Chinese
应作。经堂中二者皆不应作。此外，患有天花者，坐于毛朝上的熊皮上，无堕罪。依靠谷物生长二十万，允许在村庄中央穿戴同一等级的鞋子。最初因年老而不允许，后来为了保护卧具和坐垫，又允许了。即使等级很多，如果俗人使用，也应穿戴，如果走了七步或八步，就是俗人使用了。发出“克卓克”、“克日克日”的声音，像绵羊一样，菩提树，以及贝多罗树的叶子，还有其他花花绿绿、过于鲜艳的，都不应穿戴。所有的大象、所有的马、所有有獠牙的动物、狮子、老虎、豹子的皮，都不应穿戴。不应用它们的筋来缝制。可以作为上衣的装饰。不要有鼻孔，也不要有后跟。不要有领口，不要有袖子，不要有带子。为了保护眼睛，允许穿熊皮鞋，毛要朝上。允许用皮革缝制，但不要有鼻孔，不要有后跟，不要有领口，也不要有袖子。在雪域，允许穿带带子的鞋子，凡是水器中的水结冰的地方，就称为雪域。 不应穿木鞋。得到的物品，应放在大小便的地方。在其他人家中，没有堕罪。不应穿乌巴拉花的叶子和芒草做的鞋子。不要穿绳子做的鞋子。穿旧鞋没有堕罪。即使擅长做鞋子，也应在僻静的地方做。应携带针和锥子。如果因残疾而来，完成并接受，就是这样。什么是舍弃呢？如果上面有动物吃掉虫子或幼虫，不会掉入悬崖，不会变成火、水、风的灾难，不会被盗贼偷走，就应在那里放置衣服。如经中所说，不应分割瓦拉的珍宝，然后去寺庙。应放在靠近村庄的地方。应铺设瓦沙卡的叶子等。
English
should be done. In the temple, neither should be done. Furthermore, there is no transgression for someone with smallpox to sit on a bearskin with the fur pointing upwards. Relying on two hundred thousand grains of wheat, it is permitted to wear shoes of the same rank in the center of the village. Initially, it was not allowed due to old age, but later it was allowed again to protect bedding and cushions. Even if there are many ranks, if a layman uses them, they should be worn. If one takes seven or eight steps, it is considered used by a layman. One should not wear shoes that make "krok krok" or "krik krik" sounds, or those that look like sheep, or those made of Bodhi tree leaves, or those made of Patala tree leaves, or those that are colorful or too bright. One should not wear the skins of all elephants, all horses, all tusked animals, lions, tigers, or leopards. One should not sew with their tendons. It can be used as a decoration for the upper garment. It should not have nostrils or heels. It should not have a collar, it should not have sleeves, and it should not have straps. To protect the eyes, it is permitted to wear bearskin shoes with the fur pointing upwards. It is permitted to sew with leather, but it should not have nostrils, heels, a collar, or sleeves. In snowy regions, it is permitted to wear shoes with straps. Any place where water freezes in a water vessel is called a snowy region. One should not wear wooden shoes. Obtained items should be placed in the place for defecation and urination. There is no transgression in other people's houses. One should not wear shoes made of Utpala flower leaves or Munja grass. Do not wear shoes made of rope. There is no transgression in wearing old shoes. Even if one is skilled at making shoes, one should do it in a secluded place. One should carry a needle and an awl. If one comes due to a disability, completing and accepting it is like that. What is abandonment? If there are animals above that eat insects or larvae, it will not fall into a cliff, it will not turn into a disaster of fire, water, or wind, and it will not be stolen by thieves, then clothes should be placed there. As it is said in the scriptures, one should not divide the jewels of Vala and then go to the temple. It should be placed near the village. Leaves of Vasaaka and the like should be spread out.
