Tibetan
ཡིན་ནོ། ། དེས་ཀྱང་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་གསུམ་པའི་ལས་ཡིན་ནོ། །དེས་ཀྱང་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རེས་ཀྱིས་གདོན་པར་བྱའོ། །རེས་བབ་པའི་ཚེ་དེས་གདོན་མི་ནུས་ན་གཞན་ལ་བཅོལ་བར་བྱའོ། །དེ་མ་བཏུབ་ན་དེ་དགེ་འདུན་གྱིས་དེ་ལ་བཅོལ་བར་བྱའོ། །འདོན་བ་དེ་དག་གི་ཚིག་ཕྱེད་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་བར་ལེགས་པར་ཐོན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་གདོན་གྱི་གཞན་དུ་ན་མི་འཆགས་སོ། །འདོན་པའི་ཚེ་རྡུགས་ན་ལྷག་མ་གཞན་གྱིས་གདོན་པར་བྱའོ། །དུམ་བུ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་སྙེད་ཀྱིས་གཞུང་བསྲོངས་པ་དེ་སྙེད་ཀྱིས་ཕེག་ཏུ་བཅད་དེ་གདོན་པར་བྱའོ། །འདོན་བར་བྱེད་པས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་གླེང་གཞི་གདོན་པ་དང༌། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་གདོན་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་གདོན་པ་དང༌། མ་ངེས་པར་གདོན་པ་དང༌། རིལ་གྱིས་གདོན་པ་དག་ལས། གླེང་གཞི་གདོན་པ་ནི་རྫོགས་པ་ཁོ་ནར་མི་གདོན་དུ་མི་རུང་ངོ། །གླེང་གཞི་བཏོན་ནས་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཐོས་པ་བསྒྲགས་པས་བསྒྲུབ་ཏུ་རུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་གླེང་གཞི་པ་ཏོན་ནས་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་གདོན་པ་བརྩམས་ནས་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་སྡེ་ཚན་རྫོགས་པར་གདོན་དགོས་སོ། །ཕམ་པར་འགྱུར་བ་བཏོན་ནས་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་གདོན་པ་བརྩམས་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་སྡེ་ཚན་ཡང་རྫོགས་པར་གདོན་དགོས་སོ། །དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཐོན་ནས་མ་ངེས་པ་གདོན་པ་བརྩམས་ན་མ་ངེས་པའི་སྡེ་ཚན་ཡང་རྫོགས་པར་གདོན་དགོས་ཏེ། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དག་དང་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་དང་མ་ངེས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ནི་གདོན་པར་མགོ་བརྩམས་ནས་གང་བརྩམས་པའི་སྡེ་ཚན་དེ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །སྤོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་མན་ཆད་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ནི་གདོན་པར་མགོ་བརྩམས་ནས་ལྷག་མ་སོ་སོར་ཐར་པའི་གཞུང་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་གདོན་དགོས་ཏེ། རིལ་གྱིས་གདོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མགོ་བརྩམས་པའི་སྡེ་ཚན་རྫོགས་པར་བྱ་དགོས་པ་དེ་དག་མ་རྫོགས་ན་མི་འཆགས་སོ། །འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འགྲོན་དུ་འགྲོ་བ་འགྲོན་པོ་དོན་མཐུན་པ་དག་སྡོད་དུ་མི་བཏུབ་ན་འགྲོ་བཞིན་དུ་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ལས་མི་འདུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱའོ་ཞེས་ གསུངས་པའི་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་མི་འདོན་ན་མདོར་བསྡུས་ཏེ་གདོན་ཏོ། །དེ་ཡང་མི་འདོན་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །ཆོས་མ་ཡིན་པས་འདོན་ན་མི་འཆགས་ཏེ། གདོན་པར་བྱ་བ་དང་དེའི་ཚང་དང༌། དུས་དང་འདོན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཉེ་བར་མ་བཟུང་བ་ནི་འདིར་ཆོ
Chinese
是也。 若彼亦不能者，是第三之业。若彼亦不能者，应以一切之次第诵。次第至时，彼不能诵者，应委之于他人。若彼不能者，其僧伽应委之于彼。若诵者彼等之词句，半亦不谬误而善出者，则于诵之外不成就也。诵时若滞涩，则余者应诵。若唯执片段者，如是等守护经文，如是等截为段而诵。诵者诵别解脱经之五种相者，谓说端诵、堕罪诵、僧残诵、不定诵、全诵等。说端诵者，唯尽不诵不应理。说端诵已，余者以闻宣说可成办也。彼亦说端诵已，作堕罪诵，作已，堕罪之部类应尽诵也。堕罪诵已，作僧残诵，作已，僧残之部类亦应尽诵也。僧残诵已，作不定诵，作已，不定之部类亦应尽诵，谓堕罪等与僧残与不定以上之部类，是诵时始作已，凡所作者，其部类彼即应尽也。舍堕以下之部类，是诵时始作已，余别解脱之经一切应尽诵，谓全诵者，亦是彼也。始作之部类应尽作者，彼等不尽则不成就也。若于怖畏所逼迫而行乞者，乞者义同者，若不能住，应行时而诵，此是业不息灭之所为也，如是说之特例也。若不发声，应略摄而诵。彼亦不诵者，应加持也。若以非法诵者，不成就也，谓应诵者与其眷属，与时及诵者等，不如是取者，是此处之法也。
English
