Tibetan
ལ་བའམ། ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བ་ཅི་ཡང་མ་མཆིས་ཏེ། འདིས་དེང་ཡང་རས་ཡུག་ཆེན་རྙེད་ནས། དེ་ ཡང་འདིས་བཙུན་པ་ཉེ་དགའ་ལ་སྩལ་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་གོས་ལྷག་མ་ལེན་ཏམ། བཙུན་པ་ལེན་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་འདིའི་ཆོས་གོས་ལྔ་ཚང་ངམ། འོན་ཏེ་མ་ཚང་སྙམ་དུ་མི་སེམས་པར་འདི་ལྟར་ཐོབ་པོ་ཅོག་ལེན་པར་བྱེད་ཀྱི། ཉེ་དུ་ལ་ནི་བྱིན་ཡང་ལེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་དགེ་སློང་མ་ཨུཏྤ་ལའི་མདོག་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་ནས་ཆོས་གོས་ལྔ་བྱིན་ཅིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་མ་ཨུཏྤ་ལའི་མདོག་ལ། གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་ནས་ཆོས་གོས་ལྔ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང༌། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། ཉེ་དགའ་ལ་རྨས་ནས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་སྨད་དེ། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས། ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་གོས་ལེན་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཉེ་དགའ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཞེན། ཉེས་པ་ནི་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་གོས་ལེན་པའོ། །གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་གཅིག་འདུག་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ཏ། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་བར་བྱེད་དགའ་བར་བྱེད་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བདག་གི་ཁྱིམ་ནོར་དུ་མ་དང་ལྡན་ན། བདག་གིས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་ལམ་བརྒྱགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཁྱེར་རོ་སྙམ་ནས། ལག་པ་ལ་འགྲམ་པ་གཏད་དེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་པ་ཆུང་མས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་ཁྱོད་ཅིའི་སླད་དུ་ལག་པ་ལ་འགྲམ་པ་གཏད་དེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་བཞུགས། བཟང་མོ་ཁོ་བོའི་ཁྱིམ་ནོར་དུ་མ་དང་ལྡན་ན་བདག་གིས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་ལམ་བརྒྱགས་ ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཁྱེར་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བཤོས་གསོལ་ཏེ། རེ་རེ་ལ་རས་བཅོས་བུ་སར་པ་ཕྲུགས་རེ་རེ་བསྐོན་ན་དེས་བདག་གིས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་ལ་མ་བརྒྱགས་ཁྱེར་བར་འགྱུར་རོ། །ཆུང་མས་སྨྲས་བ། རྗེའི་སྲས་དེ་བཞིན་མཛོད་ཅིག །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་བཀའ་མཆིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་གཟེངས་སྟོད་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་དེ། རྣམ་གྲངས་དུ་མར་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་བཀའ་མཆིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་སྟན་ལས་ལངས་ནས། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སང་བདག་གི་སྡུམ་པར་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་བར་ཅི་གནང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ་ལ་མངོན་བར་དགའ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས་སོང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོ་བཅའ་བ་དང༌། བཟའ་བ་གཙང་ཞིང་བསོད་པ་ལེགས་པར་སྤྱད་ནས་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ། གདན་བཤམས་ནས་ཆུ་ར་བཞག་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྤྱན་འདྲེན་གྱི། བཙུན་པ་གདུགས་ཚོད་སྦྱར་བའི་དུས་ལགས་ན། དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་གདུགས་ ཆོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་གསོལ་ལྟུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བསྣམས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང༌། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དུ་བདར་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེའི་བཀད་ས་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས། རང་གི་ལག་ནས་བཅའ་བ་དང༌། བཟའ་བ་གཙང་ཞིང་བསོད་པས་ཚིམ་པར་བྱེད། སྟོབས་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་གྲངས་དུ་མར་བཅའ་བ་དང་བ
Chinese
或者没有完全布施的任何东西。他现在又得到了一块大布，他也把它给了比丘尼内嘎。 迦叶，比丘们，可以从非亲属的比丘尼那里拿剩余的布吗？可以，尊者。 迦叶，非亲属的比丘尼不会想：‘她的五件法衣是否齐全？’而是会拿走所有得到的。但是，即使给了亲属，也不会拿走。 然后，世尊告诉具寿迦叶：‘迦叶，从大寺庙给比丘尼莲花色五件法衣。’ 具寿迦叶从大寺庙给了比丘尼莲花色五件法衣。 然后，世尊因为这件事、这个缘起、这个场合，召集了比丘僧团，呵责内嘎，以多种方式责骂她，并完全看到了制定戒律的十种利益。 ‘我的声闻弟子们，应该这样诵读学习戒律的基础：如果任何比丘从非亲属的比丘尼那里拿布，犯舍堕。’这样制定了戒律。 处所是舍卫城（Shravasti，古印度城市名）。 人物是内嘎。 烦恼是贪欲。 罪过是从非亲属的比丘尼那里拿布。 允许的缘起是： 佛世尊住在舍卫城（Shravasti，古印度城市名）的祇陀林给孤独园。 舍卫城（Shravasti，古印度城市名）里住着一个居士，他娶了一个同种姓的女子为妻，他和她一起嬉戏、快乐、享受。 他想：‘我拥有众多的家产，却没有为来世准备任何资粮。’于是他双手托腮，陷入沉思。他的妻子看到后说：‘老爷，您为何双手托腮，陷入沉思？’ 贤妻，我拥有众多的家产，却没有为来世准备任何资粮。如果我供养佛陀等比丘僧团饮食，并为每人赠送一套新布衣，我就能为来世
English
