Tibetan
། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང༌། སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགེ་སློང་གིས་སྦྱིན་བདག་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པས་གོས་ཀྱི་རིན་གསེར་དངུལ་ལ་སོགས་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཕོ་ཉ་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པ་ལས་སྐུར་བ་སྤངས་ནས་ཕོ་ཉས་དགེ་སློང་གི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པ་དྲིས་ཤིང་དགེ་སློང་གིས་བསྟན་པ་ལ་ཕོ་ཉས་བསྒོ་ཞིང་སྨྲས་ཏེ། དགེ་སློང་ལ་ཡང་བརྗོད་པའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེ་ལ་བསྐུལ་བ་ལན་གསུམ་དང་བསྡད་པ་ལན་གསུམ་ལས་ལྷག་གམ། སྦྱིན་བདག་གི་སེམས་བསྡུ་བར་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ཁས་མ་བླངས་པ་ལས་གོས་བླངས་ན་སྐུར་བའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ལ་བསྐུར་བའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ བྱུང་ན། དེ་མ་སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་མ་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་རམ། སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་མ་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་རམ། སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་སྦྱིན་བདག་དང༌། ཕོ་ཉ་དང༌། ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པ་ལས་གོས་ཀྱི་རིན་གསེར་དངུལ་ལ་སོགས་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། གོས་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ཞིག་རྙེད་ན་དེ་ཡང་སྔ་མའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ལྟུང་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་སྐུར་བའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བྱུང་ལ། ཇི་སྲིད་དུ་སྤང་བའི་དངོས་པོ་ལས་མ་བཤགས་ཤིང༌། སོ་སོར་མ་བཤགས་པར་ལྷུང་བཟེད་དམ། ཆོས་གོས་སམ། དྲ་བའམ། པོར་བུའམ། སྐ་རགས་སམ། དགེ་སྦྱོང་གི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བ་གཞན་ཉེ་བར་འཇོག་ན་དེ་ཡང་སྔ་མའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ལྟུང་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །འདིའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་སྦྱིན་བདག་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པས་གོས་ཀྱི་རིན་གསེར་དངུལ་ལ་སོགས་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཕོ་ཉ་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པ་ལས་སྐུར་པ་ཕོ་ཉས་དགེ་སློང་ལ་ཕུལ་བ་ན་དགེ་སློང་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཕོ་ཉ་དགེ་སློང་དག་ནི་གོས་ཀྱི་རིན་དག་ལེན་དུ་མི་རུང་སྟེ། བདག་ཅག་གོས་རུང་བ་དུས་སུ་རྙེད་ན་ནི་ལེན་ཏོ་ཞེས་རེ་ཞིག་སྤང་བར་བྱའོ། །ཕོ་ཉས་ཀྱང་དགེ་སློང་དེ་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པ། འཕགས་པ་རྣ
Chinese
此處亦應以根本、加行及加行之加行的墮罪之安立、無墮罪、應學及還淨等，了解此等之體性。其中，此處安立根本墮罪者，謂比丘從屬於人類之施主，已成居家者，送來不應受取之衣價金銀等物，由屬於人類之使者，已成居家者送來，捨棄使者之差遣，使者詢問屬於人類之居家施主，比丘給予指示後，使者勸請並告知，亦對比丘說示，對彼勸請超過三次，或靜坐超過三次，或未承諾隨順攝受施主之心意，若受取衣物，則成捨墮之根本罪。若比丘生起捨墮，未捨棄且未遠離，未懺悔墮罪，或已捨棄且已遠離，未懺悔墮罪，或已捨棄且已遠離，未懺悔墮罪，從施主、使者及說示者等屬於人類之居家者處，獲得不應受取之衣價金銀等物，若獲得其他如是之衣物，亦因先前之勢力而應捨棄，然不因此而墮罪。若比丘生起捨墮，於未從應捨棄之物懺悔前，及未個別懺悔前，若將缽、法衣、編織物、袋子、腰帶或任何比丘之生活用具置於其旁，亦因先前之勢力而應捨棄，然不因此而墮罪。此之安立者，謂屬於人類之居家施主，送來不應受取之衣價金銀等物，由屬於人類之居家使者送來，使者將所送之物獻給比丘時，比丘應說：『具壽使者，比丘不應受取此等衣價，我等若於適當時機獲得如法之衣物，則將受取。』應暫時捨棄。使者亦應對比丘說：『請諸位大德接受差遣。』
English
Here, too, one should understand the characteristics of this by way of the establishment of the root, the preparation, and the downfall of the preparation of the preparation, the absence of downfall, what should be learned, and what should be rectified. Here, the establishment of the root downfall is that a bhikshu, having abandoned the sending of a messenger from a donor belonging to the human realm who has become a householder, who sends the price of clothing, such as gold and silver, which is not permissible, from a messenger belonging to the human realm who has