Tibetan
་དབྱེན་བྱས་པའམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བར་གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེའམ། ཐ་ན་འདི་སྐད་ཅེས་བདག་ཁྱོད་ལྟ་བུ་ཆོས་མཐུན་པར་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པའམ། ལོངས་སྤྱོད་པས་ཆོག་གོ་ཞེས་ཟེར་ན་འབུལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དེ་དག་དང། གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དེ་དག་དང༌། ཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དེ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་སྨྲས་ན་ཡང་ངེས་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་བཟློག་པས་ནི་བསླབ་པ་ཕུལ་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །ཕུལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་ཁྲོས་ཤིང་ཁྲོ་བའི་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་སོགས་པས་རང་བཞིན་ཉམས་པ་ལ་ཕུལ་ན་ཕུལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཉན་པ་པོས་ཁྲོས་ཤིང་ཁྲོ་བའི་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་སོགས་པས་རང་བཞིན་ཉམས་པ་ལ་ཕུལ་ན་ཕུལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཉན་པ་པོ་གླེན་པ་དང༌། ལྐུགས་པ་དང༌། འོན་པ་དང༌། གཉིད་ལོག་པ་དང༌། སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། དབུས་པའམ། མཐའ་འཁོབ་པའི་སྐད་དང༌། ཐ་སྙད་བརྡ་མི་ཕྲད་པ་ལ་སོགས་པས་མི་གོ་བ་ཉིད་ལ་ཕུལ་ན་ཕུལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དབེན་པར་དབེན་པ་ཉིད་དམ། མི་དབེན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། མི་དབེན་པར་དབེན་པ་ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་པས་ཕུལ་ན་ཕུལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་དང་སྤྲུལ་པ་དང༌། དུད་འགྲོ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་མི་མ་ཡིན་པའི་འགྲོ་བ་ལ་ཕུལ་ན་ཕུལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། བསླབ་པ་གཏོང་བའི་སེམས་མེད་ཅིང་འབུལ་བའི་ཆོ་ག་སྔར་བསྟན་པ་དག་འགའ་ལ་ཡང་ལུས་སམ། དག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱིས་གོ་བར་མ་བྱས་པ་ནི་བསླབ་པ་མ་ཕུལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བསླབ་པ་ཉམས་པར་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པ་ ཉམས་པར་མ་བྱས་པས་བསྟེན་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་གྱི། བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱས་པ་ལ་ནི་སྡོམ་པ་མེད་པས་དེས་བསྟེན་པ་དག་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་མི་གཞག་གོ །དེ་ལ་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཆོ་ག་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་འདོད་པའམ། མངོན་པར་མི་དགའ་བའམ། རྣམ་པར་འཁྱམ་འདོད་ཅིང་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའམ། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱིས་སྒྱིད་ལུག་པའམ། དམུས་བྱུང་བའམ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའམ། སྨོད་པའམ། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ཡོངས་སུ་གཏོང་འདོད་པ་ན་དགེ་སློང་ངམ་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་རང་བཞིན་མ་ཉམས་པ་དོན་བརྡ་ཕྲད་པར་ནུས་པའི་གན་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེ
Chinese
或者制造争端，或者怀着恶意从如来身上放血，或者甚至这样说：我和你这样的人，与那些在法上和谐、行为如梵天的人住在一起，或者说以享受为满足，如果说了“呈献”、“请接受”、“足够了”这些词中的任何一个，那也一定是放弃了学处。与此相反，则不会放弃学处。不会放弃学处的情况如下：比丘在愤怒和被愤怒征服，以及疯狂、心烦意乱、被感觉所困扰等情况下，如果放弃学处，那不是真正的放弃。听者在愤怒和被愤怒征服，以及疯狂、心烦意乱、被感觉所困扰等情况下，如果放弃学处，那不是真正的放弃。听者愚笨、哑巴、聋子、睡觉、入定、是中部或边远地区的语言，以及不理解术语和表达等情况下，如果放弃学处，那不是真正的放弃。在寂静处认为是寂静处，或者在非寂静处认为是寂静处，或者在非寂静处认为是寂静处的情况下放弃学处，那不是真正的放弃。向天神、化身、动物、影像等非人类众生放弃学处，那不是真正的放弃，因为没有放弃学处的心，并且先前所示的呈献仪式中的任何一个，身体或者他们的行为表达没有被理解，这被称为没有放弃学处。被称为没有违犯学处，是因为没有违犯学处而行持，会犯堕罪，而对于违犯学处的人来说，因为没有戒律，所以对于他们的行持不成立堕罪。其中，违犯学处的仪式如下：比丘如果想要、不高兴、想要游荡并且不寻求沙门的行持的意义，或者对沙门的行持感到懈怠，或者出家，或者犹豫，或者诽谤，或者想要完全放弃沙门的行持，那么就去一个属于比丘或人类众生，本性没有丧失，能够理解意义表达的人那里，然后这样说：
English
