Tibetan
སྟན་སྔ་མ་བརྩམས་པ་མ་ཟིན་པར་དེ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུའམ་ཕྱིས་སྟན་གཉིས་པ་ལ་བརྩམས་པ་སྔར་ཟིན་པར་གྱུར་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ཡིད་ལ་སེམས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །དེ་ནས་ལུས་དང་ངག་གིས་སྦྱོར་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་དངོས་སོ། །དེ་ནས་མཐར་ཐུག་པ་ནི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་བྱས་ཟིན་པ་རྙེད་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། རྙིང་པའི་བྱི་དོར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སྔར་སྟན་བརྩམས་ནས་བར་དུ་ཁྱིམ་པ་ལ་སོགས་པར་བབས་ཏེ་ཡང་ཕྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ཚེ་མཐར་ཐུག་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གནང་བ་ཐོབ་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལོ་དྲུག་ལོན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །མ་བྱས་པ་དང༌། བྱེད་ དུ་མ་བཅུག་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ལོ་དྲུག་ཏུ་བཅད་བའི་སྤང་བར་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །སྟན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་བུག་རྡོལ་དང་ཤ་ཟད་པ་དང༌། བཅོས་དཀའ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་གནང་བ་གསོལ་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་རང་དག་རྟོག་ཏུ་འདོང་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་དགེ་སློང་བསྐོས་པ་དག་རྟོག་ཏུ་བཏང་ངོ༌། །རྟོག་པའི་དགེ་སློང་དག་གིས་ཀྱང༌། ཆུ་དང་ཞེང་གཉི་གར་ལྷག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་གཅད་པར་བྱའོ། །ཐུང་བ་ཉིད་དང་དོག་པ་ཉིད་དག་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །རལ་ན་བཙེམ་པར་བྱའོ། །བུག་རྡོལ་དུ་གྱུར་ཏམ་ཤ་ཟད་པ་དག་ནི་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བཅོས་དཀའ་བ་ཉིད་ཡིན་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་སྟན་གྱི་གནང་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །ལག་གི་བླ་ནི་གླེང་གཞིའི་དབང་གིས་སྨོས་པར་ཟད་ཀྱི་དགེ་སློང་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཆོ་ག་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལོ་དྲུག་ཏུ་བཅང་བའི་སྤང་བ་སྟེ་བཅུ་བཞུ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། མཐོ་གང་གི་སྤང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད
Chinese
在先的坐垫尚未完成，就与其一起或之后在第二个坐垫上制作，如果先前已完成，则犯堕罪。结合的结合之堕落是微小的罪过，有多少结合，就有多少结合的结合，结合罪过的结合之结合也是罪过，即微小的罪过。其中，首先心中思虑是结合的结合之微小罪过。然后以身语结合是结合的真实罪过。然后最终完成是舍堕之真实基础，应当如此理解。没有堕落的情况是，已经完成又获得，以及享用他人所作，以及明显地整理旧物，没有堕落。先前制作坐垫后，中间还俗等，之后又出家并受具足戒时，最终完成没有堕落。获得允许没有堕落。满六年没有堕落。没有做，以及不让做，没有堕落。初学者，以及疯癫，以及心烦意乱，以及为感受所逼迫，没有堕落。应当学习的是，比丘在一切地方的一切情况下，对于六年中所规定的舍弃之物，一切种类都不应依止，应当学习。一切坐垫的一切处所，如果不是破洞、肉损、难以修补，则不应请求允许。比丘应当亲自前往观察。或者派遣被指派的比丘去观察。观察的比丘们也应当，如果长度和宽度任何一个超出，则应当裁剪。短和窄的应当加宽。裂开应当缝补。变成破洞或肉损的应当粘合。如果难以修补，则僧团以祈请和两次羯磨给予坐垫的允许。手的量度只是因为缘起而说，对于其他比丘也应当知道仪轨相同。再次修补如前。六年中所持的舍堕，即第十之四已讲述完毕。一肘之舍堕的缘起是，佛薄伽梵在舍卫城给孤独园
English
If the previous seat has not been completed, and together with it or later the second seat is made, if the previous one has been completed, then an offense is committed. The offense of combining is a minor offense. As many combinations as there are, so many combinations of combinations there are. The combination of an offense of combination is also an offense, that is, a minor offense. Among them, first thinking in the mind is a minor offense of combining combinations. Then combining with body and speech is the actual offense of combining. Then finally completing is the actual basis of abandonment and expiation, it should be understood as such. There is no offense in having already done and obtained, and enjoying what others have done, and obviously tidying up old things. Having previously made a seat, and in the meantime having returned to lay life, etc., and later having become a renunciate again and having received full ordination, there is no offense in finally completing it. There is no offense in having