Tibetan
་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་མཚན་ཅན་གཏོང་བར་བྱེད་དེ། །དེ་ལྟར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་གཏོང་བར་བྱེད་ཅེ་ན། གསེར་མངོན་མཚན་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་མཚན་ཅན་མ་ཡིན་པ་གཏོང་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་གཏོང་བར་བྱེད་ནས་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་ཤེས་ལྡན་དག་ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སྦྱོང་རྣམས་ནི་མ་ལོག་མ་སྤངས་སོ་སོར་མ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མངོན་མཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་དེ། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད། རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད། བུན་འགྱེད་པར་བྱེད། སྐྱེད་འགྱེད་པར་བྱེད། བྱས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་དང༌། བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་བའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པར་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱང་མངོན་མཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་དེ། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད། རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད། བུན་འགྱེད་པར་བྱེད། སྐྱེད་འགྱེད་པར་བྱེད། བྱས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་དང༌། བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་གཏོང་བར་བྱེད་ན། ཤེས་ལྡན་དག་ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སྦྱོང་རྣམས་དང༌། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་བྱེ་བྲག་ནི་ཅི་ཡོད། བསམ་པ་ནི་ཅི་ཡོད། ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཡོད། སུ་ཞིག་དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་འདི་དག་ལ་བསོད་སྙོམས་སྦྱིན་པ་དང༌། བྱ་བར་སེམས་ཞེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཁ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་ད་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང༌། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། དྲུག་སྡེ་དག་ལ་རྨས་ནས། རྣམ་གྲངས་དུ་མར་སྨད་དེ། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས། ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་མངོན་མཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་འདོད་པ། ཉེས་པ་ནི་མངོན་མཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་དག་གམ་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །མངོན་མཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པ་ཞེས་
Chinese
因为是，所以舍弃有相之物。因为没有那样做，所以舍弃已做之物。怎么样因为没有做而舍弃没有做之物呢？因为黄金不是有相之物，所以舍弃没有相之物。因为没有那样做，所以舍弃没有做之物，其他外道、有识之士、释迦之子的出家人等，不是没有颠倒，不是没有舍弃，不是各自没有舍弃。像这样，有相之人行持各种行为，完全结合，极其结合，放债，取利。因为已做而舍弃已做，因为已做而舍弃未做，因为未做而舍弃已做，因为未做而舍弃未做。婆罗门和居士们也有相之人行持各种行为，完全结合，极其结合，放债，取利。因为已做而舍弃已做，因为已做而舍弃未做，因为未做而舍弃已做，因为未做而舍弃未做。那么，有识之士、释迦之子的出家人等，与婆罗门和居士们有什么差别呢？有什么想法呢？有什么不同的行为呢？谁会斥责说，对于这些光头出家人，布施供养和行为是有意义的呢？会进行指责，会进行辱骂。这时，众比丘祈请世尊。然后，世尊因为这件事，因为这个缘起，因为这个场合，召集了比丘僧团，呵责六群比丘，以多种方式进行贬低，并且完全看到了制定戒律的十种利益，因此，我的声闻弟子们应该这样宣说学习的根本： “如果任何比丘以有相之物行持各种行为，则犯舍堕。”这样制定了戒律。地点是舍卫城。人物是六群比丘。烦恼是想要做不如法的出家行为。罪过是以有相之物行持各种行为。其中，“任何比丘”是指六群比丘或其他任何像他们一样的人。“以有相之物行持”是指
English
Because it is, it abandons the object with characteristics. Because it has not done so, it abandons what has been done. How does it abandon what has not been done because it has not done it? Because gold is not an object with characteristics, it abandons the object without characteristics. Because it has not done so, it abandons what has not been done. Other heretics, knowledgeable people, renunciants who are sons of the Shakya, etc., are not without reversing, not without abandoning, not each without abandoning. Like this, a person with characteristics performs various actions, completely combines, extremely combines, lends money, takes interest. Because of what has been done, he abandons what has been done; because of what has been done, he abandons what has not been done; because of what has not been done, he abandons what has been done; because of what has not been done, he abandons what has not been done. Brahmins and householders also perform various actions with objects with characteristics, completely combine, extremely combine, lend money, take interest. Because of what has been done, he abandons what has been done; because of what has been done, he abandons what has not been done; because of what has not been done, he abandons what has been done; because of what has not been done, he abandons what has not been done. Then, what is the difference between the knowledgeable people, the renunciants who are sons of the Shakya, etc., and the Brahmins and householders? What is the thought? What is the different action? Who would rebuke, saying that for these bald-headed renunciants, alms giving and actions are meaningful? They will accuse and insult. At this time, the monks requested the Blessed One. Then, because of this event, because of this origin, because of this occasion, the Blessed One gathered the monastic community of monks, rebuked the group of six, degraded them in various ways, and completely saw the ten benefits of establishing precepts. Therefore, my hearers should proclaim the basis of learning the discipline in this way: "If any monk performs various actions with objects with characteristics, he commits a pācittiya." Thus, the precept was established. The place was Shravasti. The people were the group of six. The affliction was the desire to do improper monastic actions. The offense is performing various actions with objects with characteristics. Among them, "any monk" refers to the group of six or anyone else like them. "Performing with objects with characteristics" refers to
