Tibetan
ན་མཚམས་ཐ་དད་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་དང་རྙེད་པ་གཅིག་ཏུ་བྱའོ། །གསོ་སྦྱོང་ནི་ཐ་དད་པར་རོ། །འོང་ན་ནི་སྦྱིན་བདག་ཅི་དགར་བྱའོ། །གཙུག་ལག་ཁང་བཤིགས་ནས་སྔ་མཁོ་ཙམ་མམ་ཆེ་བར་བྱའི་ཆུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་བདག་ནུས་པ་མེད་ན་ཆུང་དུ་བྱའོ། །མཆོད་རྟེན་དང༌། དྲི་གཙང་ཁང་ལ་སོགས་པ་ནི་མཉམ་པའམ་ཆེ་བར་བྱའི་ཆུང་བར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རི་མོ་བྱེད་པར་འདུས་བྱས་པར་འདོད་པས་སྐྱེས་པའི་རབས་དེ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བྲི་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་གི་གླེགས་བམ་བྲི་བ་ཡང་ངོ༌། །དུས་དེ་སྲིད་ཁང་པ་བྱས་པ་འགྲོ་ཁར་མི་གཞིག་གོ །གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ནི་རུང་བའི་ཁང་པ་བསྐོ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལྔ་སྟེ། བཏེག་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། སེམས་བསྡུས་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བ་ལང་གི་ལྷས་ལྟ་བུ་དང༌། འཕྲལ་ལ་བྱུང་བ་དང༌། བསྐོས་པ་སྟེ་ལྔ་པའོ། །བཏེག་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་དུ་དགེ་སློང་ལག་གི་བླ་འམ་ཁྱིམ་བདག་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཐོག་མར་སོ་ཕག་བཏེག་པ་ན། སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཚིག་ཏུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཞི་འདི་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་རུང་བའི་ཁང་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །སེམས་བསྡུས་བའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་ནི་གང་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་སེམས་བསྡུས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །བ་ལང་གི་གནས་ལྟ་བུ་ནི་གང་སྒོ་ཐ་དད་དུ་གནས་པའོ། །འཕྲལ་ལ་བྱུང་པ་ནི་གནས་གང་སྤངས་པའོ། །བསྐོས་པ་ནི་གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐོས་པ་སྟེ། གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ནང་མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་བཅས་པ་འདི་ཞེས་དེ་སྐད་བརྗོད་པས་ལས་བྱས་པའོ། །གང་འོག་མ་བསྐོས་པ་དེའི་སྟེང་མ་དང་ངོས་ཀྱང་ངོ༌། །གང་ལག་ གི་བླ་འམ་དགེ་འདུན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པར་དེ་དང་པོར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་མ་བརྗོད་ན་གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བརྗོད་ན་གློ་བུར་དུ་ལྷགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དགེ་འདུན་མེད་ན་གང་ཟག་གིས་ཤེས་པ་ཆུང་དུས་རུང་བར་བྱ་བ་དང༌། འཇུག་པ་མི་ཞན་པས་རུང་བར་བྱ་བ་ཉེ་བར་གཟུང་སྟེ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་ཉུང་ངུས་རུང་བར་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་ཚིག་ཏུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ནི་བསླབ་པ་རྣམས་ལ་མི་གུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཁྱེན་པ་དང་ལྡན་པ། གཟིགས་པ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་རུང་བའི་ཁང་པ་དང༌། ཟས་ཀྱི་ཁང་པ་ཡོང
Chinese
不同界限的寺院和所得应当统一。诵戒应当不同。如果来，则施主随意。寺院拆毁后，应当和先前一样大小或者更大，不能小。如果施主没有能力，可以小。佛塔和净室等，应当相等或者更大，不能小。绘画时，如果想要绘制，应当绘制本生传等。同样，也应当书写佛语的经卷。在建造房屋的期间，临走时不要拆毁。在寺院里，应当指定如法住所。那有五种：从抬举的边际产生，从摄心的边际产生，如牛棚一样，临时产生，以及指定，这是第五种。所谓从抬举的边际产生，是指无论比丘、工匠或施主，最初抬起砖头时，应当发心，并且口中也应当说：这个地基将成为僧众的如法住所。所谓从摄心的边际产生，是指在那里，自己应当加持他人说：请摄心。如牛棚一样，是指门在不同地方。临时产生，是指舍弃的地方。指定，是指通过祈请和两次羯磨来指定，所有地方都建成后，包括内外界限和周围一肘的地方，这样说来完成羯磨。凡是下面没有指定的，上面的和表面也是。凡是没有被工匠或僧众加持的，最初居住的人应当说。如果他们不说，那么原住民应当说。如果他们不说，那么突然来的人应当说。如果没有僧众，个人在知道的时候，应当做小小的如法之事，并且以不减少进入的方式来做如法之事，应当接受并使用。其中，以少许知识来做如法之事是这样的：应当发心，并且口中也应当说：我不是对学处不恭敬的人。如来世尊，具有智慧，具有眼力者，所允许的住所和食物的住所是圆
English