Or there was nothing that was not completely given away. He has now also obtained a large piece of cloth, and he has given it to the nun Nega. Kasyapa, can monks take leftover cloth from nuns who are not relatives? Yes, venerable one. Kasyapa, a nun who is not a relative will not think, 'Are her five robes complete?' but will take everything that is obtained. But even if it is given to a relative, it will not be taken. Then the Blessed One said to the venerable Kasyapa: 'Kasyapa, give the nun Lotus Color five robes from the Great Temple.' The venerable Kasyapa gave the nun Lotus Color five robes from the Great Temple. Then, because of this event, this origin, this occasion, the Blessed One convened the monastic community of monks, rebuked Nega, scolded her in various ways, and fully saw the ten benefits of enacting the precepts. 'My hearers, the basis for learning the discipline should be recited as follows: If any monk takes cloth from a nun who is not a relative, it is an offense entailing forfeiture.' Thus the precept was established. The place was Shravasti. The person was Nega. The affliction was desire. The offense was taking cloth from a nun who was not a relative. The origin of the permission is: The Buddha, the Blessed One, was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Park. In Shravasti there lived a householder who took a wife from the same caste, and he played, rejoiced, and enjoyed himself with her. He thought, 'I have many possessions, but I have not taken any provisions for the next world.' So he sat with his hands on his cheeks, absorbed in thought. His wife saw him and said, 'Lord, why are you sitting with your hands on your cheeks, absorbed in thought?' Good wife, I have many possessions, but I have not taken any provisions for the next world. If I were to offer food to the monastic community of monks, including the Buddha, and give each one a set of new cloth clothes, I would be able to for the next world
Chinese
也不会带着空虚离开。妻子说：‘王子的儿子，就这样做吧。’之后，那位施主就前往世尊所在的地方，到达后，以头顶礼世尊的双足，然后在一旁坐下。在一旁坐下后，世尊以与法相应的开示，如实地教导那位施主，使他如实地领会，如实地赞叹，如实地令他欢喜。以多种方式，用与法相应的开示如实地教导，使他如实地领会，如实地赞叹，如实地令他欢喜，然后便不再说话。 之后，那位施主从座位上起身，将上衣搭在一边的肩膀上，向世尊所在的方向合掌，对世尊这样说道：‘世尊，明天请您和比丘僧团一起到我家应供。’世尊没有对那位施主说话，表示应允。之后，那位施主知道世尊没有说话就是应允，对世尊的应允感到非常高兴和随喜，以头顶礼世尊的双足，然后从世尊面前离开。 之后，那位施主在那天晚上准备了干净而美好的食物和饮料，第二天早上早早起床，铺设好座位，准备好清水，然后去迎请世尊：‘尊者，斋饭的时间到了，请世尊知道时间已到。’这样迎请斋饭。 之后，世尊早上穿好下裙，拿着钵和法衣，被比丘众围绕着，比丘僧团在前面开路，前往那位施主的住所，到达后，在为比丘僧团准备好的座位上坐下。之后，那位施主知道佛陀等比丘僧团已经安稳就座，就亲自用干净而美好的食物和饮料使他们感到满足，使他们充满力量。以多种方式提供食物和饮
English
nor will he leave empty-handed. The wife said, 'Prince's son, do so.' Then that householder went to where the Blessed One was, and having gone, he bowed his head at the two feet of the Blessed One and sat down on one side. Having sat down on one side, the Blessed One truly taught that householder with a Dharma-related discourse. He made him truly grasp it. He made him truly extol it. He made him truly rejoice. In many ways, he truly taught with a Dharma-related discourse. He made him truly grasp it. He truly extolled it. He made him truly rejoice, and then he did not speak. Then that householder rose from his seat, placed his upper robe on one shoulder, and with his palms joined together in the direction of the Blessed One, he said this to the Blessed One: 'Blessed One, tomorrow, would you please accept an invitation to my house for a meal together with the Sangha of monks?' The Blessed One did not speak to that householder, thereby granting his request. Then that householder, knowing that the Blessed One had granted his request by not speaking, was exceedingly pleased and rejoiced at the Blessed One's acceptance. He bowed his head at the two feet of the Blessed One and departed from the presence of the Blessed One. Then that householder prepared clean and excellent food and drink that very night, and the next morning he rose early, prepared the seats, and set out water. Then he invited the Blessed One, saying, 'Venerable One, it is time for the meal. May the Blessed One know that the time has come.' Thus he invited the Blessed One for the meal. Then the Blessed One, in the morning, having put on his lower robe, taken his bowl and Dharma robes, surrounded by a gathering of monks, and with the Sangha of monks leading the way, went to the residence of that householder, and having arrived, he sat down on the seat that had been prepared for the Sangha of monks. Then that householder, knowing that the Buddha and the Sangha of monks were seated comfortably, satisfied them and strengthened them with clean and excellent food and drink from his own hands. In many ways, he provided food and drin