Tibetan
པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་འདུལ་བ་དང༌། གང་ཚུལ་ཤིང་མང་པོ་ལེན་པས་སོ། །གང་ཟག་གསུམ་སྟེ། དོན་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། དོན་སླར་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྐམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དོན་སྦྱིན་པར་བྱེད་པས་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་སུ་ཤིན་ཏུ་བསམས་ན་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། བདེན་པ་དང༌། དུས་དང༌། ཚོད་དང༌། དོན་དུ་ལྡན་པ་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། དོགས་པ་དང༌། ལུས་དང༌། ངག་དང༌། གྲོང་དང༌། དགོན་བ་དང༌། མཚན་མོ་དང༌། ཉིན་པར་བྱས་པ་དང༌། ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་དང༌། བསླང་བར་ནུས་པའོ། །དེའི་ཚིག་གཟུང་བར་མི་བྱ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དོན་གཏན་ལམ་ཕེབས་པ་དང༌། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་ཚིག་དང༌། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་ཚིག་དག་ལས་དོན་དུ་འཛིན་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་དང་གནས་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སླར་བཟློག་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཟུང་བར་བྱའོ། །དོན་སླར་སྦྱིན་པར་བྱེད་པས་ཀྱང་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་དང་ཉེ་བ་འདི་རྣམས་ཁོ་ན་ཤིན་ཏུ་བསམས་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱའོ། །ཅི་འདི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནམ། འགྱོད་པ་ཅན་ནམ། མང་དུ་ཐོས་པ་འམ། འདུལ་བ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན་ནམ། ཅི་མཐོང་བ་ལས་གླེང་བར་བྱེད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་གཉིས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་ལྔས་ནི་ཚིག་གཟུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། མཚམས་སྦྱོར་བར་ལུང་མི་སྟོན་པ་དང༌། གཞན་ནས་གཞན་དུ་འཕོ་བ་དང༌། ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་ཏེ་ལྟུང་བ་ཁས་ལེན་པ་ལ་ཡང་རུང་བ་མེད་པར་སྟོན་པ་དང༌། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང༌། གུས་པ་མེད་པའོ། །སླར་བཟློག་པ་ནི་གཟུང་བར་བྱའོ། །དོན་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། དོན་སླར་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དག་རྩོད་པའི་ཉེས་དམིགས་ཏེ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང་བ་དག་གིས་སྐམ་ལ་གནས་པ་ཆོས་ བཅུ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་བཙལ་པར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བསླབ་པ་འདོད་པ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། འདུལ་བ་ལ་མཁས་པ་དང༌། སྐམ་ལ་གནས་པ་དང༌། ཆོས་བཞིན་མ་འདྲེས་པ་དང༌། འདུན་པ་ལ་སོགས་པས་མི་འགྲོ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང། ཞེ་སྡང་གིས་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལས་མི་འདའ་བ་དང༌། མ་བཅས་པ་ལས་མི་འཆའ་བ་དང༌། བཅས་པ་ལས་ཀུན་དུ་མི་གཅོད་པ་དང༌། ཆོས་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་ཞི་བར་ནུས་པ་དང༌། སློང་བར་ནུས་པའོ། །སྐམ་ལ་གནས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གང་ལུས་དང་ངག་གི་མི་བསྡམས་པ་སྟེ། ཕྱོགས་གཉི་གའི་ཐད་དུ་བྱ་བ་བདག་ཉིད་སོང་ནས་དཀྲུགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། གང་དག་མ་བསྡམས་པ་སྟེ། གང་ཕོ་ཉས་དང༌། གཉི་གས་བསྡམས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་བསྐོ་བར་བྱའི་སྔ་མ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ལྔ་སྟེ། ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་དང༌། རྩོད་པར་གྱུར་པ་བཟུང་ནས་སྟོབས་པ་དང༌། སྐམ་ལ་གནས་པ་གཞན་གྱི་མདོ་སྡེ་སུན་འབྱིན་པ་དང༌། སོ་སོར་ཐར་པས་དགེ་སློང་རྣམས་གནས་ནས་འབྱིན་པ་དང༌། མ་གུས་པའོ། །སླར་བཟློག་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གསལ་བའོ། །སྐམ་ལ་གནས་པས་རྩོད་པ་གཟུང་བ་ཞི་བར་ཁས་བླངས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་རྣམས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་བདག་གིས་ཐོག་མ་ཅི་ལས་བྱུང་ཤེས་སམ། བདག་གིས་གྲོགས་པོ་སྐམ་ལ་གནས་པ་ཡོད་དམ། སྔོན་འདྲིས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅི་བདག་གི་ཚིག་འཛིན་ནམ། ལྟུང་བ་རྣམ་པར་སྦྱང་བར་ནུས་སམ། ཤེས་པར་ནུས་སམ། ཆོས་