Tibetan
ས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བ་འདི་དང༌། མ་སྤགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སློང་བའི་སྤང་བ་སྔར་བསྟན་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྤགས་པའམ་མ་སྤགས་པ་མི་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ནི་སློང་བའི་སྤང་བའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། སྤགས་པ་ཤེས་པ་ནི་འདིའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གོས་སྤགས་པ་ལྟུང་བ་འབྱིན་པའི་གང་ཟག་གིས་མི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྤགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱེ་བྲག་འདི་ཡོད་དེ། སྤགས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་ནི་སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བ་འདིའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། སྤགས་ཀྱང་རུང་མ་སྤགས་ཀྱང་རུང་མི་ཤེས་པ་ནི་སློང་བའི་སྤང་བ་སྔར་བསྟན་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བ་དང༌། སློང་བའི་སྤང་བ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྤྱིར་འདྲ་བ་དང༌། ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་པོར་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་བ་ནི་དགེ་སློང་གོས་ཕྲོགས་པ་དང༌། རླག་པ་དང༌། ཚིག་པ་དང༌། རླུང་གིས་ཁྱེར་བ་དང༌། ཆུས་ཁྱར་བར་མ་གྱུར་པ་སློང་བར་མི་རིགས་པས་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པ་སྲོག་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་གོས་རུང་ བ་ཚད་དང་ལྡན་པ་ལས་མི་ཆུང་བ་སྤགས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་རིན་ཐང་དང་ཁ་དོག་དང་ཁྲུ་ཚད་ལས་རྣམ་པ་གང་བསླངས་པ་དེ་ཉིད་ཐོབ་ན་སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ལ་སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བྱུང་ན་དེ་མ་སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་མ་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་རམ། སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་མ་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་རམ། སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་གོས་སྤགས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་རིན་ཐང་དང་ཁ་དོག་དང་ཁྲུ་ཚད་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ཞིག་རྙེད་ན་དེ་ཡང་སྔ་མའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ལྟུང་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བྱུང་ལ། ཇི་སྲིད་དུ་སྤང་བའི་དངོས་པོ་ལས་མ་བཤགས་ཤིང་སོ་སོར་མ་བཤགས་པར་ལྷུང་བཟེད་དམ། ཆོས་གོས་སམ། དྲ་བའམ། ཕོར་བུའམ། སྐ་རགས་སམ། དགེ་སྦྱོང་གི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བ་གཞན་ཉེ་བར་འཇོག་ན་དེ་ཡང་སྔ་མའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ།
Chinese
知道已经施舍而未归还，称为“乞求施舍的舍堕”，这与先前所说的“未施舍”的乞求舍堕的定义是相似的。不知道是否已经施舍，这是乞求舍堕的范围；知道已经施舍，这是此处的范围。为了说明这个道理，所以说“那个就是另一个”。“那个”指的是施舍衣服的罪犯不知道的那个。“另一个”指的是未施舍本身。这样就有了区别：知道已经施舍而未归还，这是乞求施舍的舍堕的范围；无论是否施舍都不知道，这是先前所说的乞求舍堕的范围。这样，为了容易理解乞求施舍的舍堕和乞求舍堕这两个的定义总体上相似，但略有区别，所以首先进行了说明。现在将广泛地说明乞求施舍的舍堕本身的定义。在此，对根本罪进行
English
Knowing that it has been given but not returned is called "begging for alms of abandonment," which is similar to the definition of begging for abandonment of "not given" previously stated. Not knowing whether it has been given is the scope of begging for abandonment; knowing that it has been given is the scope here. To illustrate this point, it is said, "That is another." "That" refers to what the offender who gave the clothes does not know. "Another" refers to the non-giving itself. Thus, there is a distinction: knowing that it has been given but not returned is the scope of begging for alms of abandonment; not knowing whether it has been given or not is the scope of begging for abandonment previously stated. Thus, in order to easily understand that the definitions of begging for alms of abandonment and begging for abandonment are generally similar but slightly different, it was first explained. Now, the definition