Tibetan
་བདག་ཉིད་དུ་རིས་སུ་བཅས་པ་དང༌། དགེ་འདུན་མངའ་བའི་རིས་སུམ་བཅད་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་འདུན་མངའ་བ་གང་ཟག་གེ་བདག་ཉིད་དུ་རིས་སུ་བཅད་པའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་འཆང་བ་དང་འབྲལ་བ་དང༌། འཇོག་པའི་རྒྱུས་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དག་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་དང་འདྲ་བར་བདག་གིར་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་འདུན་མངའ་བ་རིས་སུ་མ་བཅད་པ་ལ་ནི་གང་ཟག་ གཞན་གྱི་དང་འདྲ་བར་བདག་གིར་བྱ་བ་མི་འབྱུང་བས་དེ་ལ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་མངའ་བ་རིས་སུམ་བཅད་པའི་ཆོས་གོས་གང་ཟག་འགའ་ཞིག་གིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་གོས་དེ་དང་འབྲལ་བར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གོས་དེ་སྤང་བར་ནི་མི་བྱའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་གོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། མཚམས་ཀྱི་སླད་རོལ་དུ་འབྲལ་བར་བགྱིད་ན་ཆོས་གོས་དེ་དང་བྲལ་ཞེས་བགྱིའམ་མ་བྲལ་ཞེས་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་གསོ་དང་བྲལ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་གོས་དེ་སྤང་བར་བགྱིའམ། ཉེ་བ་འཁོར་མི་བྱ་སྟེ། ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་བཤགས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་བྲལ་བར་བྱ་མི་དགོས་སོ། །འདི་ལ་མེད་པ་ཉིད་གཙོ་བོའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་འདི་པ་དངོས་པོ་དེ་གང་ཟག་དེ་ལ་མི་བདོག་ཅིང་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ཉིད་སྤང་བ་ཉིད་ལ་གཙོ་བོ་ཡིན་གྱི་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྫས་ནི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཚིག་པ་ལ་སོགས་པས་ཉམས་པའི་ཆོས་གོས་ལ་ནི་ཏུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་བཤགས་པར་བྱའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཞུ་བ་ལས། བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་གོས་སྤང་བ་ཉམས་པར་གྱུར་ན། ལྟུང་བྱེད་བཤགས་པར་བགྱིའམ། ཉེ་བ་འཁོར་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་བཤགས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་གསུམ་ནི་སྲ་བརྐྱང་བཏིང་བ་ལ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ཁོ་ན་ནས་འབྱུང་བ་འཆང་བ་དང་བྲལ་བ་དང༌། འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་འདི་གསུམ་ནི་དགེ་སློང་སྲ་བརྐྱང་བཏིང་བ་མི་འབྱུང་སྟེ། སྲ་བརྐྱང་བཏིང་བ་ལ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤད་བའ་ལྟུང་བྱེད་རྣམས་གྱི་ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་སྤྱིར་བསྟན་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། ད་ནི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་སོ་སོའི་སྐབས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་འཆང་བའི་སྤང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་བཅས་པ་དང༌། གནང
Chinese
分为自身所拥有的，以及僧众所拥有的两种。其中，对于僧众所拥有的，属于个人所有的物品，会产生由于持有、分离和放置而导致的舍堕罪。这是因为所有这些都像属于个人一样可以被占有。而对于僧众所拥有的，未被分配的物品，则不会像属于其他人一样被占有，因此之前所说的一切都不会发生。如果僧众所拥有的，未被分配的僧衣，被某人加持并与该僧衣分离，那么此时只需忏悔堕罪，而不能舍弃该僧衣。这里，经文出自阿难的请问：如果比丘加持了僧众的僧衣，然后在界限之外分离，那么该僧衣算是分离还是未分离？佛陀回答说：算是与僧衣分离。阿难问：该僧衣是否需要舍弃？佛陀说：不需要，只需忏悔堕罪。因此，不需要与该僧衣分离。这里所说的“无有即主要”，指的是如果需要舍弃的物品，该物品不属于该人，并且是无有的状态，那么舍弃本身才是主要的，而需要舍弃的物品本身则不是主要的。因此，对于因火烧等原因损坏的僧衣，只需忏悔堕罪。这里，经文出自请问：如果比丘舍弃的僧衣损坏了，是否需要忏悔堕罪？阿难，只需忏悔堕罪。这三种情况不会发生在坚硬的铺垫上，也就是说，下面将要讲到的持有、分离和放置这三种舍堕罪，不会发生在比丘在坚硬的铺垫上。因为在坚硬的铺垫上，有承诺安居的十种利益的情况。关于舍堕罪的共同特征的一般性解释已经完毕。现在将要讲述各个舍堕罪的情况，首先是持有的舍堕罪的缘起，即制定和允许。
English