The monasteries with different boundaries and the gains should be unified. The recitation of precepts should be different. If they come, the patrons should do as they please. After a monastery is demolished, it should be the same size as before or larger, not smaller. If the patron does not have the ability, it can be smaller. Stupas and clean rooms, etc., should be equal or larger, not smaller. When painting, if one wants to paint, one should paint the Jataka tales, etc. Similarly, one should also write the scriptures of the Buddha's words. During the period of building a house, do not demolish it when leaving. In the monastery, a suitable dwelling should be designated. There are five types: arising from the edge of lifting, arising from the edge of gathering the mind, like a cowshed, arising temporarily, and designation, which is the fifth. What is called arising from the edge of lifting means that when a monk, craftsman, or patron first lifts a brick, they should generate the intention and also say in words: This foundation will become a suitable dwelling for the Sangha. What is called arising from the edge of gathering the mind means that there, one should bless others by saying: Please gather your mind. Like a cowshed, it means that the doors are in different places. Arising temporarily means the place that has been abandoned. Designation means designating through prayer and two karmas. After all places are built, including the inner and outer boundaries and the surrounding one cubit, the karma is completed by saying this. Whatever is not designated below, the top and surface are also. Those who dwell there first should speak if it has not been blessed by the craftsman or the Sangha. If they do not speak, then the original inhabitants should speak. If they do not speak, then those who arrive suddenly should speak. If there is no Sangha, when an individual knows, they should do small, suitable things, and do suitable things in a way that does not reduce entry, and should accept and use it. Among them, doing suitable things with little knowledge is like this: one should generate the intention and also say in words: I am not someone who is disrespectful to the precepts. The Tathagata Bhagavan, who has wisdom and has sight, the dwelling and food dwelling that are allowed are perfect.
Tibetan
ས་སུ་སྤྱོད་པ་ན་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པ་དེ་ལྟར་འདི་བདག་གི་ཕྱིར་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་གོ །ད་བདག་གི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བས་སོ། །དེས་འཇུག་པ་མི་ཞན་བས་རུང་བར་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བདག་ནི་བསླབ་པ་རྣམས་ལ་མི་གུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འཇུག་པ་མི་ཞན་པ་རང་དབང་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་བསླབ་པ་རྗེས་སུ་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་དུ་བསླབ་བ་རུང་བ་གང་ཅུང་ཟད་བཅས་སོ། །བདག་ནི་རང་དབང་མེད་པ་སྟེ། ཅི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རུང་བའི་གནས་ཀྱི་ནང་དུ་བཙོས་པ་དང༌། ཞག་ལོན་པ་ཡང་ཅི་བདེར་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་བསྒྲུབས་པའི་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་གཞི་བཅུ་སྟེ། བླག་བ་མེད་པ་དང༌། སྒོ་ཁང་དང༌། ཁྱམས་དང་བསྲོ་ཁང་དང༌། ཁྲུས་ཁང་དང༌། རྒྱལ་པོའི་གཞི་དང༌། མཆོད་རྟེན་གྱི་གཞི་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གཞི་དང༌། ཁྱིམ་བདག་གི་གཞི་དང༌། དགེ་སློང་མའི་དབྱར་ཁང་དང༌། འདི་རྣམས་སུ་ཟས་བཅོས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཙུག་ལག་ཁང་གི་སྐབས་སུ་རྒྱ་ཆེར་བརྗོད་པ་དག་ཇི་སྐད་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་མ་བྱས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཞར་ལ་བརྗོད་པ་རྣམས་ནི་རྫོགས་ཏེ། དཀྱུས་མ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་བཀྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་གང་ཟག་གི་ཡིན་གྱི་ངག་འདུན་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་དུས་ གཞན་ན་རྩོད་པའི་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཚད་མ་གཏོགས་པར་ལྟུང་བ་གཞན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེའོ། །སོ་སོར་ངེས་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་གཙུག་ལག་ཁང་རྩིག་པའི་ཡོ་བྱད་སྤྱར་བ་དང་དགེ་སློང་དག་བཀྲི་བར་བྱའོ། །མ་ཁྲིད་ན་སྤོམ་པོའོ། །སྦྱིན་བདག་གིས་དགེ་སློང་འཐབ་ཀྲོལ་ཅན་དང༌། ཁྱིམ་སུན་ཕྱུང་བ་དང༌། བྱ་བ་དང་མི་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་རང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་བསྐྲད་པར་བྱའོ། །བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་གཞན་དགུག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མི་འོང་ན་གང་ན་གནས་པ་དེ་ཉིད་དུ་དེ་དག་གིས་ཡོ་བྱད་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དགེ་བ་དག་བཀྲིར་མེད་ན་དེར་མི་སྲིད་པར་བརྟག་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་མ་བསྟན་པར་བྱས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དེ། ཤེས་པ་ཆུང་བ་དང༌། བླུན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱིས་རུང་བར་བྱ་བ་ནི་དགེ་འདུན་ལ་བསྟན་པ་མ་བྱས་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དགེ་སློ
Chinese
在何处行持时，知晓且观见，如是，此为我之故，将忆念安住于近处。现在，愿我之梵行被随顺受持。以此之故，以不减弱之进入而应允之事即是此：我非于诸学处不恭敬，如是直至之间，如前。以不减弱之进入，无自主者们为了随顺和随顺守护学处之故，世尊薄伽梵于多少可学之处略作遮止。我乃无自主者，如何成佛？如是直至之间，如前。于应允之处的内里，煮食之物与陈腐之油亦应随意受用，不会成为成就非应允之物的过失。非应允之基有十：无遮挡处、门房、庭院、暖房、浴室、国王之基、佛塔之基、外道之基、居士之基、比丘尼之夏安居处。于此等处烹煮食物则为恶作。于寺院之章节中，广说之词若未如所说而行，则于一切处皆为恶作。顺便提及之词已尽，当说正文。应迎请诸比丘，此乃是就个人而言，而非僧众之意愿，为了在其他时候避免争论的烦恼生起。若如此，将如何成为堕罪？若非定量，则其他堕罪如前般进行区分。为了各别决定的僧团，应分发建造寺院的资具，并应迎请诸比丘。若不迎请，则为粗罪。施主应将争斗的比丘、毁坏家庭的比丘以及不具资格的比丘从自己的寺院中驱逐出去。应迎请其他具资格者。若不来，则应在他们所住之处分发资具。若不迎请贤善者，则若未以考察彼处不存在之方式进行指示，则无堕罪。以知识浅薄和愚笨之故而应允之事，即使未向僧团禀告亦无堕罪。有些人说，比丘……
English
When practicing in a place, knowing and seeing, thus, for my sake, may mindfulness be placed nearby. Now, may my pure conduct be followed and upheld. Therefore, what should be permitted by undiminished entry is this: I am not disrespectful to the precepts, as before until then. For the sake of those who are not independent with undiminished entry to comply and protect the precepts, the Blessed One, the Buddha, has slightly restricted how much can be learned. I am not independent, how can I become a Buddha? As before until then. Inside the permitted place, cooked food and stale oil should also be used as desired, and it will not become a fault of accomplishing non-permitted things. There are ten non-permitted bases: unobstructed places, gatehouses, courtyards, warm rooms, bathrooms, the base of the king, the base of the stupa, the base of the heretics, the base of the householder, the summer retreat of the nuns. Cooking food in these places is a misdeed. In the chapter on monasteries, if the extensive words are not done as spoken, then in all places it is a misdeed. The words mentioned in passing are finished, the main text should be spoken. The monks should be invited, this is for the individual, not the intention of the Sangha, in order to avoid the arising of the affliction of disputes at other times. If so, how will it become a downfall? If it is not a fixed amount, then other downfalls are distinguished as before. For the Sangha that is determined separately, the materials for building the monastery should be distributed and the monks should be invited. If they are not invited, it is a gross offense. The donor should expel the quarrelsome monks, the monks who destroy families, and the monks who are not qualified from their own monastery. Other qualified ones should be invited. If they do not come, then the materials should be distributed in the place where they live. If the virtuous ones are not invited, then if it is not indicated by examining that it does not exist there, there is no downfall. What should be permitted because of small knowledge and foolishness is that there is no downfall even if it is not reported to the Sangha. Some say, monks...