Tibetan
་དང༌། དངུལ་དང༌། བཻཌཱུཪྻ་དང༌། ཤེལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྣོད་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་དང༌། ཀླུ་དང༌། གནོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་སུ་གལ་ཏེ་སྣོད་གཞན་ཐོབ་པ་མེད་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ས་མ་པྲ་པ་ཏ་ཞེས་མ་བརྗོད་ཀྱི་བར་དུ་དེས་ཐ་ན་ལན་ཚྭ་ཙམ་ཡང་མི་བླང་ངོ༌། །འདི་བྱིན་ཅིག་འདི་མི་འདོད་དོ་ཞེས་བསྒོ་ཞེས་ཞིང་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །མེ་དྲོད་ཆུང་བས་ཚོགས་པ་དང༌། མེ་དྲོང་ཆེ་བས་རྗེན་པ་སློང་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སྒྲ་ཆུང་བ་དང༌། དང་བར་འགྱུར་བ་དང་སྤྱོད་ལམ་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པ་དང་ལྡན་པས་ཟས་ཀྱི་དོན་དུ་འཁོད་པར་བྱའོ། །ཟས་ལ་མི་མཐུན་པའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་དྲན་པར་བརྟེན་པར་བྱས་ཏེ་སེམས་རྣམ་པར་མ་གཡེངས་པར་བཟའ་བར་བྱའོ། །ལྷུང་བཟེད་ཟས་བླངས་ནས་དོར་བར་མི་བྱའོ། །ཡང་ན་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱིན་ནོ། །ལྷག་པ་ཀུན་དགའ་ར་བར་ཁྱིམ་པའམ། བུད་མེད་འོངས་པའང་སོ་སོར་འགྲང་སྟེའོ། །དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གཏོགས་པ་ལའང་བསམས་བཞིན་དུ་ཆངས་པ་གཅིག་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་གཞི་ལ་རྐང་པས་རེག་པར་མི་བྱའོ། ། མཆིལ་ལྷམ་དང་བཅས་པས་ཟས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །ནད་པས་ནི་དེའི་སྟེང་དུ་རྐང་པ་དག་གཞག་སྟེའོ། །ཏུག་ཏུག་ཟེར་བ་དང༌། ཀྲུམ་ཀྲུམ་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲ་འབྱུང་བ་དང་བཅས་པའི་ཟས་ཟ་བར་མི་བྱ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཆུར་སྤངས་ཏེ་བཟའ་བར་བྱའོ། །ནས་ཐུག་སྒྲ་འབྱུང་བར་མི་བཏུབ་བོ། །ལ་ཕུག་ཆེན་པོ་བཀས་ལ་བཟའ་བ་བྱའོ། །ཡོན་བཤད་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །གང་གིས་མ་ཐོས་པ་ལས་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དུས་ཡོལ་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་གཉིས་མཉན་པར་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་ཀྱང་ཀུན་དུ་ལྟ་བར་བྱའོ། །དུད་འགྲོ་ལ་ཆངས་པ་གཅིག་སྦྱིན་པར་ཡང་གཤེར་བར་བྱས་ལ་ཅི་ལྟར་བདེ་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གང་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །མགྲོན་དུ་པོས་ན་ཡང་ཚུལ་ཤིང་རྣམས་ལ་བགྲང་ངོ༌། །སྦྱིན་བདག་གིས་དྲིས་པ་དང། དགེ་སློང་གིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གློ་བུར་དུ་ལྷགས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་གདུགས་ཚོན་ལ་བབ་པར་འོངས་ན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བགྲང་བ་རྣམས་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་ན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གདུགས་ཚོད་ལ་བབ་ཏུ་བྱེད་ལ་དོང་ན་ཡང་ཇེ་ཟན་ཟོས་ལ་དེ་ནས་དེངས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཎྜཱི་བརྡུངས་ལ་འདུས་ཏེ་ཅི་བ་བདེར་འཇུག་པར་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་གལ་ཏེ་སློང་མང་བར་གྱུར་ལ་ཁ་ཟས་ཉུང་ན་སྙོམས་པར་རིམས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད
Chinese
