Tibetan
སུ་སྐྱེས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཡིན་པས་དེས་ལྷུང་བཟེད་གསལ་བཟླུམ་པ་ལོངས་སྤྱད་པར་བཟོད་པ་མཆན་ཁུང་གིས་ཁྱེར་ཏེ། དགའ་འདུན་དེ་དག་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་དགའ་འདུན་གཅིག་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་དེའི་སེམས་མངོན་པར་དད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྦྱིན་པའི་གཏམ་བྱས་ནས། །དེ་སེམས་དད་པར་གྱུར་ཏེ་སྨྲས་པ། འཕགས་པའི་སླད་དུ་བྱོན། ཉེ་དགས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་བདག་ལ་ལྷུང་བཟེད་དགོས་སོ། །འཕགས་ བ་བདག་ལ་ལྷུང་བ་ཟེད་མ་མཆིས་ཏེ། གལ་ཏེ་རིན་གྱིས་རྙེད་ན་བདག་གིས་འཇལ་ཏེ་གསོལ་ལོ། །ཉེ་དགས་ལྷུང་བཟེད་མཆན་ཁུང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། དེ་བསྟན་ནས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་ལྷུང་བཟེད་འདི་ཡང་རིན་གྱིས་རྙེད་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་འདིའི་རིན་ཅི་ཙམ། ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དྲུག་ཅུའོ། །བདག་གིས་འདིའི་རིན་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དྲུག་ཅུ་འབུལ་ལོ། །བཞིན་བཟངས་ཨ་རོག་བྱ་དེ་དག་ཁྱོད་ཀྱིར་གྱུར་ཅིག །སྦྱིན་པ་འདིས་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དང༌། སེམས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་དང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཚོགས་དང་དོན་གྱི་མཆོག་ཐོབ་པ་དང༌། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྣོད་དུ་འགྱུར་བར་འགྱུར་ཅིག་དེ་བཞིན་དུ་དེས་དགའ་དུན་དྲུག་ཅུ་པོ་དག་རེ་རེ་ཡང་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དྲུག་ཅུ་དྲུག་ཅུ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་ནས་སོང་ངོ༌། །དགའ་འདུན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་གྱུར་ནས། དེ་ན་དགའ་འདུན་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཁོ་བོས་བཙུན་པ་ཉེ་དགའ་ཤཱཀྱའི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཆོས་སྒྲོག་པའི་རིགས་པ་དང་གྲོལ་པའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་རིན་དུ་ཀཱར་ཥཱ་པཱ་ཎ་དྲུག་ཅུ་ཕུལ་གྱི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་གྱིས་ཤིག །གཞན་ཞིག་གིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོས་ཀྱང་ཕུལ་ལོ། །ཡང་གཞན་ཞིག་གིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོས་ཀྱང་དབུལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོ་བོས་ཀྱང་དབུལ་ལོ། །ཁོ་བོས་ཀྱང་དབུལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་དག་ཕན་ཚུན་བལྟ་བར་བརྩམས་ཏ། ཤེས་ལྡན་དག་དགེ་སློང་གཅིག་ལ་ལྷུང་བཟེད་དུ་དགོས་ཞེས་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་ཞིག་ལ་དྲིས་པ། འཕགས་པ་དགེ་སློང་གཅིག་ལ་ལྷུང་བཟེད་དུ་འཚལ་།དེས་སྨྲས་པ་བཞིན་བཟངས་དག་གཅིག་ཁོ་ན་དགོས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཤཱཀྱའི་སྲས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོང་རྣམས་ནི་རྙེད་པ་འདོད་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨད་པར་བརྩམས་སོ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རེ་ཞིག་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འཆའ་བར་ནི་མི་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཉེ་དགའ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད
Chinese
心想是谁生的呢，因此他用腋窝夹着明亮的钵来享受，去了那些集会的地方，去后对一个集会的人说了布施的话，一定要让他的心生起极大的信心。那人心里生起了信心，说道：为了圣者而来。近喜说道：善人，我需要钵。圣者，我没有钵，如果用钱能买到，我就付钱供养。近喜从腋窝里取出钵，给他看后说道：善人，这个钵也是用钱买来的。圣者，这个值多少钱？六十嘎尔沙巴拿。我愿意供养六十嘎尔沙巴拿买这个。善人，那些阿洛迦鸟都归你了。愿此布施使你获得内心的庄严、内心的资具、瑜伽的聚会和殊胜的意义，并成为天人中的法器。就这样，他让六十个集会的人每人拿出六十嘎尔沙巴拿，然后离开了。那些集会的人全部聚集在一起后，其中一个集会的人说道：有知识的人们，我为了供养释迦族出家的比丘近喜，他具有说法之理和解脱的勇气，献上了六十嘎尔沙巴拿作为钵的价值，请随喜吧！另一个人说道：我也献上了。又另一个人说道：我也供养了。就这样，所有人都说：我也供养了，我也供养了。说完，他们开始互相看着，有知识的人们，一个比丘需要钵吗？他们问一个比丘：圣者，一个比丘需要钵吗？那人说道：善人，只需要一个。他们开始诽谤说：释迦族的出家人都是被贪图利养所征服的人。这只是一时发生的事情，世尊暂时不会制定调伏的学处，地点是舍卫城（Jetavana，约公元前6世纪印度北部城市），人物是近喜，烦恼是贪欲。
English
Thinking, 'Who could have given birth to such a one?' he endured carrying the bright alms bowl under his armpit to enjoy it. He went to those gatherings, and after arriving, he spoke words of generosity to one of the gatherings, ensuring that his mind would develop great faith. That person's mind developed faith, and he said, 'You have come for the sake of the noble ones.' Nanda replied, 'Good sir, I need an alms bowl.' 'Noble one, I do not have an alms bowl. If it can be obtained with money, I will pay and offer it.' Nanda took out the alms bowl from under his armpit, showed it to him, and said, 'Good sir, this alms bowl was also obtained with money.' 'Noble one, how much is this worth?' 'Sixty karshapanas.' 'I am willing to offer sixty karshapanas for this.' 'Good sir, may those Aroga birds belong to you. May this generosity enable you to obtain the adornment of the mind, the equipment of the mind, the assembly of yoga, and the supreme meaning, and may you become a vessel among gods and humans.' In this way, he made each of the sixty gatherings contribute sixty karshapanas and then left. All those gatherings gathered together, and then one of the gatherings said, 'Knowledgeable ones, I have offered sixty karshapanas as the value of the alms bowl to the monk Nanda, who has renounced from the Shakya clan, who possesses the reasoning of teaching the Dharma and the courage of liberation. Please rejoice!' Another person said, 'I have also offered.' Yet another person said, 'I have also given.' In this way, everyone said, 'I have also given, I have also given.' After saying this, they began to look at each other. 'Knowledgeable ones, does one monk need an alms bowl?' They asked a monk, 'Noble one, does one monk need an alms bowl?' That person said, 'Good sirs, only one is needed.' They began to slander, saying, 'The renunciates of the Shakya clan are those who are overcome by the desire for gain.' This was just a temporary occurrence, and the Blessed One Buddha did not temporarily establish a basis for training in discipline. The place was Shravasti (Jetavana, a city in northern India around the 6th century BCE), the person was Nanda, and the affliction was desire.
Tibetan
་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ནི་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་རིན་སློང་བའོ། །བཅས་པའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་དྲུག་སྡེ་ དག་ལྷུང་བཟེད་རྙེད་དོ་ཅོག་སོགས་པར་བྱེད་ཅིང་བདག་ཉིད་ཀྱང་སྤྱོད་པར་བྱེད་དེ། དགེ་སློང་གཞན་དག་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་ནས་དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་ལྷུང་བཟེད་རྙེད་དོ་ཅོག་སོགས་པར་བྱེད་ཅིང༌། བདག་ཉིད་ཀྱང་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད། དགེ་སློང་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཁ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང༌། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། དྲུག་སྡེ་དག་ལ་རྨས་ནས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་སྨད་དེ། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་གིས་ལྷུང་བཟེད་ལྷག་པ་ཞག་བཅུའི་བར་དུ་བཅད་བར་བྱའོ། །དེ་ལས་འདས་པར་འཆང་ན་སྤང་བའི་ལྷུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་འདོད་པ། ཉེས་པ་ནི་ལྷུང་བཟེད་ལྷག་པ་ཞག་བཅུ་ལས་འདས་པར་འཆང་བའོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པས་སོ། །ལྷུང་བཟེད་ལྷག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བ་ལས་ལྷག་པའོ། །ཞག་བཅུའི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་མཚན་བཅུའི་མཐའི་བར་དུའོ། །བཅད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིར་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་འདས་པར་འཆང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་ཐལ་བར་འཆང་ནའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དེ་སྤངས་ནས་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང་སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལྷུང་བཟེད་འཆང་བའི་སྤང་བ་འདིའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྔར་གོས་འཆང་བའི་སྤང་བའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་དང་ཐམས་ཅད་འདྲ་སྟེ། བྱེ་བྲག་ཏུ་ན་སྔར་གོས་ཞེ
