Tibetan
་ལས་དགེ་སློང་གི་ནང་ངམ། ཉེ་འཁོར་དུ་ཆོས་གོས་བཞག་ལ། གཉི་ག་ལས་གཞན་དུ་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་སྤང་བའོ། །སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་གྱི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉི་ག་ལས་གང་དུ་ཡང་རུང་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །མཚམས་མ་བཅད་པ་ལ་འགྲོ་ན་འདོམ་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུའི་བར་དུ་ཉེ་འཁོར་རོ། །འགྲེང་བ་དང༌། འདུག་པ་དང༌། ཉལ་བ་ལ་ནི་འདོམ་གང་ངོ༌། །མཚམས་གཉིས་ཀྱིས་མཚམས་སུ་ཉལ་བར་བྱེད་ན་ཆོས་གོས་ཀྱི་མཐའ་ལུས་ལས་མ་བྲལ་བའོ། །ཆོས་གོས་དང་མི་འབྲལ་བའི་མཚམས་སམ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ས་ལ་བཞག་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལ་འདུག་གམ། །གོ་བཟློག་ཀྱང་རུང་སྟེ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །མཚམས་མ་བཅད་པའི་གནས་སུ་རྩིག་པས་བསྐོར་བ་དང༌། འོབས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་ལས་འདས་ན་འབྲལ་བའོ། །རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མང་ཞིང་དེས་མ་གུས་པ་ལས་སྤང་བའོ། །མི་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དེའི་མཁན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འང་ཉེས་བྱས་སོ། །ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བག་མེད་པར་བྱས་པ་ནི་ཉེས་བྱས་ཉིད་དོ། །དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བས་བྲེལ་བས་བྲེལ་ཏེ་བྱུང་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །མེད་པ་དང་ ཕྲོགས་པ་ཡིན་པ་ལ་བྲལ་ལོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །ཡོད་པ་ལ་མ་བྲལ་བར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གཞན་བསྐུར་རོ་སྙམ་པ་ལས་གཞན་ཁྱེར་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །རང་གི་སྙམ་པ་ལས་གཞན་གྱི་ཁྱེར་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །མ་ཁྱེར་བ་ལས་ཁྱེར་རོ་སྙམ་པ་དང། བྲལ་བ་ལས་མ་བྲལ་བར་འདུ་ཤེས་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །མ་བྲལ་བ་ལ་བྲལ་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། བླངས་པ་ལས་མ་བླངས་པར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བ་སྟེ། སྤང་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་བླངས་པ་ལ་མ་བླངས་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། བྲལ་བ་ལ་བྲལ་བར་འདུ་ཤེས་ན་སྤང་བའོ། །མ་བྲལ་བ་ལས་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་བླ་མ་དང༌། བླ་མའི་གནས་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལྷག་པ་ཞིག་གི་ཕྱིར་བྲེལ་ཏེ། བྲལ་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་ལ་སྙིང་རྗེ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་དམ། ཁ་ཅིག་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་ལས་བྲལ་བར་བྱེད་པ་འང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཁ་ཅིག་གིས་འདོད་དོ། །འཕྲོག་པར་རིག་གམ་བར་ཆད་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ལ་བྲལ་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གང་དུ་དེང་ཉིད་དུ་ཕྱིར་ལྡོག་གོ་སྙམ་སྟེ་སོང་ན་གལ་ཏེ་སོང་བ་ལས་དེ་འདྲ་བའི་དོན་ཞིག་བྱུང་ན་སྔ་མ་སེམས་ཀྱིས་བཏང་ལ་བརྙས་ཏེ་ཆོས་གོས་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པོ། །ཅི་སྟེ་ཁ་དོག་བསྒྱུར་བ་འམ་དྲས་པ་མེད་ན་ཡང་དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