of begging for alms of abandonment itself will be explained extensively. Here, the classification of the root offense is as follows: a monk's clothes are robbed, lost, burned, blown away by the wind, or washed away by water, so he should not beg. If he obtains suitable, appropriately sized, and not small clothes from someone who belongs to humanity, is a householder, has life, and is not a relative, knowing that they have been given but not returned, no matter which aspect of value, color, or size he begs for, if he obtains that, it becomes the root offense of begging for alms of abandonment. If a monk commits the offense of begging for alms of abandonment, without abandoning and separating from it, without confessing the offense, or having abandoned and separated from it, without confessing the offense, or having abandoned and separated from it, without confessing the offense, and then obtains other clothes that are like that, knowing that they have been given but not returned, with the same value, color, and size, then that also becomes abandoned due to the previous force, but he will not commit an offense because of it. If a monk commits the offense of begging for alms of abandonment, as long as he has not confessed and separately confessed from the abandoned object, whether it is a bowl, Dharma robe, mat, bowl, belt, or any other livelihood item of a renunciate, if it is placed nearby, then that also becomes abandoned due to the previous force.
Tibetan
དེ་ལས་ལྟུང་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །རིན་ཐང་དང་ཁ་དོག་དང་ཁྲུ་ཚད་ལས་སྤགས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གང་བསླངས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཐོབ་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །རིན་ཐང་དང་ཁ་དོག་དང་ཁྲུ་ཚད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མ་བྱས་པར་སྤགས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་སྤྱིར་བསླངས་པ་ན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཐོབ་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །རུང་བ་ཉིད་དང་ཚད་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཚད་ལས་ལྷག་པ་སྤགས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པ་སྲོག་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་དགེ་སློང་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་ལྟུང་བ་འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཞེ་ན། གོས་ཕྲོགས་པ་དང༌། རླག་པ་དང༌། ཚིག་པ་དང༌། རླུང་གིས་ཁྱེར་བ་དང༌། ཆུས་ཁྱེར་བར་མ་གྱུར་པར་སློང་བར་མི་རིགས་པ་ལའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གོས་ཕྲོགས་པ་དང༌། རླག་པ་དང༌། ཚིག་པ་དང༌། རླུང་གིས་ཁྱེར་བ་དང༌། ཆུས་ཁྱེར་བར་མ་གྱུར་པ་སློང་བར་མི་རིགས་པ་དང༌། སྦྱིན་བདག་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པ་སྲོག་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་ པ་དང། གོས་རུང་བ་ཚད་དང་ལྡན་པ་ལས་མི་ཆུང་བ་སྤགས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་དང༌། རིན་ཐང་དང་ཁ་དོག་དང་ཁྲུ་ཚད་ལས་སྤགས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གང་བསླངས་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཐོབ་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་གོས་ཕྲོགས་པ་ལ་སོགས་པར་མ་གྱུར་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་དེ་དེ་དག་སློང་བར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་བདག་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་བ་སྲོག་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གོས་རུང་བ་ཚད་དང་ལྡན་པ་ལས་མི་ཆུང་བ་སྤགས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཞུ་བ་ལས་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཆོས་གོས་མི་རུང་བ་དང༌། མི་ཆོག་བ་སྤགས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་ཉིད་སློང་ན་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིན་ཐང་དང༌། ཁ་དོག་དང༌། ཁྲུ་ཚད་ལས་སྤགས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གང་བསླངས་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་གཞན་ཐོབ་པ་དང༌། དེ་ཉིད་མ་ཐོབ་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་གཅིག་གིས་གོས་སྤགས་པ་གཅིག་གམ། གཉིས་སམ། མང་པོ་ཞིག་ཐོབ་ན་ཡང་ལྟུང་བའི་དངོས་གཞི་གཅིག་རྣམ་པར་གཞག་གོ །སྤྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་སྤགས་པ་སློང་