Tibetan
བྱ་བ་ནི་ཁེ་སྤོགས་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་པ་ན་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་མངོན་མཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དུ་མའོ། །བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང༌། བུན་འགྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྐྱེད་འགྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། བྱས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་དང༌། བྱས་པའི་ཕྱིར་ན་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་གཏོང་བ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པར་བྱེད་ནའོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དེ་སྤངས་ནས་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྤང་བ་སྔ་མ་དང་འདི་དང་འོག་མ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སྔ་མ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལ་རེག་པ་ལས་སོ། །འདི་ནི་ཁེ་སྤོགས་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་པ་ན་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པ་ལས་སོ། །འོག་མ་ནི་གང་ཡང་རུང་བས་རྙེད་པ་འདོད་ཅིང་ཉོ་ཚོང་ལ་སོགས་པས་སྤྱོད་པ་ལས་སྐྱེད་ཕྱིན་ནའོ། །དེ་ལྟར་བྱེ་བྲག་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྤང་བའི་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་གིས་རྙེད་པ་འདོད་པས་ཕ་རོལ་པོ་ཁྱིམ་པ་ཉིད་དང་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་པ་ན་དང་རིན་པོ་ཆེས་སྤྱོད་པ་ལས་སྐྱེད་ཕྱིན་ན་སྐྱེད་དེ་ལས་མངོན་མཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ལ་མངོན་མཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བྱུང་ན། དེ་མ་སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་མ་བྱས་ལ་ ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་རམ། སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་མ་བྱས་ལ་ལྟུང་བམ་བཤགས་པར་རམ། སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་བྱས་ལ་ལྟུང་བམ་བཤགས་པར་མངོན་མཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ཞིག་རྙེད་ན་དེ་ཡང་སྔ་མའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ལྟུང་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་མངོན་མཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བྱུང་ལ། ཇི་སྲིད་དུ་སྤང་བའི་དངོས་པོ་ལས་མ་བཤགས་ཤིང་སོ་སོར་མ་བཤགས་པར་ལྷུང་བཟེད་དམ་ཆོས་གོས་སམ་དྲ་བའམ་ཕོར་བུའམ་སྐ་རགས་སམ། དགེ་སྦྱོང་གི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་
Chinese
行为是指仅仅因为想要获得利益，就以帕纳和珍宝等有标志之物进行使用。多种形式是指多种样式。如果做是指普遍结合，或者极度结合，或者放贷，或者放高利贷，或者为了已做而做，或者因为已做而做，或者为了未做而做，或者对于未做之事放任不管而过度使用。舍堕是指舍弃该物后，应当忏悔舍堕之罪，因此说为舍堕。那么，罪过如何产生呢？这里也应当通过正行、加行、加行的加行而安立罪过，以及无罪、应当学习、补救等来了解此处的特征。对此，应当了解先前之舍、此舍、以及之后之舍三者的对境的差别在于：先前之舍是由于触摸珍宝等；此舍是由于仅仅想要获得利益，就使用帕纳和珍宝等；之后之舍是由于想要通过任何方式获得，并通过买卖等使用而产生利息。如此显示差别之后，现在将要显示舍弃之正行的罪过之安立：比丘因为想要获得利益，就对其他人，即非亲属的在家之人，通过使用帕纳和珍宝等产生利息，那么该利息就成为以有标志之物使用的舍堕之正行。如果比丘产生了以有标志之物使用的舍堕，在没有舍弃和分离该物，没有忏悔罪过，或者舍弃和分离了该物，没有忏悔罪过，或者舍弃和分离了该物，忏悔了罪过的情况下，如果又获得了类似的以有标志之物使用之物，那么该物也由于先前的力量而成为应当舍弃之物，但不会因此而产生罪过。如果比丘产生了以有标志之物使用的舍堕，只要没有从应当舍弃之物中忏悔和分别忏悔，钵或者法衣或者网或者碗或者腰带，或者修行者的生活用具
English
The action refers to using items with marks, such as pana and jewels, solely out of the desire for profit. 'Various forms' means various styles. 'If done' means universally combining, or extremely combining, or lending, or lending at high interest, or doing for the sake of having done, or doing because of having done, or doing for the sake of not having done, or excessively using by neglecting what has not been done. 'Nissaggiya Pacittiya' means that after abandoning that object, one should confess the sin of Nissaggiya Pacittiya, therefore it is said to be Nissaggiya Pacittiya. So, how does the offense arise? Here too, the characteristics of this should be understood through the main action, the preparatory action, the preparatory action of the preparatory action establishing the offense, as well as no offense, what should be learned, and remedies. Regarding this, it should be understood that the difference in the objects of the previous Nissaggiya, this Nissaggiya, and the subsequent three is: the previous Nissaggiya is due to touching jewels, etc.; this Nissaggiya is due to using pana and jewels, etc., solely out of the desire for profit; the subsequent Nissaggiya is due to wanting to obtain through any means and generating interest from using through trade, etc. Having shown the difference in this way, now the establishment of the offense of the main action of abandonment will be shown: if a monk, wanting to obtain profit, generates interest by using pana and jewels, etc., with another person, namely a householder who is not a relative, then that interest becomes the main action of Nissaggiya Pacittiya used with marked objects. If a monk has committed Nissaggiya Pacittiya used with marked objects, if he obtains another similar item used with marked objects without abandoning and separating from that item, without confessing the offense, or having abandoned and separated from that item, without confessing the offense, or having abandoned and separated from that item, having confessed the offense, then that item also becomes something that should be abandoned due to the power of the previous one, but no offense will arise from it. If a monk has committed Nissaggiya Pacittiya used with marked objects, as long as he has not confessed and separately confessed from the object to be abandoned, the bowl or the Dharma robe or the net or the bowl or the belt, or the means of livelihood of a practitioner