Tibetan
་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ཡིད་ལ་སེམས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །དེ་ནས་ལུས་དང་ངག་གིས་སྦྱོར་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་དངོས་སོ། །དེ་ནས་མཐར་ཐུག་པ་ནི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་རྙེད་པ་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་སྦྱོར་བ་ལ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དུ་ཉོ་ཚོང་བྱེད་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོ་ཚོང་བྱེད་པའི་སྤང་བར་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ།། དགེ་འདུན་གྱི་བཤོས་ཀྱི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱི་འབྲས་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་ཉོ་བ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་འདུན་གྱི་བཤོས་ཀྱི་ཕྱིར་ཉོ་བར་བྱེད་ན། འཐེབ་དང་བཅས་པར་བསྐྱེད་དེ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་འབྲས་ལ་སོགས་པ་ཟད་ན་ནི་རིན་དེས་འབྲས་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཉོ་བར་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་འབྲས་ལ་སོགས་པ་འབྲུ་སར་པ་ཡང་ཉོ་བར་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་འབྲས་ལ་སོགས་པ་འབྲུ་རྙིང་པ་དག་ལ་གལ་ཏེ་སྲོག་ཆགས་མེད་ན་བཙོང་བར་བྱའོ། །རིན་ཐང་མི་གདབ་པོ། །ཁྱིམ་པའི་ཉོ་ཚོང་དག་ཏུ་ལག་གཞུག་པར་མི་བྱའོ། །ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་དག་ཁྱིམ་པ་ཉོར་གཞུག་གོ །གལ་ཏེ་ཁྱིམ་པ་མེད་ན་རང་གིས་རྫས་དེའི་རིན་ཐང་ངེས་པར་གཅད་པར་བྱ་ཞིང་རིན་འདི་ཙམ་གྱིས་བྱིན་ཅིག་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཚིག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཟོང་ལ་རྩེག་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་མི་བྱ་ན་རང་གི་དོན་དུ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །ཡལ་ཟུག་འཁྲ་ཞིང་གཏའ་གཞུག་པར་མི་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སྦྱིན་པར་བྱ། སུས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱིས་རྫས་དེ་སྤོགས་པ་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ལས་བྱེད་པ་ལ་གཏད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དགེ་འདུན་མངའ་བདག་ཏུ་གྱུར་པས་དགེ་འདུན་གྱི་ལས་བྱེད་པ་ལ་དགེ་སློང་སྤོགས་པ་འདི་ལ་དབྱིག་ལ་སོགས་པ་པོ་གཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་བར་བྱ་ཞིང་དམ་ཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱེད་པ་དེས་དགེ་སློང་སྐྱེད་མཁན་ལ་སོགས་པ་སྤོགས་པ་དེ་ལ་དབྱིག་ལ་སོགས་པ་གཏད་པར
Chinese
也同样是这样。行为的违犯之行为也是违犯，是细微的违犯。其中，首先心中思考是行为之行为的细微违犯。之后，身体和语言的行为是行为的实际违犯。之后，最终是舍堕的根本。应当这样理解。如果是为了他人而想要获得财物，那么行为上会有细微的违犯。没有堕落的情况是，为了三宝而进行买卖，没有堕落。最初的业者，以及疯癫者，以及心烦意乱者，以及被感觉所困扰者，没有堕落。应当教导的是，比丘在一切地方，一切时候，对于买卖的行为，所有应当舍弃的方面，都应当不显示地教导。 为了僧众的斋饭，对于僧众的米等，依次购买并布施。如果他自己为了僧众的斋饭而购买，那么应当加上利息来布施。如果僧众的米等用完了，那么应当用那些钱来购买其他的米等。僧众的米等，新米也应当购买。僧众的米等，如果是旧米，如果没有虫子，那么可以卖掉。不要估价。不要介入在家人的买卖中。法衣等让在家人们去购买。如果没有在家人，那么自己应当确定那个物品的价格，并且说“以这个价格给予”三次。囤积货物，即使是为了他人也不应当做，更何况是为了自己呢？除了三宝。不要进行抵押、插入、欺骗和典当。如果说“为了僧众而布施”，那么应当如何布施呢？谁来随后成办呢？因此，僧众将那个物品交给僧众的办事人员，说“僧众是所有者，因此命令僧众的办事人员，将这个僧众的财产交给某某人”应当这样命令，并且由负责管理仓库等事务的人员，将僧众的财产交给僧众的供养者等。
English
