Tibetan
དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱིན་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་ འཐག་པ་བསྐྱེད་པའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །གོས་གྲུབ་པའི་མདུན་རོལ་དུ་གོས་བསྒྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་བསོད་སྙོམས་ལ་འགྲོ་བ་དང། བཅའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚོལ་ཞིང་དེར་ཁྱེར་བ་དང༌། ལག་པ་དག་སྙོལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ལྷུང་བཟད་དག་འཁྲུ་བར་བྱེད་པ་དང༌། འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང༌། བསོད་སྙོམས་ཐོབ་ནས་ཐ་ག་པ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ཐ་དད་པ་དག་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱིན་བདག་གིས་མ་བསྒོ་བར་དགེ་སློང་སྦྱིན་བདག་དང་ཐ་ག་པའི་གན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱིན་བདག་དང་ཐ་ག་པ་མ་ནིང་དང་མཚན་གཉིས་པ་དག་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱིན་བདག་དང་ཐ་ག་པ་ཕྱི་རོལ་པ་དང༌། འདི་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། མ་ཆགས་པ་དང་ཉམས་པ་དག་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །རྫས་མི་རུང་བ་ཉིད་དང་ཚད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །འཐག་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་མ་གོ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གོས་མ་གྲུབ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ཡིད་ལ་སེམས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །དེ་ནས་ལུས་དང་ངག་གིས་སྦྱོར་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་དངོས་སོ། །དེ་ནས་མཐར་ཐུག་པ་ནི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་སྦྱིན་བདག་དང་ཐག་པ་ཉེ་དུ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བདག་ཉིད་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གླ་རྔན་བྱིན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་འཐག་པ་བསྐྱེད་པའི་སྤང་བར་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འཐག་པ་བསྐྱེད་པའི་སྤང་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་བཞི་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་འདུལ་བ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ། དྲི་མ་མེད་པའི་བཤེས་གཉེན།
Chinese
如果那些支分不齐全，就应当根据情况呵责。接受布施的堕落是恶作，只要开始从事纺织的舍堕之行，直到没有达到实质之前，都是恶作。对于实质，每从事多少不同的行为，就有多少个恶作。在衣服完成之前，为了成办衣服而去乞食，寻找染料等并带到那里，洗涤手，清洗钵，来来往往，获得食物后布施给纺织工等，由思虑所生起的随行之行，各种各样都是恶作。没有得到施主的允许，比丘去施主和纺织工那里也是恶作。对于施主和纺织工是太监和双性人也是恶作。对于施主和纺织工是外道，以及此方的出家人，没有贪欲和退失者也是恶作。对于不是如法之物以及不具足量也是恶作。如果没有理解纺织的意义也是恶作。如果衣服没有完成也是恶作。行为的行为的堕落是微小的恶作，有多少行为，行为的行为也有多少，行为恶作的行为的行为也是恶作，是微小的恶作。其中，首先在心中思虑是行为的行为的微小恶作。然后以身语从事是行为的真实恶作。然后要知道最终是舍堕的实质。没有堕落的情况是，对于施主和纺织工是亲属就没有堕落。对于自己就没有堕落。给予工钱就没有堕落。对于最初的业者，以及疯癫，心烦意乱，为感受所逼迫就没有堕落。应当学习的是，比丘在一切地方，一切时处，对于纺织所产生的舍堕，一切方式都不要依止，应当学习。补救的方法和之前一样。纺织的舍堕，第二十四条已经讲完。 别解脱经广释，律藏总集，无垢友。
English
If those limbs are incomplete, then one should be rebuked accordingly. The downfall of accepting alms is a misdeed, as long as one engages in the act of abandoning downfall of weaving, until one does not reach the substance, it is a misdeed. For the substance, for each different act engaged in, there is a misdeed. Before the completion of the garment, going for alms for the sake of accomplishing the garment, seeking dyes and so on and bringing them there, washing the hands, washing the bowls, going and coming, obtaining alms and giving them to the weaver and so on, the various subsequent actions arising from thought are all misdeeds. Without being instructed by the patron, it is also a misdeed for a monk to go to the patron and the weaver. It is a misdeed for the patron and the weaver to be eunuchs and hermaphrodites. It is a misdeed for the patron and the weaver to be outsiders, as well as renunciates of this side, those without attachment and those who have declined. It is a misdeed for the substance to be unsuitable and not to possess the measure. It is a misdeed if the meaning of weaving is not understood. It is a misdeed if the garment is not completed. The downfall of the act of acting is a minor misdeed, for as many acts as there are, there are as many acts of acting, the act of acting of the misdeed of acting is also a misdeed, it is a minor misdeed. Among them, first thinking in the mind is the minor misdeed of the act of acting. Then engaging with body and speech is the actual misdeed of acting. Then one should know that the ultimate is the substance of abandoning downfall. There is no downfall if the patron and the weaver are relatives. There is no downfall for oneself. There is no downfall for giving wages. There is no downfall for the first worker, as well as the insane, the mentally disturbed, and those oppressed by feelings. What should be learned is that a monk in all places, at all times, should not rely on all the ways that lead to the abandonment of weaving, and should learn. The method of rectification is the same as before. The abandonment of weaving, the twenty-fourth, has been explained. The Extensive Commentary on the Pratimoksha Sutra, Collected from All the Vinaya, Immaculate Friend.