Chinese
是行持欺骗的行为。圆满正等觉佛陀顶髻尊的声闻众，大多发愿往生天界，并且特别倾向于净行。为了对治这种特别倾向，彼世尊广说了“别解脱的具眼者，如我一般畏惧”之语。其中，智慧犹如眼睛的位置。因为具有智慧，所以称为具眼者。如是之语与两者相关联。与畏惧相似的是天界，在那里行持将会堕入恶趣。有行者，是指涅槃与行者相似。贤善是指善巧方便。舍弃罪恶，是指从希求天界中返回。如果作恶者因其恶行而希望往生天界，那他并没有舍弃罪恶。圆满正等觉佛陀救护一切，其声闻众仅仅满足于戒律。对于其他已经开始忏悔罪过的人，他们进行诽谤，并在言语和思想上伤害他们。因为自己仅仅满足于戒律，所以也无法获得沙门的果实。世尊为了对治这种过失，对声闻众说了这个别解脱。其中，为了对治诽谤，说了“不诽谤”。为了对治以意念伤害，说了“不害”。为了对治无法获得沙门果实，广说了别解脱。依赖于以涅槃为目的的戒律，舍弃以欲望求福德和使自己疲惫的两种极端，进入寂静之地。依靠寂止，就能获得解脱。圆满正等觉佛陀为了消除邪信的声闻众，他们大多贪图利养和恭敬，为了对治这种贪欲，彼世尊对声闻众说了别解脱，如蜜蜂等。颜色是沙门的戒律，它能使之庄严。气味是...
English
It is an act of deceitful conduct. The Shravakas of the Perfectly Complete Buddha with the Crown Protuberance mostly aspire to be reborn in the heavens and are particularly inclined towards pure conduct. To counteract this particular inclination, the Blessed One extensively spoke the words, "The one with eyes of individual liberation, fears like myself." Among them, wisdom is like the position of the eyes. Because one possesses wisdom, one is called the one with eyes. The word 'as it is' is related to both. What is similar to fear is the heavenly realm, where practicing will lead to falling into the lower realms. 'One who has gone' means that Nirvana is similar to one who has gone. 'Skilled' means skilled in means. 'Abandoning sins' means turning back from desiring the heavens. If an evildoer hopes to be reborn in the heavens because of his evil deeds, then he has not abandoned sins. The Perfectly Complete Buddha protects all, and his Shravakas are only satisfied with discipline. They slander others who have already begun to confess their sins and harm them in speech and thought. Because they are only satisfied with discipline, they will not attain the fruits of a renunciate. The Blessed One spoke this individual liberation to the Shravakas to counteract this fault. Among them, to counteract slander, he said, "Do not slander." To counteract harming with intention, he said, "Do not harm." To counteract not attaining the fruits of a renunciate, he extensively spoke of individual liberation. Relying on discipline with the aim of Nirvana, abandoning the two extremes of seeking merit with desire and exhausting oneself, enter the place of peace. By relying on quiescence, one can attain liberation. The Perfectly Complete Buddha, in order to eliminate the Shravakas with wrong faith, who mostly crave gain and respect, to counteract this craving, the Blessed One spoke to the Shravakas about individual liberation, such as the bee, etc. Color is the discipline of a renunciate, which makes it beautiful. Scent is...
Tibetan
ངེ་འཛིན་ཏེ་སྦྱོར་བ་ཕྲ་མོས་ཚིམ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསེར་ཐུབ་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་ཕལ་ཆེར་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་བདག་ཉིད་ལ་ནི་བསྟོད། ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་སྨོད་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་རྣམས་ནི་ཐོས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་བརྩམས་ཏེ། འབེལ་པའི་གཏམ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལ་གཞན་དག་ལ་མི་མཐུན་པར་བརྗོད་པས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་དེའི་གཉེན་པོར་གཞན་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་བརྩམས་ཏེ། གཞན་རྣམས་ལ་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་པ་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ལ་རྟོག་པས་ན་གཞན་དག་གི །བྱས་དང་མ་བྱས་རྣམས་ལ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སྔ་མའི་གཉེན་པོ་ཡང་བདག་གི་ལས་རྟག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རིགས་དང་མི་རིགས་རྣམས་ལ་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་བྱས་པ་དང་ཉེས་པར་བྱས་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུངས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་ཕལ་ཆེར་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རོ་མྱང་བར་གྱུར་ནས། ཉེས་པ་དེའི་གཉེན་པོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་སོ་སོར་ཐར་པ། ལྷག་པའི་སེམས་ལ་བག་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་གསུངས་སོ། །ལྷག་པའི་སེམས་ལ་བག་མེད་པ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