ་དགེ་འདུན་གྱི་ཟས་དག་བཤམས་པ་ན་དྲུག་སྡེ་དག་གང་ན་ཟས་བསོད་པ་དེར་དོང་སྟེ། ཁ་བརྔམ་དང་མི་རིགས་པ་བྱེད་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་གིས་སྤྱོས་ཤིང་སྤོབས་པ་མེད་པར་བྱས་ཏེ་བཏང་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་གྱད་བུ་ནོར་རམ་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྤྲོ་བར་བྱས་ཏེ། གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ཟས་ལ་བསྐོ་བ་བསྐོ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་སྤྲོ་བར་བྱས་ཏེ། གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ཟས་ལ་བསྐོ་བར་ཡང་བསྐོས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་ཟས་ལ་བསྐོ་བ་བསྐོས་པ་དེའི་ཚེ་ན་དེས་དགེ་འདུན་ལ་ཟས་རྣམ་པ་གསུམ་བཤམས་ཏེ། བསོད་པ་དང་འབྲིང་དང་ངན་པ་དག་གོ །དགེ་སློང་གང་དག་གློ་བུར་དུ་ལྷགས་པ་དེ་དག་ལ་ནི་ཉི་མ་དང་པོ་ལ་ནི་ཟས་བསོད་པ་དག་ཏུ་སྐོ་བར་བྱེད། ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ་ནི་ཟས་འབྲིང་དག་ཏུ་སྐོ་བར་བྱེད། ཉི་མ་གསུམ་པ་ལ་ནི་ཟས་ངན་པར་སྐོ་བར་བྱེད་དོ། །ཉི་མ་བཞི་པ་ལ་ནི་དེ་དག་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཤེས་པས་ཅི་དགར་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་རྒྱལ་པོའི་ཁ་བ་ན་གནས་པ་དང་གཉུག་མར་གནས་པ་དང༌། གསོལ་བ་བྱེད་པ་དང༌། གཏམས་པ་འཛིན་པ་དང༌། གནས་མལ་འབོགས་པ་ དང། ཟས་ལ་སྐོ་བར་བྱེད་པས་དེ་དགེ་འདུན་ལ་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དང༌། རྒན་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དང༌། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དང༌། ཐོད་རྒལ་མེད་པར་ཟས་ལ་སྐོ་བར་བྱེད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་དང༌།
Chinese
思虑及此，世尊告诸比丘曰：诸比丘，汝等应欣然委任具足五法之贤授比丘，以羯磨及二羯磨，指派僧众之住处。尔后，诸比丘欣然委任具寿贤授，以羯磨及二羯磨，指派住处。当具寿贤授被指派为住处管理者时，彼妥善安排住处，使比丘众以善法增长，譬如水中之莲花。当世尊之教法兴盛之时，具寿婆罗门、居士及其他人士于家中备办僧众之饮食，然六群比丘前往饮食丰盛之处，出言不逊，行为不端，受婆罗门及居士呵斥、羞辱后遭驱逐。众比丘遂向世尊禀告此事。世尊告曰：诸比丘，汝等应欣然委任贤授比丘或如是具足五法者，以羯磨及二羯磨，指派掌管饮食。尔后，诸比丘欣然委任具寿贤授，以羯磨及二羯磨，再次指派掌管饮食。当具寿贤授被指派掌管饮食时，彼为僧众准备三种饮食：上等、中等及下等。对于新来乍到之比丘，第一日供以上等饮食，第二日供以中等饮食，第三日则供以下等饮食。第四日，彼等知晓自身之习性，遂随意行乞。尔时，具寿贤授掌管国王之客房、常住者、供养者、执事者、住处管理者及饮食管理者之职，彼如法、依序、按资历为僧众分派饮食，不越规矩。具寿贤授与
English
Considering this, the Blessed One addressed the monks, saying: "Monks, you should gladly appoint the monk Gyadbu Nor, or another like him who possesses five qualities, to allocate the dwelling places of the Sangha by means of a motion and two acts. Then the monks gladly appointed the venerable Gyadbu Nor, allocating the dwelling places by means of a motion and two acts. When the venerable Gyadbu Nor was appointed to allocate the dwelling places, he properly arranged the dwelling places, so that the monks increased in virtuous qualities, like a lotus in water. When the Blessed One's teachings flourished, the venerable Brahmins, householders, and others prepared food for the Sangha in their homes, but the group of six went to the places where the food was plentiful, spoke rudely, and behaved improperly, and were scolded and humiliated by the Brahmins and householders and sent away. The monks then reported this to the Blessed One. The Blessed One said: "Monks, you should gladly appoint the monk Gyadbu Nor, or another like him who possesses five qualities, to allocate the food by means of a motion and two acts. Then the monks gladly appointed the venerable Gyadbu Nor, again allocating the food by means of a motion and two acts. When the venerable Gyadbu Nor was appointed to allocate the food, he prepared three kinds of food for the Sangha: excellent, middling, and poor. For those monks who arrived suddenly, on the first day he allocated excellent food, on the second day he allocated middling food, and on the third day he allocated poor food. On the fourth day, they knew their own habits and engaged in alms-seeking as they pleased. At that time, the venerable Gyadbu Nor was in charge of the king's guest house, the permanent residents, the donors, the attendants, the allocation of dwelling places, and the allocation of food, so he allocated food to the Sangha according to the rules, according to seniority, according to order, and without transgression. The venerable Gyadbu Nor and