obtained permission. There is no offense in having completed six years. There is no offense in not having done it, and not allowing it to be done. There is no offense for a beginner, and for one who is insane, and for one who is mentally disturbed, and for one who is afflicted by feelings. What should be learned is that a bhikshu in all places and in all circumstances should not rely on all kinds of things to be abandoned that are prescribed for six years, one should learn. In all places of all seats, if it is not a hole, flesh loss, or difficult to repair, then permission should not be requested. The bhikshu should go to inspect it himself. Or send appointed bhikshus to inspect it. The inspecting bhikshus should also, if either the length or the width exceeds, then it should be cut. What is short and narrow should be widened. If it is torn, it should be sewn. What has become a hole or flesh loss should be glued. If it is difficult to repair, then the sangha should give permission for the seat with a request and two karmas. The measure of the hand is only mentioned because of the origin, and it should be known that the ritual is the same for other bhikshus as well. Repairing it again is as before. The abandonment and expiation held for six years, that is, the tenth of four, has been explained. The origin of the abandonment of one cubit is that the Buddha Bhagavan was in Jeta Grove in Shravasti
Tibetan
་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་རབ་ན་བཞུགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་མཁྱེན་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཡུལ་དབུས་སུ་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་གྲག་གོ་ཞེས་སྒྲ་གྲགས་སོ། །བྱང་ཕྱོགས་ན་ཚོང་པ་དག་གིས་ཡུལ་དབུས་སུ་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། གང་དག་དེ་ལ་མཆོད་པ་དག་བྱེད་པ་དེ་དག་གི་མཆོད་པ་བྱས་པ་དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་དང༌། ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་དང་གསལ་བ་ཆེ་བ་དང༌། རྒྱ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ཅག་ཟོང་དག་ཐོགས་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་འདོང་ཞིང༌། དེར་བདག་ཅག་གིས་ཁེ་སྤོགས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས། ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་བྱང་ཕྱོགས་ ནས་ཟོང་དག་ཐོགས་ཏེ་ཡུལ་དབུས་སུ་འཕགས་སོ། །དེ་དག་མཐར་གྱིས་མཉན་ཡོད་དུ་ཕྱིན་ནས་དེ་དག་གིས་ཟོང་མཁོས་སུ་ཕབ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་བ་དེར་དོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་བདག་ཅག་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྟ་བར་འདོད་དོ། །ཤེས་ལྡན་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བལྟ་བར་བྱ་བ་རིན་པོ་ཆེ་ཁོན་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་མེ་ཏོག་ལྟར་བལྟ་བ་དང་འབྱུང་བ་དཀོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ཁྲིད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚོང་པ་དེ་དག་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་བཀའ་མཆིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་གཟེངས་སྟོད་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་དོ། །རྣམ་གྲངས་དུ་མར་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་བཀའ་མཆིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཚོང་བ་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་བལྟ་བར་བརྩམས་པ་དང༌། ཚོང་པ་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱི
Chinese
住在给孤独园林中。当世尊证得无上智慧之时，到处都传说中部地区有佛陀降世。北方的一些商人听闻中部地区有佛陀降世，凡是对他供养的人，他们的供养会获得极大的果报、利益、光明和增长。听闻之后，他们心想：我们带着货物去舍卫城，在那里我们既能获得利润，又能侍奉世尊。于是，五百名商人从北方带着货物前往中部地区。他们逐渐到达舍卫城，将货物卸下后，前往给孤独长者那里，对给孤独长者说道：长者，我们想见佛陀世尊。贤者，如来、阿罗汉、正等觉是值得瞻仰的珍宝，如来、阿罗汉、正等觉就像优昙婆罗花一样，难以见到和出现。然后，给孤独长者带领五百名商人前往世尊所在之处，到达后，他们以头顶礼世尊的双足，然后在一旁坐下。世尊以与佛法相应的开示，为那些商人做了详尽的开示，使他们信服，使他们欢喜。以多种方式，用与佛法相应的开示，做了详尽的开示，使他们信服，使他们欢喜，然后便不再说话。之后，那些商人侍奉了世尊，并开始参观比丘长老们的寺庙。那些商人...
