Tibetan
་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དགུན་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ནི་འདས་སོ། །ཟླ་བ་ཕྱེད་ནི་ལུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ བྱའོ། །དགུན་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉ་ལ་འདོན་ན་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དགུན་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་གཉིས་འདས་ཏེ་ལྷག་མ་མ་ལུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགུན་སྨད་གྱི་དུས་ཚིགས་ལ་ཡང་གསོ་སྤྱོང་འདོན་པའི་དུས་བཞི་ཡོད་དེ། དགུན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་གནམ་སྟོང་དང༌། དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉ་དང༌། དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་གནམ་སྟོང་དང༌། དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་ཉའོ། །དེ་ལ་དགུན་ཟླ་འབྲིང་པོ་གནམ་སྟོང་ལ་འདོན་ན་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དགུན་སྨད་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་ཕྱེད་ནི་འདས་སོ། །ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ནི་ལུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉ་ལ་འདོན་ན་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དགུན་སྨད་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་གཅིག་ནི་འདས་སོ། །ཟླ་བ་གཅིག་ནི་ལུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་གནམ་སྟོང་ལ་འདོན་ན་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དགུན་སྨད་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ནི་འདས་སོ། །ཟླ་བ་ཕྱེད་ནི་ལུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་ཉ་ལ་འདོན་ན་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དགུན་སྨད་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་གཉིས་ནི་འདས་ཏེ་ལྷག་མ་མ་ལུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་ཚིགས་ལ་ཡང་གསོ་སྦྱོང་འདོན་པའི་དུས་བཞི་ཡོད་དེ། དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་གནམ་སྟོང་དང༌། དཔྱིད་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉ་དང༌། དཔྱིད་ཟླ་འབྲིང་པོ་གནམ་སྟོང་དང༌། དཔྱིད་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉའོ། །དེ་ལ་དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་གནམ་སྟོང་ལ་འདོན་ན་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དན་ལྡན་པ་དག་དཔྱིད་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་ཕྱེད་ནི་འདས་སོ། །ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ནི་ལུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དཔྱིད་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉ་ལ་འདོན་ན་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དཔྱིད་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་གཅིག་ནི་འདས་སོ། །ཟླ་བ་གཅིག་ནི་ལུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དཔྱིད་ཟླ་འབྲིང་པོ་གནམ་སྟོང་ལ་འདོན་ན་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དཔྱིད་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ནི་འདས་སོ། །ཟླ་བ་ཕྱེད་ནི་ལུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དཔྱིད་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉ་ལ་འདོན་ན་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དཔྱིད་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་གཉིས་འདས་ཏེ། ལྷག་མ་མ་ལུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་ གསོ་སྦྱོང་བཅུ་བཞི་པའམ་བཅོ་ལྔ་པའི་སྐབས་སུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར
Chinese
如是说，诸具寿，冬季的月半已过。应说半个月尚存。若于冬季仲月望日诵说，则应如是说，诸具寿，冬季的两个月已过，无余留存。同样，在冬季末季，也有四次诵布萨的时候：冬季仲月的空日，冬季末月望日，冬季末月空日，以及春季首月望日。其中，若于冬季仲月空日诵说，则应如是说，诸具寿，冬季末季的月半已过。应说一个半月尚存。若于冬季末月望日诵说，则应如是说，诸具寿，冬季末季的一个月已过。应说一个月尚存。若于冬季末月空日诵说，则应如是说，诸具寿，冬季末季的一个半月已过。应说半个月尚存。若于春季首月望日诵说，则应如是说，诸具寿，冬季末季的两个月已过，无余留存。同样，在春季，也有四次诵布萨的时候：春季首月空日，春季仲月望日，春季仲月空日，以及春季末月望日。其中，若于春季首月空日诵说，则应如是说，诸具寿，春季的月半已过。应说一个半月尚存。若于春季仲月望日诵说，则应如是说，诸具寿，春季的一个月已过。应说一个月尚存。若于春季仲月空日诵说，则应如是说，诸具寿，春季的一个半月已过。应说半个月尚存。若于春季末月望日诵说，则应如是说，诸具寿，春季的两个月已过，无余留存。这些是十四或十五布萨时，各自半月半月地……
English
