Tibetan
ས་དབྱེན་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའོ། །བསླབ་པ་བྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་ཚུལ་ཤིང་བྲིམས་པ་དང༌། དང་པོ་འཁྲུགས་ པ་ལ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །བཞད་གད་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཤིང་ལེན་དུ་བཅུག་གམ་གསོལ་བ་བྱེད་ན་སྦོམ་པོའོ། །གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལས་བྱེད་པ་ལ་གནང་བ་བྱིན་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྦོམ་པོ་སྟེ། དགེ་འདུན་བྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་བྱེ་བ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་རྣམས་མཚམས་ན་གནས་ཀྱང་མི་མཐུན་པ་མེད་དོ། གསོ་སྦྱོང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དང་ཐ་དད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྨ་བས་མཚམས་བཤིག་ན་བཤིག་པ་ཡིན་ནོ། །སྐམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་སུ་ཡང་འགྲོ་བར་མི་བྱ། ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་དོང་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །ཆོས་སྨྲ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་གདམས་པར་བྱའོ། །དེ་མེད་ན་གཟུ་བོ་སྐམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་དོང་སྟེའོ། །གཟུ་བོ་སྟེ་ཕྱོགས་གཉི་གར་མ་ལྷུང་བ་ནི་སྐམ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་བྱེ་ན་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་མི་བྱ་སྟེ། སྲིང་མོ་དག་རེ་ཞིག་མཐུན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་འཁོར་ལོ་འཛུགས་ན་སྦོམ་པའོ། །དགེ་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་སྨ་ཕབ་པ་ལ་ཕན་འདོགས་སམ་སྡུད་ན་འཁོར་འབྱེད་པས་སྦོམ་པོའོ། །གྲོང་ཁྱེར་ཀཽ་ཤཱམྦཱི་པ་རྣམས་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་གནས་ཀྱང་དེ་ལ་མི་གནས་པས་དགེ་འདུན་བྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་ལྷག་མ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།འདུལ་བ་བསྡུས་པ། བམ་པོ་བཞི་པ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ན་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་ཁྱིམ་སུན་ཕྱུང་བ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྐྲད་པའི་ལས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མི་གནས་པ་ནི་བསྐྲད་པའོ། །དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་འཐབ་ཀྲོལ་བྱེད་པ་འདིས་བསྡིགས་པས་གལ་ཏེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ན་ཁྱོད་ད་དགེ་འདུན་གྱིས་རྟོག་ཏུ་གཞུག་སྟེ། དེ་ལྟར་བསྡིགས་པར་བྱའོ། །གང་ལྟུང་བ་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཁྱོད་ནི་དགེ་འདུན་གྱིས་ཆོས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྣམ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པས་བྱུང་བའི་རྩོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་མི་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ལ་སོགས་པས་བཟློག་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བས་ཞི་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ལྟུང་བ་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བ་ དང། དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ལ་ཡང
Chinese
是随顺制造僧团分裂者。通过给予教诲等方式分发筹码，最初的争吵不会导致僧团分裂。为了区分笑声而允许拿筹码或提出请求，是粗罪。如果允许所有僧团进行羯磨，那么所有都是粗罪，但不是僧团分裂。其他僧团分裂的派别即使在边界内居住也没有不和。因为进行布萨等活动与其他僧团不同，如果谤法者破坏边界，那就是破坏。住在中立地带的人也不应该去自己的派别，也不应该去非法派别，应该到边界外进行布萨等活动。说法者应该教诫比丘尼们。如果没有，那么住在中立地带的公正者应该到边界外去。公正者，即不属于任何一方的人，被称为住在中立地带的人。如果比丘尼的僧团分裂，不应该随顺，应该劝告她们：姐妹们，暂时和睦相处吧。如果比丘尼们单独建立法轮，是粗罪。对于沙弥等被贬低的人，如果帮助或聚集他们，分裂僧团者是粗罪。拘睒弥城的人们即使住在两个派别中，因为不属于任何一方，所以不是僧团分裂。这是僧残罪之十一。 《律藏总摄》。第四卷。故事的起因在舍卫城。世尊说，对于驱逐比丘、比丘尼和败坏家庭者，应该通过祈请和四种羯磨来进行驱逐。不居住就是被驱逐。如果比丘和比丘尼争吵，以此威胁，如果不悔改，就让僧团来调查你，应该这样威胁。对于那些犯戒的人，要说：僧团会依法对你进行处理。这是最后的通牒。对于因辨别而产生的争端，不应该这样做，应该由导师等来阻止。或者通过平息争端来平息。对于经常犯戒的比丘，以及其他比丘，也应该这样做。
English