་མྱང་བ་ལས་བཟློག་པའོ། །ཐུབ་པའི་ཐུབ་གཞི་རྣམས་ལ་བསླབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་འཇུག་པའོ། །བདེན་པ་དག་ནི་ཐུབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཏེ། །ཐུབ་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་འགྱུར་བའོ། །སྐྱོབ་པ་མྱ་ངན་མེད་པ་ཡིན། །ཉེར་ཞི་རྟག་ཏུ་དྲན་ལྡན་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའོ། །གང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང༌། དུས་དེ་སྲིད་དུ་མྱ་ངན་རྣམས་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཉམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་ཡང་འགྱུར་མོད་ཀྱི་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་མི་སླར་ཡང་མྱ་ངན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། སླར་ཡང་ཞི་བར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། ཡང་བརྗེད་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་ན་དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་གང་ཟག་གོང་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་ལྷག་མ་སྤང་པའི་རིམ་པ་སྦྱིན་པས་ཞེས་བྱ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་ཚིགས་གསུམ་གྱིས་ནི་འདོད་པ་ན་སྦྱོད་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་སྤང་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཕོངས་པ་དང༌། དྲི་མ་དང༌། འཇུངས་བ་དང
Chinese
等持以微细的勤奋而满足。 圆满正等觉佛陀金寂的声闻众中，大多数会进入非大丈夫之法，他们赞叹自己，也诽谤他人，他们专注于听闻的享受，因为对确定的丰富言谈与他人不一致地宣说，所以，彼世尊为了对治它，宣说了“不是他人的不一致”。从戒律的享受出发，因为思虑他人所作和未作的结合的堕罪，所以，宣说了“不是他人的已作和未作”。先前的对治也宣说了“我的事业应恒常”等。 “对于种姓和非种姓等”，是指善作和恶作的同义词。 圆满正等觉佛陀光明守护的声闻众中，大多数成为享受等至之味者，为了对治那个过患，彼世尊宣说了“别解脱，于增上心当谨慎”。意思是说，不要对增上心不谨慎。是为了从享受等持之味中遣除。“当学佛陀的佛陀之基”，是指从现证诸真谛而进入。真谛等是佛陀之基，会成为佛陀的生处。“救护是无忧，近寂恒时具念”，是指显示见真谛的利益。如果有人获得了等持，到那时为止，忧愁等会变得没有，因为等持没有退失，烦恼等会变得寂静，也会具有正念，但是来世又会变成忧愁，也不会再次寂静，而且因为是遗忘之法，所以也不会具有正念。通过“布施能显示将要现证的补特伽罗与上分相应的随顺结的剩余的次第”等来显示，其中以三颂来舍弃欲妙中行事的随顺结，即如贫乏、垢染和悭吝等。
English
Contentment is achieved through subtle diligence in meditative absorption. Among the Śrāvakas of the perfectly complete Buddha Golden Stillness, most will enter into the Dharma that is not of a great person. They praise themselves and also revile others. They are engaged in the enjoyment of listening, and because they speak discordantly to others about certain abundant topics, therefore, the Blessed One, as an antidote to this, proclaimed, "It is not the discord of others." Starting from the enjoyment of moral conduct, because they contemplate the downfalls of combining what others have done and not done, therefore, it is said, "It is not what others have done and not done." The previous antidote also proclaimed, "My actions should be constant," and so forth. "Regarding caste and non-caste," this is a synonym for well-done and ill-done. Among the Śrāvakas of the perfectly complete Buddha Light Protector, most become those who taste the flavor of meditative absorption. As an antidote to that fault, the Blessed One proclaimed, "Individual liberation, be mindful of higher mind." This means, do not be unmindful of higher mind. It is to dispel from tasting the flavor of meditative absorption. "Learn the bases of the Buddhas of the Buddha," this means entering from the realization of the truths. The truths are the bases of the Buddhas, they will become the birthplace of the Buddhas. "Protection is without sorrow, near peace is always with mindfulness," this means showing the benefit of seeing the truth. Even if someone has attained meditative absorption, until that time, sorrows will become nonexistent, because the meditative absorption has not declined, afflictions will become pacified, and one will also have mindfulness, but in the next life, one will again become sorrowful, and will not become peaceful again, and also because it is the Dharma of forgetting, one will not have mindfulness either. It is shown through "Giving shows the order of abandoning the remainder of the favorable bonds that correspond to the upper part of the person who will realize," and so forth. Among these, with three verses, the favorable bonds of acting in sensual pleasures are abandoned, such as poverty, defilement, and stinginess, and so on.
