Chinese
是为小罪。于正行，造作种种不同之方便，一一皆为小罪。钵不合用，及不合量，是为小罪。仅为求钵，是为小罪。无钵者，以有来之智，向他求钵，是为小罪。非以语表之乞求，而以自己之资具向他求钵，是为小罪。自己有可作钵价之资具，而不买钵，向他乞钵，是为小罪。欲得好钵而换取，是为小罪。于亲友及出家人处索取，是为小罪。从寻觅无主之钵而得，是为小罪。方便之方便堕罪者，是为小罪。由若干方便，则亦有若干方便之方便。方便小罪之方便，亦是小罪，是为小罪。其中，初于意念思惟，是为方便之方便的小罪。其次，以身语造作，是为方便之真实小罪。其次，至究竟者，当知是为舍堕之真实事。无堕者，谓无钵而乞求，则无堕。不欲求好钵，以价取钵，或以物换取，则无堕。初学者，及狂者，及心乱者，及为诸受所逼者，则无堕。应学处者，谓比丘于一切处，于一切时，为求钵而应舍弃，当学不依一切相。不应太贪着诸物。不应太贪着资具。于何者有所执着，则不应持彼。虽无衣钵，亦应乞求。其他忏悔之方便，如前所说。此处当说忏悔方便之差别。因此，彼比丘应将彼钵施与比丘之僧团。彼比丘僧团中，最后之钵为何者，则应以此告彼比丘：『比丘，汝不应加持此钵，应舍弃。』
English
It is a minor offense. For each different effort made in the main action, there is a minor offense. It is a minor offense to have a bowl that is not suitable or does not meet the standard. It is a minor offense just to seek a bowl. It is a minor offense for someone who has no bowl and has the intelligence to obtain one to seek one from others. It is a minor offense to seek a bowl from others with one's own belongings, rather than with a verbal request. It is a minor offense to ask others for a bowl when one has one's own belongings that can be used as the price of a bowl, but does not buy one. It is an offense to exchange a bowl because one wants a better one. It is a minor offense to ask for something from relatives and renunciates. It is a minor offense if one obtains a bowl by searching for one that has no owner. The offense of the effort of the effort is a minor offense. From however many efforts there are, there are that many efforts of the effort. The effort of the offense of the effort is also an offense, which is a minor offense. Of these, the first thought in the mind is the minor offense of the effort of the effort. Then, the effort with body and speech is the actual offense of the effort. Then, it should be known that the final result is the actual basis for abandonment. There is no offense in begging when one has no bowl. There is no offense in taking a bowl for a price or exchanging it when there is no desire for a good one. There is no offense for a beginner, a madman, a disturbed person, or someone who is afflicted by feelings. What should be learned is that a monk should learn not to rely on all aspects that would lead to abandoning the search for a bowl in all places and at all times. One should not be too attached to all things. One should not be too attached to possessions. One should not hold on to what one is attached to. Even if one has no robes or bowl, one should beg. Other methods of expiation are the same as before. Here, another distinction of the method of confession should be shown. Therefore, that monk should give that bowl to the community of monks. Whatever is the last bowl of that community of monks, that monk should be told, "Monk, you should not bless this bowl, you should give it away."
Tibetan
་མི་བྱ། གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱ་བར་ཆག་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་ཁད་ཀྱིས་ངལ་བུ་དལ་བུས་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་ནི་ཆོ་ག་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགེ་སློང་ལྷུང་བཟེད་ལྷག་པ་ཚོལ་བ་དེས་ལྷུང་བཟེད་དེ་སེམས་ཀྱིས་སྤངས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་དབུལ་བར་བྱས་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱའོ། །དེའི་ལྷུང་བཟེད་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ནས་དེ་ལ་ཆད་པར་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་ ལས་གང་ཐ་ཆད་དུ་གྱུར་པ་སྙིགས་ཏེ་བྱིན་པའི་ལྷུང་བཟེད་དེའི་མིང་ནི་ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ཡུལ་འབྲེལ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་དུས་ན་ཡང་རང་དབང་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ལྷག་པའི་ཆད་པ་ཅན་གྱི་ལྷུང་བཟེད་དེ་ལ་དགེ་སློང་དེ་འབྲེལ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་དབང་མེད་དེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་ཏུ་ཡང་མི་དབང་ལ། གཞན་ལ་གཏོང་ཞིང་སྦྱིན་དུ་ཡང་མི་དབང་བས་དེའི་ཕྱིར་ལྷུང་བཟེད་དེའི་མིང་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་སློང་དེས་ལྷུང་བཟེད་དེ་དགེ་སློང་གི་འཁོར་ལ་དབུལ་ཞིང་དགེ་སློང་གི་འཁོར་དེའི་ལྷུང་བཟེད་ཐ་མར་གྱུར་པ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་དེ་དགེ་སློང་དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་གོ་རིམས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དང་པོར་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་འདྲིམ་པའི་དགེ་སློང་བསྐོ་བར་བྱ་སྟེ། ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་འདྲིམ་པའི་དགེ་སློང་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་བསྐོས་པ་ཡང་བསྐོ་བར་མི་བྱ་ལ། བསྐོས་པ་ཡང་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདུན་པས་འགྲོ་བ་དང༌། ཞེ་སྡང་གིས་འགྲོ་བ་དང༌། གཏི་མུག་གིས་འགྲོ་བ་དང༌། འཇིགས་པས་འགྲོ་བ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་བྲིམས་པ་དང་མ་བྲིམས་པ་མི་ཤེས་པའོ། །ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་འདྲིམ་པའི་དགེ་སློང་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་བསྐོས་པ་ཡང་བསྐོ་བར་བྱ་ལ། བསྐོས་པ་ཡང་དབྱུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདུན་པས་མི་འགྲོ་བ་དང༌། ཞེ་སྡང་གིས་མི་འགྲོ་བ་དང༌། གཏི་མུག་གིས་མི་འགྲོ་བ་དང༌། འཇིགས་པས་མི་འགྲོ་བ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་བ་མེད་པ་བྲིམས་པ་དང་མ་བྲིམས་པ་ཤེས་པའོ། །འདི་ལྟར་བསྒོ་བར་བྱའོ། །ཇེ་དང་པོར་སྤྲོ་བར་བྱ་སྟེ། མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱོད་དགེ་འདུན་ལ་ལྟུང་བཟེད་འབྲེལ་བ་མེད་པ་འདྲིམ་པར་སྤྲོའམ་ཞེས་འདྲི་བར
Chinese
不应做。不应布施给他人，而应在破损的最终阶段之前，稍微地、缓慢地使用，这样布施。如是说，这就是仪轨。比丘寻找剩余的钵，他应从内心舍弃那个钵，并将其施与比丘僧团。之后，应忏悔堕罪。将那个钵献给僧团后，作为对他的惩罚，从所有僧团的钵中，选择最差的，作为施与的钵，那个钵的名字叫做无联系钵。而且，对于比丘们来说，钵的联系有两种：加持自己使用，以及在完全舍弃的时候，也应显示自主。如果是有剩余惩罚的钵，那么那个比丘对那两种联系都没有自主权。自己加持也不行，送给别人布施也不行，因此那个钵的名字叫做无联系。那个比丘将那个钵施与比丘僧团，而那个比丘僧团中最差的钵，即无联系的钵，给予那个比丘的次第安排如下：首先，应任命一位分配僧团无联系钵的比丘。分配无联系钵的比丘，如果具备五种法，则未任命的也不应任命，已任命的也应罢免。五种是什么呢？由于贪欲而行事，由于嗔恨而行事，由于愚痴而行事，由于恐惧而行事，以及不知道无联系钵是否已分配。分配无联系钵的比丘，如果具备五种法，则未任命的也应任命，已任命的也不应罢免。五种是什么呢？不因贪欲而行事，不因嗔恨而行事，不因愚痴而行事，不因恐惧而行事，以及知道无联系钵是否已分配。应如此告知。首先应询问是否乐意：名为某某者，你是否乐意为僧团分配无联系钵？
English
It should not be done. It should not be given to others, but should be used slightly and slowly until the final stage of breakage, thus giving. It is said that this is the ritual. The monk who seeks the remaining bowl should abandon that bowl from his heart and give it to the monastic community of monks. After that, he should confess his transgression. After offering that bowl to the monastic community, as a punishment for him, from all the bowls of the monastic community, the worst one should be chosen as the bowl to be given, and the name of that bowl is called the unconnected bowl. Moreover, for the monks, there are two connections to the bowl: blessing and using it oneself, and even at the time of complete abandonment, one should also show autonomy. If it is a bowl with remaining punishment, then that monk has no autonomy over those two connections. He cannot bless it himself, nor can he send it to others for alms, therefore the name of that bowl is called unconnected. That monk gives that bowl to the monastic community of monks, and the worst bowl of that monastic community, the unconnected bowl, is given to that monk in the following order: First, a monk should be appointed to distribute the unconnected bowl of the monastic community. A monk who distributes the unconnected bowl, if he possesses five qualities, should not be appointed if he has not been appointed, and should be dismissed if he has been appointed. What are the five? Acting out of desire, acting out of hatred, acting out of ignorance, acting out of fear, and not knowing whether the unconnected bowl has been distributed or not. A monk who distributes the unconnected bowl, if he possesses five qualities, should be appointed if he has not been appointed, and should not be dismissed if he has been appointed. What are the five? Not acting out of desire, not acting out of hatred, not acting out of ignorance, not acting out of fear, and knowing whether the unconnected bowl has been distributed or not. It should be announced in this way. First, one should ask if they are willing: So-and-so, are you willing to distribute the unconnected bowl to the monastic community?
