Tibetan
ཁོ་བོ་མེ་མི་འབར་དུ་ཇི་ལྟར་རུང༌། གཞན་དག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་འདི་འདོད་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ན། བཙུན་པ་ཉེ་དགའ་ནི་འདོད་པ་མངོན་པར་སྤེལ་བའི་ཕྱིར་ཁོ་ནར་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོས་ཅི་བྱས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་བལྟར་འོངས་པ་དེའི་རས་ཟུང་དང་ན་དུས་ཀྱིས་ཕྲོགས་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེ་སྨོད་པར་མི་བྱེད་དམ། ཉེ་དགས་སྨྲས་པ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ལྷ་ནི་སྦྱིན་བར་བྱེད་ལ། ཡི་དགས་ནི་ཟློག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་དེས་ཁྱོད་ལ་རིལ་བ་བྷྲྀང་ག་ར་ཐོགས་ཏེ་ཕུལ་ལམ། ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་མི་བཟོད་ན་བསླབ་པའི་གཞི་འཆར་ཆུག་ཤིག །ཅི་ཁོ་བོས་དེ་ཡལ་བར་བོར་དུ་རེའམ། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་འཕགས་པ་འདི་དག་ཁྱིམ་བདག་གམ། ཁྱིམ་བདག་གི་མཆིས་བྲང་ཉེ་དུ་མ་ལགས་པ་ལས་གོས་སློང་བར་བགྱིད་ན། ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ། གང་གིས་འཕགས་པ་དག་ཁྱིམ་བདག་གམ། ཁྱིམ་བདག་གི་མཆིས་བྲང་ཉེ་དུམ་ལགས་པ་ལ་གོས་སློང་བར་མི་འགྱུར་བར་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་དྲན་པར་བགྱི་བ་ཅུང་ཞིག་བཅའ་བ་མཛད་པའི་རིགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅད་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས་སོང་ངོ༌། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང༌། སྐབས་འདི་ལ་དག་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། ཉེ་དགའ་ལ་རྨས་ནས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་སྨད་དེ། བསླབ་པ་བཙའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས་དའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཁྱིམ་བདག་གམ། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའི་གན་དུ་སོང་སྟེ། གོས་སློང་ན་སྦང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཉེ་དགའ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ནི་ཁྱིམ་བདག་གམ་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་གོས་སློང་བའོ། །གནང
Chinese
我如何能不燃燒呢？其他人出家是為了捨棄欲望，而尊者近喜僅僅是為了增長欲望啊。我做了什麼？你奪取了一位前來祇陀林遊玩的居士的兩件布衣和裝飾品，難道那位居士不會責罵嗎？近喜說：這是因為世間的天神是施予者，而餓鬼是奪取者。難道他給你一個བྷྲྀང་ག་ར་（藏文，梵文天城體，bhṛṅgāra，澡罐）盛滿的丸藥了嗎？如果居士不能忍受，就制定學處吧。難道我要對此置之不理嗎？然後，居士給孤獨前往世尊所在的地方，抵達後，以頭頂禮世尊的雙足，然後退坐一旁。退坐一旁後，居士給孤獨對世尊這樣說道：尊者，這些聖者向居士，或非居士親屬的居士僕從索要衣服，唉，世尊為了慈悲，應當為聖者們制定一些規定，使得聖者們不再向居士，或非居士親屬的居士僕從索要衣服，以便提醒他們。世尊沒有對居士給孤獨說任何話，默許了。然後，居士給孤獨知道世尊默許了，便從座位上起身，以頭頂禮世尊的雙足，然後從世尊面前離開了。然後，世尊因為此事，這個緣起，這個因緣，召集了比丘僧團，呵責近喜，以多種方式責罵他，並觀察到制定學處的十種利益，於是命令諸位聲聞弟子們這樣背誦學處：再者，如果任何比丘前往居士，或非居士親屬的居士之妻那裡，索要衣服，犯捨墮罪。所處的地方是舍衛城，人物是近喜，煩惱是貪嗔，罪行是向居士或非居士親屬的居士之妻索要衣服。默許。
English
How can I not burn? Others renounce the world in order to abandon desire, but the venerable Nanda is only for the sake of increasing desire. What have I done? You have robbed a householder who came to visit the Jeta Grove of two pieces of cloth and ornaments, will that householder not scold you? Nanda said: This is because the gods in the world are givers, and the pretas are takers. Did he give you a bhṛṅgāra (Sanskrit: भृङ्गार, a water pot) filled with pills? If the householder cannot bear it, let a precept be established. Am I to ignore this? Then, the householder Anāthapiṇḍada went to where the Blessed One was, and having arrived, bowed his head at the Blessed One's feet and sat down on one side. Having sat down on one side, the householder Anāthapiṇḍada said this to the Blessed One: Venerable ones, these noble ones ask for clothes from householders, or from servants of householders who are not relatives. Alas, for the sake of compassion, the Blessed One should establish some rules for the noble ones, so that the noble ones will no longer ask for clothes from householders, or from servants of householders who are not relatives, in order to remind them. The Blessed One did not say anything to the householder Anāthapiṇḍada, and remained silent. Then, the householder Anāthapiṇḍada, knowing that the Blessed One had remained silent, rose from his seat, bowed his head at the Blessed One's feet, and then departed from the presence of the Blessed One. Then, because of this event, this origin, this cause, the Blessed One convened the Sangha of monks, rebuked Nanda, scolded him in various ways, and having observed the ten benefits of establishing a precept, he ordered the disciples who were hearers to recite the precept as follows: Furthermore, if any monk goes to a householder, or to the wife of a householder who is not a relative, and asks for clothes, it is an offense entailing expiation. The place was Śrāvastī, the person was Nanda, the afflictions were desire and anger, the offense was asking for clothes from a householder or the wife of a householder who is not a relative. Approval.