ཡང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །གང་ཕོངས་པའི་རྗེས་སུ་གནང་བ་དེ་བདེ་བར་གནས་སྐབས་སུ་མི་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཡང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་རུང་སྟེ་གལ་ཏེ་དེ་དང་བྲལ་ན་ལྟུང་བ་འབའ་ཞིག་བཤགས་པར་བྱའོ། །ལམ་གྱི་མཚམས་ནོན་ཏེ་སྐྱ་རེངས་ཤར་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཞག་བཅུ་འདས་ལ་དེ་ཉིད་མཚན་མོ་འབྲལ་བར་འགྱུར་བ་མཆིས་སམ། ཡོད་དེ་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འབྲལ་བ་ཡོད་པ་དང༌། ཞག་བཅུ་པའི་ཉིན་པར་རྙེད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་བྲལ་བའོ། །དགེ་སློང་མ་ལ་ནི་ཆོས་གོས་ལྔའི་འབྲལ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཤིང་ཡལ་ག་རྣམས་འདབ་འབྲེལ་ན་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་གི་བར་དུ་ཡང་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སྤང་བ་གཉིས་བའོ།། །། མཉན་ཡོད་དུ་དགེ་སློང་མང་པོ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཟླ་བ་གཅིག་ལས་འདས་ཀྱང་ཆོས་གོས་རྣམས་འཆང་བས་ན་གསུམ་པ་བཅས་སོ། །རྙེད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལས་སོ། །དུས་མ་ཡིན་པའི་གོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲ་བརྐྱང་བཏིང་བའི་གནས་ན་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ནས་བརྩམས་ཏེ་དཔྱིད་ཟླ་ར་བའི་བར་དང༌། སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བ་ནི་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉིད་གོས་ཀྱི་དུས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་དུས་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གོས་ལྷག་པ་ཡོངས་སུ་ཁ་མི་ལངས་པ་འགའ་ཞིག་རྙེད་པ་དེ་ནི་དུས་མ་ཡིན་པའི་གོས་སོ། །འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ལས་བླང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅང་བར་བྱའོ། །གོས་ལ་རེ་བ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལ་སོགས་པ་འམ། སློབ་དཔོན་ལ་སོགས་པ་འམ། ལོ་ལྔ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྙེད་དུ་རེ་བའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་མི་ལངས་བ་འདིས་ལངས་པར་བརྗེའོ་ཞེས་སེམས་སོ། །མི་ལངས་ལ་ཁ་མ་ལངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་བསྒྲུབས་ནས་ལངས་པར་བྱའོ་སྙམ་པའོ། །དགེ་སློང་གིས་གོས་སྔོན་པོ་འམ། སེར་པོ་འམ། དམར་པོ་འམ། སྟུག་པོ་འམ་སྲབ་མོ་འང་རུང་ཚེས་གཅིག་ལ་རྙེད་ལ། དེས་དེའི་མི་ལངས་ཏེ། རེ་བ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། འདི་དང་འདྲ་བ་ཞིག་རྙེད་ན་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེས་དེ་གཞག་གོ །ཚེས་བཅུ་ཚུན་ཆད་རེ་བ་ལས་གལ་ཏེ་རྙེད་དེ་བཅུ་ལས་ན་སྤང་བའོ། །ཟླ་བ་གཅིག་ཚུན་ཆད་རྙད་པའི་ཉི་མ་ལས་འདས་ན་སྤང་བའོ། །གཞག་པར་བསམས་པ་དེའི་བསམ་པ་དེ་ཉམས་པར་གྱུར་བ་དང༌། འགྱངས་པ་དང༌། ཉམ་ཆུང་བར་གྱུར་ཏམ། མ་ཐོབ་བམ། མེད་པར་གྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་གཅིག་ཚུན་ཆད་དུ་རྙེད་པ་འདས་ན་སྤང་བའོ། །གལ་ཏེ་རེ་བ་དེ་ཡོངས་སུ་ཆད་ན་ཞག་བཅུ་ལས་འདས་པ་དང་ལྟུང་བའོ། །མ་ཆད་ན་ཡང་གལ་ཏེ་ཟླ་བ་གཅིག་ཚུན་ཆད་དུ་རྙེད་ན
Chinese
