Tibetan
བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། དེ་དག་འཆབ་པའི་ཉེས་པ་ཡང་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ས་གང་ལ་འཆབ་པ་མི་འབྱུང་བ་དེ་ལ་བཅབ་པའི་ཉེས་པ་ཡང་མི་འབྱུང་ངོ༌། །གང་ལ་མཐོལ་བར་བྱ་བའི་གང་ཟག་དགེ་སློང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། ལྟ་བ་དང་མཚན་མཐུན་པ་མཚམས་ཀྱི་ནང་ན་འདུག་པ། ལྟུང་བ་མིང་དང་རིགས་ལས་མི་མཐུན་པ་མེད་ན་ཆོས་འདི་པ་སྔར་བསྟན་པ་དག་ལ་མཐོལ་བ་ན་ཡང་མཐོལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལྟུང་བ་མཐོལ་བ་ ཕྱིར་བསྟན་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། མཐོལ་བའི་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མཐོལ་བའི་སྔགས་རིལ་གྱིས་བརྗོད་མ་ནུས་ན་ཐ་ན་མིང་དང་རིགས་གཅིག་གོ་བར་བྱས་ན་ཡང་མཐོལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཡང་མིང་ནི་ལྟུང་བའི་སྡེ་ཚན་ནོ། །རིགས་ནི་ལྟུང་བ་གང་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ལྟུང་བའི་དངོས་གཞི་མཐོལ་ན་བར་མཚམས་དེའི་སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མཐོལ་མི་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་མཐོལ་ནས་བཤགས་པ་ནི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བ་ལས་བསླང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བ་ལས་བསླང་བ་འདི་ནི་དགེ་སློང་ངོ་ཚ་དང་ལྡན་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང༌། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང༌། མ་མོ་འཛིན་པ་དང༌། ཤེས་པས་ནི་དགེ་སློང་གཅིག་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པས་སྤང་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་སྟེ། དངོས་པོ་སྤང་བ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཆོ་ག་དང་ལས་གཞན་བྱ་མི་དགོས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསམས་པས་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་གི་ཆད་པའི་ལས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིར་གཞུང་ནི་སིལ་བུ་དག་ལས་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་སྐབས་ནས་དེ་ལྟ་བས་ན་གང་དག་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གིས་ནི་གཅིག་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པར་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ལས་འདིར་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་སོ། །གཞན་ཡང་འདུལ་བ་མདོར་བསྡུ་བའི་སྐབས་ནས་རུང་བ་དང་མཐུན་ལ་མི་རུང་བ་དང་འགལ་བ་ནི་རུང་བར་བསྡུའོ། །རུང་བ་དང་འགལ་ལ་མི་རུང་བ་དང་མཐུན་པ་ནི་མི་རུང་བར་བསྡུའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ལ་དེ་ལྟར་རུང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ཡང་རུང་བར་མངོན་ནོ། །དགེ་སློང་གཅིག་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པའི་ཆོ་ག་དང་སྔགས་ནི་ཞལ་ནས་གསུངས་པའི་ལུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང༌། འདུལ་བ་འཛིན་པ་སྔ་རབས་དག་གི་མན་ངག་ལས་འདི་སྐད་འབྱུང་སྟེ། དེ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ན་བཅབ་པའི་སེམས་གཅིག་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བཅབ་པར་མི་བྱ་བར་དེའི་མོད་ལ་མཆིལ་ལྷམ་གཉིས་ཕུད་ནས། མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་དགེ་སློང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལྟ་བ་དང་མཚན་མཐུན་པ་ལྟུང་བ་མིང་དང་རིགས་ལས་མི་མཐུན་པ་གཅིག་གི་མདུན་དུ་ཙོག་པུར་འདུག་སྟེ། ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས། ལྟུང་བའི་སྡེ་ཚན་ གྱི་མིང་དང་གང་བྱུང་བའི་རིགས་སྨོས་ཏེ་ཅིག་ཅར་མཐོལ་བ་དང་བཤགས་པར་བྱའོ། །དེའི་སྔགས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་ལྟུང་བ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ལས་རིགས་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་དངོས་གཞི་བྱུང་སྟེ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་སྤང་བའི་ལྟུང་བ་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པའི་མདུན་དུ་མཐོལ་ལོ། །མི་འཆབ་བོ། །འཆགས་སོ། །མཐོལ་ཞིང་བཤགས་ན་བདག་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་འགྱུར་གྱི་མ་མཐོལ་མ་བཤགས་ན་ནི་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བཟླས། ཉན་པས་ལྟུང་བ་མཐོང་ངམ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་འཆགས་པས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