Tibetan
་ན་བཟང་བ་སྟེ། རྩོམས་པའི་ཉེས་བྱས་གཅིག་བྱུང་བར་ཟད་ཀྱི་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་ཡང་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་གཏོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ན་སྟེ། དེ་ལྟར་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་མི་གཏོང་ན། རྩོམ་པ་ལ་ཉེས་བྱས་གཅིག་དང༌། བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་མ་བཏང་བའི་མཐར་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་ཀྱང་འབྱུང་ངོ༌། །གཞི་དེ་གཏང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་བར་བྱ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྒོ་བ་ཇི་སྐད་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་བསྒོ་བར་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པར་བསྒོ་བ་ནི་དེ་ཡིན། ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བ་གཅིག་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་བྱ་བའོ། །ཡང་དག་པར་བསྒོ་བ་ནི་ཀུན་དུ་དྲི་བའོ། །ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ནི་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་ལས་བཟློག་པའོ། །ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒོ། ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ནི་གཞི་དེ་གཏོང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ན་བཟང་བ་སྟེ། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་ནི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་གཅིག་གོ །བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་མ་བཏང་བའི་མཐར་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །གསོལ་བ་བྱས་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཡང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །ལས་བརྗོད་པ་དང་པོ་བྱས་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཡང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །ལས་བརྗོད་པ་གཉིས་པ་བྱས་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཡང་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གོ །གལ་ཏེ་མི་གཏོང་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་དང༌། མཇུག་སྡུད་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོས་གཞི་གཅིག་འབྱུང་བའོ། །དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེས་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང༌། སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམས་པར་གཞག་པ་དང་ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྔར་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེ་ན་བྱེད་པ་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པ་དང༌། ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་དང༌། བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཐ་མ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱིའི་ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་དྲན་པར་བྱས་ནས། འདིར་ ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་
Chinese
那样是好的。因为只是犯了一个作法的罪过，而没有犯下严重的罪过。如果不如是放舍，就是完全不放舍，像那样坚持而不放舍教诫，作法上犯一个罪过，坚持不放舍教诫的最后，也会犯一个严重的罪过。为了放舍那个事，应该两次三次如实地教诫，如实地开示，就是如前所示，以祈请和四种羯磨来教诫。如实地教诫就是那个，如实地开示就是那个。两次三次就是作一次祈请之后，作三次羯磨词。如实地教诫就是普遍地询问，如实地开示就是从破僧中遮止。两次三次如实地教诫，如实地开示，如果放舍那个事，那样就好，那样是好的，因为没有发生僧残的实事堕罪。以前是作加行犯一个罪过，坚持不放舍教诫的最后，犯一个严重的罪过，作祈请完毕的最后，也犯一个严重的罪过，作第一次羯磨词完毕的最后，也犯一个严重的罪过，作第二次羯磨词完毕的最后，也犯一个严重的罪过。如果不如是放舍，就是僧残，就是作第三次羯磨词和结尾完毕的最后，会发生一个僧残的实事。僧残就是和前面一样，因此说为僧残。那么堕罪如何产生呢？这里也以实事，加行和加行的加行来安立堕罪和无堕罪，以及应该学习的和遣除的，应该了解这些的体性。以前僧众的差别有作、随顺、破僧和不悦意，应该忆念由最后四种僧残所开示的一切共同体性，在这里安立破僧的僧残实事堕罪。
English
That is good. Because only one offense of practice has been committed, and no serious offense has occurred. If it is not relinquished, it means not relinquishing it completely. If the admonition is not relinquished in that way, one offense is committed in the practice, and in the end, one serious offense will also occur if the admonition is not relinquished. In order to relinquish that matter, one should be properly admonished two or three times, and properly shown. That is, one should be admonished with the request and the four karmas as previously shown. To admonish properly is that, and to show properly is that. Two or three times means doing three karma statements after making one request. To admonish properly is to ask universally. To show properly is to prevent from breaking the Sangha. Two or three times properly admonish, properly show, if you relinquish that matter, that is good, that is good, because the actual offense of Sanghavasesa has not occurred. Previously, committing the preparatory act is one offense. In the end, not relinquishing the admonition is one serious offense. At the end of completing the request, there is also one serious offense. At the end of completing the first karma statement, there is also one serious offense. At the end of completing the second karma statement, there is also one serious offense. If it is not relinquished, it is Sanghavasesa, which means that at the end of completing the third karma statement and the conclusion, one actual Sanghavasesa will occur. Sanghavasesa is the same as before, therefore it is said to be Sanghavasesa. Then how does the offense arise? Here also, the offenses and non-offenses are established by the actual matter, the preparatory act, and the preparatory act of the preparatory act, as well as what should be learned and what should be removed. One should understand the nature of these. Previously, the differences in the Sangha were making, following, breaking the Sangha, and displeasure. One should remember all the common characteristics taught by the last four Sanghavasesas, and here establish the actual offense of Sanghavasesa of breaking the Sangha.