或者在比丘的住所内，或者在附近放置僧衣，如果两者之外天亮了，就舍弃。天亮之前犯轻罪。无论在两者中的哪一个，天亮了就没有罪过。没有划定界限的地方行走，在四十九弓的范围内是附近。站立、坐着、睡觉时，是一弓。如果用两个界限作为睡觉的界限，那么僧衣的边缘不要离开身体。在不离开僧衣的界限内，或者放在外面的地上，在空中坐着，或者反过来也可以，称为离开。在没有划定界限的地方，被墙壁围绕或者被壕沟围绕的地方超过了，就是离开。完全确定的是，烦恼多并且因此不恭敬而舍弃。如果不知道，犯轻罪。他的堪布等也犯轻罪。不用语言表达的心，不谨慎地做了，就是轻罪。如果因为行善而匆忙，匆忙地发生了，就没有堕落。如果知道是没有了或者被抢走了，认为是离开了，就犯轻罪。如果认为存在而没有离开，就没有堕落。认为是别人送的，别人拿走了，就没有堕落。认为是自己的，别人拿走了，就没有堕落。没有拿走，认为是拿走了，以及离开了，认为是没离开，就没有堕落。认为是离开了，以及拿走了，认为是没拿走，就堕落，但不是舍弃。认为是没拿走，以及离开了，认为是离开了，就舍弃。如果没离开而犹豫，就犯轻罪。为了佛、法、僧、上师以及上师的住所等更重要的目的而匆忙，离开了就没有堕落。同样，对某些人慈悲，使他们从巨大的痛苦中解脱，或者使某些人从巨大的烦恼中解脱，也是同样的，那些是某些人想要的。知道被抢走了或者八种障碍，离开了就没有堕落。如果想着今天就返回，如果去了，发生了那样的事情，就用之前的想法放弃并轻视，加持为三件僧衣。如果改变颜色或者裁剪。
English
Or within the dwelling of a Bhikshu, or having placed the monastic robe nearby, if dawn breaks outside of both, it is abandoned. Until dawn breaks, it is a minor offense. Whichever of the two it may be, if dawn breaks, there is no offense. When walking in a place where no boundary has been set, within forty-nine cubits is nearby. When standing, sitting, or lying down, it is one cubit. If using two boundaries as the boundary for sleeping, then the edge of the monastic robe should not leave the body. Within the boundary of not leaving the monastic robe, or having placed it on the ground outside, sitting in the sky, or the reverse is also acceptable, it is called leaving. In a place where no boundary has been set, exceeding a place surrounded by walls or surrounded by ditches is leaving. Complete determination is abandoning due to much affliction and therefore disrespect. If one does not know, it is a minor offense. His Khenpo (abbot) and others also commit a minor offense. A mind that does not express in words, acting carelessly, is itself a minor offense. If one is hurried due to engaging in virtue, and it happens hurriedly, there is no downfall. If one knows that it is gone or has been stolen, and thinks it has left, one commits a minor offense. If one thinks it exists and has not left, there is no downfall. Thinking that it was given by another, and another takes it, there is no downfall. Thinking it is one's own, and another takes it, there is no downfall. Not having taken it, thinking it was taken, and having left, thinking it has not left, there is no downfall. Thinking it has left, and having taken it, thinking it was not taken, there is a downfall, but it is not abandonment. Thinking it was not taken, and having left, thinking it has left, it is abandonment. If one doubts whether it has not left, one commits a minor offense. For the sake of the Buddha, Dharma, Sangha, Guru, and places like the Guru's residence, being hurried for a more important purpose, there is no downfall in leaving. Similarly, having compassion for some, liberating them from great suffering, or liberating some from great afflictions, is also the same, those are what some desire. Knowing it has been stolen or the eight obstacles, there is no downfall in leaving. If one thinks of returning today, if one goes and such a thing happens, one should abandon and despise the previous thought, and bless it as the three monastic robes. If changing the color or cutting.