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་ཞི་བར་ནུས་སམ། ཅི་མི་དགེ་བ་ལས་སློང་བ་ལ་མཁས་པར་ཡང་ངོ༌། །གཞན་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བརྒྱད་རྣམས་སུ་སྟེ། འདི་ན་འདི་ལྟར་རྒྱལ་བའི་གསུང་བརྟན་པར་བྱེད་པ་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ལྟ་ཡོད་དམ། གང་གླགས་ཚོལ་བ་ལ་སླར་བཟློག་པའི་གནས་བརྟན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་ཡོད་དམ། རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟེན་ཏམ། མཐུ་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་ཏམ། ཁྱིམ་པ་ལ་བརྟེན་ཏམ། གཞན་ལ་འམ། དགེ་འདུན་ཉིད་ལས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་དམ་ཆོལ་ བའོ། །སྐམ་ལ་གནས་པ་དེ་དག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་འདུལ་བས་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱའོ། །མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གང་ཟག་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ལ་གང་དག་ལ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བ་དང༌། གང་དག་གིས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའོ། །ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། འདུལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་དོན་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཆོ་ག་དང༌། སྦྱོང་ཡུལ་དང༌། གྲོགས་པོ་དང༌། ཟླ་བོ་དང༌། ལུས་ཀྱི་ལས་དང༌། ངག་གི་ལས་དང༌། འཚོ་བ་དང༌། ཐོས་པ་སྟེ། འདི་དག་སྡིག་པ་ཅན་དག་ཏུ་རིག་ན་མ་སྨྲ་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་སླར་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། ཅི་སྡིག་པ་ཅན་དུ་ཡིན་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དག་གི་ལས་ཐོག་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན་དྲི་བ་ཡང་ངོ༌། །ཇི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བས་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དོན་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། བརྟག་པ་དང༌། བཟོད་པ་གསོལ་བ་དང༌། དྲི་བ་དང༌། དམ་འཆར་གཞུག་པ་དང༌། སྤྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་སླར་སྦྱིན་པར་
Chinese
是现量调伏，以及谁取很多树枝的缘故。有三种人，即布施义者、复施义者和安住于寂静者。其中，布施义者若能深思十六种义，则应受持，即：真实、时、量、具义、见、闻、疑、身、语、村落、寂静处、夜晚、白昼所作、无余残余、能劝请。其不应受持之语有五种，即：义已定道、从一传至另一之语、未圆满近事之语中执取义、不识经部与处所者之语。以五种反向则应受持。复施义者也应深思此十六种义及相近之义，并加以区分。此人是否具戒？是否后悔？是否多闻？是否通达调伏？是否从所见而谈论？等等，十二种如前。有五种不应受持之语，即：不示合连之教证、从一处移至另一处、依于一方而示现承认堕罪亦不可、诽谤诸比丘、不恭敬。反向则应受持。布施义者和复施义者，以见诤讼之过患为寂静之功德，应寻找具足十六种法的安住于寂静者。即：欲求戒律和学处、多闻、善于调伏、安住于寂静、如法不杂染、不为欲望等所牵引、非因贪嗔、不违越胜者之教、不作未制立之事、不尽断已制立之事、能令彼法寂静、能劝请。安住于寂静者有三种：即身语不调伏者，于双方之事皆亲自前往扰乱者；以及未调伏者，即以使者等；二
English
It is the direct taming, and because of who takes many branches. There are three kinds of people: those who give meaning, those who give meaning again, and those who abide in tranquility. Among them, if the one who gives meaning can deeply contemplate the sixteen kinds of meanings, then they should be upheld, namely: truth, time, measure, meaningfulness, seeing, hearing, doubt, body, speech, village, solitary place, night, what is done during the day, without remaining residue, and being able to exhort. There are five kinds of words that should not be upheld, namely: the meaning has been determined, the words passed from one to another, grasping the meaning from the words of those who have not fully completed their ordination, and the words of those who do not know the Sutras and places. The five reversed ones should be upheld. The one who gives meaning again should also deeply contemplate these sixteen kinds of meanings and similar meanings, and distinguish them. Is this person virtuous? Is he regretful? Is he learned? Is he well-versed in taming? Does he speak from what he has seen? And so on, the twelve are the same as before. There are five kinds of words that should not be upheld, namely: not showing the teachings that connect, moving from one place to another, showing that admitting to falling into sin based on one side