Tibetan
རྗེས་སུ་འབྲེལ་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་གིས་གོས་ཀྱི་རིན་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་དག་རྙེད་པ་ན་རུང་བ་འདི་གསུམ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་བྱ་ཞིང་རྫས་དེ་ལ་བདག། ཉིད་ཀྱིར་བདག་གིར་བྱར་མེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །རུང་བདེ་དག་གསུམ་ཡང་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དོན་ནི་མི་བདོག་པའི་རྐྱེན་ལས་གཞན་པ་ལ་མི་འཆགས་ཏེ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དོན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་དང་དྲ་བའམ་ཕོར་བུའམ་སྐ་རགས་སམ་དགེ་སྤོང་གི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བ་དང༌། ན་བའི་རྐྱེན་དང་སྨན་གྱི་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པ་དག་གོ །དེ་དག་མི་བདོག་པའི་རྐྱེན་ལས་གཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དོན་བདོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་བཞིན་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་རྫས་དེ་ལ་རུང་བ་བྱེད་པ་ཡང་མི་འཆགས་ལ། ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དོན་མི་བདོག་པ་བཙལ་བའི་རྐྱེན་ལས་གཞན་པ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དོན་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱི་ཆེད་དུ་རྫས་དེ་རུང་བར་བྱེད་ན་ཡང་མི་འཆགས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དོན་མི་བདོག་པའི་རྐྱེན་ལས་གཞན་པ་ལ་རུང་བ་དེ་གསུམ་བྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དགེ་སློང་དེས་དེ་ལ་རེག་གམ་རེག་ཏུ་བཅུག་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བས། དེ་ལྟ་བུའི་མི་འཆགས་པ་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་གཞན་དུ་འགྲོ་དགོས་པའི་རྐྱེན་བྱུང་ན། དགེ་འདུན་གྱིའམ་མཆོད་རྟེན་གྱི་དབྱིག་དང་གསེར་སྦས་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་སྤ་བ་ལ་ཀུན་དགའ་ར་བ་པའམ་དགེ་བསྙེན་ནམ། དགེ་བསྙེན་དང་ཅན་ནམ། དགེ་ཚུལ་དག་མེད་ན་དགེ་སློང་རང་གིས་སྤ་བར་བྱའོ། །དེ་སྤ་བ་ལ་དོང་བརྐོ་དགོས་པ་ལ་ཀུན་དགའ་ར་བ་པའམ། དགེ་བསྙེན་ནམ། དགེ་བསྙེན་དད་པ་ཅན་ནམ། དགེ་ཚུལ་མེད་ན་དགེ་སློང་རང་གིས་བརྐོ་བར་བྱའོ། །སྦས་ པ་དེ་ལ་འཇིགས་བ་དང་བྲལ་བ་ན་ཀུན་དགའ་ར་བ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱུང་སྟེ་དགེ་འདུན་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ། །ཕོངས་པའི་དུས་དག་ཏུ་གནང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བདེ་བའི་དུས་དག་ཏུ་སྤྱད་པར་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གིས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་འཚོ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རྫས་རུང་བར་བྱས་པ་དེས་བཟའ་བཏུང་གི་ཟས་སྦྱོར་དུ་གཞུག་ཏུ་རུང་བས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཟའ་བ་དེ་བྱེད་པའི་མི་ལ་ཟོང་དབུལ་བའི་ཕྱིར་ཡོན་བདག་ལས་རུང་བ་བྱེད་པའི་ལག་ནས་ཀཱར་ཥཱ་པཎ་བླངས་པ་ཡང་རུང་བས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དགེ
Chinese
如果之后再有联系，那么无论如何都会堕落。因此，比丘如果得到不如法的衣服的价值，就应当做这三种如法物中的任何一种，并且对于那个物品，应当发起不视为己有的心，应当如此学习。那三种如法物，也不依赖于不拥有与法相关的物品的因缘之外的其他因缘，所谓与法相关的物品，就是自己的钵、法衣、滤水器或碗、腰带，或者任何比丘生活的用具，以及生病的因缘和医药用具等等。所谓不依赖于不拥有那些物品的因缘之外的其他因缘，就是说，如果明明拥有与法相关的物品，却对那个不如法的物品做如法处理，也是不行的；或者不拥有与法相关的物品，为了寻找，除了那个因缘之外，为了其他非与法相关的物品，而将那个物品做如法处理，也是不行的。因此，即使已经做了那三种不依赖于不拥有与法相关的物品的因缘之外的如法处理，如果那个比丘触摸或让人触摸它，就会成为舍堕。因此，应当学习不做那样不如法的事情。如果比丘有必要从寺院去其他地方，应当把僧团或佛塔的财物和黄金隐藏起来再走。如果那里没有寺院的管理人或者居士，或者没有有信仰的居士，或者没有沙弥，就应当比丘自己隐藏。如果隐藏的地方需要挖洞，如果没有寺院的管理人或者居士，或者没有有信仰的居士，或者没有沙弥，就应当比丘自己挖。当从那个隐藏的地方没有了恐惧之后，就应当由寺院的管理人等等那样的人取出，献给僧团。应当学习不要把贫困的时候允许的事情，在安乐的时候使用。比丘为了养活自己的身体，用如法处理过的物品，可以用来做饮食的配料，应当如此学习。为了把货物分给做食物的人，从施主那里，从做如法处理的人手中拿取迦尔沙巴拿也是可以的，应当如此学习。
English