Chinese
即使那样，也应对其他事物进行加持。对于已经允许的贫乏，不应在安乐的时候进行。僧团也可以加持，如果与此分离，则应忏悔堕罪。越过道路的界限，黎明升起时没有堕罪。过了十天，它会在夜晚分离吗？有的，因为有持续的跟随。十天后白天得到的加持就是分离。对于比丘尼来说，是五件法衣的分离。如果树枝相互连接，即使在一由旬的距离内也没有堕罪。这是舍弃之二。 在舍卫城，依靠许多比丘，即使超过一个月，由于持有法衣，也算是第三条。所谓“得到”，是指从他人处获得。所谓“非时之衣”，是指在铺设硬席的情况下，从秋季最后一个月开始到春季第一个月之间。没有铺设硬席的情况，秋季最后一个月就是穿衣的季节。除此之外，都是非时。得到一些完全不够的法衣，那就是非时之衣。所谓“想要”，是指如果心中想着要从那里取走。所谓“放置”，是指持有。所谓“对衣服有期望”，是指期望从母亲等、导师等、五年者等处获得。有些人认为可以用不够的来更换足够的。所谓“不够，没有足够”，是指想着积攒剩余的，使其足够。比丘得到蓝色、黄色、红色、厚或薄的衣服，在初一得到，他觉得不够。即使没有期望，如果想着得到类似的，就放置它。如果在十日之内，从期望中得到，超过十日就要舍弃。如果超过得到之日一个月，就要舍弃。如果放置的想法已经消失，或者延迟了，或者减弱了，或者没有得到，或者没有了，即使不是这样，如果超过得到之日一个月，就要舍弃。如果期望完全断绝，超过十天就会堕罪。即使没有断绝，如果在得到之日一个月之内
English
Even so, one should also bless other things. One should not do what is allowed for poverty in a time of ease. The Sangha can also be blessed, and if one separates from it, one should confess only the downfall. There is no downfall in crossing the boundary of the road and the dawn rising. After ten days, will it be separated at night? Yes, because there is a continuous following. The blessing obtained on the tenth day is separation. For a Bhikshuni, it is the separation of the five Dharma robes. If the branches of trees are connected, there is no downfall even within a distance of one Yojana. This is the second of abandonment. In Shravasti, relying on many monks, even if more than a month has passed, because they hold the Dharma robes, it is counted as the third. The so-called "to obtain" means to obtain from others. The so-called "untimely robe" refers to the period from the last month of autumn to the first month of spring when a hard seat is laid. When a hard seat is not laid, the last month of autumn is the season for wearing clothes. Other than that, it is untimely. Obtaining some Dharma robes that are completely insufficient is an untimely robe. The so-called "wanting" means thinking of taking it from there. The so-called "to place" means to hold. The so-called "having hope for clothes" means hoping to obtain them from one's mother, teacher, or a five-year-old, etc. Some people think of replacing the sufficient with the insufficient. The so-called "insufficient, not enough" means thinking of accumulating the remainder to make it sufficient. A monk obtains a blue, yellow, red, thick, or thin robe on the first day, and he feels it is not enough. Even if there is no expectation, if he thinks of obtaining something similar, he places it. If he obtains it within ten days from the expectation, he must abandon it if it is more than ten days. If more than a month has passed from the day of obtaining, he must abandon it. If the thought of placing it has disappeared, or it has been delayed, or it has weakened, or it has not been obtained, or it is gone, even if it is not so, if more than a month has passed from the day of obtaining, he must abandon it. If the expectation is completely cut off, there will be a downfall after more than ten days. Even if it is not cut off, if it is obtained within a month