Tibetan
་སྟེ་གདབ་བར་བྱའོ། །དུས་དུས་སུ་བསྐམ་པར་བྱའོ། །སྒོ་གླེགས་མེད་པ་དང༌། དགེ་སློང་མེད་པའི་གནས་སུ་དབྱར་ཉེ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཉེ་བར་གནས་ན་སྣམ་སྦྱར་མེད་པར་གོང་དུ་ཡང་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ། །སྣམ་སྦྱར་ཉེ་བར་གཞག་པར་རུང་བ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དགེ་སློང་དང་བཅས་ཤིང་སྒོ་གླེགས་དང་བཅས་པའི་གནས་དང༌། ཆར་འབབ་བམ། བབ་ཏུ་དོགས་པ་དང༌། ཆུ་ཀླུང་རྒལ་བ་དང༌། སྲ་བརྐྱང་བཏིང་བའི་གནས་དང༌། སྣམ་སྦྱར་གྱི་གནང་བ་ཐོབ་པའོ། །མཐའ་ཟེགས་ན་མཐའ་སྐོར་གྱིས་གླན་ཞིང་ཕྱིར་བཅོས་སོ། །བསྙུང་ཚེམས་ལྟ་བུ་དག་གིས་གཟུངས་གདབ་བོ། །འདུག་པའི་ཚེ་ཤིང་དང༌། རྡོ་རྩུབ་པོ་དང༌། ས་རྡུལ་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཟོན་ཡོད་པར་འདུག་ཅིང་བསྲུང་བར་བྱའོ། །གཞི་མེད་པར་ས་ལ་འདུག་པར་མི་བྱའོ། །སྟན་ཡང་བྱའོ། །རྩྭ་ལ་སོགས་པའི་ཆུན་པོ་བྱས་ཏེ་རས་ཀྱི་དུམ་བུས་དཀྲི་བར་བྱའོ། །ལས་བྱེད་པ་ན་རྫབ་དང་རྡུལ་གྱིས་མི་ཕོག་པར་བསྲུང་ངོ༌། །འགྲོ་བ་ན་ཚེར་མ་དང༌། ཚང་ཚིང་ལས་བག་བྱ་ཞིང་ཤམ་ཐབས་ཀྱང་ཧ་ཅང་མི་འཇོལ། །ཧ་ཅང་མི་དཀྲི་བར་བསྲུང་བར་བྱའོ། །དྲི་མ་ཆགས་སམ། སྣུམ་གྱིས་ཕོག་གམ། མི་གཙང་བས་ཕོག་བཀྲུ་བར་འོས་ན་བཀྲུའོ། །དྲུབ་བམ་ཁ་བསྒྱུར་བར་འོས་ན་དྲུབ་བོ། །ཁ་བསྒྱུར་ རོ། །ལས་བྱེད་པའི་ཚེ་སྣམ་སྦྱར་མི་བགོའོ། །རྩྭ་ལ་སོགས་པ་མི་གཞུག་གོ །ཉེ་བར་མནན་ནས་འདུག་པར་མི་བྱའོ། །ཉལ་བར་མི་བྱའོ། །ཤ་མཐའ་ལ་རེག་པར་མི་བྱའོ། །དུས་གསུམ་དུ་བགོ་བར་བྱ་སྟེ། བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ཟན་ཟ་བའི་གནས་དང༌། མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་དུས་སུའོ། །བླ་གོས་ནི་ཅི་བདེར་སྤྱད་དེ། །འོན་ཀྱང་དེའི་སྟེང་དུ་འདུག་པར་མི་བྱ། ཉལ་བར་ནི་བྱའོ། །སོ་སོར་གདིང་བ་མེད་ན་ཡུན་རིང་དུ་མི་ཉལ་བར་བྱ་སྟེ། ཅུང་ཞིག་ཉལ་བར་བྱའོ། །གར་བབ་ཏུ་ཉལ་བར་མི་བྱའོ། །གང་རྨི་ལམ་གནོད་པ་མང་བ་དེས་ནི་རས་ཀྱི་འོག་ཏུ་རས་མས་དཀྲི་པར་བྱའོ། །ཆོས་གོས་རྣམས་མི་གཙང་བའི་ཕྱོགས་སུ་གཞག་པར་མི་བྱའོ། །ཐབས་གཞན་ཡོད་ན་ཁུར་ལྕི་བ་མནན་པར་མི་བྱའོ། །བེའུ་རས་དང༌། ལ་བ་སྤུ་ཅན་ནང་དུ་བསྟན་ཏེ་བགོ་བར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་དེ་བཞིན་དུ་སྤྱད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤིག་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ནི་རུང་ངོ༌། །སྤྱད་པ་མ་ཡིན་པས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །ཆོས་གོས་གསུམ་ནི་དེའི་རང་གིས་སྤྱད་པས་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དུས་དུས་སུ་ཆོས་གོས་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་ཡིན་བརྟན་པ་དེ་ལ་གཞག་པར་བྱའོ
Chinese
应当缝补。应当时时晒干。没有门闩和没有比丘的地方，不应安居过夏。如果安居，没有缝缀的衣物也不应再往上穿。有五种情况允许放置缝缀的衣物：与比丘在一起且有门闩的地方；下雨或怀疑要下雨；渡河；铺有硬物的地方；获得缝缀衣物的许可。如果边缘磨损，用边缘包裹缝补并修补。用针线等缝缀。坐的时候，对于木头、粗糙的石头和有尘土的地方，应当小心谨慎地坐着并守护。没有垫子不要坐在地上。也可以用垫子。将草等扎成束，用布条缠绕。工作时，要防止被泥土和灰尘沾染。行走时，要小心荆棘和茂密的草丛，下裙也不要拖得太长。不要卷得太紧，要小心守护。如果沾染了污垢或被油沾染，或被不洁之物沾染，应该清洗时就清洗。应该缝补或翻面时就缝补。翻面。 工作的时候不要穿缝缀的衣物。不要放草等。不要紧压着坐。不要躺卧。不要接触肉的边缘。应当在三个时间穿：进入乞食的时候；吃饭的地方；向佛塔顶礼的时候。上衣可以随意使用。但是，不要坐在上面，可以用来睡觉。如果没有单独的垫子，不要长时间躺卧，可以稍微躺一下。不要随意躺卧。如果梦境带来很多困扰，可以用布在下面，用布条缠绕。法衣不要放在不洁净的地方。如果有其他方法，不要用重物压。毛布和羊毛朝里穿。其他情况也同样使用。同样，为了避免虱子等的侵扰也是可以的。没有使用过的，一点也不要使用。三件法衣应当由它们自己来使用。应当时时检查法衣。放在坚固的地方。
English
It should be sewn. It should be dried from time to time. One should not spend the summer retreat in a place without a door latch and without monks. If one stays nearby, one should not go up again without a sewn garment. There are five situations in which it is permissible to place a sewn garment: a place with monks and with a door latch; when it is raining or suspected of raining; crossing a river; a place where a hard surface has been laid; and when permission has been obtained for a sewn garment. If the edge is worn, it should be mended with an edge covering and repaired. It should be sewn with needles and the like. When sitting, one should be mindful and careful when sitting and guarding against wood, rough stones, and dusty places. One should not sit on the ground without a cushion. One may also use a cushion. One should make a bundle of