Tibetan
།གསོལ་བས་བཟློག་པ་ན་མི་གཏོང་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོའོ། །ལས་བརྗོད་པ་དང་པོས་བཟློག་པ་ན་མི་གཏོང་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོའོ། །ལས་བརྗོད་པ་གཉིས་པས་བཟློག་པ་ན་མི་གཏོང་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོའོ། །དང་པོ་རྩོམ་པ་མ་གཏོགས་པ་གླེང་བ་དང་བསྐྲད་པའི་ལས་བྱས་པ་ཕྱིན་ཆད་ཀྱི་འཇུག་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཉིད་དེ་ཉེས་པ་སྒོམ་པོའོ། །ཁྱིམ་པ་དང་མི་མ་ཡིན་པའི་འགྲོ་བ་ལ་ཉེས་པ་སྦོམ་པོའོ། །ཁྱིམ་པ་རང་བཞིན་ཉམས་པ་དང་བརྡ་མི་ཕྲད་པ་ལ་ཉེས་པ་སྦོམ་པོའོ། །དགེ་སློང་མི་མ་ཡིན་པའི་འགྲོ་བའི་རྣམ་པ་བསྟེན་པ་ན་དགེ་སློང་གི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་ཉེས་པ་སྦོམ་པོའོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཅུང་ཟད་ཇི་ཙམ་དུ་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བདག་ཉིད་བསྐྲད་པའི་ལས་བྱས་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་འདུན་བས་འགྲོ་བ། ཞེ་སྡང་གིས་འགྲོ་བ། གཏི་མུག་གིས་འགྲོ་བ། འཇིགས་པས་འགྲོ་བ་ཞེས་ཟེར་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བྱས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེར་འགྱུར་རོ། །གླེང་བ་དང་བསྐྲད་པ་མ་བྱས་པའི་ཚེ་ན་འདུན་པས་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཟེར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །ཁྱིམ་པ་དུད་འགྲོ་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །འདི་ལ་སྔར་གླེང་བ་དང་བསྐྲད་པ་མ་བྱས་པར་བཟློག་པའི་ཆོ་ག་དང་ལས་བྱེད་ན་ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལས་མི་འཆགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། བྱེད་པ་པོའི་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་མི་མཐུན་པ་དང༌། ཆོས་མ་ཡིན་པས་བསྒོ་བར་བྱེད་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །མཐུན་པ་དང་ཆོས་གཅིག་ཡོད་གཅིག་མེད་པས་བསྒོ་བར་བྱེད་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །མཐུན་པ་ལྟར་བཅོས་པ་དང༌། ཆོས་ལྟར་བཅོས་པས་བསྒོ་བར་བྱེད་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ཆོས་དང་མཐུན་པ་དང་སྟོན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པས་བསྒོ་བར་བྱེད་ན་ལྟུང་ བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པའི་སྡིག་པའི་ཆོས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་དང༌། སྦྱོར་བ་སྦོམ་པོ་དང། དངོས་གཞིར་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་མཐོལ་བར་བྱའོ། །གཞི་དེས་མ་བཤགས་ཤིང་སོ་སོར་བཤགས་པར་གསོལ་བ་དང༌། གསོལ་བ་དང་གཉིས་
Chinese
以祈请遮止而不放，犯粗罪。以事业白第一遍遮止而不放，犯粗罪。以事业白第二遍遮止而不放，犯粗罪。除了最初作者之外，凡是谈论和已作驱摈事业之后，凡是加入者，都是结合，犯粗罪。对在家和非人而行，犯粗罪。对在家自性已失坏和不相遇者，犯粗罪。比丘依止非人而行的相状，若对比丘没有想，犯粗罪。结合的结合堕罪是，比丘稍微有多少，那些比丘们明知已经作了自己驱摈的事业，还贪欲而行，嗔恨而行，愚痴而行，恐惧而行，如果这样说，一切都变成恶作。对结合的堕罪，凡是作了多少不同的结合，每一个都变成一个恶作。在没有谈论和驱摈的时候，说贪欲而行等等，也是恶作。对在家和畜生也是恶作。对此，以前没有谈论和驱摈，而作遮止的仪轨和事业，因为是作超越仪轨的事业，所以不成立。作者的僧伽也变成重罪。没有堕罪的情况是，如果以不和合和非法而教诫，没有堕罪。如果以和合和法，一个有，一个没有而教诫，没有堕罪。如果以伪装成和合和伪装成法而教诫，没有堕罪。如果不是以与法和合和如佛所说而教诫，没有堕罪。初业者和疯癫者和心烦乱者和为感受所逼迫者，没有堕罪。应学的是，在一切地方，一切时处，凡是毁坏家庭的罪恶之法，普遍行持的结合之结合恶作，和结合粗罪，和变成正行的所有形态，都不应依止而应学。从教诫转变的僧伽，在剩余僧伽刚出现时，就应坐在那个座垫上忏悔。没有以那个根本忏悔，而祈请个别忏悔，祈请和二
English
If one does not release after preventing with supplication, it is a gross offense. If one does not release after preventing with the first act of declaration, it is a gross offense. If one does not release after preventing with the second act of declaration, it is a gross offense. Except for the initial author, any involvement after the act of speaking and expelling has been done is itself a combination, and it is a gross offense. To go to a householder or a non-human being is a gross offense. To a householder who has lost his