If there is further contact, then in any case, there will only be downfall. Therefore, when a bhikṣu obtains the value of an unlawful garment, he should make one of these three lawful things, and for that object, he should generate a mind of not considering it as his own, he should train in this way. Those three lawful things also do not depend on causes other than not possessing things related to the Dharma, and the so-called things related to the Dharma are one's own alms bowl, Dharma garment, water filter or bowl, belt, or any of the bhikṣu's living utensils, as well as the causes of illness and medical supplies, etc. The so-called not depending on causes other than not possessing those things means that if one clearly possesses things related to the Dharma, it is also not permissible to make that unlawful object lawful; or if one does not possess things related to the Dharma, and in order to find them, one makes that object lawful for other things that are not related to the Dharma, apart from that cause, it is also not permissible. Therefore, even if one has already made those three lawful treatments that do not depend on causes other than not possessing things related to the Dharma, if that bhikṣu touches it or causes it to be touched, it will become a saṃghāvaśeṣa. Therefore, one should train not to do such unlawful things. If a bhikṣu has a reason to go elsewhere from the monastery, he should hide the property and gold of the saṃgha or stūpa and then leave. If there is no monastery manager or layperson, or no faithful layperson, or no śrāmaṇera, then the bhikṣu himself should hide it. If the hiding place requires digging a hole, if there is no monastery manager or layperson, or no faithful layperson, or no śrāmaṇera, then the bhikṣu himself should dig it. When there is no fear from that hiding place, it should be taken out by the monastery manager and others of that kind and offered to the saṃgha. One should train not to use what is allowed in times of poverty in times of ease. A bhikṣu, in order to nourish his own body, can use the object that has been made lawful to make food ingredients, he should train in this way. It is also permissible to take a karṣāpaṇa from the donor, from the hand of the person who makes it lawful, in order to distribute goods to the person who makes the food, he should train in this way.
Tibetan
་སློང་ལམ་དུ་འགྲོ་བས་ལམ་བརྒྱགས་ནི་རིན་པོ་ཆེ་མན་ཆད་ལས་བསྐུར་དུ་རུང་བས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དགེ་སློང་དག་གིས་ལམ་བརྒྱགས་ཇི་ལྟ་བུ་མི་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་གི་ལམ་བརྒྱགས་ནི་བཟའ་བ་ལྔ་དང༌། བཟའ་བར་སྨོས་པ་ལྔ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང༌། རིན་པོ་ཆེར་སྨོས་པ་ལྔའོ། །བཟའ་བ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། འབྲས་ཆན་དང༌། ཟན་དྲོན་དང༌། ཤ་དང༌། ཉ་ཤ་དང༌། སྣུམ་ཁུར་རོ། །བཟའ་བར་སྨོས་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཅི་ཙེ་དང༌། ཁྲེ་རྒོད་དང༌། རྒྱ་སྲན་དང༌། བྲ་རྒོད་དང༌། ཁྲེའོ། །རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། གསེར་དང༌། དངུལ་དང༌། བཻ་ཌཱུཪྻ་དང༌། ཤེལ་དང༌། མུ་ཏིག་གོ །རིན་པོ་ཆེར་སྨོས་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཞེ་ཉེ་དང༌། ཟངས་དང༌། རོ་ཉེ་དང༌། ཁྲོ་ཆུ་དང༌། ལྕགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གིས་མེའི་དོན་དུ་མེ་ཤེལ་ཉེ་བར་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་མ་སྦས་པར་གཞག་པར་མི་བྱའོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལ་བསྟེན་པར་མི་བྱའོ། །དེས་མེ་ཕྱུང་ནས་མེ་ནི་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལ་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །ཆུའི་དོན་དུ་ཆུ་ཤེལ་ཉེ་བར་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཤན་བསྲེ་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོབ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཡོ་བྱད་རྗེས་སུ་གནང་བར་རིན་པོ་ཆེ་བདག་གིར་བྱ་བའི་ཤན་བསྲེ་བར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་འཚོག་ཆས་ནི་ཡོ་བྱད་དེ། དེ་ནི་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྗེས་སུ་གང་བའི་ཁོངས་སུ་རིན་པོ་ཆེ་བདག་གིར་བྱ་བའི་ཤན་བསྲེ་བ་གཞུག་པར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེར་ཡང་འདིར་ གཞུང་ནི་ཕྲན་ཚེགས་དག་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་གིས་རྒྱ་དང༌། ཁབ་དང༌། སྨན་ཕོར་དང༌། ཕུལ་བའི་བཏུང་བོར་བཅང་བར་བྱ་བ་རྗེས་སུ་གནང་ངོ༌། །དགེ་སློང་གིས་གསེར་དང་དངུལ་དང་བཻ་ཌཱུཪྻ་དང་ཤེལ་ལས་བྱས་པའི་རྒྱལ་སོགས་པ་བཅང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གླེང་གཞི་དག་ལས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དུད་པའི་སྨན་གཅེའུ་བཅང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཞུས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བཅང་བར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ་ཉེ་བ་འཁོར་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པ་མ་གཏོགས་སོ། །སྣར་བླུགས་པའི་སྤྱད་དང༌། ཕུལ་བའི་བཏུང་ཕོར་དང༌། ཁབ་དང༌། །བབ་རལ་དང༌། མིག་སྨན་གྱི་ག་བ་ཙེ་དང༌། སྨན་ཕོར་དང༌། རྐང་རྟེན་དང༌། ཁྲིའུ་དང༌། སྨན་གྱི་ནལ་ཟེ་བཅང་བར་བྱའོ། །ལྕགས་ཀྱི་གར་བུ་ལ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ག
Chinese
以乞食为生者，路粮可由珍宝以下之物充当，应如是学习。此处经文乃因比丘众不知何为路粮，世尊乃开示云：比丘之路粮有五种食物、五种被视为食物者、五种珍宝、五种被视为珍宝者。何为五种食物？米饭、热粥、肉、鱼肉、油饼。何为五种被视为食物者？稷、稗、大豆、青稞、荞麦。何为五种珍宝？金、银、吠琉璃、水晶、珍珠。何为五种被视为珍宝者？锡、铜、铅、青矾、铁。如是宣说。比丘为取火之故，应置火镜于近处。不应隐匿而置。不应依赖不予而取。彼以之取火后，火亦应施与不予而取者。为取水之故，应置水镜于近处。其守护等仪轨亦如前。为遮止混杂之过，故开许资具，不应将珍宝之所有权混杂其中，如是说。锅等炊具乃资具，是为开许。不应将珍宝之所有权混杂于此开许之范畴内，应如是学习。又，此处经文中，世尊于杂事中开示：是故，比丘众应持锅、针、药钵、饮用之器，此为开许。比丘不应持以金、银、吠琉璃、水晶所制之锅等物，如是宣说。于律本事中，世尊亦云：应持烟药匣。请问应持何物？世尊开示：除近事以外，不得持珍宝所制之物。应持鼻烟筒、饮用之器、针、腰带、眼药盒、药钵、足凳、小床、药管。铁匠之风箱……
English
For those who live by begging, provisions for the road can be made from precious items and below, and one should learn in this way. Here, the scripture is because the monks did not know what provisions for the road were, so the Blessed One taught: The provisions for the road for monks are five kinds of food, five kinds of things considered as food, five kinds of precious jewels, and five kinds of things considered as precious jewels. What are the five kinds of food? Rice, hot porridge, meat, fish meat, and oil cakes. What are the five kinds of things considered as food? Millet, barnyard millet, soybeans, barley, and buckwheat. What are the five kinds of precious jewels? Gold, silver, beryl, crystal, and pearl. What are the five kinds of things considered as precious jewels? Tin, copper, lead, blue vitriol, and iron. Thus it was said. A monk should place a fire mirror nearby for the purpose of making fire. It should not be hidden away. One should not rely on taking what is not given. After he makes fire with it, the fire should also be given to those who take what is not given. For the purpose of obtaining water, a water mirror should be placed nearby. The rituals for its protection and so on are also as before. In order to prevent the fault of mixing, implements are permitted, and one should not mix the ownership of precious jewels within them, so it is said. Pots and other cooking utensils are implements, and these are permitted. One should learn that the ownership of precious jewels should not be mixed into the scope of this permission. Also, here in the scripture, the Blessed One taught in the Miscellaneous Matters: Therefore, monks should carry pots, needles, medicine bowls, and drinking vessels, which is permitted. A monk should not carry pots and other things made of gold, silver, beryl, or crystal, so it was said. In the Vinaya Matters, the Blessed One also said: One should carry a tobacco medicine box. It was asked, what should one carry? The Blessed One taught: Except for attendants, one should not carry things made of precious jewels. One should carry a snuff bottle, a drinking vessel, a needle, a belt, an eye medicine box, a medicine bowl, a footstool, a small bed, and a medicine tube. The bellows of an ironworker...