grass and the like and wrap it with a piece of cloth. When working, one should protect oneself from being touched by mud and dust. When walking, one should be careful of thorns and dense grass, and one should not drag one's lower garment too much. One should not wrap it too tightly, and one should guard it carefully. If it is stained with dirt or oil, or if it is stained with something unclean, one should wash it when it is appropriate to wash it. If it is appropriate to sew or turn it inside out, one should sew it. Turn it inside out. One should not wear a sewn garment when working. One should not put grass and the like in it. One should not sit with it pressed close. One should not lie down. One should not touch the edge of meat. One should wear it at three times: when entering for alms; at the place where one eats; and when prostrating to a stupa. One may use the upper garment as one pleases. However, one should not sit on it, but one may lie down on it. If there is no separate cushion, one should not lie down for a long time, but one may lie down for a short time. One should not lie down carelessly. If one has many disturbing dreams, one should wrap a cloth underneath with a cloth strip. One should not place the Dharma robes in an unclean place. If there is another way, one should not press them with heavy objects. One should wear the wool cloth and the woolen fleece with the inside facing out. In other situations, one should use them in the same way. Similarly, it is permissible to avoid the harm of lice and the like. One should not use even a little of what has not been used. The three Dharma robes should be used by themselves. One should inspect the Dharma robes from time to time. One should place them in a stable place.
Tibetan
། །སྤང་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའོ། །ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་མི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ངོ་བོས་ཆོག་གོས་ལ་ཆགས་པས་སེམས་གཡེངས་པར་འགྱུར་བས། ཆོག་སོ་མང་པོ་ལ་ཆགས་པས་གོས་ལྷག་པ་སྤང་བར་བྱའོ། །ཆོས་གོས་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་པས་ཕྱག་དར་ཁྲོད་བགོ་བར་བྱ་སྟེ། གཞན་ནི་དོར་བར་བྱའོ། །གོས་འཇམ་པོ་རེག་པ་ལ་ཆགས་པས་བལ་གོས་བགོ་བར་བྱའོ། །གཞན་དོར་བར་བྱའོ། །ཕྱག་དང་ཁྲོད་པ་དང༌། དུར་ཁྲོད་པས་ཀྱང་གོས་དགེ་འདུན་གྱི་དངོས་པོ་བཟང་པོ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། དར་དང་ཟ་འོག་གི་སྟན་ལ་སོགས་པ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །དུར་ཁྲོད་ཀྱི་གོས་གྱོན་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འཇུག་པར་མི་བྱའོ། །མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ན་འདོམ་གང་ཁོར་ཡུག་ཕ་ཟད་ནས་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་མལ་ཆ་དང་སྟན་ལ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་འདུག་པར་མི་བྱའོ། །ཁྱིམ་པ་ལྷགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །ཁྱིམ་རྣམས་སུ་འགྲོ་བར་མི་ བྱའོ། །གལ་ཏེ་འགྲོ་ན་སྒོ་ཁར་བསྡད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ནང་དུ་ཞུགས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན་བདག་ནི་དུར་ཁྲོད་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ནང་དུ་སོང་ཞེས་ཟེར་ན་འགྲོ་བར་བྱའོ། །མ་བསྒོ་བར་སྟན་ལ་འདུག་པར་མི་བྱའོ། །དོན་གྱི་དབང་གསུམ་མཐོང་ནས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱ་སྟེ། གང་ཉོན་མོངས་པ་དེས་གནོད་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་དོན་དང༌། སྐྱེ་བོ་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་བྱས་པར་འགྱུར་བའོ། །དང་པོ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱའོ། །ཆོས་གོམས་མ་དྲས་པར་གྲོང་དུ་འཇུག་པར་མི་བྱའོ། །མ་མདུད་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་ཅིག་བྱུང་ན་མ་གཏོགས་སོ། །མ་དྲས་པར་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་འདུག་པར་མི་བྱའོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