Thus it is said, venerable ones, that half of the winter months have passed. It should be said that half a month remains. If recited on the full moon day of the middle winter month, it should be said thus, venerable ones, that two months of winter have passed, with nothing remaining. Similarly, in the late winter season, there are also four times for reciting the Uposatha: the empty day of the middle winter month, the full moon day of the last winter month, the empty day of the last winter month, and the full moon day of the first spring month. Among these, if recited on the empty day of the middle winter month, it should be said thus, venerable ones, that half of the late winter season has passed. It should be said that one and a half months remain. If recited on the full moon day of the last winter month, it should be said thus, venerable ones, that one month of the late winter season has passed. It should be said that one month remains. If recited on the empty day of the last winter month, it should be said thus, venerable ones, that one and a half months of the late winter season have passed. It should be said that half a month remains. If recited on the full moon day of the first spring month, it should be said thus, venerable ones, that two months of the late winter season have passed, with nothing remaining. Similarly, in spring, there are also four times for reciting the Uposatha: the empty day of the first spring month, the full moon day of the middle spring month, the empty day of the middle spring month, and the full moon day of the last spring month. Among these, if recited on the empty day of the first spring month, it should be said thus, venerable ones, that half of the spring months have passed. It should be said that one and a half months remain. If recited on the full moon day of the middle spring month, it should be said thus, venerable ones, that one month of spring has passed. It should be said that one month remains. If recited on the empty day of the middle spring month, it should be said thus, venerable ones, that one and a half months of spring have passed. It should be said that half a month remains. If recited on the full moon day of the last spring month, it should be said thus, venerable ones, that two months of spring have passed, with nothing remaining. These are for the fourteenth or fifteenth Uposatha, each half month separately...
Tibetan
་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་བརྗོད་པའི་སྔགས་ཡིན་ནོ། །བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་གསོ་སྦྱོར་དང༌། གནོད་པ་འབྱུང་བའི་དོན་དུ་གསོལ་སྦྱོང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉ་ཤིའི་དུས་དང་མི་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་ནི་སྔར་སྨོས་པའི་སྔགས་དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་ཟླ་བ་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་ཡར་རམ་མར་གྱི་ངོའི་ཚེས་གྲངས་ཀྱང་འདས་པ་དང་ལྷག་མ་ཇི་ཙམ་བ་དེ་ཙམ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་སོ་ག་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་དང་པོའི་མར་གྱི་ངོ་འི་ཚེས་གཅིག་ནི་འདས་སོ། །ཟླ་བ་གཅིག་དང་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་ནི་ལུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ལ་མཁས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཚེའི་དུས་འདས་པ་སེམས་ལ་གཞག་པར་བྱ་བ་དང༌། འཁོར་བས་སྐྱོ་བར་བྱ་ཞིང་དགེ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བ་དང༌། གསོ་སྦྱོང་གི་ཉི་མ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་བརྩི་བ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་ཟླ་བ་ངོ་རེ་རེ་ཞིང་སྨྱིག་མའི་ཐུར་མ་བཅོ་ལྔ་སྐུད་པ་ལ་བརྒྱུས་པ་ཉིན་རེ་རེ་དྲང་བས་བགྲང་ཞིང༌། དགེ་སྐོས་ཀྱི་གནས་བརྟན་ལ་བརྟག་སྟེ་དགེ་འདུན་ལ་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཟླ་བ་ཤོལ་དོར་བ་ནི་རྒྱལ་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་དོར་རོ། །རྒྱུ་སྐར་ནི་སྐར་མཁན