། ཉན་པས་ཕྱིན་ཆད་སྡོམ་མམ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང༌། འཆགས་པས་སྡོམ་མོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་བཟླས། དེའི་རྗེས་ལ་ཉན་པས་ཐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། འཆགས་པས་ལེགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ན་དགེ་སློང་ངོ་ཚ་དང་ལྡན་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང༌། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང༌། མ་མོ་འཛིན་པ་དང༌། ཤེས་པ་དག་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་ཅིག་ཅར་མཐོལ་ཞིང་བཤགས་ན་དེའི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མཐོལ་ཞིང་བཤགས་མི་དགོས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་དག་གིས་ནི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བ་བྱུང་ན་དངོས་པོ་སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་བྱས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཆོ་ག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བ་བྱུང་ན་དེས་རྫས་དེ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྤང་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ནི་རྫས་དེ་ལ་བདག་གིས་འཛིན་པའི་སེམས་མེད་པར་བྱའོ། །བྲལ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ནི་རྫས་དེ་ཞག་གཅིག་ཡན་ཆང་ཇི་སྲིད་དུ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་ཀྱི་བར་དུ་དགེ་སློང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལྟ་བ་དང༌། མཚན་མཐུན་པ་ལྟུང་བ་མིང་
Chinese
因为清净的缘故，所有的堕罪以及隐藏这些罪过的过失都不会产生。在任何地方不产生隐藏，那么在那里也不会产生隐瞒的过失。对于应当坦白的补特伽罗，比丘受具足戒后安住于自性中，与见解和戒律相同，住在结界的范围内，如果没有与堕罪在名称和种类上不一致的，那么向这些先前所指示的法者坦白也是坦白。这些的安置也和以前一样。坦白堕罪后，再次宣说也和以前一样，应当念诵坦白的咒语。如果不能完整地念诵坦白的咒语，即使只是理解了名称和种类，也算是坦白。这里，名称是堕罪的类别。种类是所发生的堕罪。这样，如果坦白了堕罪的实体，那么中间的连接和连接的连接就不需要单独坦白了。这样坦白之后，忏悔就被称为从舍堕的堕罪中生起。从舍堕的堕罪中生起，这是指具有惭愧的比丘，持有经藏、律藏和论藏，通过智慧在一位比丘面前忏悔，就能从舍堕的堕罪中站起来。不需要进行使事物与舍弃分离的仪轨和其他行为。为什么呢？因为是通过意念从堕罪中站起来，而不是通过惩罚的行为。这里，经典是从零散的部分，从僧残的章节开始，因此，对于那些以那种方式自然具有惭愧心的人，允许他们在一个人面前忏悔等等，从那里也应该知道舍堕也与此类似。此外，从律藏简要归纳的角度来看，与允许的相符而与不允许的相违背，就归纳为允许的。与允许的相违背而与不允许的相符，就归纳为不允许的。因为对于僧残来说是允许的，所以对于舍堕来说也显然是允许的。在一位比丘面前忏悔的仪轨和咒语，是遵循佛陀亲口所说的教证，并且从早期持律者的口诀中，有这样的说法：那个舍堕
English
Because of purity, all downfalls and the faults of concealing these offenses will not arise. In any place where concealment does not arise, there the fault of hiding will not arise either. For the individual to whom one should confess, a fully ordained monk abiding in his own nature, with the same view and discipline, residing within the boundary, if there is no discrepancy in name and kind with the offense, then confessing to those Dharma practitioners previously indicated is indeed confession. The arrangement of these is also the same as before. After confessing the offense, the subsequent declaration is also the same as before, and the mantra of confession should be recited. If one cannot recite the mantra of confession completely, even if one only understands the name and kind, it is still considered confession. Here, the name is the category of offense. The kind is the offense that occurred. Thus, if the substance of the offense is confessed, then the intermediate connection and the connection of the connection do not need to be confessed separately. Having confessed in this way, repentance is called arising from the offense of expiation involving forfeiture. Arising from the offense of expiation involving forfeiture refers to a monk with shame, holding the Sutra Pitaka, the Vinaya Pitaka, and the Abhidhamma Pitaka, who, through wisdom, confesses before one monk and is able to rise from the offense of expiation involving forfeiture. There is no need to perform rituals or other actions to separate things from abandonment. Why is that? Because one rises from the offense through intention, not through punitive actions. Here, the text is from scattered parts, starting from the chapter on Sanghavasesa, so