Tibetan
ང་རུང་བ་སྟེ། ཉེ་དུར་འདུ་ཤེས་ཏེ་བླངས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དང་པོའོ།། །། མཉན་ཡོད་ན་སྟེ། དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་སྦོམ་དགའ་མོ་ལ་གང་དུ་དགེ་འདུན་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དེར་ཁྱོད་ཀྱིས་ངེད་ལ་མང་བ་དང་གྱ་ནོམ་པ་སྦྱིན་དུ་ཆུག་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་སྟེ། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་ན། ཟན་ཆད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། བསོད་སྙོམས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་གཞིའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པས་གཉིས་བཅས་སོ། །རབ་ཏུ་མང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་དག་ལས་ལྷག་པའོ། །ཁྱིམ་གཞན་རྣམས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ན་སྲང་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལྟུང་བ་མེད་ དོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅའ་བ་ལྔ་དང༌། བཟའ་བ་ལྔའོ། །དགེ་སློང་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །འདི་ལ་ནི་བཅའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གྱ་ནོམ་པ་སྦྱིན་དུ་འཇུག་པའོ། །འདི་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་མང་པོ་སྦྱིན་དུ་འཇུག་པའོ། །སྡོད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཅང་མ་སྨྲ་བར་འདུག་ཤིག་པའོ། །ཡུད་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་ནི་ཟན་ཟ་བའི་དུས་ལ་བྱའི་ཚད་འཛིན་པའི་ཡུད་ཙམ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དགེ་སློང་འདི་རྣམས་ཟན་ཟའི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་སྤོབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་སྟེ་ཀྱང་སྨྲ་བར་མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ནི་དེ་སྐད་སྨྲས་ན་ཕྱིས་བསྒོ་ཡང་ལྟུང་བ་མེད་པར་སྟོན་པའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་བར་ཁང་ན་ཟན་ཟ་བ་དང༌། དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་མ་ལ་བསྒོ་བ་སྟེ་ཟན་བཟའ་བར་བྱའོ། །མ་བསྒོ་ན་སོ་སོར་བཤགས་པའི་ལྟུང་བའོ། །གཞན་ན་སྒོ་ཁང་ན་ཟན་ཟ་བ་དང༌། དེ་དག་གིས་བསྒོ་འམ་མ་བསྒོ་ཞེས་དྲིས་ལ་བཟའ་བར་བྱའོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཞན་ནི་འགྲོ་ལ་གཞན་ནི་འཇུག་ན་དེས་ཀྱང་དྲི་བར་བྱའོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཉེ་དུའི་ཁྱིམ་ན་འམ། དེས་གཙོར་བྱས་ཏེ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པའོ།། །།ཡངས་བ་ཅན་དུ་སྟེ། དམག་དཔོན་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བས་བདེན་པ་མཐོང་བ་རྒྱུན་དུ་གཏོང་བས་ན་ལོངས་སྤྱོད་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་གྱུར་བས་ན། གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་སློབ་པའི་སྡོམ་པ་བྱིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཀུན་དུ་སྤྱད་པ་བཅས་པ་ནི་བསོད་སྙོམས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་མི་བྱ། སྟན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་ནི་བྱའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ནི་
Chinese
我同意。如果认为是亲属而接受，则没有堕落。第一。在舍卫城，六众比丘让胖喜女去僧团应供的地方，吩咐她说：“你让我们得到更多更好的食物。”她也照做了。因为食物不足，所以制定了完全受用布施的根本，并以不信等烦恼作为二者。所谓“非常多”是指超过两个。所谓“其他人家中”是指知道哪里有街道等。因此，这表明在寺院中没有堕落。所谓“吃”是指五种食物和五种饮料。所谓“比丘尼”是指通过祈请和四种羯磨受具足戒，自性安住者。这里，通过“食物”等，让她布施丰盛的食物。这里也让她布施许多食物。所谓“住”是指不要说话，住下。所谓“片刻”是指在这里，不是指吃饭时确定时间的片刻，而是为了那个缘故而说的：“这些比丘在吃饭之间。”所谓“不骄傲”是指一个人，但不能说话的意思。这表明如果这样说了，以后吩咐也没有堕落。比丘们在房间里吃饭，他们对比丘尼说：“吃吧。”如果不吩咐，则犯别解脱罪。在其他地方，在门口吃饭，问他们是否吩咐，然后吃。否则，犯恶作罪。如果有人出去，有人进来，也要问。否则，犯恶作罪。在亲属家中，或者由他主导邀请应供，则没有堕落。第二。在毗舍离城，名叫辛哈将军的人，因为经常施舍见到真谛的人，所以资财耗尽。因此，通过祈请和两种羯磨给予学戒。其中，一切受用都包括在内，即不应完全受用布施。对于座位等，则应完全受用。舍利子和目犍连二位是
English
I agree. If one accepts thinking it is a relative, there is no downfall. First. In Shravasti, the group of six monks told the fat joyful woman to go to the place where the Sangha was invited for offerings, instructing her, "You let us get more and better food." She also did so. Because the food was insufficient, the root of fully enjoying alms was established, and with unbelief and other defilements as the two. The so-called "very many" means more than two. The so-called "other people's houses" means knowing where there are streets and so on. Therefore, this shows that there is no downfall in the monastery. The so-called "eat" refers to the five kinds of food and five kinds of drink. The so-called "bhikshuni" refers to one who has received full ordination through petition and four karmas, and whose nature abides. Here, through "food" and so on, she is made to give abundant food. Here also she is made to give much food. The so-called "stay" means do not speak, stay down. The so-called "moment" means that here, it does not refer to the moment of determining the time when eating, but it is said for that reason: "These monks are between meals." The so-called "not proud" refers to one person, but it means unable to speak. This shows that if it is said like this, there is no downfall even if instructed later. The monks eat in the room, and they tell the bhikshunis, "Eat." If they do not instruct, they commit a pratimoksha offense. In other places, they eat at the door, ask if they have been instructed, and then eat. Otherwise, they commit a dukkrida offense. If someone goes out and someone comes in, they should also ask. Otherwise, they commit a dukkrida offense. In a relative's house, or if he takes the lead in inviting offerings, there is no downfall. Second. In Vaishali, a person named General Simha, because he constantly gave to those who saw the truth, his wealth was exhausted. Therefore, the precepts of learning are given through petition and two karmas. Among them, all enjoyments are included, that is, one should not fully enjoy alms. For seats and so on, one should fully enjoy them. Shariputra and Maudgalyayana are