Chinese
以三种方式平息：就像为了布施而争论一样，以现前调伏，以忆念调伏。例如，在墙壁附近的财物上，比丘们以此为基础进行争论时，因为羞愧，通过祈求和两次羯磨，以忆念调伏而布施。同样，如果他发生了其他堕落，当其他人争论时，也应该进行堕落的忏悔。以未疯狂调伏：例如，对于沙地生者，当疯狂时所做的事情被争论时，通过祈求和三次羯磨，以未疯狂调伏而布施。对于不如法的事情，以忆念调伏而布施有三种情况：发生最终堕落，因疯狂而发生过失，以及明知会发生四种根本堕落而承认。第一种情况是应该被驱逐的。第二种情况是应该以未疯狂调伏而布施。第三种情况是应该寻求其本质。对于不如法的事情，应该以未疯狂调伏而布施的情况有一种：即使没有真的疯狂，却承认自己疯狂。因堕落而引起的争论，以四种方式平息。其中，应该承认的是：无论堕落发生时是否被争论，无论是否忆念，在比丘面前如实忏悔就是承认。不如法的承认有十种：承认没有发生五种根本堕落，承认没有发生的堕落已经发生。相反的十种情况是符合正法的。其中，现前调伏是从鹿野苑的黑孩子开始，对个人进行争论，同样，如法如律地以现前调伏，直到以眼为基础对僧团进行争论。同样，直到两个人对僧团进行争论。直到许多人对僧团进行争论。直到僧团对僧团进行争论。如果这十六种方式中，其他的如法争论不如法，那么现前调伏的十六种方式也是不如法的。如果被争论的事情不如法，而争论的人如法，那么现前调伏的布施有十六
English
It is pacified in three ways: just as arguing for the sake of giving, pacifying through direct discipline and through mindfulness. For example, when monks argue about property near a wall, because of shame, they give discipline through mindfulness by means of supplication and two karmas. Similarly, if another transgression occurs to him, when others argue, he should also make amends for the transgression. Disciplining by not being insane: for example, for the one born in the sandy place, when what he did while insane is argued about, he gives discipline by not being insane through supplication and three karmas. There are three ways to give discipline through mindfulness for what is not Dharma: when a final transgression occurs, when a fault occurs due to insanity, and when one knowingly confesses that the four root transgressions will occur. The first case is that which should be expelled. In the second case, it is appropriate to give discipline without being insane. In the third case, it is appropriate to investigate its nature. There is one case where it is appropriate to give discipline without being insane for what is not Dharma: when one admits that he is insane even though he is not really insane. Disputes arising from transgressions are pacified in four ways. Among them, what should be confessed is: whether or not the transgression was argued about when it occurred, whether or not it was remembered, confessing truthfully in front of the monks is confession. There are ten kinds of unlawful confession: confessing that the five root transgressions have not occurred, and confessing that transgressions that have not occurred have occurred. The opposite ten cases are in accordance with the Dharma. Among them, direct taming begins with the black child of Deer Park, arguing with individuals, and similarly, lawfully and disciplinarily with direct taming, up to arguing with the Sangha based on the eye. Similarly, up to two people arguing with the Sangha. Up to many people arguing with the Sangha. Up to the Sangha arguing with the Sangha. If in these sixteen ways, other lawful arguments are unlawful, then the sixteen ways of giving direct taming are also unlawful. If what is being argued about is unlawful, and the person arguing is lawful, then the giving of direct taming has sixteen
Tibetan
ག་ཀྱང་ཆོས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་པ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་གང་ལྟུང་བ་བསྙོན་ཏེ། བསྙོན་པ་ལ་ཁས་ལེན་པ་དང༌། ཁས་བླངས་པ་ལས་ཡང་བསྙོན་པ་དེ་ལ་ནི་གསོལ་བ་དང༌། གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ནི་ཆོས་བཞིན་པའོ། །ཁས་བླངས་བ་ལས་བསྙོན་པ་ལས་ཡང་ཁས་ལེན་པ་འདི་ནི་ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་རྩྭ་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུ་ནི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཆད་དེ་གནས་པ་ལས་ཕྱོགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་དག་གིས་རང་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་བསྒོ་སྟེ། ཕྱོགས་ཕ་རོལ་པོ་ལ་བཟོད་པར