་ཅིག་བྱུང་ན་མ་གཏོགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བའི་ཁྱིམ་དུ་ཡང་ངོ༌། །ཀུན་དུ་རྒྱུ་རྣམས་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱུང་ཟིན་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ཤམ་ཐབས་སྐ་རགས་ཀྱིས་མ་བཅིངས་པར་གྲོང་དུ་འཇུག་པར་མི་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་དང༌། དྲན་པས་གཞན་གྱི་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱད་དེ། བདག་གོས་རྣམས་ལ་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། དུས་དུས་དེ་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཅི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་དུ་མ་བྱས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་ལས་འདས་པར་ཞེས་བྱ་བས་ནི་
Chinese
舍弃就是这样。如果问：什么样的人应该完全舍弃呢？因为他的自性会因贪执僧衣而使心散乱，所以因贪执许多僧衣而应舍弃多余的衣服。因为贪执好的法衣，所以应穿在旧的擦拭布里，其他的则应丢弃。因为贪执触摸柔软的衣服，所以应穿羊毛衣，其他的则应丢弃。行者和在家的，以及住在坟墓的人，也应舍弃僧团的好物品衣服，丝绸和织金的垫子等不应使用。穿着坟墓的衣服不应进入寺庙，不应向佛塔顶礼。如果礼拜，应在离一弓的距离之外。不应使用僧团寺庙的卧具和垫子，不应坐在僧团中，不应为聚集的在家众说法，不应去俗家。如果去，应坐在门口。如果（他们）说请进，就应说：我是住在坟墓的人。如果（他们）说进去吧，就应进去。未经邀请，不应坐在垫子上。见到三种意义的利益后，应如实接受修习的功德，即为了舍弃因烦恼的损害而生的所有烦恼，减少资具的意义，以及为了给后世的人们做榜样。首先是不应吃鬼食，没有剪裁的僧衣不应进入村庄，不是没有缝缀的，除非有那样的因缘。没有剪裁的衣服不应坐在家里，除非有那样的因缘。同样，在到处游荡的人的家里也是如此。对于已经出现在外面的游荡者们来说，没有堕落。没有用腰带系住下裙，不应进入村庄。应完全舍弃的就是这样。什么是忆念安住呢？即安住、完全使用，以及忆念完全使用他人的，心想：我应对自己的衣服减少资具。应时时如此忆念安住。如果没有按照所说的方式去做，那么对一切都犯了恶作。所谓超越这些，就是
English
Such is abandonment. If asked, what kind of person should completely abandon? Because his nature will cause his mind to be distracted by attachment to monastic robes, therefore, due to attachment to many monastic robes, excess clothing should be abandoned. Because of attachment to good Dharma robes, they should be worn inside old wiping cloths, and others should be discarded. Because of attachment to touching soft clothes, woolen clothes should be worn, and others should be discarded. Practitioners and householders, as well as those living in cemeteries, should also abandon the good items of clothing of the Sangha, and silk and brocade cushions, etc., should not be used. Wearing cemetery clothes, one should not enter temples, nor should one prostrate to stupas. If prostrating, it should be done from a distance of one fathom. One should not use the bedding and cushions of the Sangha's temples, nor should one sit in the Sangha, nor should one teach the Dharma to assembled laypeople, nor should one go to lay homes. If going, one should sit at the door. If they say, 'Please come in,' one should say, 'I am a dweller in the cemetery.' If they say, 'Go in,' one should go in. Without being invited, one should not sit on the cushion. Having seen the benefit of three meanings, one should truly accept the merit of practice, namely, to abandon all afflictions arising from the harm of afflictions, the meaning of reducing resources, and to set an example for future generations. First, one should not eat ghost food. Uncut monastic robes should not be entered into villages, nor should they be unsewn, unless there is such a circumstance. Uncut clothes should not be sat in at home, unless there is such a circumstance. Similarly, in the homes of those who wander everywhere. For wanderers who have already appeared outside, there is no downfall. Without tying the lower garment with a belt, one should not enter the village. Such is what should be completely abandoned. What is mindfulness? That is, abiding, completely using, and remembering to completely use others', thinking, 'I should reduce resources for my own clothes.' One should always abide in mindfulness in this way. If one does not act in the manner that has been taught, then one has committed a misdeed against everything. The so-called transcendence of these is