for those who naturally have a sense of shame in that way, it is permitted to confess before one person, etc., and from there it should also be known that expiation involving forfeiture is similar to this. Furthermore, from the perspective of summarizing the Vinaya, what is in accordance with what is permissible and contrary to what is impermissible is summarized as permissible. What is contrary to what is permissible and in accordance with what is impermissible is summarized as impermissible. Since it is permissible for Sanghavasesa, it is also evident that it is permissible for expiation involving forfeiture. The ritual and mantra for confessing before one monk follow the scriptural authority spoken by the Buddha himself, and from the oral instructions of early Vinaya holders, there is this saying: that expiation involving forfeiture
Chinese
如果犯了堕罪，不要仅仅因为想隐瞒而隐瞒，而应立即脱掉鞋子。在结界内，面对一位具足比丘戒的比丘，他应被视为真实存在，与他同名，但堕罪的名称和种类不同，他应蹲下，合掌，提及堕罪的类别名称和所犯的种类，立即坦白和忏悔。其咒语如下： “有德者，请垂听。我，比丘，名为某某，犯了舍堕罪中的某某种类。我，比丘，名为某某，在有德者面前坦白此舍堕罪。我不隐瞒，我忏悔。坦白和忏悔后，我将安乐而住，若不坦白和忏悔，则不然。”重复三次。听者应说：“你见到堕罪了吗？”忏悔者应说：“我见到了。”听者应说：“今后会守护吗？”忏悔者应说：“我会守护。”如此重复三次。之后，听者应说：“这是方法。”忏悔者应说：“很好。”仅此而已，具惭愧的比丘，持经者，持律者，持母者，智者，应知已从舍堕罪的根本堕罪中解脱。如此，如果立即坦白和忏悔舍堕罪的根本堕罪，则无需单独坦白和忏悔其行为的罪过和行为的行为的细微罪过。对于其他情况，如果犯了舍堕罪，应先舍弃和分离物品，然后在之后忏悔堕罪。其仪轨如下：如果比丘犯了舍堕罪，他应首先舍弃该物品并与之分离，然后忏悔堕罪。在此，首先舍弃是指对该物品不生起执着之心。首先分离是指在该物品未忏悔堕罪之前，至少一天以上，交给一位具足比丘戒的比丘，他应被视为真实存在，与他同名，但堕罪的名称
English
If a transgression occurs, it should not be concealed merely with the intention of hiding it. Instead, one should immediately remove one's shoes. Within the boundary, facing a fully ordained monk who is seen as actually present, who shares the same name, but whose transgression differs in name and kind, one should squat down. Joining one's palms together, one should mention the category name of the transgression and the kind that occurred, and confess and repent immediately. The mantra for this is as follows: "Venerable one, please listen. I, a monk named so-and-so, have committed a transgression of such-and-such kind from the category of expiable transgressions. I, a monk named so-and-so, confess this expiable transgression before the venerable one. I do not conceal it, I repent. Having confessed and repented, I will abide in comfort; if I do not confess and repent, I will not." This is repeated three times. The listener should say, "Do you see the transgression?" The confessor should say, "I see it." The listener should say, "Will you restrain yourself in the future?" The confessor should say, "I will restrain myself." This is repeated three times. After that, the listener should say, "This is the method." The confessor should say, "Excellent." By this much, a monk who possesses shame, who upholds the sutras, who upholds the Vinaya, who upholds the Matrika, and who is wise, should know that he has arisen from the root transgression of expiable transgressions. Thus, if the root transgression of expiable transgressions is confessed and repented immediately, then there is no need to separately confess and repent the misdeeds of the action and the subtle misdeeds of the action of the action. For other cases, if an expiable transgression occurs, one should abandon and separate from the object, and then confess the transgression afterwards. The procedure for this is as follows: If a monk commits an expiable transgression, he should first abandon and separate from the object, and then confess the transgression. Here, abandoning first means that one should not have a mind of attachment to the object. Separating first means that the object should be given to a fully ordained monk who is seen as actually present, who shares the same name, but the name of the transgression