Tibetan
་བྲལ་བས་གཏོང་བ་བསྐྱེད་དེ། འཕགས་པ་རྣམས་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སློབ་པའི་ཚེ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དགེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྡིག་པའི་མིང་དུ་བྱ་བ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ལས་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་ངོ༌། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཟད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་ཉོན་མོངས་པ་མང་སྟེ། དེ་དག་སྡིག་པ་ཡང་བྱེད་པ་དང༌། དགེ་བ་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མགུ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་དོན་དང༌། དེ་སྤང་བའི་ཐབས་སུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དང༌། དེ་ལ་སྦྱོར་བ་རྣམས་དྲན་པ་མི་བརྗོད་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆུ་བུར་མ་བྱུང་བ་ན་ སོ་སོར་ཐར་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོའི་རྩ་བ་གསུམ་གྱིས་ནི་ཅི་ལྟར་གོ་རིམས་སུ་ལོག་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་བཟློག་པ་སྟེ། རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གདུལ། །ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་སྤངས་བའི་ཐབས་བཤད་དེ། ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་སོ། །སོ་སོར་སྡོམ་པ་འདི་ཡང་ལེགས་ན་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་པ་སྡོམ་བ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། གང་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ལ་ཅི་ལྟར་ནུས་པ་དེའི་དེ་ལྟར་བསྡོམ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པས་ནི་དྲན་པ་མི་བརྗེད་པར་བྱ་བའི་ཐབས་སྟོན་ཏེ། དེས་གསུམ་དུ་དྲན་པ་བརྗེད་པ་མང་བར་གྱུར་ནས། ཕ་རོལ་པོས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་གླེང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ལན་བཏབ་པར་འདོད་ནས། ངག་རྣམས་རྗེས་སུ་བསྲུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དུས་སུ་ཡིད་ཀྱིས་རབ་བསྡམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གང་གསུངས་སོ། །སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་རྒྱུ་བ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་ཡང༌། གང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་རྒྱུ་ཞིང་སྤྱོད་པའི་ཚེ་བླང་བར་མི་བྱ་བ་ལེན་པ་དང༌། བཟའ་བར་མི་བྱ་བ་ཟ་བ་དང༌། གཞན་ལ་ཡང་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་དག་མི་བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་ངག་ཀྱང་རྗེས་སུ་བསྲུང་བར་བྱ། ཡིད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བསྡམ་པར་བྱ། །ལུས་ཀྱི་མི་བྱེད་པར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་གོ །ལས་ལམ་གསུམ་པོ་འདི་དག་རབ་སྦྱངས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས
Chinese
因离（贪欲）而生布施，当修学圣者所喜悦之戒律时，以等持之善力，将罪恶之名，于欲乐中行持之烦恼业，及一切烦恼皆断除。烦恼灭尽而得涅槃，断除三界之一切系缚。圆满正等觉释迦牟尼佛之声闻众，大多烦恼深重，彼等亦作罪恶，亦圆满行善，且仅以少许善行亦感满足，为遮止彼等之义，为开示断除彼等之方便，及为开示于彼等之系缚不忘失正念之方便故。彼薄伽梵于比丘僧团尚未出现水泡时，以三颂别解脱而说。其中第一颂之三根本，即以何次第而令颠倒之三种颠倒遮止之，即“当调伏自心”。第二者，乃说断除彼之方便，即身等，乃业道等。此别解脱亦善，况非唯一之律仪，何况一切律仪？何者守护一切，彼即能从一切痛苦中解脱。是故当于何者如何能守护，即当如是守护。第三者，乃开示不忘失正念之方便，因此三者，正念多忘失，欲答复他人说罪过等，故说“当守护语”。于体验之境生起分别之时，“当以意善加守护”者，即彼所说。于非行境游行等之时，于五种非行境游行及行持之时，不应取者取，不应食者食，且为以身损害他人之故，不作身之不善，即彼所说。是故语亦当守护，意亦当极力守护，于身不作，当安住正念。若善修此三种业道，即“当调伏自心”。
English
Giving arises from detachment (from desire). When training in the precepts pleasing to the noble ones, the power of virtue from meditative stabilization makes actions be named as sinful. The afflictive actions that are practiced in desire, and all afflictions, are abandoned. Afflictions are exhausted and nirvana is attained, abandoning all bonds of the three realms. The Shravakas of the perfectly complete Buddha, Shakyamuni, mostly have many afflictions. They also commit sins, and they also perfectly perform virtuous deeds, and they are satisfied even with a small amount of virtue. Therefore, for the purpose of preventing them, for the purpose of teaching the means of abandoning them, and for the purpose of teaching the means of not forgetting mindfulness of the bonds to them, that Bhagavan spoke the Pratimoksha in three verses when the Sangha of monks had not yet appeared like bubbles. Among them, the three roots of the first verse are to prevent the three inversions that are inverted in what order, that is, "One should tame one's own mind." The second is to explain the means of abandoning it, that is, the body and so on, which are the paths of action and so on. This individual liberation is also good, what to say of a non-unique discipline, what to say of all disciplines? Whoever guards everything, he will be liberated from all suffering. Therefore, one should guard whatever one can, in whatever way one can. The third is to show the means of not forgetting mindfulness, therefore, because of these three, mindfulness is often forgotten, wanting to answer others who speak of faults and so on, therefore it is said, "One should guard speech." At the time of discriminating on the object of experience, "One should guard well with the mind," that is what was said. Also, at the time of wandering in a non-practice area and so on, at the time of wandering and practicing in the five non-practice areas, taking what should not be taken, eating what should not be eaten, and also for the sake of harming others with the body, not doing the non-virtue of the body, that is what was said. Therefore, speech should also be guarded, the mind should also be guarded extremely, not acting with the body, mindfulness should be established. If these three paths of action are well trained, that is, "One should tame one's own mind."