English
He resided in the pleasure grove of Anāthapiṇḍada. At the time when the Blessed One attained unsurpassed wisdom, it was proclaimed everywhere that a Buddha had appeared in the central region. Merchants in the northern region heard that a Buddha had appeared in the central region, and that those who made offerings to him would receive exceedingly great fruits, benefits, clarity, and increase. Having heard this, they thought, "Let us take our goods and go to Śrāvastī, where we can both make a profit and attend to the Blessed One." Recognizing this, five hundred merchants from the northern region, carrying goods, set out for the central region. Gradually, they arrived in Śrāvastī, unloaded their goods, and went to the householder Anāthapiṇḍada, saying to him, "Householder, we wish to see the Buddha, the Blessed One. Wise ones, the Tathāgata, Arhat, Perfectly Awakened One, is a precious sight to behold. The Tathāgata, Arhat, Perfectly Awakened One, is like the flower of the Udumbara tree, rare to see and to appear." Then, the householder Anāthapiṇḍada led the five hundred merchants to where the Blessed One was, and upon arriving, they bowed their heads at the feet of the Blessed One and sat down on one side. The Blessed One then thoroughly instructed those merchants with teachings in accordance with the Dharma, causing them to believe, rejoice, and be delighted. In various ways, with teachings in accordance with the Dharma, he thoroughly instructed them, caused them to believe, rejoice, and be delighted, and then remained silent. After that, those merchants attended to the Blessed One and began to visit the monasteries of the venerable elder monks. Those merchants...
Tibetan
་མལ་དག་ནི་གདིང་བ་དབུས་རྡོལ་བ་དག་མཐོང་ངོ༌། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་འདི་དག་གི་གདིང་བ་དག་དབུས་རྡོལ་བར་གྱུར། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་དག་ནི་ཕལ་ཆེར་མཚན་མོ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་སེམས་མངོན་ པར་དད་པར་གྱུར་ནས། དད་པ་སྐྱེས་པ་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་རས་ཡུག་ཆེན་ལྔ་བརྒྱ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གདིང་བ་རྙིང་པ་དེ་དག་ཁང་པ་ཆེན་པོའི་གཙུག་ལག་ཁང་བླ་གབ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་གཞག་གོ །དེའི་ཚེ་ན་ཁྱིམ་བདག་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་པ་དང༌། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ནི་ཞུགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྫས་ལས་བྱུང་བ་ན་བཞུགས་ཤིང་བསོད་སྙོམས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་རྒྱུ་ལྔས་རྫས་ལས་བྱུང་བ་ན་བཞུགས་ཤིང་བསོད་སྙོམས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་མཛད་དེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་བཞེད་པ་དང་ལྷ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བཞེད་པ་དང༌། ནད་པ་ལ་བལྟ་བར་བཞེད་པ་དང༌། གནས་མལ་ལ་རྟོག་པར་བཞེད་པ་དང༌། འདུལ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བར་བཞེད་པའོ། །དོན་འདིར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གནས་མལ་ལ་རྟོག་པར་བཞེད་པ་དང༌། འདུལ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བར་བཞེད་པས་རྫས་ལས་བྱུང་བ་ན་བཞུགས་ཤིང་བསོད་སྙོམས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་སོང་