，以及银，和琉璃，和玻璃等材质的器皿都不可以。在天、龙、夜叉的处所，如果没有得到其他的器皿，就没有堕落。在没有说“萨玛帕拉帕达”之前，甚至连盐也不应该拿取。不要说“给我这个，我不想要那个”这样的话，也不要耕田食用。因为火候小而聚集，或者因为火候大而赤身裸体乞讨，没有堕落。应该以细小的声音，以及调和的态度，和极其约束的行为，为了食物的缘故而安住。对于食物，应该安立不合意的想法，并且依靠正念，不让心散乱地食用。从钵中取了食物之后，不要丢弃。或者布施给麻风病人等等。剩下的食物，在僧园里，即使是居士或者妇女来了，也要让他们各自吃饱。对于属于畜生道的众生，也要有意识地布施一口食物。不要用脚触碰钵的底部。 不要穿着鞋子吃食物。病人可以将脚放在上面。不要发出“嘟嘟”或者“咔嚓咔嚓”等等的声音来吃东西，但是可以用水浸泡后食用。不能发出喝稀粥的声音。应该切开大的萝卜来食用。在讲解经文的时候，不要吃东西。对于没有听到的事情，没有堕落。如果过了时间，应该听两遍偈颂。僧团的住持也应该普遍地观察。给畜生布施一口食物，也要弄湿了，然后按照它们觉得舒服的方式布施。不要对任何人说。即使是作为客人来，也要计算木条的数量。施主询问的时候，比丘应该说。如果突然有比丘来到，正好赶上分发食物，也应该说。如果计算的人要到其他地方去，也应该说。如果正好赶上分发食物，而且很饿，就说吃点糌粑，然后离开吧。敲击犍椎，聚集起来，让大家随意安乐。僧团的住持如果看到乞讨的人多，而食物少，就应该说平均分配。
English
and silver, and lapis lazuli, and vessels made of glass are not allowed. In the abodes of gods, nagas, and yakshas, if no other vessel is available, there is no transgression. Before saying "Sama Prapata," one should not even take a grain of salt. One should not say, "Give me this, I don't want that," nor should one cultivate and eat. There is no transgression in gathering due to small fire or begging naked due to large fire. One should abide for the sake of food with a soft voice, a harmonious attitude, and extremely restrained conduct. One should cultivate the perception of disagreeableness towards food, rely on mindfulness, and eat without letting the mind wander. Having taken food from the bowl, one should not discard it. Or one should give it to lepers, etc. The remaining food, even if laypeople or women come to the monastery, should be given to them to eat their fill. One should consciously give a mouthful of food to beings belonging to the animal realm. One should not touch the bottom of the bowl with one's foot. One should not eat food while wearing shoes. The sick may place their feet on it. One should not eat food making sounds like "tuk tuk" or "krum krum," but one may eat it after soaking it in water. One should not make noise while drinking barley porridge. Large radishes should be cut and eaten. One should not eat while explaining the scriptures. There is no transgression for what one has not heard. If it is past the time, one should listen to the verses twice. The abbot of the sangha should also observe universally. When giving a mouthful of food to animals, one should also moisten it and give it in a way that is comfortable for them. One should not say anything to anyone. Even if one comes as a guest, one should count the number of wooden sticks. When the patron asks, the bhikkhu should speak. If bhikkhus suddenly arrive and it happens to be the time for distributing food, one should speak. If those who are counting are going to another place, one should also speak. If it happens to be the time for distributing food and one is hungry, one should say, "Eat some tsampa and then leave." Strike the ghanta, gather together, and let everyone be comfortable. If the abbot of the sangha sees that there are many beggars and little food, he should say, "Distribute it equally."