Tibetan
་བའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །གྲོང་ཕྲེང་བ་ཅན་པའི་དགེ་སློང་བཞི་བཅུ་དོན་མཐུན་དང་ལྷན་ཅིག་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འདོད་བ་ན་ཆོམ་རྐུན་བདག་གིས་བཅོམ་ནས་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཁྱིམ་བདག་གམ། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་བའི་གན་དུ་སོང་སྟེ་གོས་སློང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བར་མཛད་པས། འདི་ན་བདག་ཅག་ལ་ཉེ་དུ་འགའ་ཡང་མེད་ཀྱི། བདག་ཅག་མཉན་ཡོད་དུ་སོང་ན་དེར་བདག་ཅག་ལ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོས་དག་གི་བགོ་བཤའ་བྱེད་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཅི་བདག་ཅག་སྒྲེན་མོར་འདོང་བར་བྱའམ། མཚན་མོ་འགེགས་པས་འདོད་བར་བྱ་ཞིང་ཉིན་མོ་ཚང་ཚིང་གི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ། འཁོད་ལ་མཚན་མོ་ལམ་དུ་འཇུག་ པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་མཚན་མོ་འགེབས་བས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་འདོང་བ་དང༌། དགེ་སློང་ནམ་གྱི་ཚ་སྟོད་དང༌། ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་སྤྱོར་བའི་རྗེས་སུ་བརྩོན་བདག་གིས་དེ་དག་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། གཅེར་བུ་པ་སྒྲེ་བྱི་དག་འདི་ཁྱེད་ཀྱི་འདུག་གནས་ཀྱང་མ་ཡིན། གཙུག་ལག་ཁང་ཡང་མ་ཡིན་ན་ཁྱོད་ག་ལས་འོངས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་ཅག་ནི་གཅེར་བུ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཅག་སུ་ཡིན། དགེ་སློང་དག་གོ །དགེ་སློང་ལ་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཡོད་དམ། གང་དག་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་གིས་བཅོམ་པ་དག་ཅི་འདྲ་བ་ཡིན། ཁྱེད་ཅག་ཅི་མིང། གྲོང་ཕྲེང་བ་ཅན་པའི་དགེ་སློང་བཞི་བཅུ་པོའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འོངས་པ་ལེགས་སོ་འོངས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་དེ་དག་གིས་དེ་དག་ལ་ལ་ལས་ནི་སྣམ་སྦྱར་བྱིན། ལ་ལས་ནི་བླ་གོས་བྱིན། ལ་ལས་ནི་མཐང་གོས་བྱིན། ལ་ལས་ནི་རྡུལ་གཟན་བྱིན་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། དེ་ལྟ་བས་ན་དུས་མ་གཏོགས་ཏེ། དེ་ལ་དུས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་གོས་ཕྲོགས་སམ། གོས་རླག་གམ། གོས་ཚིག་གམ། གོས་རླུང་གིས་ཁྱེར་རམ། གོས་ཆུས་ཁྱེར་རམ། དེ་ལ་དེ་ནི་དུས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་འདོད་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལ་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པ་དང༌། དེའི་ཤས་ཆེ་བ་དང༌། དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་བཀའ་མཆིད་མཛད་ནས། དགེ་སློ
Chinese
讲述的缘起是，佛陀世尊住在舍卫城祇陀林给孤独园。有四十多位住在村落的僧人一起游方，当他们想要去某个地方时，被强盗抢劫了。他们这样想：世尊已经制定了学处的基础，即如果任何比丘去非亲属的施主家或施主的妻子那里乞讨衣服，就会犯舍堕罪。我们在这里没有任何亲属，如果我们去舍卫城，那些与我们有相同梵行的人会分给我们衣服。他们说道：我们难道要赤身裸体地走吗？我们应该在夜晚赶路，白天躲藏在茂密的树林里，等到夜晚再出发。于是，他们夜晚赶路前往祇陀林。一位比丘在夜晚的上半夜和下半夜都不睡觉，精进修行，他看到了那些人，说道：你们这些赤身裸体的人，这里不是你们的住所，也不是寺庙，你们从哪里来？诸位有寿者，我们不是赤身裸体的人。那么你们是谁？是比丘。比丘中有这样的人吗？是被强盗抢劫的人。你们叫什么名字？我们是住在村落的四十位比丘。诸位有寿者，欢迎你们，欢迎你们！他们中的一些人给了他们僧裙，一些人给了他们上衣，一些人给了他们下裙，一些人给了他们坐垫。当时，比丘们将此事禀告了世尊，世尊开示说：因此，除非在特殊情况下。什么是特殊情况呢？就是比丘的衣服被抢、丢失、烧毁、被风刮走或被水冲走。这就是特殊情况。然后，世尊赞叹了想要学习、尊重学习以及减少学习所需物品的行为，并对比丘们也说了与此相似、更重要、更符合正法的开示。比丘
English