་བྱས་ཏེ་ལྟུང་བ་འང་བཤགས་པར་བྱའོ། །བདག་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་གང་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལ་སྤུ་སྙོལ་བར་བྱེད་འབྱུང་བར་བསྐྱོད། ཕྱག་འཚལ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་གཉིས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་ལྟུང་བ་གླེང་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རྩོད་པ་དེ་རྩྭ་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུའི་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱས་པས་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ནི་དགེ་འདུན་འདུས་པས་ཞི་བར་བྱའོ། །ཚངས་བ་ཇི་བཞིན་གཅིག་དེ་བཞིན། །བརྒྱ་བྱིན་ཅི་བཞིན་གཉིས་དེ་བཞིན། །རྒྱལ་པོ་ཇི་བཞིན་གསུམ་དེ་བཞིན། །དེ་ལ་ལྷག་པ་འཁྲུག་པར་འགྱུར། །ཞི་བར་བགྱི་བ་བདུན་མ་མཆིས་ཀྱང་རྩོད་བ་ཞི་བར་འགྱུར་བ་མཆིས་སམ་ཡོད་སྟེ། གལ་ཏེ་གཉིས་སམ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བ་དུས་བྱས་པ་འམ། ཁྱིམ་པ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་དམ། ནད་ཡུན་རིང་པོས་ཐེབས་སམ། ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་བས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་གི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་བཀླག་ཀྱང་དེས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གི་རྙེད་བ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་སྨྲས་པ། རྩོད་པ་རྣམ་པ་བདུན་ལ་ཞི་བར་བྱེད་པ་བདུན་དུ་གནས་ཏེ། རྩོད་ པ་བདུན་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལྟུང་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཁས་མི་ལེན་པས་ན་རྩོད་པ་དང༌། བྱས་པ་ཁས་མི་ལེན་པས་རྩོད་པ་དང༌། རང་དབང་མེད་པར་ཁས་མི་ལེན་པས་རྩོད་པ་དང༌། བརྟགས་ནས་ཁས་བླངས་པ་ལ་ཁས་མི་ལེན་པས་རྩོད་པ་དང་ཁས་བླངས་ནས་སྨྱོན་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང། མཚན་མ་ལས་རྩོད་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱིས་རྩོད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་དགེ་སློང་མངོན་སུམ་དུ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་མཐོང་བས་གླེངས་ན་དེས་བྱས་པ་དེ་ནི་ཁས་ལེན་ལ་ལྟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། དེ་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་ལྟུང་བ་དང་ལྟུང་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་བརྟགས་ཏེ་གླེངས་ནས་ཤོགས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་གླེང་བ་དགག་པར་བྱ་སྟེ།
Chinese
任何事情都应如法进行。对于此事，若要追究其本质，即在僧团中有人犯戒而否认，对于否认又承认，对于承认后又否认的情况，应通过祈请和两次羯磨来处理，这才是如法的。如果承认后又否认，然后再承认，这就不如法了。如同铺草一般，分为两派对立，各派的首领应告诫各自的部属，容忍对方，并忏悔罪过。为了自己和派别的利益，一方对另一方进行诽谤，并进行威胁恐吓，行礼也只是表面功夫，双方都不应互相揭露过失。这样，如同铺草般平息争端，争端才能平息。为了某种事务而引起的争端，应由僧团集会来平息。如梵天一般唯一，如帝释天一般有二，如国王一般有三，超过这些就会发生争执。即使没有七种平息争端的方法，争端也能平息吗？答案是肯定的。如果两三人中有人去世，或者被告知成为在家众等，或者长期患病，或者去了其他地方，争端也能平息。因此，即使诵读一句偈颂，也能完全享用佛法的利益，对此不应后悔。论师也曾说过：有七种方法可以平息争端，这七种方法是：因犯戒而争端，不承认其性质而争端，不承认所作所为而争端，非自愿而争端，审查后承认又否认而争端，承认后因疯狂而争端，因标志而争端，因傲慢而争端。其中第一种情况是，如果比丘亲眼见到有人行非梵行而指责，那人承认做了此事，但不承认犯戒的性质。对此，僧团应审查犯戒与否的性质，然后指责并告诫他。或者应该禁止指责。
English
Everything should be done according to the Dharma. Regarding this, if one seeks to investigate its essence, it is that within the Sangha, if someone commits an offense and denies it, and then admits to the denial, and then denies it again after admitting, it should be dealt with through supplication and two karmas, which is in accordance with the Dharma. If one admits and then denies, and then admits again, this is not in accordance with the Dharma. Like spreading grass, it is divided into two opposing factions, and the leaders of each faction should admonish their respective subordinates, tolerate the other side, and confess their faults. For the sake of oneself and the faction's interests, one side slanders the other, and threatens and intimidates, and even the prostrations are just superficial, and neither side should expose each other's faults. In this way, like