Tibetan
་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དགེ་སློང་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་དུ་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བྱེད་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དགུ་པའོ།། །།གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ན་སྟེ། དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནས་མཉན་ཡོད་ན་འགྲོ་བ་ལས་ཐ་ག་པའི་ཆུང་མ་ཁྱིམ་ཐབ་ལ་ཁྲོས་པ་ཡང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སོང་བ་དང་ཐ་ག་པས་བདག་གི་ཆུང་མ་ཕྲོགས་སོ་ཞེས་རབ་མདའ་བཟློག་སྟེ། དགེ་སློང་དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་བརྡེགས་པས་ན་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་གཞིའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་མ་དང་པའི་ཉོན་མོངས་པས་བཅུ་པ་བཅས་སོ། །སྐྱེས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་དེའོ། །བུད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱད་དུ་བཟོད་པའོ། །འདྲོན་ལམ་དུ་འགྲོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོན་པའི་ལམ་མོ། །གྲོང་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་གི་བར་དུ་ཡང་ངོ༌། །རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་ཉེས་བྱས་སོ། །རྒྱང་གྲགས་རེ་རེ་ཞིང་ལྟུང་བྱེད་དོ། །སྐྱེས་པ་མེད་པ་ལ་སྐྱེས་པ་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་སྟེ། ལྟུང་བྱེད་གཉིས་དང༌། ཉེས་བྱས་གཉིས་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་གཉིས་སོ། །གཞན་བུད་མེད་ལ་བུད་མེད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུའོ། །སྤྲུལ་པ་མོ་འམ། ལྷའི་བུ་མོ་འམ། མ་ནིང་མོ་འམ། མཚན་གཉིས་མོ་འམ། སྦྱད་དུ་མི་རུང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྐྱེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གམ། སྐྱེས་པ་མེད་ཀྱང་རུང༌། བུད་མེད་མེད་ཀྱང་རུང་དེར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཀྱང་ ཟེར་རོ། །བུད་མེད་ཀྱིས་བསེལ་བྱེད་དམ། ལམ་སྟོར་བ་ལས་བུད་མེད་ལམ་དུ་འཛུད་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བཅུ་བའོ།། །།བཅུ་པོ་འདི་ཡང་ཤིག་ལ་སོགས་པ་སྤང་པར་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། ལྟུང་བ་དང་གླེང་པའི་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། རྩེད་མོ་ལ་དགའ་བའི་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། དགེ་བསྙེན་མའི་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། ཆོས་གོས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། ལམ་དུ་བགྲོད་པའི་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ། དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། དགུ་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པ་དང༌། དྲུག་པ་དང༌། ལྔ་བ་དང། བདུན་པ་དང༌། བརྒྱད་པ་དང༌། བཅུ་པ་དང༌། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུའོ། །བདུན་པའི་ཚོགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་སྟེ། དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་ཚོང་པ་ཤོ་གམ་འདྲལ་བ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་སོང་བ་ལས་ཤོ་གམ་བས་ཤིན་ཏུ་བརྡེགས་པས་ན་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་གཞིའི་དབང་དུ་མཛད་དེ་མ་དད་པའི་ཉོན་མོངས་པས་བརྐུ་བའི་ཚོགས་དང་པོར་བཅས་སོ། །དོན་མཐུན་རྐུན་མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐུན་
Chinese
做了。有些人说，如果认为不是比丘尼的是比丘尼，那本身就是堕罪。第九（条）。 起因是在舍卫城：一位比丘从王舍城去舍卫城，一个织工的妻子因家庭琐事而生气，也和他一起走了，织工追上来说我的妻子被抢走了，大声喧哗。那位比丘因此被打得很厉害，所以在路上行走时以此为由，以最初的不信任的烦恼而制定了第十（条）。所谓“没有男人”，就是指那个。所谓“女人”，就是指可以行淫的。所谓“在小路上行走”，就是指寺院的路。所谓“到村落之间”，就是指即使相隔一由旬。相隔半由旬则犯恶作罪。相隔一由旬则犯堕罪。认为没有男人的是没有男人，有六种情况：两种堕罪，两种恶作罪，两种无堕罪。同样，认为女人是女人，也有六种情况。与化女，或天女，或黄门女，或二根女，或不可行淫者在一起，则犯恶作罪。有些人说，与男人在一起，或没有男人也可以，即使没有女人，如果这样认为，那本身就是堕罪。 女人做障碍，或者迷路，让女人走上正路，则没有堕罪。第十（条）。 这十条也包括：享用虱子等应断除之物，享用与堕罪者交谈，享用喜欢玩乐，享用居士女，享用僧衣，享用在路上行走。即第一，第二，第九，第三，第四，第六，第五，第七，第八，第十，按照顺序。第七品结束。在舍卫城：一位比丘与商人、赌徒等同行，被赌徒打得很厉害，所以在路上行走时以此为由，以不信任的烦恼而制定了偷盗的第一品。所谓“意合盗”，就是指盗
English