It is so. If even that is not possible, it is the third action. If even that is not possible, then all should recite in turn. When it is one's turn, if one cannot recite, it should be entrusted to another. If that is not possible, the Sangha should entrust it to that person. If the reciters pronounce the words without even half a mistake and well, then it will not be accomplished other than by recitation. If there is hesitation during recitation, the rest should be recited by others. If one only holds fragments, then as many as have protected the scriptures, so many should be cut into sections and recited. The reciter recites the five aspects of the Pratimoksha Sutra: reciting the introduction, reciting the Parajika, reciting the Sanghavasesa, reciting the Aniyata, and reciting the whole. Reciting the introduction means that it is not reasonable to recite only the complete part. Having recited the introduction, the rest can be accomplished by hearing the proclamation. Also, having recited the introduction, and having started reciting the Parajika, the entire section of the Parajika should be recited completely. Having recited the Parajika, and having started reciting the Sanghavasesa, the entire section of the Sanghavasesa should also be recited completely. Having recited the Sanghavasesa, and having started reciting the Aniyata, the entire section of the Aniyata should also be recited completely. That is to say, the sections up to the Parajika, the Sanghavasesa, and the Aniyata, once the recitation has begun, whatever is started, that section itself should be completed. The sections from the Nissaggiya Pacittiya downwards, once the recitation has begun, the rest of the entire Pratimoksha Sutra should be recited completely, which is also called reciting the whole. Those sections that have been started should be completed, and if they are not completed, it will not be accomplished. If one goes begging in a state of fear, and the beggars are of the same meaning, if they cannot stay, they should recite while walking. This is done because the work does not cease, as it is said, it is a special case. If one does not utter the sound, one should recite in brief. If one does not recite even that, one should bless it. If one recites with what is not Dharma, it is not accomplished. That is to say, the one to be recited and its retinue, the time, and the reciter, etc., if they are not taken as they are, that is the Dharma here.
Tibetan
ས་མ་ཡིན་པའོ། །གདོན་པར་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཉེ་བར་མ་བཟུང་བ་ནི་སོ་སོར་ཐར་བའི་མདོ་ལས་གཞན་པ་ཕྲན་ཚེགས་ལ་སོགས་པ་འདོན་པའོ། །དེའི་ཚད་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཉེ་བར་མ་བཟུང་བ་ནི་གླེང་གཞི་མི་འདོན་ཅིང་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཐོས་པ་བསྒྲགས་པས་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པའོ། །དེའི་དུས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཉེ་བར་མ་བཟུང་བ་ནི་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་ལས་གཞན་པའི་དུས་སུ་འདོན་པའོ། །འདོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཉེ་བར་མི་གཟུང་བ་ནི་གང་ཟག་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང༌། མཚན་མ་དང་ལྟ་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་མཐུན་པ་དག་ལས་གཞན་པས་འདོན་པའོ། །དགེ་སློང་གཅིག་པུ་གནས་ན་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་ཆག་ཆག་གདབ་པར་བྱ། ཕྱག་དར་བྱ། བ་ལང་གི་ལྕི་བ་སར་པའི་བྱུག་པས་བྱུག་པར་བྱ། སེང་གེའི་ཁྲི་བཤམ་པར་བྱ། མར་མེ་གཟུགས་པར་བྱ། ཆོས་ཉན་དུ་གཞུག་པ་དག་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱོགས་ཆས་ཆེན་པོར་འདུག་སྟེ་ཕྱོགས་བཞིར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེར་དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལྟ་བ་མཐུན་པ་དག་འོང་ན་འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་མྱུར་བར་ཤོག་ཤིག །དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་བཅོ་ལྔ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འགྲུབ་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས་ཇི་སྟེ་མི་འགྲུབ་ན་དགེ་སློང་དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ་དེས་རང་གི་སྟན་ལ་འདུག་སྟེ། འདི་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་ཚིག་ཏུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་བཅོ་ལྔ་པ་ཡིན་ལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་བཅོ་ལྔ་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་གོ་ཞེས་ཀྱང་བདག་སྨྲ། བདག་ཡོངས་སུ་དག་པར་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་དུ་ གསོལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེང་གསོ་སྦྱོང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པོ། །གང་གི་ཚེ་དགེ་འདུན་ཚོགས་པ་རྙེད་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་རྒྱ་ཆེར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས། གང་ན་དགེ་སློང་གཉིས་འཁོད་པ་དེར་ནི་རིམ་པ་དེ་བཞིན་བྱ་ཞིང༌། དུས་ཀྱི་བར་དུ་བསྡད་དེ་མ་གྲུབ་ན་མདུན་དུ་ཙོག་པུར་འདུག་སྟེ་གཅིག་ལ་གཅིག་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བཙུན་པའམ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་
Chinese
非处所。不如法地受持念诵，是指念诵别解脱经以外的零星内容等。不如法地受持其量，是指不念诵缘起，其余部分也不通过宣告听闻来完成。不如法地受持其时间，是指在自恣日以外的时间念诵。不如法地受持念诵者，是指由不具足比丘戒、相、见解和戒律的人念诵。如果只有一位比丘居住，他应该修缮寺庙，打扫卫生，用牛粪涂抹地面，布置狮子座，点燃灯火，做听法的准备。之后，以庄严的姿势坐下，向四方观看。如果有清净且见解一致的比丘前来，就说：“诸位具寿，请快来！今天僧团的自恣日是十五日。”然后与他们一起坐下，举行自恣。如果能够完成，那就很好；如果不能完成，那位比丘就应该加持。这样做：他坐在自己的座位上，这样发心，也这样说：“今天僧团的自恣日是十五日，我的作为比丘，名字是某某的自恣日也是十五日，我作为比丘，名字是某某，所有障碍之法都清净了。”我也这样说：“祈请诸神接受我的完全清净。我作为比丘，名字是某某，为了圆满戒蕴，今天加持自恣。”当获得僧团集会时，就应该与僧团一起广泛地修持自恣，并且念诵别解脱经。像这样重复两遍或三遍。在有两位比丘居住的地方，也应该按照同样的程序进行。如果一直等到时间结束也没有完成，就应该在对面蹲下，互相这样说：“尊者或具寿，请听我说，今天僧团的自
English
It is not the place. Improperly holding and reciting means reciting miscellaneous content other than the Pratimoksha Sutra. Improperly holding its quantity means not reciting the Nidana, and not completing the remaining parts by announcing the hearing. Improperly holding its time means reciting at times other than the Uposatha day. Improperly holding the reciter means reciting by those who do not possess the vows, signs, views, and discipline of a Bhikshu. If only one Bhikshu resides, he should repair the monastery, clean it, smear the ground with cow dung, arrange the lion throne, light lamps, and prepare for listening to the Dharma. After that, sit down in a dignified manner and look in the four directions. If pure Bhikshus with consistent views come, say, "Venerable ones, please come quickly! Today is the fifteenth day of the Sangha's Uposatha." Then sit down with them and hold the Uposatha. If it can be completed, that is good; if it cannot be completed, that Bhikshu should bless it. Do it like this: he sits on his seat, generates this thought, and also says, "Today is the fifteenth day of the Sangha's Uposatha, and my Uposatha as a Bhikshu, whose name is so-and-so, is also the fifteenth day. I, as a Bhikshu, whose name is so-and-so, have purified all obstructing Dharmas." I also say, "I pray that the gods accept my complete purity. I, as a Bhikshu, whose name is so-and-so, bless the Uposatha today in order to perfect the aggregate of morality." When a Sangha assembly is obtained, one should extensively practice the Uposatha together with the Sangha, and recite the Pratimoksha Sutra. Repeat this twice or three times. In a place where two Bhikshus reside, the same procedure should be followed. If it is not completed even after waiting until the end of the time, one should squat in front of each other and say to each other, "Venerable or long-lived one, please listen, today is the Sangha's