Or having caused dissension, or with malicious intent drawing blood from the Tathagata, or even saying this: "I, like you, live together with those who are harmonious in Dharma and behave like Brahma," or saying "content with enjoyment," if any of these words "present," "please accept," "enough" are spoken, then surely the training is abandoned. Conversely, the training is not abandoned. The ways in which the training is not abandoned are as follows: If a monk, being angry and overcome by anger, and being mad, mentally disturbed, and afflicted by feelings, etc., abandons the training, then it is not a true abandonment. If the listener, being angry and overcome by anger, and being mad, mentally disturbed, and afflicted by feelings, etc., abandons the training, then it is not a true abandonment. If the listener is foolish, mute, deaf, sleeping, in meditative absorption, speaks a language of the central region or a remote region, and does not understand terms and expressions, etc., then abandoning the training is not a true abandonment. If one perceives a solitary place as solitary, or perceives a non-solitary place as solitary, or perceives a non-solitary place as solitary, then abandoning the training is not a true abandonment. Abandoning the training to gods, emanations, animals, images, etc., non-human beings, is not a true abandonment, because there is no intention to abandon the training, and none of the previously shown rituals of offering, either the body or their expressive actions, have been understood, this is called not abandoning the training. It is called not having violated the training, because if one practices without having violated the training, one will incur a downfall, but for those who have violated the training, since there is no discipline, no downfall is established for their practice. Now, the ritual for violating the training is as follows: If a monk desires, is displeased, wants to wander and does not seek the meaning of the conduct of a renunciate, or is lazy in the conduct of a renunciate, or is defrocked, or doubts, or reviles, or wants to completely abandon the conduct of a renunciate, then he should go to someone who belongs to the community of monks or human beings, whose nature has not deteriorated, who is capable of understanding the meaning of expressions, and say this:
Tibetan
ས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དཀའོ། །རབ་ཏུ་དབེན་པ་བྱ་དཀའོ། །གཅིག་པུ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་དཀའོ། །གནས་མལ་དགོན་པ་ནགས་ཁྲོད་དང་རི་དྲུང་དང་བས་མཐའ་དག་ཏུ་གནས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་དཀའོ། །གཅིག་པུ་དགོན་པར་གནས་པ་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཕ་མ་དང་ཕུ་ནུ་དང་བུ་སྲིང་དྲན་ནོ། །བདག་བཟོ་དག་སློབ་ཏུ་ཆུག་ཤིག །བདག་གི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དག་ཚོལ་ཅིག །བདག་ཁྱིམ་བཟང་པོ་དག་ཏུ་གཏོད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ངག་དང་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་དང་སྐད་དང༌། བརྗོད་པ་དང་ངེས་པའི་ཚིག་དང༌། ཚིག་གི་ལམ་དང་ཚིག་གི་སྒྲ་དང་ངག་གི་ལས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་གང་ཡིན་པ་དག་རྗོད་པར་བྱེད་ན་དེས་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་བཟློག་པས་ནི་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བསླབ་པ་ཕུལ་བ་དང་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱ་བ་གཉི་ག་ལ་སྡོམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་འདྲ་སྟེ། བསླབ་པ་ཕུལ་བས་ནི་བསླབ་པ་གཏོང་བའི་སྒོ་ནས་སྡོམ་པ་མད་པར་བྱས་ལ། བསླབ་པ་ཕུལ་བས་ཉམས་པར་བྱས་པས་ནི་བསླབ་པའི་ཡུལ་མཐུ་མེད་པར་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་སྡོམ་པ་མེད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསླབ་པ་ཕུལ་ལ་བསླབ་པ་ཉམས་པར་མ་བྱས་པ་ཡང་ཡོད། བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱས་ལ་བསླབ་པ་མ་ཕུལ་བ་ཡང་ཡོད། བསླབ་པ་ཉམས་པར་ཡང་བྱས་ལ་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་ཡང་བྱས་ལ་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་ཡང་ཡོད། བསླབ་པ་མ་ཕུལ་ལ་བསླབ་པ་ཉམས་པར་མ་བྱས་པ་ཡང་ཡོད་དོ། ། དེ་ལ་མུ་དང་པོ་ནི་བསླབ་པ་དབུལ་བ་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱ་བ་མེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསླབ་པ་ཕུལ་ལ་བསླབ་པ་ཉམས་པར་མ་བྱས་པ་ཞེས་མུ་དང་པོར་གཞག་པར་ཟད་ཀྱི། བསླབ་པ་ཕུལ་ལ་བསླབ་པ་ཉམས་པར་མ་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཉིད་མེད་དོ། །མུ་གཉིས་པ་ནི་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱ་བ་བསླབ་པ་དབུལ་བ་མེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་འབྲས་བུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསླབ་པ་ཉིད་ཉམས་པར་བྱས་ལ་བསླབ་པ་མ་ཕུལ་བ་ཞེས་མུ་གཉིས་པར་གཞག་པར་ཟད་ཀྱི། བསླབ་པ་མ་ཕུལ་ལ་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱས་ན་བསླབ་པ་མ་ཕུལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཉིད་མེད་དོ། །མུ་གསུམ་པ་ནི་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྒྱུ་ཡང་བསྟན་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པས་བསླབ་པ་ཉམས་པར་ཡང་བྱས་ན་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་ཞེས་མུ་གསུམ་པར་གཞག་སྟེ་དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཉིད་མེ
Chinese
请具寿知晓！行梵行难，极寂静难行，独自一人现前欢喜难，于住处，如寺庙、森林、山脚、边地等处安住，亦难领会。独自一人住于寺庙是痛苦的，会思念父母、兄弟、姐妹。请允许我学习工巧，请寻找我所有的工作，请把我安置在美好的家中。凡是说出诸如此类的语言、词语、名称、声音，言说和确定的词语，词语的途径和词语的声音，语言的行为和语言的表述，都算是毁坏了学处。与此相反，则不算毁坏学处。舍弃学处和毁坏学处二者都与无誓言相同，舍弃学处是从舍弃学处的角度而无誓言，舍弃学处而毁坏则是从学处之境无能为力的角度而无誓言。 其中，有舍弃学处而未毁坏学处的，有毁坏学处而未舍弃学处的，有既毁坏学处又舍弃学处的，也有未舍弃学处也未毁坏学处的。 其中，第一种情况是舍弃学处而没有毁坏学处，因为没有指出原因，所以是不圆满的，因此只是将舍弃学处而未毁坏学处作为第一种情况安立而已。即使已经舍弃学处而未毁坏学处，但对于他来说，比丘的体性本身是不存在的。 第二种情况是毁坏学处而没有舍弃学处，因为没有指出结果，所以是不圆满的，因此只是将毁坏学处而未舍弃学处作为第二种情况安立而已。即使未舍弃学处而毁坏学处，但即使已经未舍弃学处，对于他来说，比丘的体性本身也是不存在的。 第三种情况是，对于任何没有比丘体性本身的人，因为既指出了原因，又指出了结果，所以是圆满的，因此将既毁坏学处又舍弃学处作为第三种情况安立，对于他来说，比丘的体性本身是不存在的。
English
May the venerable one know! It is difficult to practice celibacy, it is difficult to practice extreme solitude, it is difficult to rejoice in being alone, and it is difficult to comprehend dwelling in places such as monasteries, forests, foothills, and remote areas. It is painful to live alone in a monastery, one remembers parents, siblings, and children. Please allow me to learn crafts, please find all my work, please settle me in a good home. If one utters such words, terms, names, sounds, expressions and definitive words, the path of words and the sound of words, the actions of speech and the expressions of speech, then one has violated the precepts. Conversely, it does not constitute a violation of the precepts. Abandoning the precepts and violating the precepts are both similar to having no vows. Abandoning the precepts is without vows from the perspective of abandoning the precepts, while abandoning the precepts and violating them is without vows from the perspective of the object of the precepts being powerless. Among these, there are those who abandon the precepts without violating them, those who violate the precepts without abandoning them, those who both violate and abandon the precepts, and those who neither abandon nor violate the precepts. Among these, the first case is abandoning the precepts without violating them, because the cause is not indicated, it is incomplete, therefore, only establishing abandoning the precepts without violating them as the first case. Even if one has abandoned the precepts without violating them, the nature of a monk does not exist for him. The second case is violating the precepts without abandoning them, because the result is not indicated, it is incomplete, therefore, only establishing violating the precepts without abandoning them as the second case. Even if one has not abandoned the precepts but violates them, the nature of a monk does not exist for him. The third case is that for anyone who does not have the nature of a monk, because both the cause and the result are indicated, it is complete, therefore, establishing both violating and abandoning the precepts as the third case, and for him, the nature of a monk does not exist.