Tibetan
་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བཟློག་བ་ཞིག་ན་ཅི་འབྱོར་པས་རིམས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡོན་བཤད་པ་བྱེད་པ་ན་ཡུད་ཙམ་ཞིག་ངལ་སོ་ལ། འདོད་ན་ཆོས་བཤད་ནས་འགྲོ་བར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཟོས་ནས་ཀྱང་སྨོན་ལམ་ལོག་པར་མི་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རེ་རི་བཀྲག་པར་བྱའོ། །བདུན་པའོ།། །།མཉན་ཡོད་ན་སྟེ། དགེ་སློང་ན་པོ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་འབྲས་ཅན་སྐམས་ཤིང་འཇོག་ལ། ནམ་ཆར་འབབ་པའམ་ཡུལ་ངན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བའི་ཚེ་ཆུ་དྲོན་མོས་སྤངས་ཤིང་ཟ་བས་ན་བརྒྱད་པ་བཅས་སོ། ། སོག་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་བདག་གི་ལག་ཏུ་བྱིན་ལེན་བྱས་ལ། མཚན་མོ་ཞིག་ལོན་པ་བདག་ཕྱིར་བཟའ་བར་གཞག་པའོ། །རམ་པ་གཞན་དུ་ན་སོག་འཇོག་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྔ་དྲོ་བའི་ཟས་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་ཕྱི་དྲོ་བའི་ཟས་སུ་དང༌། ཕྱི་དྲོ་བའི་ཟས་བྱིན་ལན་བྱས་པ་ཉིད་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་པའོ། །གང་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པར་རེག་པ་ནི་དེ་དག་ཏུས་ཅི་སྲིད་ལ་ཉར་བླངས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་གྱི་སོག་འཇོག་གི་ཉེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་ལས་འདས་ན་སོག་འཇོག་གི་ཉེས་པ་འགྱུར་རོ། །སོག་འཇོག་ལ་སོག་འཇོག་ཏུ་འདུ་ཤེས་སམ། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཡང་རུང་སྟེ། མགུལ་དུ་མིད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། སོག་འཇོག་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་འཇོག་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་སམ། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཡང་རུང་སྟེ་ཉེས་བྱས་སོ། །སོག་འཇོག་མ་ཡིན་པའམ། སོག་འཇོག་ཡིན་པར་ཡང་རུང་སྟེ། སོག་འཇོག་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་དུ་སོག་འཇོག་བྱས་པ་དང༌། ལག་ཉར་བླངས་པ་དང་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་ནས་བླངས་ཏེ་དེར་སོང་ན་ལྟུང་བའོ། །དགེ་སློང་ལ་སོག་འཇོག་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱིས་དང༌། དགེ་སློང་གིས་དང༌། བསླབ་པ་འབྱིན་པས་ཀྱང་ངོ༌། །དགེ་སློང་མ་ལ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། དགེ་སློང་མས་ལྷག་པར་བྱས་པའོ། །གཉིས་པོ་དེ་དག་གིས་སོག་འཇོག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ངོ་ཚ་མེད་པས་རི་མོར་མི་བྱེད་པ་དང༌། ངོ་ཚ་ཡོད་ཀྱང་དྲན་པ་ཉམས་པའོ། །དགེ་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ལྟོས་པ་དང་དང་བཅས་པས་བྱིན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་བཞིན་དུ་ཟོས་ན་ཉེས་བྱས་དང་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ལྟོས་པ་དང་བཅས་བཞིན་དུ་བྱིན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཟོས་ན་ཉེས་བྱས་ཉིད་དོ། །ལྟོས་པ་མེད་པར་བྱིན་ལ་ལྟོས་པ་དན་བཅས་པས་ཟོས་ན་ལྟུང་བྱེད་ཉིད་དོ། །གཉི་ག་ལ་ལྟོས་པ་མེད་ན་གཉི་ག་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སོག་འཇོག་གིས་འབགས་པའི་ལྷུང་བཟེ
Chinese