Tibetan
བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་ཞིག་བྱས་ན་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་ཞེ་ན། རང་སྐྲོད་པར་བྱེད་པའི་དགེ་འདུན་ལ་ལོག་པའི་བསམ་པས་དེ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཞུགས་སོ་ཞེས་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཉིད་མི་གཏོང་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །དེའི་བྱེ་བྲག་ནི་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་གླེང་བ་པོས་གླེངས་ཤིང་མཐུན་པ་བྱིན་ཏེ་སྐབས་འབྱེད་པ་ལ་གླེངས་ནས་ལྟུང་བ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་སྐྲོད་པའི་ལས་བྱས་ནས་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་རང་སྐྲོད་པར་བྱེད་པའི་དགེ་འདུན་ལ་ལོག་པའི་བསམ་པས་འདུན་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་དང༌། འཇིགས་པའི་དབང་གིས་དགེ་འདུན་དེ་བདག་སྐྲོད་པའི་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འདུན་པས་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པས་འདི་ལྟར་ལྟུང་བ་འདྲ་བ་ཁོ་ན་ལས། དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ནི་སྐྲོད་པར་བྱེད། ཁ་ཅིག་ནི་སྐྲོད་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ཞུགས་སོ་ཞེས་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཉིད་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་དང༌། གསོལ་བ་དང༌། བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བཟློག་པ་ན་ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་མཇུག་སྡུད་པ་དང་བཅས་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་མི་གཏོང་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་བསྟན་པ་ན་དགེ་སློང་གི་འདུ་ཤེས་ཡོད་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དངོས་པོ་བཟང་ངན་དང་འདྲ་བ་ལན་སྨད་པ་མེད་དོ། །མཚན་གྱུར་པ་ལྟུང་བ་ཐུན་མོང་གི་ཡུལ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འགྲོ་བ་གཞན་ལས་སྐྱེས་པ་དང༌། འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་བསྟེན་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །གནས་སྐབས་གཞན་ཐོབ་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །གཞི་གཅིག་ལ་བསླབ་པ་དུ་མ་བཅས་པ་ཉིད་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དངོས་པོ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་བསམ་པ་དང་བཅས་པར་ཞུགས་པ་ལ་ན་སྣད་པ་མེད་དོ། །ཡུལ་བསམས་པ་དང་མ་བསམས་པ་ལན་སྨད་པ་མེད་དོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་དང་བསྐྲད་པའི་ལས་བྱས་པའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་དང༌། གླེང་བ་དང༌། བསྐྲད་པ་དང་ རང་སྐྲོད་པའི་དགེ་འདུན་ལ་ལོག་པའི་བསམ་པས་དེ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཞུགས་སོ་ཞེས་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཉིད་དང༌། ཆོས་དང་མཐུན་བས་བཟློག་པ་དང༌། ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པའི་མཐར་མི་གཏོང་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བས་བཟློག་པ་ན་མི་གཏོང་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོའོ།
Chinese
