Tibetan
ཉམ་ང་བ་དང་མི་བདེ་བར་གྱུར། གང་ནི་ངན་སོང་ལ་གཞོལ། གང་ནི་ངན་སོང་ལ་འབའ། གང་ནི་ངན་སོང་གི་ལམ་ནས་བསླང་སྟེ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། འདོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་གང་གི་ལག་ན་ནི་དྲང་བར་བྱ། འཕགས་པའི་ནོར་གྱི་དབྱིག་དང་བྲལ་བ་གང་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་གཞག་པར་བྱ། གང་ནི་སངས་རྒྱ་འབྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་ནི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ། གང་གིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་མ་བསྐྱེད་པ་དག་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་བསྐྱེད་པ་གང་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་གང་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་ཞེས་མཁྱེན་པ་དང་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་སྡིག་བྱུང་ནས་གྱད་བུ་ནོར་དེ་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བྱ་བ་ལྷག་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གདུལ་བའི་དུས་ནི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བ་ལ་བསྡད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་གཟིགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ཅི་འདི་རེ་ཞིག་སྟོན་པས་གདུལ་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ཡིན་པར་གཟིགས་སོ། །སྒོ་གང་ན་འཇུག་པར་འགྱུར། ཅི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འདུལ་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་འདུལ་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་དགོངས་ན། སྤྱོད་ ལམ་གྱིས་འདུལ་བ་ཡིན་པར་གཟིགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ནི་གང་ལ་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་འདུལ་བ་དེ་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་གཏོང་བར་མཛད་དེ། འདི་ལྟར་དེའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་ནི་ལྟ་དང་མིའི་ཡིད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རྟ་ཐུལ་ཁྱོད་ཀྱིས་གྲོང་ཁྱེར་སྡིག་བྱུང་ན་གྱད་བུ་ནོར་འདུག་པ་ལ་སོམས་ཤིག །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོ་འདས་ནས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་ཞིང་མཐར་གྱིས་གྲོང་ཁྱེར་སྡིག་བྱུང་དུ་ཕྱིན་ནས་པད་མའི་ཚལ་གསེབ་ན་འདུག་ཅིང་ཡང་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དང་ཅུང་ཟད་བལྟ་བ་དང་རྣམ་པར་བལྟ་བ་དང་བསྐུམ་པ་དང་བརྐྱང་བ་དང༌། སྣམ་སྦྱར་དང་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་པ་མཛེས་པས་གྲོང་ཁྱེར་སྡིག་བྱུང་
Chinese
变得令人沮丧和不适。谁沉溺于恶道，谁就依赖于恶道，谁就从恶道中被救起，安置于天界和解脱，以及果位之上。谁沉溺于欲望的泥潭，就将其拉直。谁缺乏圣者的财富，就将其安置于圣者财富的统治之下。以佛陀出现而庄严的世界，就使其具有果实。谁没有生起善根，就使其生起。谁已经生起善根，就使其完全成熟。谁已经完全成熟，就使其获得解脱，如是了知和观见而行事。如是，世尊以佛眼观察世界，看到在罪恶之城（Sdig-byung）中，巨富之子（Gyad-bu Nor）的相续已经完全成熟，并且对过去的诸佛作了特别的供养。看到调伏他的时机就像成熟的果实等待着用剑刺破一样。世尊心想：是暂时由导师调伏呢？还是由声闻调伏呢？思考之后，他看到是由声闻调伏。从哪个门进入呢？是用神变调伏呢？还是用行为调伏呢？思考之后，他看到是用行为调伏。世尊对于那些可以用行为调伏的人，就派遣了具寿马驯（rTa-thul），因为他的行为能够吸引观看者和人们的心意。然后，世尊对具寿马驯说：马驯，你去罪恶之城（Sdig-byung）观察巨富之子（Gyad-bu Nor）在哪里。然后，具寿马驯因为要特别执行世尊的教令，就在当天晚上过去之后，第二天早上穿好下裙，拿着钵和法衣，进入王舍城乞食。他乞食而行，逐渐到达罪恶之城（Sdig-byung），在莲花池的旁边坐下，行走、返回、稍微观看、详细观看、收缩、伸展，以及穿着袈裟、法衣、拿着钵的威仪，使得罪恶之城（Sdig-byung）
English
It became depressing and uncomfortable. Whoever is inclined towards the evil realms, whoever relies on the evil realms, whoever is raised from the path of the evil realms, may they be placed in the heavens and liberation, and on the fruition. Whoever is sinking in the swamp of desire, may they be straightened. Whoever lacks the wealth of the noble ones, may they be placed in the dominion of the wealth of the noble ones. May the world adorned with the appearance of the Buddhas be made fruitful. Whoever has not generated roots of virtue, may they generate