Tibetan
་དང༌། བཞི་མདོ་ཡོད་པར་ཤེས་པའོ། །འདུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཁོད་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་པར་བསྒྲགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ནད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་སུ་གནང་བའོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་མ་གཏོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ལྷུང་བཟེད་དམ། ཆོས་གོས་ཚིག་པ་དང༌། སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པ་འམ། ཚངས་པར་སྤྱད་པའི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པའོ། །དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་དུས་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་སམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཡང་རུང་སྟེ། འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དུས་ལ་དུས་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་སམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཡང་རུང་སྟེ་ཉེས་བྱས་སོ། །དུས་མ་ཡིན་པ་འམ། །དུས་ལ་དུས་སུ་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །རྣམ་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དགོན་པ་དང༌། ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། གྲོང་ནས་གྲོང་དུ་འགྲོ་བའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འཇུག་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ནམ་མཁའ་ལ་འདུག་པས་ས་ལ་འདུག་པ་ལ་དང༌། ས་ལ་འདུག་པས་ནམ་མཁའ་ལ་འདུག་པ་འམ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་བར་ཆད་དམ། མཚམས་ཀྱི་ནང་ན་འདུག་པས་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ལ་འདུག་པ་འམ་སླར་ཟློག་པ་ཡང་རུང་སྟེ། མ་སྨྲས་སམ། སྐད་མི་ཤེས་པ་འམ། རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ལས་འཇུག་པ་དང༌། འདི་ལས་གཞན་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ལ་མ་སྨྲས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཡང་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གྲོང་ལ་གྲོང་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གྲོང་མ་ཡིན་པ་དང༌། དུས་ལ་དུས་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བཅུ་པའོ།། །།བརྒྱད་པའི་ཚོགས་རྫོགས་སོ།། །།མཉན་ཡོད་ན་སྟེ། ཉེ་དགས་ཁྱིམ་པ་གཞན་ཞིག་ངང་པར་ བྱས་པ་དང༌། དེའི་དོར་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་འགྲོན་དུ་བོས་ནས་ཁོ་བོ་མ་འོངས་པའི་བར་དུ་མ་བྲིམ་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སོང་སྟེ་འདུག་པ་དང༌། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལས་ཕལ་ཆེར་ཟན་ཆད་པར་གྱུར་ཏེ། ཁྱིམ་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་གཞིའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཕོངས་པ་དང༌། མ་དད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་གིས་ཟས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་དང་པོར་བཅས་སོ། །ཟས་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང་བཅས་པའོ། །ཁྱིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲམ་ཟིའི་ཁྱིམ་མམ། ཁྱིམ་བདག་གི་ཁྱིམ་མོ། །ཉེ་བར་མགྲོན་དུ་བོས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟས་ལའོ། །ཟས་ཀྱི་སྔ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་དྲོ་སྟེ་ཁྱིམ་དག་ཏུ་གཉིས་དག་ལས་ལྷག་བར་འགྲོ་བའོ། །ཟས་ཟོས་པའི་འོག་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་དྲོ་སྟེ། ཁྱིམ་རྣམས་སུ་གསུམ་པོ་རྣ
Chinese
，并且知道有四种情况。 所谓的“安住”是指宣告不居住没有堕落，这也是根据病人等情况而开许的。 所谓“除了那样的因缘”，是指在其他人家里钵或者法衣烧了，或者发生生命的障碍，或者发生梵行的障碍。 在非时中认为是非时，或者犹豫不决，如果进入，就会成为堕落之因。 在时中认为是非时，或者犹豫不决，就会犯下恶作。 在非时，或者在时中认为是时，就没有堕落。 在这三种情况下行走没有堕落。 寂静处，以及到处行走，以及从村庄到村庄行走。 以神变进入没有堕落。 在空中安住，在地上安住，或者在地上安住，在空中安住，或者梵行的障碍，或者在结界内安住，在结界外安住，或者返回，或者不说话，或者不懂语言，或者与非自性安住者一起进入，以及对于此以外的沙门和婆罗门不说话而进入也没有堕落。 认为村庄是村庄也有六种情况。 有些人说，如果认为不是村庄，并且在时中认为是非时，就会堕落。 第十。 第八品完毕。 在舍卫城，近授的另一位施主做了安排，邀请比丘僧团应供，并嘱咐说：“在我回来之前，不要分发。”然后去了其他人家里安住。比丘僧团中大多数人都缺少食物，因此开始了去施主家乞食的因缘，变得贫困，并且不信的烦恼等与食物一起成为了第一批集会。 所谓“与食物一起”是指与应供一起。 所谓“家”是指婆罗门家或者施主家。 所谓“近授应供”是指食物。 所谓“食物之前”是指早上，去两家以上的家里。 所谓“食物之后”是指下午，去三家
English