Chinese
因此不会构成堕罪。对于价值、颜色和尺寸，在未告知需要布施的情况下，无论以何种方式索取，获得相同之物，则无过失。对于价值、颜色和尺寸未作区分，在未告知需要布施的情况下，普遍索取，获得任何一样，则无过失。适合的、具足尺寸的，以及超过尺寸的，在未告知需要布施的情况下知晓，则无过失。此处的作者也如前所述，属于人类，成为在家人，有生命，不是亲属。那么，什么样的比丘会成为此堕罪的作者呢？对于衣服被抢夺、遗失、烧毁、被风刮走、被水冲走等情况之外，不应该索取的情况。此处以五个支分构成根本堕罪。比丘的衣服没有被抢夺、遗失、烧毁、被风刮走、被水冲走，不应该索取，以及布施者属于人类，成为在家人，有生命，不是亲属，衣服是适合的、具足尺寸的，不小于（所需），在未告知需要布施的情况下知晓，以及对于价值、颜色和尺寸，在未告知需要布施的情况下，无论以何种方式索取，并且获得相同之物。如果这些支分不齐全，则根据情况构成过失。其中，提到比丘的衣服没有被抢夺等情况，是因为不应该索取这些。提到布施者属于人类，成为在家人，有生命，不是亲属，是因为与此相反则会构成恶作。提到衣服是适合的、具足尺寸的，不小于（所需），在未告知需要布施的情况下知晓，是因为（佛陀）曾说，如果向非亲属请求不适合的、不允许的法衣，在未告知需要布施的情况下知晓，则构成恶作。提到对于价值、颜色和尺寸，在未告知需要布施的情况下，无论以何种方式索取，并且获得相同之物，是因为（佛陀）曾说，获得其他（物品）以及未获得相同之物，则没有堕罪。一次行为获得一件、两件或多件衣服的布施，也只安立一个根本堕罪。行为的堕罪是恶作，直至索取布施
English
Therefore, it will not become an offense. Regarding value, color, and size, if one asks without informing the need for donation, obtaining the same item does not constitute a fault. Regarding value, color, and size, without making distinctions, if one generally asks without informing the need for donation, obtaining any one of them does not constitute a fault. Knowing that something is suitable, possessing the required size, and exceeding the size, without informing the need for donation, does not constitute a fault. The agent here is also as before, belonging to humans, being a householder, having life, and not being a relative. So, what kind of Bhikshu would be the agent of this offense? It is for situations where it is not appropriate to ask, other than when clothes are robbed, lost, burned, blown away by the wind, or washed away by water. Here, the fundamental offense is constituted by five limbs. A Bhikshu's clothes have not been robbed, lost, burned, blown away by the wind, or washed away by water, and it is not appropriate to ask, and the donor belongs to humans, being a householder, having life, and not being a relative, the clothes are suitable, possessing the required size, not smaller than (required), knowing without informing the need for donation, and regarding value, color, and size, asking in any way without informing the need for donation, and obtaining the same item. If these limbs are not complete, then a fault is constituted accordingly. Among them, mentioning that the Bhikshu's clothes have not been robbed, etc., is because it is not appropriate to ask for these. Mentioning that the donor belongs to humans, being a householder, having life, and not being a relative, is because the opposite would constitute a misdeed. Mentioning that the clothes are suitable, possessing the required size, not smaller than (required), knowing without informing the need for donation, is because (the Buddha) said that if one asks a non-relative for unsuitable, impermissible Dharma robes, knowing without informing the need for donation, it constitutes a misdeed. Mentioning regarding value, color, and size, asking in any way without informing the need for donation, and obtaining the same item, is because (the Buddha) said that obtaining other (items) and not obtaining the same item does not constitute an offense. Even if one obtains a donation of one, two, or many pieces of clothing through one action, only one fundamental offense is established. The offense of the action is a misdeed, until asking for donation.