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། ལྡེ་མིག་བསྣམས་ཏེ་ཀུན་དགའ་ར་བ་ནས་ཀུན་དགའ་ར་བར། གཙུག་ལག་ཁང་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ། ཁང་ཁྱིམ་ནས་ཁང་ཁྱིམ་དུ། འཆགས་ནས་འཆགས་པ་དང༌། གོལ་བ་ནས་གོལ་བར་གཤེགས་ཤིང་མཐར་གྱིས་གཤེགས་པ་ན་ཁང་པ་ཆེན་པོའི་གཙུག་ལག་ཁང་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཁང་པ་ཆེན་པོའི་གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ན་གདིང་བ་རྙིང་པ་རྡོལ་བ་དང་རལ་བས་རྡུལ་གྱི་ཕྱེ་མ་དང་འདྲེས་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ས་ལ་བཀྲམ་ཞིང་འདུག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདིང་བ་རྙིང་པ་རྡོལ་བ་དང་རལ་བ་ས་རྡུལ་གྱི་ཕྱེ་མ་དང་འདྲེས་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ས་ལ་བཀྲམ་ཞིང་འདུག་པ་དག་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་ཨེ་མ་ཞེས་གསུང་ཞིང་སྨད་ནས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག
Chinese
那些床垫，看见了中间破损的那些。看见之后，就对施主给孤独说：“施主，为什么比丘长老、长老们的床垫都中间破损了呢？”施主给孤独说：“大德们，这些大多夜晚以跏趺坐度过。”那些人心生极大信心，生起信心的人们就供养了比丘们五百匹大布。比丘们把那些旧床垫放在大房屋的无顶经堂里。那时，一位施主迎请了以佛陀为首的比丘僧团到另一家去应供，比丘僧团就去了。世尊住在用草铺设的地方，正在显现地行乞。诸佛世尊以五种原因住在用草铺设的地方，正在显现地行乞，哪五种呢？想在内部如实安住，想为天神们说法，想看望病人，想观察住所，想为调伏的声闻们制定学处。在此，世尊想观察住所，想为调伏的声闻们制定学处，因此住在用草铺设的地方，正在显现地行乞。之后，世尊在比丘僧团离开后不久，心中明白了，拿着钥匙，从寺院到寺院，从经堂到经堂，从房间到房间，从角落到角落，从岔路到岔路地走，逐渐地走到了那个大房屋的经堂那里。那时，那个大房屋的经堂里，很多破旧的、破损的床垫，与尘土混合在一起，散落在地上。世尊看见了那些破旧的、破损的床垫，与尘土混合在一起，散落在地上。看见之后，说了“唉玛”，呵责之后，这样想到：婆罗门和施主。
English
Those mats, they saw those with the middle torn. Having seen them, they said to the householder Anāthapiṇḍada, "Householder, why are the mats of these monastic elders, elders, torn in the middle?" The householder Anāthapiṇḍada said, "Venerable ones, these mostly spend the night in the lotus position." Those people developed great faith, and those who developed faith offered five hundred large cloths to the monks. The monks placed those old mats in a large, roofless temple. At that time, a householder invited the Saṃgha of monks, headed by the Buddha, to another house for a meal, and the Saṃgha of monks went. The Blessed One was staying in a place made of grass, manifestly begging for alms. The Buddhas, the Blessed Ones, stay in a place made of grass for five reasons, manifestly begging for alms. What are the five? Wishing to abide correctly within, wishing to teach the Dharma to the gods, wishing to visit the sick, wishing to inspect the dwelling places, and wishing to establish the basis of training for the disciples in the Vinaya. Here, the Blessed One, wishing to inspect the dwelling places and wishing to establish the basis of training for the disciples in the Vinaya, stayed in a place made of grass, manifestly begging for alms. Then, not long after the Saṃgha of monks had left, the Blessed One understood in his mind, and taking the key, he went from monastery to monastery, from temple to temple, from room to room, from corner to corner, from crossroads to crossroads, gradually going to the large temple. At that time, in that large temple, many old, torn mats, mixed with dust, were scattered on the ground. The Blessed One saw those old, torn mats, mixed with dust, scattered on the ground. Having seen them, he said, "Ema," and after rebuking them, he thought, "Brahmins and householders."