Chinese
忏悔之咒应当念诵圆满。如果不能完整念诵忏悔之咒，即使只说出一个名称或类别，也算是忏悔。忏悔的咒语必须完整念诵。对于轻微的过错进行忏悔时，即使不提及名称和类别，只需说“我犯了堕罪”或者“我做了不该做的事”，以任何方式表达出来都可以。除了导致失败的根本行为之外，对于预备行为和轻微过错等所有其他堕罪，如果之前有隐瞒，则应先纠正之前隐瞒的过错，然后再忏悔之后的堕罪。纠正隐瞒的过错，就是说出堕罪的名称和类别，以及隐瞒了多久，都要一一忏悔。对于僧残罪，如果有隐瞒的过错，则必须通过“迁众”的羯磨来消除，这在之前已经讲过。在有忏悔和发露机会的情况下，如果不忏悔不发露，那么每一天都会增加一个新的轻微过错。对于要忏悔的对象，如果对方是具足戒的比丘，自然安住，见解和戒律相同，住在结界内，并且所犯的堕罪与对方的名称和类别不同，那么就不要向其他教派的人忏悔。忏悔在任何情况下都不能向其他教派的人进行。这样，如果忏悔了预备行为的轻微过错，那么就不需要单独忏悔和发露该预备行为的细微过错。舍堕的根本行为的恢复，也是通过忏悔和发露两种方式，从舍堕的根本行为中恢复过来。对于舍堕的根本行为的发露，比丘不应隐瞒任何不当行为。如果犯了三十种舍堕中的任何一种根本行为，即使只产生了一点隐瞒的念头，也不应隐瞒，而应立即脱下双层鞋子，然后蹲在一位具足戒的比丘面前，这位比丘自然安住，见解和戒律相同，住在结界内，并且所犯的堕罪与自己的名称和类别不同，合掌并低下头，说出所犯堕罪的类别名称，以及所犯的具体内容，进行发露。其咒语如下：具寿，
English
The mantra of confession should be recited completely. If one cannot recite the confession mantra completely, even if one only says a name or category, it is considered a confession. The confession mantra must be recited completely. When confessing minor transgressions, even if the name and category are not mentioned, it is sufficient to say "I have committed a transgression" or "I have done something I should not have done," expressing it in any way. Except for the fundamental actions that lead to defeat, for all other transgressions such as preparatory actions and minor transgressions, if there has been concealment before, the previous fault of concealment should be corrected first, and then the subsequent transgression should be confessed. Correcting the fault of concealment means stating the name and category of the transgression, and how long it was concealed, confessing each one individually. For sanghadisesa offenses, if there is a fault of concealment, it must be eliminated by the karma of "moving the assembly," which has been explained before. If one does not confess or disclose when there is an opportunity to confess and disclose, then each day will add a new minor transgression. For the person to whom one confesses, if the other person is a fully ordained bhikkhu, naturally abiding, with the same view and discipline, residing within the boundary, and the transgression committed is different from the other person's name and category, then one should not confess to people of other sects. Confession should not be made to people of other sects in any circumstances. In this way, if one confesses the minor transgressions of preparatory actions, then it is not necessary to separately confess and disclose the subtle transgressions of that preparatory action. The restoration of the fundamental act of expiation by surrender is also through the two methods of confession and disclosure, recovering from the fundamental act of expiation by surrender. For the disclosure of the fundamental act of expiation by surrender, a bhikkhu should not conceal any improper behavior. If one commits any of the thirty fundamental acts of expiation by surrender, even if only a slight thought of concealment arises, one should not conceal it, but should immediately take off the double-layered shoes, then squat in front of a fully ordained bhikkhu, who is naturally abiding, with the same view and discipline, residing within the boundary, and the transgression committed is different from one's own name and category, joining the palms and bowing the head, stating the category name of the transgression committed, and the specific content of what was committed, making a disclosure. The mantra for this is as follows: Venerable one,
Tibetan
ངས་སུ་གསོལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ། ལྟུང་བ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ལས་རིགས་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་བྱུང་སྟེ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལྟུང་བ་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པའི་མདུན་དུ་མཐོལ་ལོ་མི་འཆབ་བོ། །མཐོལ་ན་བདག་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་འགྱུར་གྱི་མ་མཐོལ་ན་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བཟླས། དེའི་རྗེས་སུ་ཉན་པས་ཐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། མཐོལ་བས་ལེགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞི་མཐོལ་བ་འདི་ལ་གལ་ཏེ་བཅབས་པ་ཡོད་ན་དུས་གཞན་ཇི་སྲིད་བཅབས་པ་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་ནང་དུ་བསྣན་ཏེ་མཐོལ་ལོ། །བཅབས་པ་མེད་ན་མཐོལ་བ་ཉི་ཚེ་སྔ་མ་བཞིན་བྱ་སྟེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ན་མཐོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་མོད་ལ་གང་ ལ་མཐོལ་བར་བྱ་བའི་གང་ཟག་མེད་ན། སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་གྱི་བར་དུ་འཆབ་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཇི་སྲིད་དུ་གང་ལ་མཐོལ་བར་བྱ་བའི་གང་ཟག་མ་རྙེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྐྱ་རིངས་ཤར་ཀྱང་མ་མཐོལ་བ་ལ་འཆབ་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གང་ལ་མཐོལ་བར་བྱ་བའི་གང་ཟག་མེད་ན་ཇི་སྲིད་དུ་གང་ལ་མཐོལ་བར་བྱ་བའི་གང་ཟག་མ་རྙེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་མཐོལ་བའི་སེམས་མེད་པ་ལ་འཆབ་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གང་ལ་མཐོལ་བར་བྱ་བའི་གང་ཟག་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་གིས་བདག་ཉིད་དེར་འགྲོ་བའི་སྐབས་མེད་དམ། བདག་ཉིད་གནས་དེ་ནས་གཞན་དུ་སོང་བར་གྱུར་ན། དེའི་བར་དུ་མཐོལ་བའི་སེམས་མེད་པ་ལ་འཆབ་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གང་ལ་མཐོལ་བར་བྱ་བའི་གང་ཟག་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་དེའི་གན་དུ་སོང་ལམ་བརྗོད་ན་འཆབ་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་པས་དེའི་དབང་གིས་དེར་མི་འགྲོ་བའམ། གཞན་དུ་སོང་བས་བརྗོད་པ་མ་བྱས་པ་ལ་ཡང་འཆབ་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྐྱེན་ཅིས་ཀྱང་མ་བསྐལ་བར་དེའི་གན་དུ་མི་འགྲོ་བའམ། གཞན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། སྐྱ་རེངས་ཀྱི་མདུན་རོལ་དུ་མི་མཐོལ་བ་དང༌། འཆབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དག་ནི་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འཆབ་པ་ལ་ཡང་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ནི་ཤེས་པ་དང་འདྲའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དང་འདྲའོ། །བཅབ་པའི་སེམས་མ་བཞག་པས་བརྗེད་པ་དང༌། བྱས་སམ་མ་བྱས་ཅི་ཞིག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེས་དྲན་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་དང༌། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཉིད་དང༌། གནས་ནས་ཕྱུང་བ་ཉིད་ལ་འཆབ་པ་མི་འབྱུང་ངོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་
Chinese
请开示我。我比丘名为某某，犯了舍堕中的某某条。我比丘名为某某，向具寿面前坦白，不隐瞒。坦白则我能安乐而住，不坦白则不能，如是重复三次。之后，听者应说“是方法”。坦白者应说“好”。对于舍堕的根本坦白，如果有所隐瞒，则在之后的时间里，将隐瞒的时间加入到咒语中坦白。如果没有隐瞒，则如之前一样做简略的坦白。这样就完成了坦白。在坦白的时候，如果没有可以坦白的人，在天亮之前没有隐瞒的罪过。在没有找到可以坦白的人之前，即使天亮了，没有坦白也没有隐瞒的罪过。如果没有可以坦白的人，在没有找到可以坦白的人之前，没有坦白的心也没有隐瞒的罪过。即使有可以坦白的人，但由于某些原因，自己没有机会去那里，或者自己从那个地方离开了，在这期间，没有坦白的心也没有隐瞒的罪过。即使有可以坦白的人，但如果想到，如果去他那里说出经过，恐怕会犯隐瞒的罪过，因此不去那里，或者去了别的地方没有说，也没有隐瞒的罪过。无论如何，在因缘没有具足之前不去那里，或者去别的地方，以及在天亮之前不坦白，以及生起隐瞒的心，这些都是恶作，也如之前一样。对于隐瞒，对于舍堕心存疑惑，与知道一样。对于舍堕一无所知，也一样。没有存心隐瞒而忘记，以及做了没做，是什么样的等等，无法回忆起来，以及没有受具足戒，以及被逐出僧团，不会发生隐瞒。初学者，以及疯癫者，以及心烦意乱者，以及感受
English
Please advise me. I, a monk named so-and-so, have committed such-and-such offense from the category of offenses entailing forfeiture. I, a monk named so-and-so, confess that offense before the venerable ones, without concealing it. If I confess, I will abide in comfort, but if I do not confess, I will not, thus repeating three times. After that, the listener should say, "It is the method." The confessor should say, "Good." Regarding the actual confession of an offense entailing forfeiture, if there has been concealment, then in the future, the period of concealment should be added into the mantra and confessed. If there has been no concealment, then a brief confession should be done as before. That is how the confession is completed. At the time of confession, if there is no person to whom to confess, there is no fault of concealment until dawn. Until a person to whom to confess is found, even if dawn breaks, there is no fault of concealment if one has not confessed. If there is no person to whom to confess, until a person to whom to confess is found, there is no fault of concealment if one does not have the intention to confess. Even if there is a person to whom to confess, but due to some reasons, one does not have the opportunity to go there, or one has left that place, during that time, there is no fault of concealment if one does not have the intention to confess. Even if there is a person to whom to confess, but if one thinks, if I go to him and tell the story, I fear I will commit the fault of concealment, therefore I do not go there, or I go elsewhere and do not tell, there is also no fault of concealment. In any case, not going there before the conditions are complete, or going elsewhere, and not confessing before dawn, and generating the intention to conceal, these are all misdeeds, and are as before. Regarding concealment, doubting about an offense entailing forfeiture is the same as knowing. Not knowing about an offense entailing forfeiture is also the same. Forgetting without intending to conceal, and not being able to recall whether one did it or not, what it was like, etc., and not having taken full ordination, and being expelled from the community, concealment does not occur. A beginner, and a madman, and a disturbed mind, and feeling