Tibetan
ཉེ་དགའ་ལ་རྨས་ནས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་སྨད་དེ། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས། པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་རང་གིས་བསླངས་པའི་དོག་པས་ཐ་ག་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་གོས་འཐག་ཏུ་འཇུག་ན་གོས་གྲུབ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཉེ་དགའ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ནི་ཐ་ག་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་གོས་འཐག་ཏུ་འཇུག་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤཱཀྱའི་བུ་ཉེ་དགའ་འམ་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །རང་གིས་བསླངས་པའི་ཇོག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པས་ལ་ལ་ལས་སྲང་གཅིག །ལ་ལ་ལས་སྲང་ཕྱེད། ལ་ལ་ལས་ཞོ་གཉིས། ལ་ལ་ལས་ཞོ་གཅིག་བསླངས་པའི་དོག་པས་སོ། །ཐ་ག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐགས་མཁན་ནོ། །ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་མོ་དང༌། མས་པོ་དང༌། ཕྲུགས་ལ་བརྟེན་པའི་བདུན་པ་ཚུན་ཆད་ནི་ཉེ་དུ་ཡིན་ལ་དེ་ཕན་ཆད་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །གོས་འཐག་ཏུ་འཇུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པོ་བལ་གོས་དང༌། ཤ་ནའི་གོས་དང༌། ཟར་མའི་གོས་དང༌། དུ་གུ་ལའི་གོས་དང༌། རས་བལ་གྱི་གོས་དང༌། ཀོ་ཏམ་པའི་གོས་དང༌། ཉི་འོག་གི་གོས་ལས་གང་ཡང་རུང་བའོ། །གོས་གྲུབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོས་ཐོབ་ནའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དེ་སྤངས་ནས་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཐ་ག་པ་ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རིན་མེད་པར་ངག་གིས་བསྒོ་བས་སམ། ཕོ་ཉ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་གོས་འཐག་ཏུ་བཅུག་ན་འཐག་ཏུ་འཇུག་པའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ལ་འཐག་ཏུ་འཇུག་པའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བྱུང་ན། དེ་མ་སྤངས་ཤིང་དྲལ་བར་མ་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་རམ། སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་མ་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་རམ། སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་འཐག་ཏུ་འཇུག་པར་གཏོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ཞིག་རྙེད་ན། དེ་ཡང་སྔ་མའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ལྟུང་བར་
Chinese
因为难陀受到伤害，受到了各种各样的责骂，世尊正确地看到了制定戒律的十种利益。因此，比丘们应当这样背诵学习戒律的基础：如果任何比丘，用自己乞讨来的线，让非亲属的织工织布，布织成后，犯舍堕罪。世尊这样制定了戒律。地点是舍卫城，人物是难陀，烦恼是贪欲和嗔恨，罪过是让非亲属的织工织布。其中，“任何比丘”是指释迦族的儿子难陀或者其他像他一样的人。“用自己乞讨来的线”是指通过信众，有的乞讨到一两，有的乞讨到半两，有的乞讨到两秀，有的乞讨到一秀的线。“织工”是指纺织者。“非亲属”是指外祖母和外祖父，以及依靠外祖父母的七代以内是亲属，超过七代就不是亲属。“让织布”是指七种布，即毛布、夏布、细麻布、粗麻布、棉毛布、拘昙波布和尼奥布中的任何一种。“布织成后”是指得到布。“犯舍堕罪”是指必须舍弃那个东西，并且忏悔舍堕罪。因此，世尊说“犯舍堕罪”。那么，如何构成堕罪呢？这里也需要通过正行、加行、加行的加行来确定堕罪，以及无堕罪、 应当学习的和补救的方法来了解此处的定义。这里，确定正行的堕罪是，对于非亲属的在家织工，无偿地用语言吩咐，或者通过信使等其他人让他织布，那么就成为让他织布的舍堕罪的正行。如果比丘犯了让他织布的舍堕罪，在没有舍弃和分离，并且没有忏悔堕罪的情况下，或者舍弃和分离了，但是没有忏悔堕罪的情况下，或者舍弃和分离了，并且忏悔了堕罪的情况下，又得到了其他像这样属于让他织布的东西，那么，那个东西也会因为之前的力量而需要舍弃，并且因此而犯堕罪。
English
Because Nanda was hurt and scolded in various ways, the World Honored One correctly saw the ten benefits of establishing precepts. Therefore, the Bhikshus should recite the basis for learning the Vinaya as follows: If any Bhikshu, using thread begged by himself, has a non-relative weaver weave cloth, and the cloth is finished, he commits a Nissaggiya Pacittiya offense. The World Honored One established the precept in this way. The place was Shravasti, the person was Nanda, the afflictions were desire and hatred, and the offense was having a non-relative weaver weave cloth. Among them, "any Bhikshu" refers to Nanda, the son of the Shakya clan, or anyone else like him. "Using thread begged by himself" means that through the faithful, some begged for one tael, some begged for half a tael, some begged for two 'sho', and some begged for one 'sho' of thread. "Weaver" refers to a textile worker. "Non-relative" means