The basis of the story is that the Buddha, the Bhagavan, was residing in Jeta Grove, Anathapindika's Park in Shravasti. Forty-seven monks from a village were traveling together, and when they wanted to go somewhere, they were robbed by thieves. They thought to themselves: The Bhagavan has established the basis of the training, that if any monk goes to the householder or the householder's wife who is not a relative to beg for clothes, he commits a Patayantika offense. We have no relatives here, but if we go to Shravasti, those who practice the same Brahmacharya as us will share their clothes with us. They said: Should we go naked? We should travel at night and hide in the dense forest during the day, and then set out again at night. So, they traveled at night to Jeta Grove. A monk who did not sleep in the upper and lower parts of the night, but practiced diligently, saw them and said: You naked people, this is not your dwelling place, nor is it a monastery, where do you come from? Venerable ones, we are not naked people. Then who are you? We are monks. Are there such monks? Those who have been robbed by thieves. What are your names? We are the forty monks living in the village. Venerable ones, welcome, welcome! Some of them gave them monastic robes, some gave them upper garments, some gave them lower garments, and some gave them cushions. At that time, the monks reported this matter to the Bhagavan, and the Bhagavan taught: Therefore, except in special circumstances. What are the special circumstances? That is, the monk's clothes are robbed, lost, burned, blown away by the wind, or washed away by the water. That is the special circumstance. Then, the Bhagavan praised the desire to learn, respect learning, and reduce the items needed for learning, and also spoke to the monks in a similar, more important, and more Dharma-conforming manner. Monk
Tibetan
ང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟ་བས་ན་སྔ་མ་ནི་བཅས་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་གནང་བ་ཡིན་ཏེ། ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཁྱིམ་བདག་གམ་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའི་གན་དུ་སོང་སྟེ། གོས་སློང་ན་དུས་མ་གཏོགས་ཏེ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་དུས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་གོས་ཕྲོགས་སམ། གོས་རླག་གམ། གོས་ཚིག་གམ། གོས་རླུང་གིས་ཁྱེར་རམ། གོས་ཆུས་ཁྱེར་ན་དེ་ལ་དེ་ནི་དུས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནང་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་གྲོང་ཕྲེད་བ་ཅན་པའི་དགེ་སློང་ བཞི་བཅུ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་དགའ་འམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུད་མེད་དོ། །ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་མོ་དང༌། མེས་པོ་དང༌། ཕྲུགས་ཀྱི་བདུན་པ་ཚུན་ཆད་ནི་ཉེ་དུ་ཡིན་ལ། དེ་ཕན་ཆད་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །གན་དུ་སོང་སྟེ་ཞས་བྱ་བ་ནི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེའོ། །གོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པོ་བལ་གོས་དང༌། ཤ་ནའི་གོས་དང༌། ཟར་མའི་གོས་དང༌། རས་བལ་གྱི་གོས་དང༌། དུ་གུ་ལའི་གོས་དང༌། ཀོ་ཏམ་པའི་གོས་དང༌། ཉི་འོག་གི་གོས་ལས་གང་ཡང་རུང་བའོ། །སློང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློང་མོ་བྱེད་ནའོ། །དུས་མ་གཏོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཞག་སྟེའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དེ་སྤངས་ནས་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དུས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་གོས་ཕྲོགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་གི་གོས་དག་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