them. Whoever has generated roots of virtue, may they be fully ripened. Whoever has fully ripened, may they be liberated, thus knowing and seeing, he acts. Thus, the Blessed One, with the eye of a Buddha, observed the world and saw that in the city of Sin-byung, the lineage of the wealthy son Gyad-bu Nor was fully ripened and had made special offerings to the Buddhas of the past. Seeing that the time to tame him was like a ripe fruit waiting to be pierced by a sword, the Blessed One thought: Is he to be tamed temporarily by a teacher? Or is he to be tamed by a Shravaka? After thinking, he saw that he was to be tamed by a Shravaka. Through which door should he enter? Is he to be tamed by miracles? Or is he to be tamed by conduct? After thinking, he saw that he was to be tamed by conduct. The Blessed One, for those who could be tamed by conduct, sent the venerable Horse Tamer (rTa-thul), because his conduct would attract the sight and the minds of people. Then, the Blessed One said to the venerable Horse Tamer: Horse Tamer, you go to the city of Sin-byung and observe where the wealthy son Gyad-bu Nor is. Then, the venerable Horse Tamer, because he was to especially carry out the command of the Blessed One, after that very night had passed, in the early morning, put on his lower garment, took his bowl and robes, and entered the royal palace for alms. As he went for alms, gradually he went to the city of Sin-byung, and sat down in the middle of a lotus grove, walking, returning, looking slightly, looking in detail, contracting, stretching, and the majesty of wearing the monastic robe, the Dharma robe, and carrying the bowl, made the city of Sin-byung
Tibetan
དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་གྱད་བུ་ནོར་སྟེང་གི་ཁང་བཟངས་ཀྱི་གཞིར་གཏོགས་པ་ན་དགེ་བ་གང་ཡིན་ཚོལ་བས་གྲོང་ཁྱེར་ལ་བལྟ་ཞིང་འདུག་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་སྤྱོད་ལམ་མཛེས་པས་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་ཐག་རིང་པོ་ནས་མཐོང་ངོ༌། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་སྡིག་བྱུང་འདིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ལྷགས་ཤིང་འདུས་ནས་གནས་པ་དག་ལས་འདི་ལྟ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདིའི་སྤྱོད་ལམ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་བདག་གིས་སྔོན་ཆད་འགའ་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་སྙམ་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་ལ་ནི་གང་དག་གྲོང་དུ་སྤྱོད་ལམ་འཆོས་ལ་དགོན་པར་ཅི་དགར་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་པས་བདག་གིས་དགོན་པར་འདིའི་སྤྱོད་ལམ་བརྟག་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་མི་ཞིག་ལ་སྨྲས་པ། ཀྭའི་ནང་རྗེ་ཚུར་ཤོག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདིའི་ཕྱི་བཞིན་ཕྱི་བཞིན་རྗེས་སུ་སོང་ལ། འདིའི་ཇི་ལྟར་གྲོང་དུ་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བ་ལྟར་དགོན་པར་ཡང་དེ་བཞིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་ཤིག །མི་ངེས་དེ་བཞིན་བརྟགས་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་གྲོང་ཁྱེར་སྡིག་བྱུང་དུ་ བསོད་སྙོམས་བརྒྱུས་ནས་པདྨའི་ཚལ་གསེབ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆུ་ཚགས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་སྣམ་སྦྱར་སྤྲུགས་ཏེ། རྐང་པ་གཉིས་བཀྲུས་ནས་ལག་པ་གཉིས་བསྙལ་ཏེ། ཆུ་བཙགས་ནས་ལོ་མ་ལྷགས་པ་དག་བླངས་ཏེ་འདུག་ནས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ཏེ། ལོ་མ་ལྷག་ས་པ་དག་བོར་ནས་ལག་པ་གཉིས་བསྙལ་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆུ་ཚགས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་རྐང་པ་གཉིས་བཀྲུས་ཏེ་ཤིང་ལྗོན་པ་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་བསྟེན་ནས་བྲང་འགྲོའི་རྒྱལ་པོ་ཉལ་བའི་ལུས་བསྐྱིལ་བ་ལྟར་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བས་འདུག་གོ །དེ་ནས་མི་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་གྱི་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བ་ལྷ་དང་མིའི་སེམས་སྡུད་པར་བྱེད་པས་ཡིད་སྡུད་པས་གྱད་བུ་ནོར་གལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་དེ་སྐད་བཟླས་པ་དང༌། གྱད་བུ་ནོར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་གྱི་སྤྱོད་ལམ་འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོས་པས་ཡིད་བསྡུས་ནས་གུས་པར་སྒྲིམ་པ་དང་བཅས་པས་བཞོན་པ་སྟོད་དུ་བཅུག་སྟེ་གྲོང་ཁྱེར་སྡིག་བྱུང་ནས་པད་མའི་ཚལ་གསེབ་ཏུ་སོང་ནས། ཤིང་རྟ་ཁ་བསྒྱུར་ཏེ་བཞོན་པའི་ས་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་དུ་བཞོན་པས་སོང་ནས་བཞོན་པ་ལས་བབས་ཏེ་རྐང་པས་པདྨའི་ཚལ་གསེབ་ཏུ་ཞུགས་པ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་ཅིང་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བས་འདུག་པ་མཐོང་ངོ༌། །མཐོང་ནས་ཀྱང
Chinese
于是开始托钵乞食。当时，巨富财增住在楼阁的地基上，为了寻找善行，他眺望着城市，看见了具寿马胜以优美的行为托钵乞食，从远处走来。看见后，他心想：这座罪恶之城来了这么多出家人，聚集在此居住，但像这位出家人这样的行为，我以前从未见过。他又想：有些出家人在城里装模作样，在寺庙里却随心所欲，我应该去寺庙里观察他的行为。于是他对一个人说：喂，仆人，你过来，跟着这位出家人，看看他在城里行为是否像现在这样安静，在寺庙里也是如此？或者不是这样，去弄清楚。那人听从了他的吩咐，于是具寿马胜在罪恶之城托钵乞食后，去了莲花林深处的地方，到达后，他把钵和水滤放在一边，抖了抖袈裟，洗了双脚，漱了漱口，滤了水，捡起落叶，坐下来吃饭。吃完饭后，他扔掉剩下的叶子，漱了漱口，把钵和水滤放在一边，洗了双脚，依靠着一棵树，像胸行之王（蛇）蜷卧身体一样，结跏趺坐，安静地坐着。然后，那人回去对巨富财增说，具寿马胜的行为安静，能吸引天人和人的心，听了他的话，巨富财增心生欢喜，恭敬地整理好衣着，骑上马车，从罪恶之城前往莲花林深处。他调转马车方向，尽可能地骑马车前进，然后下车，步行进入莲花林深处。他看见具寿马胜诸根调伏，非常平静地坐着。看见后，
English
Then he began to go for alms. At that time, the wealthy Gyadbu Norteng was staying on the foundation of his mansion, looking out over the city in search of virtuous deeds. He saw the venerable Ashvajit, with his beautiful conduct, going for alms from afar. Having seen him, he thought to himself: "So many ordained ones have come and gathered in this sinful city, but among them, I have never seen such conduct as this ordained one's. He thought to himself: "Among the ordained ones, there are those who behave one way in the city and act as they please in the monastery. I should observe his conduct in the monastery." So he said to a man: "Hey, servant, come here, follow this ordained one closely. See if his conduct is as peaceful in the monastery as it is in the city, or if it is not. Find out for sure." The man obeyed, and the venerable Ashvajit, having gone for alms in the sinful city, went to a secluded spot in the lotus grove. Upon arriving, he placed his bowl and water strainer to one side, shook out his robes, washed his feet, rinsed his mouth, strained water, picked up fallen leaves, and sat down to eat. After eating, he discarded the remaining leaves, rinsed his mouth, placed his bowl and water strainer to one side, washed his feet, leaned against a tree, and sat in the lotus position, like a chest-moving king (snake) coiling his body, sitting peacefully. Then, the man went back to the wealthy Gyadbu Norteng and reported that the venerable Ashvajit's conduct was peaceful, captivating the hearts of gods and men. Hearing this, the wealthy Gyadbu Norteng was delighted and respectfully adjusted his attire. He mounted his chariot and went from the sinful city to the depths of the lotus grove. He turned the chariot around and drove as far as the chariot could go, then dismounted and entered the depths of the lotus grove on foot. He saw the venerable Ashvajit with his senses perfectly subdued, sitting very peacefully. Having seen him,