settling disputes by spreading grass, the dispute can be settled. Disputes arising from certain matters should be settled by the Sangha assembly. Like Brahma, there is only one; like Indra, there are two; like a king, there are three; beyond these, disputes will arise. Even without the seven methods of settling disputes, can disputes be settled? The answer is yes. If one or two or three people die, or are told to become householders, etc., or suffer from long-term illness, or go to other places, the dispute can be settled. Therefore, even if one recites a single verse, one can fully enjoy the benefits of the Dharma, and there should be no regret about this. The teacher also said: There are seven ways to settle disputes, and these seven ways are: disputes arising from offenses, disputes arising from not admitting their nature, disputes arising from not admitting what has been done, disputes arising from being involuntary, disputes arising from admitting after examination and then denying, disputes arising from admitting and then being insane, disputes arising from signs, and disputes arising from arrogance. The first case is, if a monk sees someone engaging in unchaste conduct and accuses them, that person admits to doing it, but does not admit the nature of the offense. In this regard, the Sangha should examine the nature of whether it is an offense or not, and then accuse and admonish him. Or the accusation should be prohibited.
Tibetan
དེ་ལྟར་ན་རྩོད་པ་མངོན་སུམ་དུ་འདུལ་བས་ཞི་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་གང་དང་གང་བྱས་པ་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། དགོས་པས་གླེངས་ནས་བྱས་པ་དེ་རྣམས་མི་དྲན་ཞེས་སྨྲ་ན། དེ་དགེ་འདུན་གྱིས་གླེང་བའི་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཆོ་ག་དང་འབྲེལ་བ་བརྟགས་ལ། གླེངས་པ་དེའི་དྲན་པ་ལ་དྲན་པས་འདུལ་བས་རྩོད་པ་དེ་ཞི་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རང་དབང་མེད་པར་བྱེད་པ་བྱས་བ་ཁས་མི་ལེན། དེ་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་རང་དབང་མེད་པར་བྱས་པ་བརྟགས་ལ། སྨྱོས་པ་ལ་སོགས་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མ་སྨྱོས་པས་འདུལ་བས་རྩོད་པ་དེ་ཞི་བར་བྱའོ། །ཁ་ཅི་ནི་ཡང་ལྟུང་བ་འམ། ལྟུང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་རྟོགས་པ་རྣམས་འཁྲུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་གིས་རྩོད་པ་མདོ་སྡེ་དང༌། འདུལ་བ་དང༌། མ་མོ་འཛིན་པ་ལ་གཏད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གི་ལྟུང་བ་འམ། ལྟུང་བ་མེད་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་ལ་གང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་པས་གང་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱས་པའོ། །གཞན་ཡང་ལྟུང་བ་ཁས་བླངས་ནས་ཡང་བསྙོན་ལ་བསྙོན་ནས་ཡང་ཁས་ལེན་ན་དེ་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་ཅི་འདི་མང་པོ་དེ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཁས་བླངས་སམ། འོན་ཏེ་བསྙོན་ཞེས་བརྟག་པར་བྱའོ། །གང་རྣམ་པ་མང་དུ་འདོད་པས་རྩོད་པ་དེ་ཞི་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རྩོད་པའི་གནས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལྟུང་བ་མཐོང་ཞིང་བཤགས་ཏེ་རྩོད་པའི་མཚན་མ་ཉིད་ཞི་བར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པས་རྩོད་པ་དེ་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ ཡང་བདག་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་གླེངས་སོ་ཞེས་ཏེ། ང་རྒྱལ་མངོན་དུ་བཟུང་ནས་ཕྱོགས་དང་ཕྱི་རོལ་པའི་ཕྱོགས་སུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་ཏེ་གཉི་གའི་གཙོ་བོ་དག་གིས་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་བསྒོ་ལ། དེ་ལ་རྗེས་སུ་གནང་ན་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལ་ཡང་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྩོད་བ་དེ་རྩྭ་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུས་ཞི་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གི་སྤྱོད་པ་བཅུ་སྟེ། ལྡོག་པ་དང༌། མི་བཟོད་པ་དང༌། མ་རྟོགས་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་རག་ལས་པ་དང༌། དགེ་བསྙེན་མ་བསྟེན་པ་དང༌། ཡོད་བྱད་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྦྱོང་པ་དང༌། དགེ་སློང་དང༌། དགེ་སློང་མ་དང༌། ཁྱིམ་པ་ཐ་སྙད་དང༌། བསོད་སྙོམས་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་ཤིང་བདག་གིར་བྱེད་བ་དང༌། དེར་ཡང་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་སྤྱད་པ་དང༌། ཕན་ཚུན་གླེང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་ལུས་སོ། །དེ་རྣམས་པ་བཅུ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་གཉིས་ལས་ཉོན་མོངས་པའི་ལྟུང་བ་འབྱུང་ངོ༌། །རིང་བ་ལས་ཏེ། གང་དྲན་པ་ཉམས་པར་གྱུ
Chinese
因此，應以現前調伏來平息爭端。此外，無論做了什麼，見到的、聽到的、因需要而談論後做的事情，如果他們說不記得了，那麼僧團應當考察所談論的比丘是否與戒律和儀軌相關。應當以憶念來調伏對所談論之事的憶念，以此來平息爭端。此外，如果他們不承認自己無意中做了某事，僧團應當考察他們是否無意中做了此事。如果他們說瘋癲等情況下沒有墮罪，那麼應當以未瘋癲來調伏，以此來平息爭端。有些人對於什麼是墮罪，什麼不是墮罪感到困惑，比丘們應當將爭端提交給經藏、律藏和持母者。應當理解那些墮罪或非墮罪的本質，並讓他們尋找那件事的本質，以此來平息爭端。此外，如果他們承認了墮罪，然後又否認，否認後又承認，那麼僧團應當考察他們是否在許多人面前承認了，或者是否否認了。應當以多數人的意願來平息爭端。此外，不應成為爭端之處，因為自己見到墮罪並懺悔，爭端的標誌本身就會平息。這樣，通過承認，爭端就會平息。此外，如果他們說：「我們這一派說了，」這就是公然的傲慢，會導致他們處於宗派和外道的立場。對於此，雙方的領導者應當訓誡自己的一方，如果他們允許，也應當訓誡另一方。這樣，爭端應當像鋪草一樣平息。比丘的十種行為是：退轉、不忍、不理解、依賴僧團、不依止居士、完全享用財物、比丘、比丘尼、世俗名稱、接受齋飯的邀請並佔為己有，以及在那裡如法行事，互相交談。這些是別解脫的身體。在實行這十種行為時，從兩種情況會產生煩惱的墮罪。從長遠來看，如果記憶力喪失
English
Therefore, disputes should be pacified by subduing them manifestly. Furthermore, if they say they do not remember what they have seen, heard, or done after discussing it out of necessity, then the Sangha should investigate whether the Bhikshu being discussed is related to the precepts and rituals. The dispute should be pacified by subduing the memory of what was discussed with memory. Furthermore, if they do not admit to doing something unintentionally, the Sangha should investigate whether they did it unintentionally. If they say there is no transgression in cases of madness, etc., then the dispute should be pacified by subduing with non-madness. Some are confused about what is a transgression and what is not. Bhikshus should submit the dispute to the Sutras, the Vinaya, and the Matrikas. They should understand the nature of those transgressions or non-transgressions, and have them seek the essence of that matter, thereby pacifying the dispute. Furthermore, if they admit to a transgression and then deny it, and after denying it, admit it again, then the Sangha should investigate whether they admitted it in front of many people, or whether they denied it. The dispute should be pacified according to the wishes of the majority. Furthermore, it should not become a place of dispute, because if one sees a transgression and confesses it, the very sign of the dispute will be pacified. Thus, by admitting, the dispute is pacified. Furthermore, if they say, "Our side has spoken," this is blatant arrogance, which will lead them to stand on the side of sects and outsiders. In this case, the leaders of both sides should admonish their own side, and if they allow it, they should also admonish the other side. In this way, the dispute should be pacified like spreading grass. The ten behaviors of a Bhikshu are: regression, intolerance, non-understanding, dependence on the Sangha, not relying on lay practitioners, fully enjoying possessions, Bhikshu, Bhikshuni, secular names, accepting invitations to alms and claiming them as one's own, and acting according to the Dharma there, and talking to each other. These are the body of Pratimoksha. When practicing these ten behaviors, defiled transgressions arise from two situations. From the long term, if memory is lost