become a householder, the messenger asks the householder belonging to the human realm, and after the bhikshu has given instructions, the messenger exhorts and speaks. If he is urged more than three times, or sits more than three times, or does not promise to follow the mind of the donor, and takes the clothes, it becomes the root of the downfall of abandonment. If a bhikshu has a downfall of abandonment, if he has not abandoned it and has not separated from it, and has not confessed the downfall, or has abandoned it and has not separated from it, and has not confessed the downfall, or has abandoned it and has separated from it, and has not confessed the downfall, from the donor, the messenger, and the speaker, who belong to the human realm and have become householders, he obtains the price of clothing, such as gold and silver, which is not permissible. If he obtains another such garment, it will also be abandoned by the force of the previous one, but he will not fall into downfall from it. If a bhikshu has a downfall of abandonment, as long as he has not confessed from the object of abandonment, and has not confessed separately, if he places a bowl, a dharma garment, a woven object, a bag, a belt, or any other of the bhikshu's living utensils near it, it will also be abandoned by the force of the previous one, but he will not fall into downfall from it. The establishment of this is that a donor belonging to the human realm who has become a householder sends the price of clothing, such as gold and silver, which is not permissible, from a messenger belonging to the human realm who has become a householder. When the messenger offers what has been sent to the bhikshu, the bhikshu should say, 'Venerable messenger, bhikshus should not take these prices of clothing. If we obtain lawful clothing at the appropriate time, we will take it.' He should abandon it for a while. The messenger should also say to the bhikshu, 'Please, venerable ones, accept the sending.'
Tibetan
མས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གང་ལགས་པ་འགའ་མཆིས་སམ་ཞེས་དགེ་སློང་གི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པ་ཇི་ཡོད་པ་དྲི་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་ཕོ་ཉ་འདི་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ་ཞེས་ཀུན་དགའ་ར་བ་པའམ། དགེ་བསྟེན་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕོ་ཉ་དེས་ཀྱང་གོས་ཀྱི་རིན་དེ་དག་ཁྱེར་ནས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་གལ་བ་དེར་འགྲོ་བར་བྱ་ཞིང་བྱིན་ནས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཁྱོད་ཀྱིས་གོས་ཀྱི་རིན་འདི་དག་གིས་གོས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཉོས་ལ་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ འོངས་པ་དང༌། དེ་ལ་གོས་རུང་བ་དུས་སུ་སྐོན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕོ་ཉ་དེས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ཞིང་ཡང་དག་པར་བསྟན་ནས། དགེ་སློང་དེ་གལ་བ་དེར་འགྲོ་བར་བྱ་ཞིང་ཕྱིན་ནས་དག་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་འཕགས་པས་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པ་བསྟན་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ལ་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་བསྟན་ལགས་ཀྱི་དེའི་གན་དུ་བཞུད་ཅིག་དང༌། དེས་ཁྱོད་ལ་གོས་རུང་བ་དུས་སུ་བསྐོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེས་ཀྱང་གོས་རུང་བ་དུས་སུ་བསྒྲུབ་ཅིང་དགེ་སློང་ལ་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་དེ་དག་ནི་སྦྱིན་བདག་དང༌། ཕོ་ཉ་དང༌། ཞལ་ཏ་པ་ལ་ཡང་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྒྱ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ལ་དགེ་སློང་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