It is divided into what is owned by oneself and what is owned by the Sangha. Among them, for what is owned by the Sangha, the items that belong to an individual will generate abandonment offenses due to holding, separating, and placing. This is because all of these can be possessed as if they belonged to an individual. However, for what is owned by the Sangha, unassigned items, they will not be possessed as if they belonged to others, so everything mentioned before will not occur. If a Sangha-owned, unassigned robe is blessed by someone and separated from that robe, then at that time, only the offense needs to be confessed, and the robe should not be abandoned. Here, the scripture comes from Ananda's question: If a monk blesses a Sangha's robe and then separates it outside the boundary, is the robe considered separated or not separated? The Buddha replied: It is considered separated from the robe. Ananda asked: Does the robe need to be abandoned? The Buddha said: No, only the offense needs to be confessed. Therefore, it is not necessary to separate from the robe. Here, "non-existence is the main thing" means that if the item to be abandoned does not belong to that person and is in a state of non-existence, then the abandonment itself is the main thing, and the item to be abandoned is not the main thing. Therefore, for robes damaged due to fire, etc., only the offense needs to be confessed. Here, the scripture comes from the question: If a monk's abandoned robe is damaged, does he need to confess the offense? Ananda, only the offense needs to be confessed. These three situations do not occur on a solid spread, that is, the three abandonment offenses of holding, separating, and placing, which will be discussed below, do not occur when a monk is on a solid spread. Because on a solid spread, there are ten benefits of promising to stay in retreat. The general explanation of the common characteristics of abandonment offenses is now complete. Now, the circumstances of each abandonment offense will be discussed, starting with the origin of the holding abandonment offense, which is the enactment and permission.
Tibetan
་བའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བཅས་པའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་ བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཆོས་གོས་མང་པོ་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་འདི་བྱུང་སྟེ། ཆོས་གོས་གཞན་གྱིས་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཆག་ཆག་འདེབས་པར་བྱེད། གཞན་གྱིས་ནི་ལེགས་པར་ཉུག་པར་བྱེད། གཞན་གྱིས་ནི་ལྕི་བ་སར་པའི་བྱུག་པས་སྐུད་པར་བྱེད། གཞན་གྱིས་ནི་ལག་པ་དང་རྐང་པ་དག་འཁྲུ་བར་བྱེད། གཞན་གྱིས་ནི་སོ་ཤིང་འདོར་བར་བྱེད། གཞན་གྱིས་ནི་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བར་བྱེད། གཞན་གྱིས་ནི་ཟས་ཀྱི་གྲལ་དུ་བཀད་པར་བྱེད། གཞན་གྱིས་ནི་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་དག་ལ་ལྟར་འགྲོ་བར་བྱེད། གཞན་གྱིས་ནི་སྟོན་པའི་གདམས་ངག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། གཞན་གྱིས་ནི་ཉིན་མོ་ཆོས་མཉན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། གཞན་གྱིས་ནི་མཚན་མོ་ཆོས་མཉན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གྱོན་པ་དང་འབུད་པར་བྱེད་པ་ན། བྱ་བ་མང་བ་དང༌། བྱེད་པ་མང་བར་གྱུར་ཅིང༌། ལུང་ནོད་པ་དང༌། ཀླག་པ་དང༌། ཁ་ཏོན་དང༌། རྣལ་འབྱོར་དང༌། ཡིད་ལ་བྱ་བ་དང༌། ནང་གི་སེམས་ཀྱི་ཞི་གནས་གཏོང་བར་བྱེད་ནས། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཆོས་གོས་མང་པོ་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་འདི་ཕྱུང་ཞིང་ཉེས་དམིགས་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཁ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་གླེང་གཞི་འདི་དང་སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་རྨས་ནས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་སྨད་དེ། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་ཆོས་གོས་ཟིན་པས་སྲ་བརྐྱང་ཕྱུང་ན་ཆོས་གོས་གསུམ་བཅད་བར་བྱའོ། །དེ་ལས་ལྷག་པར་འཆང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་བོ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཟང་ཟིང་ལ་གདུ་བ། ཉེས་པ་ནི་བྱ་བ་ཤོར་བའོ། །གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་ཀ་ལ་ན་ད་ཀའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་ དགོན་པའི་སྤྱིལ་བུ་ན་འདུག་སྟེ། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡ
Chinese
是因为（衣）的缘故有两种情况。制定（学处）的缘起是，佛薄伽梵住在舍卫城，在给孤独园的祇陀林中。当时，比丘们拥有非常多的法衣，以至于有的比丘在寺庙里乱扔法衣，有的比丘很好地揉搓法衣，有的比丘用沉重的土浆涂抹线，有的比丘洗手洗脚，有的比丘丢弃牙木，有的比丘在城市里乞食，有的比丘在用餐时喧哗，有的比丘侍候堪布和阿阇梨，有的比丘修持导师的教诲，有的比丘白天修持听法，有的比丘夜晚修持听法。当他们穿戴和使用这些法衣时，事情变得繁多，行为变得繁多，从而放弃了受持、阅读、念诵、瑜伽、作意和内心的止观。于是，（其他）少欲的比丘们责骂说：‘为什么比丘们拥有如此众多的法衣，以至于造成如此的过失？’他们进行非议，进行呵斥。当时，比丘们将此事禀告了薄伽梵。然后，薄伽梵因为这件事、这个缘起和这个情况，召集了比丘僧团，呵斥比丘们，以多种方式责骂他们，并且完全看到了制定学处的十种利益。因此，应以如下方式宣读声闻众在调伏方面的学习之本：‘比丘如果拥有法衣后，在坚硬的支架上撑开，超过三衣的量，就要判为舍堕。’这样制定了学处。地点是舍卫城，人物是非常多的比丘，烦恼是散乱和不调伏，过失是事情的遗漏。开许的缘起是，佛薄伽梵住在王舍城，在竹林园的迦兰陀迦处。当时，具寿大迦叶住在王舍城 的寂静茅蓬里。当薄伽
English
There are two situations because of (robes). The origin of the enactment is that the Buddha Bhagavan was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove of Anathapindika's Garden. At that time, the monks had so many Dharma robes that some monks threw them around in the temple, some monks rubbed them well, some monks smeared the threads with heavy clay, some monks washed their hands and feet, some monks discarded toothpicks, some monks went begging in the city, some monks made noise during meals, some monks attended to the Khenpos and Acharyas, some monks practiced the Guru's teachings, some monks practiced listening to the Dharma during the day, and some monks practiced listening to the Dharma at night. When they wore and used these Dharma robes, things became numerous, and actions became numerous, thereby abandoning upholding, reading, reciting, yoga, attention, and inner calm abiding. Then, (other) monks with few desires scolded, 'Why do the monks have so many Dharma robes, causing such faults?' They criticized and rebuked. At that time, the monks reported this matter to the Bhagavan. Then, the Bhagavan, because of this matter, this origin, and this situation, convened the Sangha of monks, rebuked the monks, scolded them in various ways, and fully saw the ten benefits of enacting the training. Therefore, the basis for the Shravakas' learning in discipline should be recited in the following way: 'If a monk, after possessing Dharma robes, stretches them out on a hard frame, exceeding the amount of three robes, it shall be judged as a Nissaggiya Pacittiya.' Thus, the training was enacted. The location was Shravasti, the people were very many monks, the afflictions were distraction and untamedness, and the fault was the omission of things. The origin of the permission is that the Buddha Bhagavan was dwelling in Rajagriha, in the Bamboo Grove at Kalanda. At that time, the Venerable Mahakashyapa was dwelling in Rajagriha in a solitary hut. When the Bhagawa