Tibetan
པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱས་པ་ཡང་ངོ། །གནས་ནས་དབྱུང་བར་བྱ་བ་ལ། བསྡིགས་པའི་ལས་བྱས་ན། དེ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་འོས་མ་ཡིན་པས་ན། བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལས་ཀྱི་ཚིག་གཅིག་གིས་གནས་གཉིས་སམ་གནས་མང་པོ་འམ། བཞི་ལ་ཡང་རུང་སྟེ། རེ་ལྡེ་ལ་སོགས་པས་མཚམས་མནན་ནས་ལས་བྱས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ས་ལ་འདུག་བ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པ་ལ་ལས་བྱས་ན་མ་བྱས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སླར་ལྡོག་པ་ཡང་ངོ༌། །དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ནི་ཐ་དད་དེ་ཐུན་མོང་བ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །རྣམ་པར་ངེས་པ་ལྷག་མ་ཁ་ཅིག་ནི་སྨྲས་ཟིན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གདོད་སྨྲའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ལས་དང་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ལས་སྤང་བར་བྱ་བ་བརྗོད་པའོ། །རྩོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཁྲུག་པའི་དངོས་པོ་འམ་གཞི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདི་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་ཡང་མདོར་ན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འགྱེད་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའོ། །རྒྱ་ཆེར་ནི་རྣམ་པ་མང་དུའོ། །སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །ཡང་ ལས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཡང་ལས་བྱེད་པའོ། །སྐྱོ་སྔོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ལྟོས་པའོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་འགྱེད་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་རྩོད་པ་དེ་ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་སམ་རྩོད་པ་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་ཀྱང་རུང༌། ཆོས་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱས་པ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་སམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཡང་རུང་སྟེ། སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཆོས་མ་ཡིན་པས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱས་པ་ལ། ཆོས་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱས་པར་འདུ་ཤེས་སམ། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཡང་རུང་བས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱས་ན་ཉེ་བྱས་སོ། །རྩོད་པ་བཞི་པོ་རེ་རེར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ལ་ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་ཏེ། སྐྱོ་སྔོགས་བྱས་ན་གཉི་ག་ལ་ཡང་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གང་ཟག་ལྔ་སྟེ། གཉུག་མར་གནས་པ་སྟེ། གང་རྩོད་པའི་ཐོག་མ་དང༌། བར་དང༌། ཐ་མ་ཤེས་པ་དང༌། ལས་བྱེད་པ་སྟེ། གང་གིས་རྩོད་པ་དེའི་ལས་བྱེད་པ་དང༌། འདུན་པ་ཕུལ་བ་སྟེ། གང་གིས་མཚམས་སུ་ཕྱིན་ལ་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པས་རྗེས་སུ་གནང་བ་བྱིན་པ་དང༌། ལྟ་བ་སྨྲ་བ་སྟེ། གང་གིས་དེར་རང་གི་ལྟ་བ་
Chinese
以及其他所作之事。对于应当驱逐出境者，若行恐吓之事，因不应以同样方式对待，故应说为未作。以一个羯磨词，对两个处所或多个处所，乃至四个处所，如果以芦苇等物压住边界而作羯磨，则无堕罪。在地上安坐，以及在空中居住者作羯磨，则为未作。同样，返回也是如此。比丘和比丘尼的羯磨是不同的，除非是共同的。一些剩余的决断已经说过了。一些将要说。因此，应当舍弃如法所作之羯磨和不如法所作之羯磨，现在要说这个。诤事，是指争端的事物或基础之间。依仗于此，这些将会发生。也可以这样说。总而言之，有四种：为驱逐而诤，为不劝诫而诤，为堕罪而诤，为所作事而诤。这些也是分别。广义上是多种。调伏，是指近息。又，羯磨，是指作羯磨。厌恶，是指不顾。如果这样，堕罪会如何产生呢？对于比丘为驱逐而诤，无论是认知为那个诤事本身，还是认知为其他的诤事都可以。对于如法调伏之事，无论是认知为那个，还是犹豫不决都可以。如果厌恶，则犯堕罪。对于不如法调伏之事，认知为如法调伏，或者犹豫不决，如果厌恶，则为已犯。四种诤事应一一对应。对于如法所作，认知为不如法，对于不如法，认知为不如法，如果厌恶，则两种情况都没有堕罪。有五种人：根本住者，即知诤事之初、中、末者；羯磨者，即以羯磨作诤事者；献欲者，即前往边界，未现前而给予随喜者；说见者，即在那里说自己的见解者。
English
And also the deeds done, etc. Regarding those who should be expelled, if acts of intimidation are performed, since it is not appropriate to treat them in the same way, it should be said that it was not done. With one karma word, for two places or many places, or even four places, if the boundary is pressed down with reeds, etc., and karma is performed, there is no downfall. If karma is performed on those sitting on the ground and those dwelling in the sky, it is not done. Similarly, returning is also the same. The karma of monks and nuns are different, except for those that are common. Some remaining determinations have already been spoken. Some will be spoken later. Therefore, one should abandon the karma that is done according to the Dharma and the karma that is not done according to the Dharma, and now this will be spoken. "Dispute" means between the object or basis of contention. Relying on this, these will occur. It can also be said like this. In short, there are four types: dispute for expulsion, dispute for not admonishing, dispute for downfall, and dispute for what is to be done. These are also distinctions. In a broad sense, there are many types. "Subdued" means near peace. Also, "karma" means performing karma. "Aversion" means disregarding. If so, how will downfall occur? For a monk disputing for expulsion, whether recognizing it as that dispute itself or recognizing it as another dispute is fine. For a matter subdued according to the Dharma, whether recognizing it as that or being in doubt is fine. If there is aversion, then there is a downfall. For a matter subdued not according to the Dharma, recognizing it as subdued according to the Dharma, or being in doubt, if there is aversion, then it is already committed. The four disputes should be applied one by one. For what is done according to the Dharma, recognizing it as not according to the Dharma, and for what is not according to the Dharma, recognizing it as not according to the Dharma, if there is aversion, then there is no downfall in either case. There are five types of people: the fundamental dweller, that is, the one who knows the beginning, middle, and end of the dispute; the karma-doer, that is, the one who performs the karma of the dispute; the one who offers desire, that is, the one who goes to the boundary and gives approval without being present; the one who speaks views, that is, the one who speaks his own views there.
Tibetan
མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། ལྟ་བ་སྨྲ་བ་ལ་ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལྔ་སྟེ། ཐ་དད་པར་གནས་པ་དང༌། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང༌། གནས་པར་མི་བྱ་བ་དང༌། ཚོགས་ཀྱི་དང༌། དངོས་པོ་ལྷག་མ་མ་ལུས་པས་ལྟ་བ་སྨྲ་བའོ། །གོ་བཟློག་པ་ནི་ཆོས་བཞིན་དུའོ། །གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་སྟེ། གང་ཐོག་མ་དང༌། བར་མ་དང༌། ཐ་མ་མི་ཤེས་པའོ། །སྔ་མ་གསུམ་པོས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་པོས་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉི་ག་ལ་ཡང་དགེ་སློང་ཡིན་ལ་རྩོད་པ་ལ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་བྱས་ན་ཉེས་བྱས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་པས་རྒྱུན་ཆགས་སུ་སྦྱར་རོ། །དགེ་སློང་གཉིས་ཀྱིས་རྩོད་པ་མ་གཏོགས་པར་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱས་ན་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །དགེ་སློང་གིས་བསླབ་པ་བྱིན་པ་ལ་ཁྱོད་བསླབ་པ་བྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །ཁྱོད་བསླབ་པ་བྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ན། ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། ཕ་རོལ་པོ་དགེ་སློང་ གི་རྩོད་པ་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་བཞིན་དུ་ཞི་བར་གྱུར་པ་དང༌། དེར་འདུ་ཤེས་སམ། ཐེ་ཚོམ་ཟའང་རུང་བ་དང༌། དེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་པོས་གོ་བའོ། །བཞི་པའོ།། །།མཉན་ཡོད་ན་སྟེ། འཆར་ཀས་ཡན་ལག་གི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་རིག་པས་བུད་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསང་བའི་གནས་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པས་ན། བུད་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཆོས་བཤད་པ་བཀག་སྟེ། ཕྱིས་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་ཚིག་ལྔ་དང་དྲུག་ཏུ་རྗེས་སུ་གནང་བ་ལས། དྲུག་སྡེ་བསམས་བཞིན་དུ་ཚིག་ལྷག་པར་སྟོན་ཅིང༌། སྤྲེའུ་ལ་སོགས་པས་རིག་པའི་སྐྱེས་པར་བྱས་པ་ན། སྟོན་པའི་གང་གཞིའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། འཁྲིག་པ་དང༌། འགལ་ཚབས་ཅན་དང༌། མ་གུས་པ་དང༌། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ལྔ་པ་བཅས་སོ། །བུད་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལེགས་པར་སྨྲས་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྨྲས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་མངོན་པར་ཤེས་པའོ། །ལྷག་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་སྟོན་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གང་ལས་ལྷག་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཉེ་བ་ན་འདུག་པའི་ཚིག་ལྔ་འམ། དྲུག་ལས་ཞེས་བྱ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཚིག་ལྔ་འམ་དྲུག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་སྟོན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །ཚེས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་གཉི་ག་དང་འབྲེལ་ཏེ། བྱ་བའི་སྒྲ་ཡང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་ཚིག
Chinese
显现和宣说见解有不如法的五种情况：异处而住，未受具足戒，不应住处，僧团的，以及未完全舍弃剩余事物而宣说见解。反过来就是如法的。突然而来，即不知最初、中间和最后。前三种情况若进行呵责，则犯堕罪。后两种情况则犯恶作。在两种情况下，若身为比丘却呵责争端，则犯堕罪。比丘对比丘进行呵责，则犯恶作，同样，所有情况都应连续不断地结合在一起。两位比丘除了争端之外，对其他所有争端进行呵责，则犯恶作，这便是总结的意义。比丘对比丘尼说“你未受戒”，则犯恶作。若说“你未受戒”，则有五个条件：对方是比丘尼的争端，如法平息，对此有认识或疑惑，她说了，对方听懂了。第四。 在舍卫城，因为名叫“肢体宝”的明咒能显示女性的部位，如女性的特征、秘密之处等，所以禁止在女性的场所说法。后来，为了顾及众人，允许说五六个词。然而，六群比丘故意多说词语，并让猴子等做出智慧的行为，这是以调伏者的意愿为准则，为了完全断除性行为、严重的违犯、不恭敬以及依赖因缘的烦恼，所以制定了第五条。所谓“在女性的场所”，是指完全了解善说和恶说的法义。所谓“更多”，与“说法”相关联。所谓“从何处更多”，应理解为从近处所说的五六个词语之外。所谓“从五六个词语之外”，其中“说法”是词语的剩余部分。“也”这个词与两者相关联，因为没有行为的词语也不会产生。如此说。
English
There are five improper ways of manifesting and speaking about views: residing in different places, not having received full ordination, not being in a proper place, being of the Sangha, and speaking about views without completely abandoning the remaining things. The opposite is proper. Coming suddenly, that is, not knowing the beginning, middle, and end. If the first three are reproached, a downfall is incurred. The latter two incur a misdeed. In both cases, if one is a Bhikshu and reproaches a dispute, a downfall is incurred. If a Bhikshu reproaches a Bhikshu, a misdeed is incurred. Similarly, all cases should be continuously connected. If two Bhikshus reproach all disputes other than a dispute, a misdeed is incurred, which is the meaning of the summary. If a Bhikshu says to a Bhikshuni, "You have not received ordination," a misdeed is incurred. If one says, "You have not received ordination," there are five conditions: the other party is a Bhikshuni's dispute, it is peacefully resolved according to the Dharma, there is recognition or doubt about it, she spoke, and the other party understood. Fourth. In Shravasti, because the mantra called "Limb Jewel" can reveal female parts, such as female characteristics, secret places, etc., it was forbidden to teach the Dharma in female places. Later, in consideration of the people, it was allowed to say five or six words. However, the Six Groups of Bhikshus deliberately said more words and had monkeys and others perform intelligent acts. This was based on the will of the Tamer, in order to completely abandon sexual acts, serious violations, disrespect, and afflictions dependent on conditions, so the fifth was established. The so-called "in a female place" refers to fully understanding the meaning of well-spoken and badly spoken Dharma. The so-called "more" is related to "teaching the Dharma." The so-called "more than what" should be understood as being outside the five or six words spoken nearby. The so-called "outside of five or six words," in which "teaching the Dharma" is the remainder of the words. The word "also" is related to both, because a word without action will not arise. Thus it is said.