, and knowing that there are four situations. The so-called "dwelling" means declaring that there is no downfall for not dwelling, which is also permitted based on the condition of the sick and so on. The so-called "except for such causes" refers to the begging bowl or Dharma robe being burned in another's house, or a life-threatening obstacle occurring, or an obstacle to celibacy occurring. If one perceives non-time as non-time, or hesitates, entering will become a cause of downfall. If one perceives time as non-time, or hesitates, one commits a misdeed. If one perceives non-time or time as time, there is no downfall. There is no downfall in going in these three ways: to a solitary place, wandering everywhere, and going from village to village. There is no downfall in entering by means of miraculous power. There is no downfall in dwelling in the sky and dwelling on the ground, or dwelling on the ground and dwelling in the sky, or an obstacle to celibacy, or dwelling inside the boundary and dwelling outside the boundary, or returning, or not speaking, or not understanding the language, or entering with one who does not abide in their own nature, and also not speaking to other renunciants and Brahmins when entering. Perceiving a village as a village also has six aspects. Some say that if one perceives it as not a village, and perceives time as non-time, there will be a downfall. The tenth. The eighth assembly is complete. In Shravasti, another householder who had taken the upavasa vows made arrangements, invited the Sangha of monks to a feast, and instructed them, "Do not distribute until I return." Then he went to another house to dwell. Most of the Sangha of monks lacked food, so they began the cause of going to the householder's house to beg for alms, became impoverished, and the afflictions of disbelief and so on, together with food, became the first assembly. The so-called "together with food" means together with the invitation. The so-called "house" refers to the house of a Brahmin or a householder. The so-called "invited to a feast" refers to food. The so-called "before food" refers to the morning, going to more than two houses. The so-called "after food" refers to the afternoon, going to three houses.
Tibetan
མས་ལས་ལྷག་པར་རོ། །རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅི་ཙམ་དུ་ཟས་ཀྱི་སྔོན་རོལ་དུ་ཁྱིམ་གཉིས་ལས་ལྷག་པར་རམ། ཟས་ཟོས་པའི་འོག་རོལ་ཏུ་ཁྱིམ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་རྗེས་སུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཁྱིམ་བདག་ལ་བདག་མ་འོངས་ཀྱང་བཤོས་གསོལ་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་སྟེ། འགྲོ་བ་དང་དེའི་ངོར་མགྲོན་དུ་མ་བོས་པ་དང༌། བཟའ་བ་ལྔ་ལས་གཞན་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང༌། གོས་སུ་བཅས་པ་ཡོད་པ་དང༌། མགྲོན་དུ་བོས་པ་དེ་གཞག་སྟེ་གཞན་དུ་ཚོལ་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱད་པ་ནི་མགྲོན་དུ་འབོད་པ་དྲུག་དང༌། མགྲོན་དུ་བོས་པ་དགུ་དང༌། ལྷག་མ་ཟ་བ་ལྔའོ། །མགྲོན་དུ་བོས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་གང་ཞེ་ན། དབུལ་པོ་མི་དད་པ་དང༌། དད་པ་དང༌། ཕྱུག་པོ་མི་དད་པ་དང༌། དད་པ་དང༌། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཉེ་དུ་ཡིན་པའོ། །མགྲོན་དུ་བོས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་གང་ཞེ་ན། དགེ་འདུན་ལ་བརྟེན་ནས་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང༌། གང་ཟག་སོ་སོར་བོས་པ་དང༌། གྲོགས་དང་ལྷན་ཅིག་བོས་པ་དང༌། ཉིན་ཞག་ཏུ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང༌། ནར་མ་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང༌། ཚད་བཙུགས་ཏེ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང༌། ཅི་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་ཟོ་ཞིག་ཅེས་པ་འམ། བྱེ་བྲག་མ་ཕྱེ་བར་མགྲོན་དུ་བོས་པ་ དང། དུས་སྟོན་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་པའོ། །ལྷག་མ་ཟ་བ་ལྔ་པོ་རྣམས་གང་ཞེ་ན། ལོག་པར་ལྟུང་བ་དུད་འགྲོ་འམ། ཡི་དགས་དང༌། ནད་པ་དང༌། ནད་པའི་རིམ་གྲོ་དང༌། ས་དྭའི་གཡོག་དང༌། བདག་གི་དང༌། ཡོན་བདག་གི་སྦྱིན་བ་འམ། རང་ཉམས་སུ་འོངས་པ་དང༌། མུ་གེས་ཉན་ཏེ་ཡ་མཚན་ཅན་འོངས་པ་དང༌། དགེ་བསྙེན་ནམ། དགེ་བསྙེན་མ་ལ་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་མགྲོན་དུ་བོས་པས་ལོག་པར་ལྟུང་བ་ལ་ཆང་པ་གཅིག་ཙམ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་འདོད་ན་དབུལ་པོ་མི་དད་པའི་ཁྱིམ་དུ་ནི་ཕྱེད་དང་ཉེ་བ་སྦྱིན་ནོ། །དང་པའི་ཁྱིམ་དུ་ནི་ཕྱེད་དོ། །ཕྱུག་པོ་མ་དད་པའི་ཁྱིམ་དུ་ནི་མཉམ་པར་རོ། །དུས་སྟོན་གྱི་ཚེ་ནི་ཅི་འདོད་པར་སྦྱིན་ནོ། །ལྔ་པོ་ལས་གཞན་ནི་སྦྱིན་བདག་གིས་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྦྱིན་ནོ། །ཉེ་དུའི་ཁྱིམ་དུ་ནི་ཅི་འདོད་པ་སྦྱིན་ནོ། །ཆད་བཙུགས་ཏེ་མགྲོན་དུ་བོས་པར་ནི་ལྷུང་བཟེད་དུ་འོངས་པ་ཙམ་བཟའ་བར་བྱའི། ཇི་སྲིད་འདོད་པའི་བར་དུ་དེ་ལ་སྦྱིན་དུ་ག་ལ་ཡོད། ཀུན་དུ་འབོད་པ་གཉིས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁར་བོར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རང་དག་མི་འདུམ་ན། ལྕི་བ་དང༌། ཡང་བ་དང༌། གང་ཆེར་དད་པ་དང༌། གང་ཆེར
Chinese
比这个更多。所谓“行因”就是“行”的同义词。在饭前超过两家，或者饭后超过三家去乞食，就会犯堕罪。如果屋主说：“即使我不在，也请接受供养”，并且没有邀请乞食者和代替他的人，或者邀请了除五种食物以外的人，或者有衣服等物，舍弃了邀请的人而寻找其他人，就没有堕罪。其中，普遍受用的是六种邀请，九种被邀请，以及五种剩余食物。六种邀请是什么呢？贫穷的不信者，信者，富有的不信者，信者，非亲属，以及亲属。九种被邀请的是什么呢？依靠僧团而被邀请，分别邀请个人，与朋友一起邀请，按日夜邀请，长期邀请，设定限度邀请，或者说“有多少就吃多少”，或者不加区分地邀请，以及在节日时邀请。五种剩余食物是什么呢？堕落的畜生，或者饿鬼，以及病人，病人的侍者，沙弥的仆人，自己，施主的布施，或者自己衰败，饥荒侵袭而出现奇异情况，以及对于居士或居士女来说变得没有的食物。对于被邀请的比丘，对于堕落者，应该给予一杯酒。如果想要给予剩余食物，对于贫穷的不信者家庭，应该给予接近一半。对于第一个家庭，给予一半。对于富有的不信者家庭，应该给予相等的部分。在节日时，可以随意给予。除了这五种，可以给予施主允许的。在亲属家，可以随意给予。对于设定限度邀请的，只能吃钵里来的，怎么能给予他直到他满足呢？如果普遍邀请了两次，就应该倒在他自己的食物上。如果自己不和解，就应该给重的、轻的、更相信的、更
English
More than that. The so-called "cause of going" is a synonym for "going." If one goes for alms to more than two houses before a meal, or more than three houses after a meal, it is a downfall. If the householder says, "Even if I am not here, please accept the offering," and does not invite the alms-seeker and the person who takes his place, or invites someone other than the five kinds of food, or has clothes and other things, and abandons the invited person to seek others, there is no downfall. Among these, what is universally used are six kinds of invitations, nine kinds of being invited, and five kinds of leftover food. What are the six kinds of invitations? Poor non-believers, believers, rich non-believers, believers, non-relatives, and relatives. What are the nine kinds of being invited? Being invited based on the Sangha, inviting individuals separately, inviting together with friends, inviting by day and night, inviting for a long time, inviting with a set limit, or saying "Eat as much as there is," or inviting without distinction, and inviting during festivals. What are the five kinds of leftover food? Fallen animals, or hungry ghosts, and the sick, attendants of the sick, servants of novices, oneself, the alms of the benefactor, or one's own decline, famine strikes and strange things appear, and food that becomes unavailable to laymen or laywomen. For a monk who is invited, for the fallen, one should give a cup of alcohol. If one wants to give leftover food, for the family of a poor non-believer, one should give nearly half. For the first family, give half. For the family of a rich non-believer, give an equal portion. During festivals, one can give as one wishes. Other than these five, one can give what the benefactor allows. In the house of relatives, one can give as one wishes. For those invited with a set limit, one should only eat what comes in the bowl; how can one give to him until he is satisfied? If there are two universal invitations, one should pour it on one's own food. If one does not reconcile oneself, one should give to the heavier, lighter, more believing, more