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་མངོན་པར་འོང་ཞིང་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཡང་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་བག་ཡོད་པས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་པ་འདིས་ཀྱང་འཁོར་བས་སྐྱོ་བར་བྱ་ཞིང་དགེ་བ་ལ་བཙོན་པར་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་འདིར་འཁོར་བས་སྐྱོ་བར་བྱ་ཞིང་དགེ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བའི་རྒྱུར་ཅིའི་ཕྱིར་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་མངོན་པར་འོང་བ་དང་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་སྨོས་ཤེ་ན། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འགྲུབ་སྟེ། ལུས་དང༌། གནས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་ནི་ལུས་སྦྱོར་བཟོད་པ་དང༌། རྒྱུན་མ་ཆད་པས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་འགྲུབ་སྟེ། དེ་ཡོངས་སུ་ ཉམས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་མངོན་པར་འོང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལུས་སྦྱོར་མི་བཟོད་པ་དང༌། རྒྱུན་ཆད་པས་ཚངས་པར་མི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གཞན་དག་དང༌། མྱ་ངན་ལ་སོགས་པ་ཉེས་དམིགས་དག་ཅིའི་ཕྱིར་མ་སྨོས་པར་རྒ་ཤི་ཉི་ཚེ་སྨོས་ཤེ
Chinese
是宣说解脱经的咒语。吉祥的布萨和为了消除损害而进行的斋戒等，在不与晦日结合的情况下，在之前所说的咒语之上，还要说出第一个月和第二个月的上弦或下弦月的日期，已经过去和剩余多少。例如，有寿命者们，索嘎月的第一个月的下弦初一已经过去了。一个月零二十九天还剩下，等等。说出这些是为了精通世俗的说法，将过去的时间铭记在心，对轮回感到厌倦，努力行善，以及为了完全了解布萨日。计算这些，是由僧团的住持，每个月用线串起十五根竹签，每天拉直一根来计数，并请示维那的住持，每天向僧团宣布。闰月的舍弃，是遵循国王的制度而舍弃的。星宿，是遵循星算师的制度来了解的。有寿命者们，衰老和死亡会显现，而且导师的教法也会毁灭，因此有寿命者们应当谨慎地进行瑜伽，这句话也显示了应当对轮回感到厌倦，努力行善。那么，在这里，为了对轮回感到厌倦，努力行善的缘故，为什么说衰老和死亡会显现，以及导师的教法会毁灭呢？这是为了显示梵行之因的主要部分完全衰败了。如此，梵行是通过两种方式成就的：身体和处所。其中，身体方面，通过身体的努力能够忍受，以及持续不断，梵行才能成就。为了显示这些完全衰败，所以说了衰老和死亡会显现。因为身体的努力不能忍受，以及中断，不修梵行就会完全衰败，这是依次对应的。为什么没有说其他的有支，以及悲伤等过患，而只说了衰老和死亡呢？
English
This is the mantra for reciting the Sutra of Liberation. For auspicious Uposatha and fasting to eliminate harm, etc., when not combined with the new moon, in addition to the previously mentioned mantras, the date of the waxing or waning moon of the first and second months should also be stated, how much has passed and how much remains. For example, "Venerable ones, the first day of the waning moon of the first month of Soga has passed. One month and twenty-nine days remain," and so on. Saying these is for being skilled in worldly terminology, keeping the past time in mind, being weary of samsara, striving for virtue, and for fully understanding the Uposatha day. Calculating these is done by the abbot of the Sangha, who counts each month by stringing fifteen bamboo sticks on a thread, straightening one each day, and consulting the Vinaya master, announcing each day to the Sangha. The omission of intercalary months is done by following the king's system. The constellations are known by following the system of the astrologer. "Venerable ones, aging and death will manifest, and the Teacher's doctrine will also perish, therefore, venerable ones should diligently engage in yoga," this statement also shows that one should be weary of samsara and strive for virtue. So, here, for the reason of being weary of samsara and striving for virtue, why is it said that aging and death will manifest, and the Teacher's doctrine will perish? This is to show that the main part of the cause of celibacy is completely decayed. Thus, celibacy is accomplished in two ways: body and place. Among them, in terms of the body, celibacy is accomplished through the ability to endure physical exertion and through continuity. To show that these are completely decayed, it is said that aging and death will manifest. Because physical exertion cannot be endured and there is interruption, not practicing celibacy will completely decay, this is in corresponding order. Why are other limbs of existence and faults such as sorrow not mentioned, but only aging and death mentioned?