is also not permissible, slandering the monks, and being disrespectful. The reversed ones should be upheld. The one who gives meaning and the one who gives meaning again, seeing the faults of disputes as the virtues of peace, should seek the one who abides in tranquility and possesses sixteen kinds of dharmas. Namely: desiring precepts and training, being learned, being skilled in taming, abiding in tranquility, being undefiled like the Dharma, not being led by desires, not being due to greed and hatred, not transgressing the teachings of the Victorious One, not doing what has not been established, not completely cutting off what has been established, being able to pacify that Dharma, and being able to exhort. There are three kinds of those who abide in tranquility: those whose body and speech are not tamed, who personally go to disturb the affairs of both sides; and those who are not tamed, namely, with messengers, etc.; two
Chinese
已束缚者，像那样应委派的前者不是。孩童有五种：因不合佛法而进入，抓住争论者而逞强，住于空地者驳斥他人的经部，以别解脱戒律将比丘们从住处驱逐，以及不恭敬者。以这五种反驳是清楚的。住于空地者承诺平息争端，应对自身进行八种方式的考察：我是否知道最初从何而来？我是否有住于空地的朋友？是否不是先前认识的？我是否执着于言辞？能否清净堕罪？能否知晓？能否如法地平息？是否也擅长于从不善中索取？对他人也应以八种方式：此地是否有像这样维护胜者之语、执持经部等的人？是否有寻找过失、反驳的住处长老等？是否依赖国王？是否依赖有势力者？是否依赖在家人？是否依赖他人？是否从僧团自身平息或分离？那些住于空地者应以现前调伏来平息争端。现前要做之事有两种：对补特伽罗现前要做之事，是对哪些应予平息者，以及由哪些平息者，那些都应现前。对法现前要做之事是如法和如律。因此，对于给予意义者，也应以八种方式进行考察：仪轨、清净之处、朋友、同伴、身体的业、语言的业、生计和听闻。如果知道这些人是罪恶者，应告诫说不要说话。同样，对于再次给予意义者，也有八种方式：如果确实是罪恶者，应询问你最初的行业是什么。应如其所说而行。应以十六种方式随行而安住，应知晓给予意义者本身，以及考察、请求宽恕、提问、立誓、使之高兴。同样，对于再次给予意义者
English
Those who are bound, the former who should be appointed in that way are not. Children are of five types: entering because it is not Dharma, seizing those who argue and becoming strong, those who dwell in empty places refuting the Sutras of others, those who expel monks from their dwellings with the Pratimoksha, and those who are disrespectful. It is clear with these five rebuttals. Those who dwell in empty places promise to pacify disputes, and one should examine oneself in eight ways: Do I know from where I first came? Do I have a friend who dwells in an empty place? Is it not someone I knew before? Do I cling to words? Can I purify transgressions? Can I know? Can I pacify according to the Dharma? Am I also skilled in soliciting from non-virtue? One should also examine others in eight ways: Is there anyone here who upholds the words of the Victorious One in this way, holding the Sutras and so on? Are there elders and so on in the dwelling place who seek faults and rebut? Does he rely on the king? Does he rely on someone powerful? Does he rely on a householder? Does he rely on someone else? Does he pacify or separate from the Sangha itself? Those who dwell in empty places should pacify disputes with direct discipline. There are two kinds of things to be done directly: what needs to be done directly to the person, to whom should be pacified, and by whom should be pacified, those should be made present. What needs to be done directly to the Dharma is according to the Dharma and according to the Vinaya. Therefore, for those who give meaning, one should also examine in eight ways: ritual, place of purification, friend, companion, deeds of the body, deeds of speech, livelihood, and hearing. If you know that these are sinful people, you should advise them not to speak. Similarly, for those who give meaning again, there are also eight ways: if it is indeed a sinful person, you should ask what your first occupation was. One should act as he says. One should abide by following in sixteen ways, one should know the giver of meaning himself, as well as examining, requesting forgiveness, asking questions, making vows, and making him happy. Similarly, for those who give meaning again