应当如此做。如果有人反驳，就说“有什么可得的，不过是场瘟疫罢了”。之后，在讲解功德时，稍微休息一下。如果愿意，可以讲法后再离开。无论如何，吃完饭后，为了不使愿望落空，要念诵一两个偈颂来增添光彩。第七（完）。 在舍卫城，比丘那波，以乞食为生，身体干瘦，如果遇到下雨或者不好的地方等情况，就用温水洗净后食用，因此制定了第八条。 所谓“宿储”，就是指已经接受到自己手中的食物，过了一夜之后，为了自己而留下的食物。另一种解释是，宿储有两种：早上接受的食物留到下午吃，以及下午接受的食物超过了规定的时间。如果没有接受而只是触摸，那么只会犯下储存食物的罪过，而不是宿储的罪过。如果超过了时间，就会犯下宿储的罪过。对于宿储，如果认为是宿储，或者心存疑惑而食用，吞下喉咙就会犯下堕罪。如果不是宿储，却认为是宿储，或者心存疑惑而食用，就会犯下恶作罪。如果不是宿储，或者即使是宿储，但认为不是宿储，就不会犯下堕罪。在北方的边地，宿储的食物，以及拿在手中或没有接受的食物，都不会犯下堕罪。如果从这里拿走，到那里食用，就会犯下堕罪。对于比丘来说，有三种宿储的情况：僧团的、比丘个人的，以及由授戒者（给予的）。对于比丘尼来说，有四种情况：比丘尼额外增加的。这两种情况不会构成宿储，因为无惭愧心而不加以遮盖，或者虽然有惭愧心但失去了正念。对于沙弥等，如果依赖他人或与他人一起，在接受食物时依赖他人或与他人一起食用，就会犯下恶作罪和堕罪。如果依赖他人，但在接受食物时没有依赖他人而食用，只会犯下恶作罪。如果没有依赖他人，但在接受食物时依赖他人而食用，就会犯下堕罪。如果两者都没有依赖，那么两者都不会犯下堕罪。被宿储污染的钵。
English
This should be done. If someone objects, say, "What is to be gained, it's just a plague." Then, when explaining the merits, take a short rest. If desired, one can leave after giving a Dharma talk. In any case, after eating, in order not to let the wishes fail, one or two verses should be recited to add splendor. Seventh (end). In Shravasti, the monk Napa, who lived by begging, was emaciated. If it rained or if there were bad places, he would wash with warm water and eat, so the eighth rule was established. The so-called "stored overnight" refers to food that has been received into one's hand and left for oneself to eat after a night has passed. Another explanation is that there are two types of stored overnight: food received in the morning is kept for the afternoon meal, and food received in the afternoon exceeds the prescribed time. If one touches without receiving, then one will only commit the offense of storing food, not the offense of storing overnight. If the time is exceeded, the offense of storing overnight will be committed. Regarding stored overnight, if one thinks it is stored overnight, or eats with doubt, swallowing it down the throat will result in a downfall. If it is not stored overnight, but one thinks it is stored overnight, or eats with doubt, one will commit a misdeed. If it is not stored overnight, or even if it is stored overnight, but one thinks it is not stored overnight, there will be no downfall. In the northern borderlands, there is no downfall for food stored overnight, or for food taken in hand or not received. If one takes it from here and goes there to eat, one will commit a downfall. For monks, there are three cases of storing overnight: by the Sangha, by the individual monk, and by the one who gives ordination. For nuns, there are four cases: the nun adds more. These two cases do not constitute storing overnight, because they have no shame and do not cover it up, or although they have shame, they lose mindfulness. For novices and others, if they rely on others or are with others, and eat while relying on others or being with others when receiving food, they will commit a misdeed and a downfall. If they rely on others, but do not rely on others when receiving food and eat, they will only commit a misdeed. If they do not rely on others, but rely on others when receiving food and eat, they will commit a downfall. If neither relies on the other, then neither will commit a downfall. A bowl contaminated by storing overnight.