that maternal grandmothers and grandfathers, and those who rely on maternal grandparents up to the seventh generation are relatives, and beyond the seventh generation are not relatives. "Having weave cloth" refers to any of the seven types of cloth, namely wool cloth, hemp cloth, fine linen cloth, coarse linen cloth, cotton-wool cloth, Kutamba cloth, and Niyoga cloth. "Cloth is finished" means obtaining the cloth. "Commits a Nissaggiya Pacittiya offense" means that the object must be relinquished, and the Nissaggiya Pacittiya offense must be confessed. Therefore, the World Honored One said "commits a Nissaggiya Pacittiya offense." So, how is an offense constituted? Here, it is also necessary to understand the definition here through the main action, the preparatory action, the preparatory action of the preparatory action to determine the offense, as well as the absence of offense, what should be learned, and the remedial methods. Here, the determination of the offense of the main action is that, for a non-relative lay weaver, instructing him without compensation with words, or having him weave cloth through messengers or others, then it becomes the main action of the Nissaggiya Pacittiya offense of having him weave cloth. If a Bhikshu commits the Nissaggiya Pacittiya offense of having him weave cloth, and without relinquishing and separating it, and without confessing the offense, or having relinquished and separated it, but without confessing the offense, or having relinquished and separated it, and having confessed the offense, he obtains another thing like this that belongs to having him weave cloth, then that thing will also need to be relinquished due to the power of the previous one, and thus commit an offense.
Tibetan
ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་འཐག་ཏུ་འཇུག་པའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བྱུང་ལ། ཇི་སྲིད་དུ་སྤང་བའི་དངོས་པོ་ལས་མ་བཤགས་ཤིང་སོ་སོར་མ་བཤགས་པར་ལྷུང་བཟེད་དམ། ཆོས་གོས་སམ། དྲ་བའམ། ཕོར་བུའམ། སྐ་ར་གས་སམ། དགེ་སྦྱོང་གི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བ་གཞན་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་ན་དེ་ཡང་སྦ་མའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ལྟུང་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །ཐ་ག་པ་ཁྱིམ་པ་དང་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །རིན་མེད་པར་ངག་གིས་བསྒོ་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཕོ་ཉ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱེས་འཐག་ཏུ་བཅུག་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །གོས་རུང་བ་ཉིད་དང་ཚད་དང་ལྡན་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཐ་ག་པ་ཉེ་དུ་དང་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་གཉི་གས་ཅིག་ཅར་གྲུབ་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཐ་ག་པ་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཉི་གས་ཅིག་ཅར་གྲུབ་པ་ལ་ནི་སྨད་པ་མེད་དོ། །བདག་ཉིད་དང་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པར་བཅས་པས་འཐག་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །རིན་བྱིན་པ་དང་མ་བྱིན་པ་གཉི་གས་འཐག་ཏུ་བཅུག་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཐ་ག་པ་ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་དང་རིན་མེད་པར་བསྒོ་བས་སམ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་འཐག་ཏུ་འཇུག་པའོ། །འདི་ལ་ཡན་ ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་ག་པ་ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་དང་རིན་མེད་པ་དང༌། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དམ་གཞན་གྱིས་བསྒོ་བ་དང༌། གོས་རུང་བ་ཚད་དང་ལྡན་པ་དང༌། འཐག་ཏུ་བཅུག་པ་དང༌། གོས་གྲུབ་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་འཐག་ཏུ་འཇུག་པའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས། དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །ཐ་ད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་ལ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཐ་ག་པ་ཕྱི་རོལ་པ་དང༌། འདི་བའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། མ་ཆགས་པ་དང་ཉམས་པ་དག་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །རྫས་མི་རུང་བ་ཉིད་དང་ཚད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །འཐག་ཏུ་བཅུག་པའི་དོན་མ་གོ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གོས་མ་གྲུབ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ཡིད་ལ་སེམས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ཉེ
