Tibetan
་སྤང་བར་གཏོགས་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལ་སློང་བར་རིགས་པ་སློང་བར་བྱེད་ན་ནི་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ལས་ལྷག་པ་ལེན་ན་སློང་བར་རིགས་པའི་སྤང་བར་གཏོགས་པའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་བྱེ་བྲག་ནི་དེ་ཡོད་དོ། །སྦྱིན་བདག་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པ་སྲོག་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ལས་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པ་རུང་བ་ཚད་དང་ལྡན་པ་ལས་མི་ཆུང་བ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཞུ་བ་ལས་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཆོས་གོས་མི་རུང་བ་དང༌། མི་ཆོག་པ་ཉིད་སློང་ན་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པ་ཕྲུགས་ཅིག་གི་ མཐར་ཐུག་པ་ལས་ལྷག་པ་ལེན་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཕྲུགས་ཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པ་ལེན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཁྱིམ་པ་དང༌། དགེ་སློང་གིའོ། །དེ་གཉིས་སྨོས་པ་ནི་དགེ་སློང་གོས་འཆང་བར་འདོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གོས་མ་དྲས་པ་འཆང་བར་འདོད་པ་དང༌། དྲས་པ་འཆང་བར་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་གོས་མ་དྲས་པ་འཆང་བར་འདོད་པ་ནི་ཁྱིམ་པའི་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པ་སློང་ངོ༌། །གོས་དྲས་པ་འཆང་བར་འདོད་པ་ནི་དགེ་སློང་གི་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པ་སློང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཁྱིམ་པའི་སྟོད་གཡོགས་ཆེ་ཚད་ནི་རས་ཡུག་ཆེན་སྲིད་དུ་ཁྲུ་བཅུ་གཉིས་དང༌། ཞེང་དུ་ཁྲུ་གསུམ་པ་ཡིན་ལ། སྨད་གཡོགས་ཆེ་ཚད་ནི་རས་ཡུག་ཕྲན་སྲིད་དུ་ཁྲུ་བདུན་དང་ཞེང་དུ་ཁྲུ་དོ་པའོ། །དགེ་སློང་གི་སྟོད་གཡོགས་ཆེ་ཚད་ནི་སྣམ་སྦྱར་གྱི་རིམ་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའོ། །སྨད་གཡོགས་ཆེ་ཚད་ནི་ཤམ་ཐབས་ཀྱི་རིམ་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་ཁྱིམ་པའི་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པ་སློང་བས་དེ་ཐོབ་ན་གལ་ཏེ་ཆུང་ན་ཡང་བསླང་བར་མི་བྱ་ལ་ལྷག་ན་ཡང་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་གིས་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པ་སློང་བས་དེ་དག་ཐོབ་ན་ནི་གལ་ཏེ་ཆུང་ན་ཡང་བསླང་བར་བྱ་ལ་ལྷག་ན་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །སྦྱོར་བ་གཅིག་གིས་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པ་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ། མང་པོ་ཞིག་ཐོབ་ན་ཡང་ལྟུང་བའི་དངོས་གཞི་གཅིག་རྣམ་པར་གཞག་གོ །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་སློང་བར་རིགས་པའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག
Chinese
如果属于应舍堕罪，而进行乞求，如果索取超过了包括上衣和下裙在内的极限，则会犯应舍堕罪，这就是差别。施主属于人类，是已成为在家人且有生命的非亲属，之所以这样说，是因为如果与此相反，就会犯恶作。之所以说包括上衣和下裙在内，是合适的、符合标准的，且不小于这个标准，是因为如果向非亲属乞求不合适的法衣，或者乞求不允许的东西，就会犯恶作。之所以说索取超过一套上衣和下裙的极限，是因为索取一套的极限没有罪过。包括上衣和下裙在内有两种：在家人的和比丘的。之所以说这两种，是为了对比丘想要穿衣服的两种情况进行区分：想要穿未裁剪的衣服和想要穿已裁剪的衣服。其中，想要穿未裁剪的衣服，就乞求在家人的上衣和下裙。想要穿已裁剪的衣服，就乞求比丘的上衣和下裙。其中，在家人的上衣的尺寸是：大块布料，长十二肘，宽三肘。下裙的尺寸是：小块布料，长七肘，宽两肘。比丘的上衣的尺寸是：如毳衣的次第所说。下裙的尺寸是：如裙子的次第所说。如果比丘乞求了在家人的上衣和下裙，得到了，如果小了，也不应再乞求，如果大了，也不应施舍。如果比丘乞求了上衣和下裙，得到了，如果小了，也应再乞求，如果大了，也应施舍。如果通过一次努力得到了一件或两件或多件上衣和下裙，也只安立一个堕罪的本体。努力的堕罪是恶作，即只要开始了乞求应舍堕罪的努力，而没有达到本体。
English
If it belongs to a Nissaggiya Pacittiya offense, and one begs for it, if one takes more than the limit including the upper and lower garments, then one will commit a Nissaggiya Pacittiya offense, this is the distinction. The donor belongs to the human realm, is a householder with life, and is not a relative, the reason for saying this is that if it is the opposite, one will commit a Dukkata. The reason for saying 'including the upper and lower garments, it is suitable, meets the standard, and is not smaller than this standard' is that if one begs for unsuitable Dharma robes from a non-relative, or begs for something that is not allowed, one will commit a Dukkata. The reason for saying 'taking more than the limit of one set of upper and lower garments' is that there is no fault in taking the limit of one set. Including the upper and lower garments, there are two types: those of householders and those of monks. The reason for mentioning these two is to differentiate between the two situations of monks who want to wear clothes: those who want to wear uncut clothes and those who want to wear cut clothes. Among them, those who want to wear uncut clothes beg for the upper and lower garments of householders. Those who want to wear cut clothes beg for the upper and lower garments of monks. Among them, the size of a householder's upper garment is: a large piece of cloth, twelve cubits long and three cubits wide. The size of the lower garment is: a small piece of cloth, seven cubits long and two cubits wide. The size of a monk's upper garment is: as stated in the order of the Sanghati. The size of the lower garment is: as stated in the order of the Antaravasa. If a monk begs for the upper and lower garments of a householder, and obtains them, if they are small, one should not beg again, and if they are large, one should not give them away. If a monk begs for the upper and lower garments, and obtains them, if they are small, one should beg again, and if they are large, one should give them away. If one obtains one or two or more upper and lower garments through one effort, one should only establish one basis of the offense. The offense of the effort is a Dukkata, that is, as long as one starts the effort of begging for a Nissaggiya Pacittiya offense, but does not reach the basis.