Tibetan
་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྦྲོ་ན་དེས་སྤྲོའོ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེས་གནས་མལ་བཤམ་པ་བྱས་ནས། གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུད་པར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། །འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། འདུག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་མེད་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་ལ་ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་འདྲིམ་པར་སྤྲོ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང༌། དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་ལ་ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་འདྲིམ་པར་བསྐོའོ། །འདི་ནི་གསོལ་བའོ། །ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་ལ་ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་འདྲིམ་པར་སྤྲོ་སྟེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་ལ་ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་འདྲི་མ་པར་བསྐོ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་ལ་ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་འདྲིམ་པ་བསྐོ་བར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག །གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུངས་ཤིག །དགེ་དུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་ལ་ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་འདྲིམ་པར་བསྐོས་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅན་མི་གསུངས་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། །ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་འདྲིམ་པའི་དགེ་སློང་གི་ཀུན་དུ་སྦྱར་བའི་ཆོས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་འདྲིམ་པའི་དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་སང་དགེ་འདུན་ལ་ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་འདྲིམ་པར་འགྱུར་གྱི་ཁྱེད་ཅག་ནང་པར་གཎྜཱི་བརྡུབས་པ་ན་རང་རང་གི་ལྷུང་བཟེད་དག་ཐོགས་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་གཤེགས་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལྟུང་བཟད་འབྲེལ་པ་མེད་པ་འདྲིམ་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་གནས་མལ་བཤམ་པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་རང་གི་ལྷུང་བཟེད་དག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཕྱུང་ཞིང་ཐོགས་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་
Chinese
应当做。如果愿意，就应当说愿意。在那之后，他应当整理住所，敲击犍椎，用询问的语言如实告诫众比丘，所有僧众都坐定并连接起来之后，由一位比丘作祈请，然后行事。应当这样做： 在座时应当这样说：诸位尊者僧众，请听。如果僧众愿意，这位名叫某某的比丘，要向僧众请求不与钵相连，如果僧众认为时机合适，请僧众允许，僧众将委任这位名叫某某的比丘，不与钵相连。这是祈请。行事应当这样做：诸位尊者僧众，请听。这位名叫某某的比丘，要向僧众请求不与钵相连，为此，如果僧众委任这位名叫某某的比丘，不与钵相连，那么诸位有德者，谁赞同委任这位名叫某某的比丘，不与钵相连，就请保持沉默。谁不赞同，就请说出来。僧众已经赞同并允许，僧众已经委任这位名叫某某的比丘，不与钵相连。因为没有人反对，所以就这样决定了。对于请求不与钵相连的比丘，应当普遍施行的法是这样：请求不与钵相连的比丘应当告诫诸位有德僧众，明天将向僧众请求不与钵相连，当你们明天听到犍椎敲击声时，请各自拿着自己的钵，进入僧众之中。之后，请求不与钵相连的比丘，第二天早上整理住所，敲击犍椎，用询问的语言如实告诫众比丘。比丘们也应当取出各自加持过的钵，拿着它，进入僧众之中。那时，
English
It should be done. If willing, one should say they are willing. After that, he should arrange the dwelling, strike the ghanta, and truly admonish the monks with words of inquiry. After all the Sangha has sat down and connected, one monk should make a request and then act. It should be done like this: When seated, one should say this: Venerable Sangha, please listen. If the Sangha is willing, this monk named so-and-so wants to request from the Sangha to be unassociated with the bowl. If the Sangha deems it the right time, please allow the Sangha to appoint this monk named so-and-so to be unassociated with the bowl. This is the request. The action should be done like this: Venerable Sangha, please listen. This monk named so-and-so wants to request from the Sangha to be unassociated with the bowl. Therefore, if the Sangha appoints this monk named so-and-so to be unassociated with the bowl, then those virtuous ones who approve of appointing this monk named so-and-so to be unassociated with the bowl, please remain silent. Those who do not approve, please speak up. The Sangha has approved and allowed, the Sangha has appointed this monk named so-and-so to be unassociated with the bowl. Because no one objects, it is decided in this way. The Dharma that should be universally applied to a monk requesting to be unassociated with the bowl is this: The monk requesting to be unassociated with the bowl should admonish the virtuous Sangha, saying, "Tomorrow I will request from the Sangha to be unassociated with the bowl. When you hear the sound of the ghanta tomorrow, please each take your own bowl and enter into the Sangha." After that, the monk requesting to be unassociated with the bowl should, on the following morning, arrange the dwelling, strike the ghanta, and truly admonish the monks with words of inquiry. The monks should also take out their blessed bowls, hold them, and enter into the Sangha. Then,