It is to follow those who cause division in the Sangha. Distributing tokens by giving teachings, etc., the initial quarrel does not lead to division of the Sangha. If one is allowed to take tokens or make a request in order to distinguish laughter, it is a gross offense. If permission is given to all the Sangha to perform karma, then all are gross offenses, but it is not a division of the Sangha. Other factions of the divided Sangha have no discord even if they reside within the boundary. Because performing posadha and other activities is different from other Sanghas, if a defamer breaks the boundary, it is a breaking. Those who live in the neutral zone should not go to their own faction, nor should they go to the unlawful faction, they should go outside the boundary to perform posadha and other activities. The Dharma speakers should admonish the nuns. If not, then the impartial ones who live in the neutral zone should go outside the boundary. The impartial one, that is, one who does not belong to either side, is called one who lives in the neutral zone. If the Sangha of nuns is divided, one should not follow it, one should advise them: Sisters, be harmonious for a while. If the nuns establish a wheel separately, it is a gross offense. For those who have been degraded, such as novices, if one helps or gathers them, the one who divides the Sangha is guilty of a gross offense. The people of Kausambi, even if they live in two factions, are not a divided Sangha because they do not belong to either side. This is the eleventh Sanghavasesa. The Compendium of Vinaya. Volume Four. The origin of the story is in Sravasti. The Blessed One said that for expelling monks, nuns, and those who ruin families, it should be done through petition and four karmas. Not residing is being expelled. If monks and nuns quarrel, threaten them with this, and if they do not repent, let the Sangha investigate you, you should threaten them in this way. To those who break the precepts, say: The Sangha will deal with you according to the Dharma. This is the final ultimatum. For disputes arising from discernment, this should not be done, it should be prevented by the teacher and others. Or it should be pacified by pacifying the dispute. For monks who constantly break the precepts, and for other monks as well, this should also be done.
Tibetan
་འདིས་སྨད་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དུ་མི་ལྡོག་པ་དེ་སྲིད་དུ་གནས་བཅའ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨད་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ཁྱིམ་བདག་ལ་བརྙས་ཐབས་བྱེད་པ་དང༌། དགེ་སློང་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ལ་བརྙས་ཐབས་བྱེད་པ་ལ་ནི་ཕྱིར་འགྱེད་པར་བྱའོ། །དེས་ཁྱིམ་བདག་གམ་གཞན་ཡང་རུང་བ་བཟོད་པར་གསོལ་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་འགྱེད་པ་བྱས་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེའོ། །ལྟུང་བ་མ་མཐོང་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པའི་ལས་མི་བྱེད་པ་དང༌། ལྟ་བ་མི་སྟོང་བ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ནས་ཐ་དད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་གནས་ནས་དབྱུང་བར་བྱའོ། །གནས་ནས་ཕྱུང་བས་གནས་ནས་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་མཐུ་དང་གྲོགས་ཀྱི་མཐུ་ཤེས་ནས་དགེ་འདུན་དང་འཐབ་པར་གྱུར་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བཅོས་པར་བྱའོ། །གནས་ནས་འབྱིན་པར་བྱེད་པས་གནས་ནས་ཕྱུང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་རིག་ནས་མི་འདོད་ན་གླེང་བར་མི་བྱ། དྲན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་གནས་ནས་འབྱིན་བར་བྱེད་ན་སྦོམ་པོའོ། །དེ་དག་ཀྱང་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང༌། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང༌། མ་མོ་འཛིན་པ་དང༌། མང་དུ་ཐོས་པ་དང༌། ཕྱོགས་མང་བ་དང༌། གཡོག་འཁོར་མང་བ་ཤེས་པ་དང༌། བསོད་ནམས་ཆེ་བའོ། །རྒོལ་བ་དང༌། ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་སྟན་པར་མ་བཞག་པ་ལ་འདུག་པར་བྱའོ། །བར་མ་ལ་གཟུ་བོ་གཞག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་གཟུ་བོས་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་གསོ་སྦྱོང་བྱའོ། །ཕྱོགས་གཞན་དང་གལ་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱས་ན་བྱས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ལྟུང་བ་ཡོད་དོ། །ཕྱོགས་གཞན་གྱིས་ཕྱོགས་གཞན་ལ་བྱས་ན་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལས་འདི་དག་ནི་གླེང་བར་མ་བྱས་པ་དང། དྲན་པར་མ་བྱས་པ་དང༌། གཞི་མེད་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མ་བྱུང་བ་དང༌། ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་བར་བྱས་ན་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དགེ་འདུན་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བཟློག་པ་ནི་ཆོས་དང་ལྡན་པའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཁས་ལེན་ན་ཁས་བླངས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ལས་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ། །བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མི་བྱའོ། །གནས་སྦྱིན་པ་དང༌། དགེ་ཚུལ་ཉེ་བར་གཞག་པར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་མ་ལ་གདམས་ངག་དཔོག་པར་མི་ འོ། །དེས་གདམས་ངག་དབོག་པ་བསྐོ་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་མ་ལ་གླེང་བར་མི་བྱའོ། །གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་གཞག་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཆོས་ཉི་ཤུ་དང་ལྡན་ན་མི་གཏོང་སྟེ། ང་རྒྱལ་མི་
Chinese
以此呵责的缘故，只要不退转，就应当安住，应当呵责。比丘轻蔑在家众，比丘和除此之外的人，轻蔑他们，应当遣罚。他应当请求在家众或者其他人容忍。遣罚之后，就在那时。没有见到堕落，不做忏悔的业，不空见解，为了在僧团中分离，应当从住处驱逐。被逐出住处的人，知道驱逐住处的能力和朋友的能力后，与僧团争斗，为了舍弃，应当如法忏悔堕落。驱逐住处的人，如果知道被逐出住处的情形，不乐意，就不要谈论，不要忆念。如果那样驱逐住处，就是粗罪。那些人也是持经者，持律者，持母者，多闻者，多数派，侍者众多，有福德者。与辩论者和反驳者，没有在家中安置坐垫，就让他们坐下。在中间安置公正人。那时，公正人在结界的外面作布萨。如果与其他派别作布萨，就是作了，但对此有恶作的堕落。如果其他派别对其他派别作，就不是作了。这些业，如果没有谈论，没有忆念，没有根据，没有发生堕落，不承认，不在僧团中承认，没有显现，就是不如法，僧团有恶作。相反就是如法。在僧团中，如果三次承认，就应当看作是承认了。如所指示的作业者，不应当完全驱逐。不应当授具足戒。不应当给予住处，不应当安置沙弥。不应当对比丘尼教诫。不应当任命他教诫。不应当对比丘尼谈论。不应当安置教诫等。如果他具有二十种法，就不应当舍弃，不傲慢。
English
Therefore, because of this reproach, as long as one does not turn back, one should abide and reproach. Bhikshus despise laypeople, bhikshus and others besides them, despise them, and should be punished. He should ask the laypeople or others to be tolerant. After the punishment, it is at that time. Not seeing the fall, not doing the work of repentance, not emptying the view, in order to separate from the Sangha, one should be expelled from the dwelling place. The person who is expelled from the dwelling place, knowing the ability to expel the dwelling place and the ability of friends, fights with the Sangha, and in order to abandon, one should repent the fall according to the Dharma. The person who expels the dwelling place, if he knows the situation of being expelled from the dwelling place, and is not happy, then do not talk about it, do not remember it. If the dwelling place is expelled in that way, it is a gross sin. Those people are also the holders of the Sutras, the holders of the Vinaya, the holders of the Mothers, the learned ones, the majority, the many attendants, and the meritorious ones. With the debaters and the rebutters, without placing cushions in the house, let them sit down. Place a fair person in the middle. At that time, the fair person performs the Posadha outside the boundary. If the Posadha is performed with other sects, it is done, but there is a sin of evil deeds for this. If other sects do it to other sects, it is not done. These actions, if they are not talked about, not remembered, without basis, no fall has occurred, not admitted, not admitted in the Sangha, not manifested, are unlawful, and the Sangha has evil deeds. The opposite is lawful. In the Sangha, if one admits three times, it should be regarded as admitted. Those who do the work as instructed should not be completely expelled. One should not be given full ordination. One should not give a dwelling place, and one should not place a novice. One should not teach the Bhikshunis. One should not appoint him to teach. One should not talk to the Bhikshunis. One should not place teachings, etc. If he has twenty dharmas, he should not be abandoned, not arrogant.