It was done. Some say that if one perceives a non-bhikshuni as a bhikshuni, it is itself a downfall. The ninth. The origin is in Shravasti: A bhikshu was going from Rajagriha to Shravasti, and a weaver's wife, angry about household matters, also went with him, and the weaver caught up and said that my wife had been robbed, making a loud noise. That bhikshu was therefore beaten very badly, so while walking on the road, this was taken as the reason, and the tenth (rule) was established due to the initial affliction of distrust. What is called "without a man" refers to that. What is called "woman" refers to what can be used for intercourse. What is called "walking on a small path" refers to the path of a monastery. What is called "between villages" refers to even a distance of one yojana. Half a yojana apart, one commits a misdeed. One yojana apart, one commits a downfall. Perceiving a manless person as manless has six aspects: two downfalls, two misdeeds, and two without downfalls. Similarly, perceiving a woman as a woman also has six aspects. Being with a transformation woman, or a goddess, or a hermaphrodite woman, or a two-sexed woman, or one who cannot be used for intercourse, one commits a misdeed. Some say that being with a man, or even without a man, even if there is no woman, if one perceives it that way, it is itself a downfall. A woman makes an obstacle, or gets lost, and there is no downfall in leading a woman onto the right path. The tenth. These ten also include: enjoying lice and other things that should be abandoned, enjoying talking with those who have fallen, enjoying being fond of playing, enjoying a female lay devotee, enjoying monastic robes, enjoying walking on the road. That is, the first, second, ninth, third, fourth, sixth, fifth, seventh, eighth, tenth, in that order. The seventh section ends. In Shravasti: Another bhikshu went with merchants, gamblers, etc., and was beaten very badly by the gamblers, so while walking on the road, this was taken as the reason, and the first section on stealing was established due to the affliction of distrust. What is called "agreed-upon thief" refers to a thief.
Tibetan
མ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོམ་རྐུན་པ་སྟེ། གྲོང་འཇོམས་པ་དང༌། ཚོང་པ་ཤོ་གམ་འདྲལ་བའོ། །འདྲོན་ལམ་དུ་འགྲོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོན་པའི་ལམ་མོ། །གྲོང་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱང་གྲགས་རེ་རེ་ཞིང་ལྟུང་བྱེད་དོ། །རྒྱད་གྲགས་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་ཉེས་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་མདའ་འྲྒྱང་རེ་རེ་ཞིང་ལྟུང་བྱེད་ཉིད་དོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མདའ་རྒྱང་གང་བོར་ཞིང་འགྲོ་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བས་ཉེན་པ་དང༌། གཡོས་བརྐུ་བ་དང༌། ཚོང་པ་རྐུན་མ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དོན་མཐུན་རྐུན་ལ་དོན་མཐུན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཡང་དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བྱེད་ཉིད་དོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །དང་པོའོ།། །།མཉན་ཡོད་ན་སྟེ། མཽད་གལ་གྱི་བུས་བཅུ་བདུན་སྡེ་རྣམས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་པས་བྲུ་བ་ཚ་བས་གཟིར་ཏེ་དུ་བས་ན་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་གཞིའི་དབང་དུ་མཛད་དེ་འཁོར་འཛིན་པའི་ཉོན་མོངས་པས་གཉིས་པའོ། །ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲུ་བ་ཚ་བ་དང༌། སྐོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅེས་ བྱ་བ་ནི་གང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། གང་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དེ་ཅི་ལྟར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་གང་ཀུན་དུ་སྤྱད་བ་དེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་བསྙེན་བར་རྫོགས་པར་བྱེད་བ་ནི་མཁན་པོ་དང༌། སློབ་དཔོན་དང༌། དགེ་འདུན་ནོ། །མཁན་པོ་གཉིས་ཏེ། རབ་ཏུ་འབྱིན་པ་དང༌། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །གང་ལོ་བཅུ་ལོན་ལགས་ལ་བ་སྟེ། ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ལྟུང་བ་ཤེས་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། ལྕི་བ་དང༌། ཡང་བ་དང་སོ་སོར་ཐར་བའི་མདོ་ཐོན་པ་དང༌། དེ་རྒྱས་པར་ཐོན་བའོ། །རྗེས་སུ་བཅས་དང་རྗེས་གནང་དང༌། །ལྟུང་བ་ལྕི་དང་ཡང་བ་དང༌། །བཅས་དང་ལྟུང་བ་མེད་ཤེས་དང༌། །སོ་སོར་ཐར་པ་འཛིན་པའོ། །ན་དང་འགྱོད་དང་ལྷ་རྣམས་དང༌། །མི་དགའ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྤྱོད་ལ་འཛུད་པ་དང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྤྱོད་དང་ཐོས་ལྡན་ནོ། །མི་གསལ་ན་ལོ་དྲུག་ཅུ་ལོན་ཡང་གཞན་ལ་གནས་ཏེ་འདུག་པར་བྱའོ། །རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་མི་བྱ། བསྙེན་པར་རྫོགས་བར་མི་བྱ། གནས་སྦྱིན་པར་མི་བྱ། ཕྱག་བྱ་བ་མ་གཏོགས་ཏེ། གནས་པས་བྱ་བ་གཞན་ཐམས་ཅད་དེས་བྱའོ། །འདིའི་མིང་ཡང་གནས་བ
Chinese
名为“玛”的盗贼，是破坏村庄的人，以及抢劫商人的人。如果走在“འདྲོན་ལམ་དུ་འགྲོ་ན་”的路上，指的是寺庙的路。在村庄之间，每隔一“རྒྱང་གྲགས་”就犯堕罪。每隔半“རྒྱད་གྲགས་”就犯恶作。有些人说，每隔一箭程（མདའ་འྲྒྱང་）就犯堕罪。这样的话，走满一箭程就没有堕罪。与疯癫者、心烦意乱者、受感觉威胁者、偷盗食物者、以及商人盗贼在一起，会犯恶作。对于意图相同的盗贼，以相同的意图去认识，有六种情况。有些人说，即使不是那样，如果那样认为，就会犯堕罪。这是第一条。 在舍卫城（མཉན་ཡོད་ན།），目犍连子（མཽད་གལ་གྱི་བུ）使十七群人受具足戒，因为受到热病的折磨，所以以受具足戒的基础为准则，因为执持僧团的烦恼是第二条。所谓未满二十岁，是因为无法忍受热病、口渴等痛苦。所谓受具足戒，是指谁受具足戒，为谁受具足戒，以及如何受具足戒，同样地，受具足戒的一切行为都应从受具足戒的特征中去理解。其中，谁受具足戒，是指亲教师、轨范师和僧众。亲教师有两种：授沙弥戒者和授具足戒者。对于年满十岁者，具备五种法，即知道堕罪、不知道堕罪、知道重罪、知道轻罪，并且能背诵《别解脱经》，以及能详细地背诵。随许和开许，重罪和轻罪，制戒和知道无堕罪，执持《别解脱经》。疾病、后悔和天神们，不做令人不悦的解脱，引入戒律行为，具戒律行为和博学。如果不清楚，即使年满六十岁，也应依附于他人而住。不应授沙弥戒，不应授具足戒，不应给予住所。除了做礼拜之外，其他一切事情都应由居住者来做。此人的名字也叫居住者。
English
A thief named "Ma" is someone who destroys villages and robs merchants. Going on the road called "འདྲོན་ལམ་དུ་འགྲོ་ན་" refers to the path of a monastery. Between villages, committing a downfall (ltaung byed) every "རྒྱང་གྲགས་". Committing a misdeed (nyes byas) every half "རྒྱད་གྲགས་". Some say that committing a downfall every arrow-shot (མདའ་འྲྒྱང་). In that case, there is no downfall for walking a full arrow-shot. Being with the insane, the mentally disturbed, those threatened by sensations, those who steal food, and merchant thieves, one commits a misdeed. Regarding thieves with the same intention, recognizing them with the same intention, there are six situations. Some say that even if it is not so, if one thinks so, one commits a downfall. This is the first. In Shravasti (མཉན་ཡོད་ན།), Maudgalyayana's son (མཽད་གལ་གྱི་བུ) caused seventeen groups to take full ordination, so taking the basis of full ordination as the standard because of being tormented by fever, the second is because of the afflictions of holding the Sangha. The so-called not yet twenty years old is because of being unable to endure the suffering of fever, thirst, and so on. The so-called taking full ordination refers to who takes full ordination, for whom full ordination is taken, and how full ordination is taken, likewise, all actions of full ordination should be understood from the characteristics of full ordination. Among them, who takes full ordination refers to the preceptor, the teacher, and the Sangha. There are two types of preceptors: the one who gives novice ordination and the one who gives full ordination. For those who are ten years old, possessing five qualities, namely knowing downfalls, not knowing downfalls, knowing heavy offenses, knowing light offenses, and being able to recite the Pratimoksha Sutra, and being able to recite it in detail. Permission and allowance, heavy and light downfalls, precepts and knowing no downfalls, holding the Pratimoksha. Diseases, regrets, and the gods, not doing unpleasant liberation, introducing into ethical conduct, possessing ethical conduct and being learned. If it is not clear, even if one is sixty years old, one should live dependent on others. One should not give novice ordination, one should not give full ordination, one should not give lodging. Except for doing prostrations, all other tasks should be done by the resident. This person's name is also called resident.