་བ་དང༌། འདུལ་བ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བ་བཟང་པོ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་དེ་བཞིན་མ་བསྒྲུབས་ན་དགེ་སློང་གོས་འདོད་པས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་གན་དུ་སོང་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་བདག་གོས་འདོད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་བདག་གོས་འདོད་དོ་ཞེས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བསྐུལ་བར་བྱ། དྲན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེས་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན་ཡང་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཕྱོགས་སུ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་བསྡད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ངེས་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན་ཕྱོགས་གང་ནས་གོས་ཀྱི་རིན་དེ་དག་འོངས་པ་དེར་བདག་འགྲོ་བར་བྱེད་པའམ། ཡང་ན་ཡིད་བརྟན་པའི་ཕོ་ཉ་ལས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོའི་ཕྱིར་གོས་ཀྱི་རིན་གང་དག་བསྐུར་བ་དེ་དག་ནི་དགེ་སློང་དེའི་དོན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ཀྱི་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་
Chinese
是否有一些人接受了劝告？应该询问是否有属于人类，成为在家人，做比丘劝告的人。对此，比丘也应该指出，这位信使是比丘们的劝告者，这是接受比丘们劝告的人，或者指出寺院管理者，或者指出做劝告的在家信徒。然后，那位信使也应该拿着那些布料的价钱，去往重要的劝告者那里，给予并对那位劝告者说：有寿命者，劝告者，请知晓！你用这些布料的价钱，购买像这样的布料，然后当名为某某的比丘到来时，及时给他穿上合适的布料。然后，那位信使应该非常良好、正确地劝告和指示那位劝告者。那位比丘应该去往重要的地方，去往后，对比丘说：圣者所指示的劝告者，我已经正确地指示了，请您去他那里，他会及时给您穿上合适的布料。然后，那位劝告者也应该及时准备好合适的布料，并给予比丘。暂时，那些施主、信使和劝告者，也会因为布施而产生广大的福德事物，而比丘也不会有违背世间和违背戒律的过失，这是良好的行为。如果劝告者没有那样做，那么想要布料的比丘应该去往劝告者那里，说：有寿命者，劝告者，我想要布料！有寿命者，劝告者，我想要布料！这样劝请两三次。应该记住。如果他仍然没有做到，那么也应该沉默地坐着，两三次。如果仍然没有做到，那么我应该去往那些布料的价钱来自的地方，或者从可信的信使那里得知，有寿命者们为了某某比丘而寄来的布料的价钱，对于那位比丘来说什么也没有做到，请知晓！有寿命者们。
English
Are there any who take advice? One should ask if there are any who belong to the human realm, who have become householders, who give advice to monks. To that, the monk should also point out that this messenger is the advisor of the monks, this is the one who takes the advice of the monks, or point out the monastery manager, or point out the lay devotee who gives advice. Then, that messenger should also take those cloth prices and go to the important advisor, give them and say to that advisor: Venerable advisor, please know! With these cloth prices, buy such and such cloth, and when the monk named so-and-so comes, put the suitable cloth on him in time. Then, that messenger should very well and correctly advise and instruct that advisor. That monk should go to the important place, and after going, say to that monk: I have correctly instructed the advisor indicated by the Noble One, please go to him, and he will put the suitable cloth on you in time. Then, that advisor should also prepare the suitable cloth in time and give it to the monk. For the time being, those patrons, messengers, and advisors will also have great merit arising from generosity, and the monk will not have the fault of contradicting the world and contradicting the discipline, this is a good deed. If the advisor does not do so, then the monk who wants cloth should go to the advisor and say: Venerable advisor, I want cloth! Venerable advisor, I want cloth! He should urge him two or three times. It should be remembered. If he still does not succeed, then he should also sit silently for two or three times. If he still does not succeed, then I should go to the place from which those cloth prices came, or learn from a reliable messenger that the cloth prices sent by the venerable ones for the sake of so-and-so monk have not achieved anything for that monk, please know! Venerable ones.