当宣说，做什么会导致破僧的僧残罪呢？如果对于驱逐僧众，以邪恶的想法虚假地说“他已经那样加入了”，而不放弃，就会成为僧残罪。其细则是，对于破僧的比丘，议论者议论并给予赞同，在区分场合时议论，然后说“我看到了堕落”，在做了驱逐的羯磨后，破僧的比丘对于驱逐自己的僧众，以邪恶的想法，由于贪欲、嗔恨、愚痴和恐惧的控制，对于僧众，凡是自己被驱逐的羯磨，以贪欲等前往，仅仅是像这样的堕落，有些比丘被驱逐，有些比丘不被驱逐，像那样加入了，对于虚假地说这件事，僧众进行劝诫和教诲，通过祈请和四种羯磨进行阻止，在羯磨文第三次宣读完毕结束时，如果不放弃，就会成为僧残罪的真实基础。比丘显示其他众生的形象时，如果具有比丘的认知，则没有罪过。事物的好坏相似，则没有罪过。名称改变，在共同堕落的境域中，则没有罪过。从其他众生中产生，以及依止其他众生的形象，则没有罪过。获得其他状态，则没有罪过。在同一个基础上制定多种学处，则没有罪过。对于事物产生怀疑，以思考的心态加入，则没有罪过。境域经过思考和未经过思考，则没有罪过。为了自己和他人的利益而做，则没有罪过。此事的作者是破僧和做了驱逐羯磨的人。对此，以六个支分会成为真实基础的堕落：破僧，议论，驱逐，对于驱逐自己的僧众，以邪恶的想法虚假地说“他已经那样加入了”，以及与法相符的阻止，以及在羯磨文第三次宣读完毕时不放弃。如果这些支分不完整，则根据情况会有罪过。行为的堕落是，在劝诫和教诲进行阻止时，如果不放弃，则是粗罪。
English
To be explained: What leads to a Saṃghāvaśeṣa offense of causing a schism in the Saṃgha? If, with a perverse intention towards the Saṃgha that is expelling, one falsely says, "He has joined in that way," and does not give it up, it becomes a Saṃghāvaśeṣa offense. The specifics of this are: concerning a Bhikṣu who causes a schism, the one who speaks speaks and gives approval, and having spoken when distinguishing the occasion, then says, "I have seen the downfall," and having performed the act of expulsion, the Bhikṣu who causes a schism, with a perverse intention towards the Saṃgha that is expelling him, due to the power of desire, hatred, delusion, and fear, concerning the Saṃgha, whatever act of expulsion he is undergoing, going with desire and so forth, only a downfall like this, some Bhikṣus are expelled, some Bhikṣus are not expelled, having joined in that way, concerning falsely saying this, the Saṃgha admonishes and instructs, and when preventing it through entreaty and the four acts, if one does not give it up at the end of the third recitation of the act-statement, complete with conclusion, it becomes the actual basis of a Saṃghāvaśeṣa offense. When a Bhikṣu shows the appearance of another being, if there is the perception of a Bhikṣu, there is no offense. Things that are similar, good or bad, there is no offense. When the name is changed, in the realm of common downfall, there is no offense. Having arisen from another being, and relying on the appearance of another being, there is no offense. Having obtained another state, there is no offense. Having established many precepts on one basis, there is no offense. Having doubt about a thing, joining with a thoughtful mind, there is no offense. The realm, whether thought about or not thought about, there is no offense. Doing it for the sake of oneself and others, there is no offense. The agent of this is the one who causes a schism and has performed the act of expulsion. Regarding this, with six limbs, it becomes a downfall of the actual basis: causing a schism, speaking, expelling, falsely saying, with a perverse intention towards the Saṃgha that is expelling him, "He has joined in that way," and preventing it in accordance with the Dharma, and not giving it up at the end of the third recitation of the act-statement. If these limbs are incomplete, there will be an offense as appropriate. The downfall of the action is: when preventing it by admonishing and instructing, if one does not give it up, it is a gross offense.