Chinese
那么，过失是索要钵的价值。制定此戒的缘起是，佛陀世尊住在舍卫城（Śrāvastī，约公元前6世纪）的祇陀林给孤独园。当时，六群比丘将所有得到的钵都储存起来，自己也使用，不布施给其他比丘，因此，少欲的比丘们呵责说：‘比丘们为什么将所有得到的钵都储存起来，自己也使用，不布施给其他比丘呢？’他们进行指责、嘲讽和批评。当时，比丘们将此事禀告了世尊。之后，世尊因为这件事、这个缘起和这个情况，召集了比丘僧团，斥责了六群比丘，以多种方式责骂他们，并完全看到了制定戒律的十种利益，因此，我的声闻弟子们应该这样念诵学习律仪的基础：‘比丘应该将多余的钵保留十天。如果超过这个期限持有，则犯舍堕。’这样制定了戒律。地点是舍卫城（Śrāvastī，约公元前6世纪），人物是六群比丘，烦恼是想要做不符合沙门的行为，过失是持有超过十天的多余的钵。其中，‘比丘’是指受持此法者。‘多余的钵’是指超过加持的钵。‘十天之内’是指十个昼夜的期限。‘应该保留’是指应该拥有。‘如果超过这个期限持有’是指如果超过这个期限持有。‘犯舍堕’是指舍弃该物品后，应该忏悔舍堕的罪过。因此，说‘犯舍堕’。那么，如何构成堕罪呢？这里也应该通过正行、加行、加行的加行来确定堕罪，以及无堕罪、应该学习的和补救措施来了解此戒的特征。其中，持有钵的舍堕的特征与之前所说的持有衣服的舍堕的特征完全相同，不同之处在于之前是衣服。
English
So, the fault is demanding the value of the alms bowl. The origin of this precept is that the Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Jeta Grove, Anathapindika's Park in Shravasti (Śrāvastī, around 6th century BCE). At that time, the group of six monks would store all the alms bowls they obtained and use them themselves, not giving them to other monks. Therefore, the monks with few desires rebuked them, saying, 'Why do the monks store all the alms bowls they obtain and use them themselves, not giving them to other monks?' They engaged in pointing fingers, mocking, and criticizing. At that time, the monks reported this matter to the Bhagavan. Then, the Bhagavan, because of this event, this origin, and this situation, convened the monastic community of monks, rebuked the group of six monks, scolded them in various ways, and fully saw the ten benefits of establishing precepts. Therefore, my Shravaka disciples should recite and study the basis of discipline in this way: 'A monk should keep an extra alms bowl for ten days. If he keeps it beyond that limit, he commits a Nissaggiya Pacittiya.' Thus, the precept was established. The place was Shravasti (Śrāvastī, around 6th century BCE), the people were the group of six monks, the affliction was wanting to do things that do not conform to the behavior of a Shramana, and the fault was keeping an extra alms bowl for more than ten days. Among these, 'monk' refers to the one who upholds this Dharma. 'Extra alms bowl' refers to the bowl that is more than what is to be blessed. 'Within ten days' refers to the limit of ten days and nights. 'Should keep' means should possess. 'If he keeps it beyond that limit' means if he keeps it beyond that limit. 'Commits a Nissaggiya Pacittiya' means after discarding that object, one should confess the sin of Nissaggiya Pacittiya. Therefore, it is said 'Commits a Nissaggiya Pacittiya.' So, how does one incur a transgression? Here also, one should understand the characteristics of this precept through the main action, the preparatory action, the preparatory action of the preparatory action to determine the transgression, as well as the absence of transgression, what should be learned, and the remedial measures. Among these, the characteristic of the Nissaggiya of keeping an alms bowl is entirely the same as the characteristic of the Nissaggiya of keeping clothes that was previously explained, the difference being that previously it was clothes.