་གམ། གཡོན་ཅན་དག་གིས་ཕྲོགས་པར་གྱུར་པའོ། །གོས་རླག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་གི་གོས་དག་རླག་པར་གྱུར་པའམ། འཁྱམས་པར་གྱུར་པའོ། །གོས་ཚིག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་གི་གོས་དག་མེས་ཚིག་པར་གྱུར་པའོ།། གོས་རླུང་གིས་ཁྱེར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་གི་གོས་དག་རླུང་གིས་ཁྱེར་བར་གྱུར་པའོ། །གོས་ཆུས་ཁྱེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་གི་གོས་དག་ཆུས་ཁྱེར་བར་གྱུར་ནའོ། །དེ་ལ་དེ་ནི་དུས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པའི་གཞི་དེ་ལ་དེ་ནི་གནང་བའི་དུས་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་
Chinese
我们被告知：比丘们，现在，以前是制定的，现在是开许的。我的声闻弟子们应该这样念诵学习的根本：再有，任何比丘到非亲属的户主或户主的妻子那里去，索要衣服，除非在特定时间，否则是舍堕罪。所谓特定时间是：比丘的衣服被抢、遗失、烧毁、被风刮走或被水冲走，那时，这就是特定时间。这是佛陀开许的。地点是舍卫城（Shravasti）。人物是四十位住在村庄附近的婆罗门比丘。没有烦恼和过错。其中，“任何比丘”是指难陀或任何其他类似的人。“户主”是指男人。“户主的妻子”是指女人。“非亲属”是指外祖母、祖父和第七代堂亲以内是亲属，超过这个范围就不是亲属。“到……那里去”是指到……的面前去。“衣服”是指七种衣服中的任何一种：毛织品、夏布、细麻布、棉毛织品、杜古拉布、考昙波布和尼奥迦布。“索要”是指乞讨。“除非在特定时间”是指设定时间。“舍堕罪”是指舍弃该物品后，忏悔堕罪。所谓特定时间是：比丘的衣服被抢，这是指比丘的衣服被强盗或骗子抢走。衣服遗失，这是指比丘的衣服遗失或丢失。衣服烧毁，这是指比丘的衣服被火烧毁。衣服被风刮走，这是指比丘的衣服被风刮走。衣服被水冲走，这是指比丘的衣服被水冲走。所谓“那时，这就是特定时间”是指，对于该学习根本，那就是开许的时间。那么，如何构成堕罪呢？这里也有正行、加行和加行的……
English
We were told: Bhikshus, now, what was previously prescribed is now permitted. My Shravaka disciples should recite the root of learning in the Vinaya as follows: Furthermore, any Bhikshu who goes to a householder or the wife of a householder who is not a relative, and asks for clothes, except at a specific time, it is a Nishthana Patayantika. The specific time is: when a Bhikshu's clothes are robbed, lost, burned, blown away by the wind, or carried away by water, then that is the specific time. This was permitted by the Buddha. The place is Shravasti. The people are forty Brahmin Bhikshus living near the village. There are no afflictions or faults. Among them, "any Bhikshu" refers to Nanda or anyone else like that. "Householder" refers to a man. "The wife of a householder" refers to a woman. "Not a relative" means that the maternal grandmother, grandfather, and up to the seventh generation of cousins are relatives, and beyond that range they are not relatives. "Go to..." means to go before... "Clothes" refers to any of the seven types of clothes: wool, linen, fine linen, cotton wool, Dugula cloth, Kautamba cloth, and Nioca cloth. "Ask for" means to beg. "Except at a specific time" means to set a time. "Nishthana Patayantika" means to abandon the object and then confess the Patayantika. The specific time is: when a Bhikshu's clothes are robbed, this means that the Bhikshu's clothes are robbed by robbers or swindlers. Clothes are lost, this means that the Bhikshu's clothes are lost or misplaced. Clothes are burned, this means that the Bhikshu's clothes are burned by fire. Clothes are blown away by the wind, this means that the Bhikshu's clothes are blown away by the wind. Clothes are carried away by water, this means that the Bhikshu's clothes are carried away by water. "Then that is the specific time" means that for that root of learning, that is the permitted time. So, how is a Patayantika constituted? Here there is also the main action, the preparatory action, and the preparatory action of...