Chinese
也不会改变。如果比丘犯了使人织布的舍堕罪，只要没有从舍弃物中忏悔，没有个别忏悔，那么钵或者法衣，或者网，或者碗，或者腰带，或者任何其他的沙门生活用具，如果靠近它，也会因为隐藏的力量而舍弃，但不会因此而堕落。对于不是亲属的在家织布工，没有过失。无偿用语言吩咐，没有过失。派遣信使等其他人去织布，没有过失。衣服合适且符合尺寸，没有过失。亲属和非亲属的织布工同时完成，没有过失。在家和出家的织布工同时完成，没有过失。自己和非亲属一起织布，没有过失。给予报酬和不给予报酬两种情况都使人织布，没有过失。这里的作者是，不是亲属的在家织布工，以及无偿吩咐或者其他人也使人织布。这里有五支成为根本堕罪：不是亲属的在家织布工和无偿，以及语言的表述或者其他人吩咐，衣服合适且符合尺寸，使人织布，以及衣服完成。如果这些支分不齐全，则根据情况有过失。加行的堕罪是恶作，只要开始了使人织布的舍堕罪的加行，直到没有达到根本，都是恶作。对于根本，每做一次不同的加行，就有一个恶作。做了多少次不同的加行，就有多少个恶作。对于外道织布工，以及此地的出家人，以及不贞洁和堕落者，都是恶作。对于材料不合适且不符合尺寸，是恶作。如果没有理解使人织布的意义，是恶作。如果衣服没有完成，是恶作。加行的加行的堕罪是微细恶作，有多少加行，就有多少加行的加行，加行恶作的加行也是恶作，是微细恶作。那也是首先心中思考是加行的加行的罪
English
It will not change. If a bhikkhu commits a sanghadisesa offense by having someone weave cloth, as long as he has not confessed from the object of abandonment and has not confessed individually, then the alms bowl or the Dharma robe, or the net, or the bowl, or the belt, or any other monastic necessities, if placed near it, will also be abandoned by the power of concealment, but he will not fall because of it. There is no fault for a weaver who is a householder and not a relative. There is no fault in instructing verbally without payment. There is no fault in sending messengers or others to have weaving done. There is no fault in the cloth being suitable and of the proper size. There is no fault in relatives and non-relatives completing the weaving at the same time. There is no fault in householder and ordained weavers completing the weaving at the same time. There is no fault in weaving with oneself and non-relatives. There is no fault in having people weave whether payment is given or not. The agent here is a weaver who is a householder and not a relative, and instructing without payment, or having others also have weaving done. Here, five limbs become the root offense: a weaver who is a householder and not a relative, and without payment, and verbal expression or instruction by others, cloth that is suitable and of the proper size, having weaving done, and the completion of the cloth. If these limbs are not complete, there is fault accordingly. The offense of the preparatory act is a misdeed, as long as one has begun the preparatory act of the sanghadisesa offense of having weaving done, until one has not reached the root, it is a misdeed. For the root, for each different preparatory act performed, there is one misdeed. For as many different preparatory acts as are performed, there are as many misdeeds. For a weaver who is an outsider, and for an ordained person in this place, and for those who are unchaste and fallen, there are misdeeds. For materials that are unsuitable and not of the proper size, there is a misdeed. If the meaning of having weaving done is not understood, there is a misdeed. If the cloth is not completed, there is a misdeed. The offense of the preparatory act of the preparatory act is a minor misdeed, for as many preparatory acts as there are, there are as many preparatory acts of the preparatory act, the preparatory act of the misdeed is also a misdeed, it is a minor misdeed. That is also, first thinking in the mind is the offense of the preparatory act of the preparatory act.