It is also the same as that. The action of an offense of action is also an offense, a subtle offense. Among them, first, thinking in the mind is a subtle offense of the action of action. Then, the action of body and speech is the actual offense of action. Then, the ultimate is the basis of abandonment. It should be understood that way. If one desires to obtain wealth for the sake of others, then there will be a subtle offense in action. There is no downfall when buying and selling for the sake of the Three Jewels. There is no downfall for the first worker, the insane, the mentally disturbed, and those afflicted by feelings. What should be taught is that a monk should teach without showing all the aspects of the actions of buying and selling that should be abandoned in all places and at all times. For the sake of the Sangha's meal, one should buy and give rice, etc., to the Sangha in order. If he himself buys for the sake of the Sangha's meal, then he should give it with interest. If the Sangha's rice, etc., is used up, then other rice, etc., should be bought with that money. The Sangha's rice, etc., new rice should also be bought. If the Sangha's rice, etc., is old rice, it can be sold if there are no insects. Do not estimate the price. Do not get involved in the buying and selling of householders. Let the householders buy robes, etc. If there are no householders, then one should determine the price of that item and say "Give it at this price" three times. Hoarding goods should not be done even for others, let alone for oneself? Except for the Three Jewels. Do not mortgage, insert, deceive, or pawn. If one says, "Give it to the Sangha," then how should it be given? Who will accomplish it later? Therefore, the Sangha entrusts that item to the Sangha's worker, saying, "The Sangha is the owner, therefore order the Sangha's worker to give this property of the Sangha to so-and-so." The person in charge of managing the warehouse, etc., should entrust the Sangha's property to the Sangha's donor, etc.
Tibetan
་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་སྤོགས་པ་དེས་ཆོས་བཞིན་ཚུལ་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་སྔོགས་པ་དེའི་ཀུན་དུ་སྤྱད་པའི་ཆོས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དེས་རྒན་རབས་རྒན་རབས་དག་ལ་མ་ཞུས་པར་དགེ་འདུན་གྱི་དོན་དུ་བརྩོན་པར་མི་བྱའོ། །དེའི་ཚིག་ཡི་གེ་བྲི་བའི་དམ་ཞག་ལ་ནན་ཏན་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་གཞན་གྱི་ཁའི་སྐབས་བརྩལ་བ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པར་བྱ་བ་དང༌། འགྱོད་པ་མི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཉོ་ཚོང་བྱེད་པའི་སྤང་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།སྡོམ་ལ། ལྷུང་བཟེད་གཉིས་དང་ཐ་ག་གཉིས། །བྱིན་འཕྲོག་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་དང༌། ། དགོན་པ་པ་དང་རས་ཆེན་དང༌། །བསྡོས་པ་དང་ནི་གསོག་འཇོག་གོ །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་པ་གསུམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྡོམ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་དང་ཚིག་གི་དོན་ནི་སྣ་མ་བཞིན་ནོ། །བཅུ་པ་གསུམ་པ་འདིས་ཀྱང་སྤང་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་བསྟན་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་འཆང་བ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་འཚོལ་བ་དང༌། འཐག་ཏུ་འཇུག་པ་དང༌། འཐག་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། འཕྲོག་པ་དང༌། བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཞག་བདུན་གྱིས་འབྲལ་བ་དང༌། དབྱར་གྱི་རས་ཆེན་དང༌། བསྡོས་པ་ལ་བསྒྲུབ་པ་དང་གསོག་འཇོག་གོ །དེ་ལ་ལྷུང་བཟེད་འཆང་བའི་སྤང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་བྱུང་པ་དང་བཅས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བྱུང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚོལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དགའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་བསླབ་པའི་གཞི་དག་གིས་ཁྱབ་པར་བྱས་པས་ཕྱིན་ཆད་གང་ནས་ཀྱང་རྙེད་པ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས། དེ་དེ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ན་དགའ་འདུན་དྲུག་ཅུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་དོང་བ་དེ་དག་ཉེ་དགས་མཐོང་ངོ༌། །མཐོང་ནས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་འདི་དག་ལས་རྙེད་པ་མ་གྲུབ་ན་ཉེ་དགའ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་གཟུང་བར་མི་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དྲུག་སྡེ་དག་གི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་སྦྱིན་པའི་གཏམ་དག་བྱེད་ན་ཉན་པ་པོ་དག་བདག་ཅག་གིས་རང་གི་ཤ་དག་ཀྱང་བཅད་ཅིང་བཅད་ཅིང་སྦྱིན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ལ། གལ་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཏམ་དག་བྱེད་ན་ཉན་པ་པོ་དག་བདག་ཅག་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །གལ་ཏེ་ངན་སོང་གི་གཏམ་དག་བྱེད་ན་ཉན་པ་པོ་དག་བདག་ཅག་ངན་སོང་རྣམས་
Chinese
应当这样做。僧侣斯波巴应当如法如律地成办僧团的利得。那位僧侣斯沃巴应当这样行持：未经年长者允许，不应为僧团之事而努力。应当认真对待书写文字的誓言。这些是为了避免他人争论、自己记忆和不产生后悔。修改与之前相同。买卖的堕罪，即第二十个，已经讲完。 归纳：钵二，织机二，夺取施予，秋收月，微小，寺院，大布，约定，以及储藏。这被称为第十之三，归纳的怀疑和词义与之前相同。这第十之三也阐述了十种舍堕之法：持有钵，寻找钵，使之织造，生起织造，夺取，由赌博而生，七日分离，夏季的大布，约定而成就和储藏。其中，持有钵的舍堕之缘起，是由于发生等原因而分为两种。发生的缘起是，佛陀世尊住在舍卫城，在胜利林给孤独园。之后，具寿阿难这样想：这些都被屋主给孤独以学习的基础所遍布，以后无论从哪里都无法成办利得了。当他这样想的时候，阿难看到了六十位僧侣前往增林园。看到后，他也这样想：如果从这些人那里没有成办利得，就不应该再叫阿难这个名字了。六众的行为是，如果他们说布施之语，听者们会想：我们甚至会切割自己的肉来布施。如果他们说戒律之语，听者们会想：我们已经出生在天人之中。如果他们说恶趣之语，听者们会想：我们是恶趣之人。
English
It should be done like this. The monk Spogpa should properly and lawfully accomplish the gains of the Sangha. The monk Ngogpa should practice the Dharma like this: without asking the elders, he should not strive for the sake of the Sangha. He should be diligent in the oath of writing words. These are for the sake of avoiding disputes with others, remembering oneself, and not generating regret. The modification is the same as before. The downfall of trading, which is the twentieth, has been explained. Summary: Two bowls and two looms, taking away what is given, autumn harvest month, small, monastery, large cloth, agreement, and storage. This is called the third of the tenth, and the doubts and meanings of the word 'summary' are the same as before. This third of the tenth also explains the ten Dharmas of abandonment and downfall: holding a bowl, seeking a bowl, causing weaving, generating weaving, taking away, arising from gambling, separating for seven days, summer's large cloth, accomplishing by agreement, and storing. Among them, the basis for abandoning the holding of a bowl is twofold due to the cause of occurrence and so on. The basis of occurrence is that the Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. Then, the venerable Ananda thought to himself: All of these are pervaded by the foundations of learning by the householder Anathapindika, so in the future, it will not be possible to accomplish gains from anywhere. As he was thinking this, Ananda saw sixty monks going to the Zenglin Garden. Having seen them, he also thought: If gains are not accomplished from these people, then I should no longer be called Ananda. The conduct of the six groups is that if they speak of giving, the listeners will think: We will even cut our own flesh to give. If they speak of morality, the listeners will think: We have been born among the gods. If they speak of evil destinies, the listeners will think: We are beings of evil destinies.