nature or who does not meet the signs, it is a gross offense. If a monk relies on the behavior of a non-human being, and if there is no perception of a monk, it is a gross offense. The downfall of the combination of combinations is that if a monk, knowing that those monks have done the act of expelling themselves, goes to them with desire, goes with hatred, goes with delusion, goes with fear, then all of them will become misdeeds. For the downfall of combination, as many different combinations as are made, each one becomes a misdeed. If one says "going with desire" etc. when there has been no speaking or expulsion, it is also a misdeed. It is also a misdeed towards householders and animals. In this case, if one performs the rite of prevention and the act without having spoken or expelled beforehand, it does not establish the act that exceeds the rite. The Sangha of the performer also becomes a serious offense. There is no downfall if one exhorts with discord and non-dharma. There is no downfall if one exhorts with harmony and dharma, one present and one absent. There is no downfall if one exhorts with what is disguised as harmony and disguised as dharma. There is no downfall if one exhorts not in accordance with the dharma and not as the Buddha taught. There is no downfall for the first-time practitioner, the insane, the mentally disturbed, and those who are afflicted by feelings. What should be learned is that in all places and at all times, one should not rely on and should learn to avoid all forms of the combination of combinations of sinful dharmas that destroy the household, which are universally practiced, and gross offenses of combination, and what becomes the main basis. As soon as the remaining Sangha that has turned away from the exhortation arises, one should confess while sitting on that very seat. Without confessing with that basis, and requesting individual confession, the request and the two
Tibetan
དང༌། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། །ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀཽ་ཤཱམྦཱི་ན་གདངས་ཅན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདུན་པ་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་མི་བྱེད་ནས། དེ་ལ་དགེ་སློང་དོན་འདོད་པ་ཕན་པར་འདོད་པ་བདེ་བར་འདོད་པ་བདེ་བལ་རེག་པར་འདོད་པ། གྲུབ་པ་དང་བདེ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདུན་པ་ཁྱོད་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་དེ་དག་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གླེང་བར་བྱེད་དྲན་པར་བྱེད་པ་ན། དེས་སྨྲས་པ་སུ་ལ་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་དེ་ཕྱིར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱོད་ལ་ལྟུང་བ་བྱུང་ན་སུ་ཞིག་ཕྱིར་བྱེད་པར་འགྱུར། སུ་ལ་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་དེ་ཕྱིར་འགྱོད་པར་འགྱུར་བའོ།། ཁྱོད་ལ་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ལ་སུ་འགྱོད་པར་འགྱུར། དེ་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིར་ཞིང་ཕྱིར་ཞིང་སྨྲས་བ་ན་དེ་འཐུར་ཞིང་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཁྱེད་ཅག་དགེ་ཡང་རུང་སྡིག་ཀྱང་རུང་བདག་ལ་ཅི་ཡང་མ་སྨྲ་ཤིག །བདག་ཀྱང་དགེ་ཡང་རུང་སྡིག་ཀྱང་རུང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ཅི་ཡང་མི་སྨྲའི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་བདག་ལ་ཚིག་གི་ལམ་ཐོང་ཤིག །ཁྱེད་ལ་བདག་གིས་སྨྲས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། འདི་ལྟར་ཁྱེད་ཅག་ནི་རིགས་སྣ་ཚོགས་དང༌། རུས་སྣ་ཚོགས་དང༌། ཁྱིམ་སྣ་ཚོགས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་ལྗོན་ པ་དག་གི་ལོ་མ་སྣ་ཚོགས་རླུང་གིས་ལྷགས་པ་དག་གཅིག་ཏུ་ལྟུང་ཞིང་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་བཞིན་དུ། ཁོ་བོའི་འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་དང་ཁོ་བོ་མི་འདས་ཁོ་བོ་ལ་ཅི་ཡང་མ་ཟེར་ཅིག་ཅེས་ཟེར་ནས། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་ངུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གདོན་པར་གཏོགས་པ་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་དང༌། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མདོར་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་དང་མཐུན་པ་དང་འདུལ་བ་དང་མཐུན་པར་སྨྲས་པ་ན། བདག་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བྱེད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དགེ་སློང་འདུན་པ་དང་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་
Chinese
并且，所有四种祈请之业都不应经历。事后补救将在下文阐述。破坏家庭的僧团残罪之第十二条已讲述完毕。 关于僧团残罪之争端根源： 佛陀薄伽梵住在拘睒弥（Kauśāmbī）的悦音园林。当时，具寿邬陀夷犯了堕罪，却不如法地不予忏悔。对此，一些希望他好、希望他受益、希望他快乐、希望他触及安乐、希望他成就和安乐的比丘们劝说具寿邬陀夷：“你犯了堕罪，应当如法忏悔。” 他却说：“谁犯了堕罪，谁就应当忏悔。如果你们犯了堕罪，谁又会替你们忏悔呢？谁犯了堕罪，谁就应当后悔。” 如果你们犯了堕罪，谁又会替你们后悔呢？ 比丘们反复劝说他忏悔，他却推托说：“诸位具寿，无论善与恶，都不要对我多说什么。我也无论善与恶，都不会对诸位具寿多说什么。诸位具寿，请给我一条说话的路。我对你们说了什么呢？ 就像你们这些从各种姓氏、各种家族、各种家庭出家的人一样。 比如，各种树木的叶子被风吹落，聚集在一起。 我的圣者佛陀薄伽梵已经证悟了菩提。 你们和我不会消逝，不要对我多说什么。” 于是，一些少欲比丘们责备说：“为什么比丘们要说与比丘们所诵的学处和善逝所说的经典相符的法和律呢？ 却说自己不应该被说，并且诽谤、抛弃、恶语相向呢？” 当时，比丘们禀告了薄伽梵。 薄伽梵开示说：“比丘们，你们对比丘邬陀夷和其他任何像他一样的人
English
And, all four kinds of petitioning actions should not be experienced. Subsequent remedies will be explained below. The twelfth Sanghādisesa concerning disrupting a family has been explained. The basis for the Sanghādisesa concerning unpleasantness in the Sangha: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in the Ghosita Garden in Kauśāmbī. At that time, the venerable Udāyi committed an offense, but did not properly confess it. To this, some monks who wished him well, wished him benefit, wished him happiness, wished him to experience ease, and wished him accomplishment and happiness, advised the venerable Udāyi, "You have committed an offense, you should confess it according to the Dharma." He said, "Whoever commits an offense, that person should confess it. If you commit an offense, who will confess for you? Whoever commits an offense, that person should regret it." If you commit an offense, who will regret it for you? The monks repeatedly told him to confess, but he evaded, saying, "Venerable ones, whether good or bad, do not say anything more to me. I also, whether good or bad, will not say anything more to the venerable ones. Venerable ones, please give me a way to speak. What have I said to you? Just like you who have gone forth from various castes, various families, and various households. For example, the various leaves of trees, blown by the wind, fall together and gather together. My noble Buddha, the Bhagavan, has realized enlightenment. You and I will not perish, do not say anything more to me." Then, some monks with few desires rebuked, saying, "Why do the monks say the Dharma and Vinaya that are in accordance with the precepts recited by the monks and the sutras spoken by the Sugata? But they say that they should not be spoken to, and they slander, abandon, and speak harshly?" At that time, the monks reported to the Bhagavan. The Bhagavan instructed, "Monks, you to the monk Udāyi and anyone else like him