Tibetan
་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཡིན་ནོ། །ལག་པ་དག་བསྙལ་ཏེ་བྱིན་ལན་བྱས་ལ། དགེ་སློང་གང་ཟོས་ནས་སྤངས་པ་མ་བྱས་པའམ། སྤངས་པ་བྱས་ཀྱང་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ལངས་པ་དེའི་ཚེ། མདུན་དུ་ཙོག་ཙོག་པོར་འདུག་ལ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འཚལ་མ་འཚལ་ལགས་ཤིང་སྤངས་ཏེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཐུག་པར་བ་གྱིས་པ་ལས་བཅའ་བ་དང༌། བཟའ་བ་འདི་རྙེད་ཅིང་འཚལ་བར་འཚལ་ན། བདག་ལ་ལྷག་པོར་བགྱིས་ཏེ་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེས་ཀྱང་ཁམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ཞིག་བཟའ་ཞིང༌། འདི་ཁྱོད་ ཀྱིར་གྱུར་གྱིས་སོང་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་ཡང་སྤངས་པར་མ་བྱས་པ་དེས་བཟའ་བར་བྱའོ། །ལྷག་པོར་ཡང་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་པས་ནི་ལྷག་པར་བྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ཁྱོད་ཀྱིར་གྱུར་གྱིས་སོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ལ་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཟོས་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་ལྔ་ནི་ལྷག་པོར་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱེད་པ་དང༌། མི་ཐོབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་འདུག་པ་འམ། རྒྱབ་ནས་བྱེད་པ་དང༌། གློ་ནས་བྱེད་པ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པའི་ལྔས་ནི་བྱས་པའོ། །ཡང་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ཐུ་བར་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་གཞིར་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྔར་བསྟན་པའི་དང་པོ་དག་དང་ཐ་མའོ། །སླར་བཟློག་པ་ལྔས་ནི་བྱས་པའོ། །གཅིག་གིས་ལྷག་པོར་བྱས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་བཟའ་བར་བྱའོ། །ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལྷག་པོར་མ་བྱས་ཤིང་མཐར་ཐུག་པར་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཅའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅའ་བ་ལྔའོ། །བཟའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །སྤངས་པ་ལ་སྤངས་པར་འདུ་ཤེས་སམ། ཡིད་གཉིས་ཟན་ཡང་རུང་སྟེ། ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ་མགུལ་དུ་མིད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །མ་སྤངས་པ་ལ་སྤངས་པར་འདུ་ཤེས་སམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཡང་རུང་སྟེ་ཉེས་བྱས་སོ། །མི་རུང་བ་ཞིག་ཟོས་ཟིན་པ་ལ་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་ཟོས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ནད་པ་ལ་ནི་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ་ཟ་འམ། མི་རུང་བའམ། ཞག་བདུན་པ་ཟའམ། མི་རུང་བ་ལས་སྤངས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བཟའ་བ་ལྔ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ལ་ནི་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པས་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ཨུཏྤལ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བ་དང༌། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཤིང་ཏོག་དང། ལྷའི་པད་མའི་སྡོང་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་པའི་ཕྱིར་ཟོས་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་
Chinese
是为了受用而开许的。洗净手后给予答谢，如果比丘吃了之后没有舍弃，或者舍弃了但行为不如法的时候，就到他面前蹲着，说：‘有寿命者，请垂听，我比丘名为某某，想要或者不想要，已经舍弃并且完全究竟，从已经结束的食物和饮食中获得，想要或者不想要，请您慈悲赐予我。’ 这样说。他也吃两三口，说：‘这个给你，拿去吧。’ 对于没有舍弃的，就可以吃，也可以多吃。除此之外，别人因为给予而说‘这个给你，拿去吧’，就不能吃。如果吃了，就会犯重罪。五种情况不是给予：在界限之外给予，坐在不应得的一方，从背后给予，从侧面给予，行为不如法。与此相反的五种情况就是给予。还有五种情况：不是吐出物，不是钵的残渣，不是之前所说的最初和最后。与此相反的五种情况就是给予。如果一个人给予，那么所有的人都可以吃。所谓没有给予，就是没有给予者，没有给予并且没有究竟的意思。所谓食物，就是五种食物。所谓饮食，就像饮食一样，吞到喉咙里。对于舍弃的食物，认为是舍弃的，或者犹豫不决，如果将没有给予的食物吞到喉咙里，就犯堕罪。对于没有舍弃的食物，认为是舍弃的，或者犹豫不决而吃，就犯恶作。已经吃了不应该吃的食物，如果没有给予就吃，就犯堕罪。对于病人来说，吃没有给予的食物，或者不应该吃的食物，或者七日药，或者舍弃不应该吃的食物，都没有堕罪。除了五种食物之外，其他的因为没有舍弃，所以没有堕罪。优钵罗等的根，北方的水果，天上的莲藕等，因为是供养三宝的，所以吃了也没有堕罪。
English
This is permitted for the sake of enjoyment. After washing the hands, give thanks. If a monk has eaten and not discarded the food, or if he has discarded it but his conduct is not proper, then he should squat in front of him and say: 'Venerable one, please listen. I, a monk named so-and-so, whether I want it or not, have discarded and completely finished the food and drink that has been obtained from what has been concluded. If I want to seek it, please be kind and give it to me.' He should say this. He should also eat two or three mouthfuls and say: 'This is for you, take it.' For that which has not been discarded, one may eat it, and may also eat more. Other than that, if someone gives it and says, 'This is for you, take it,' one should not eat it. If one eats it, one will commit a serious offense. Five situations are not considered giving: giving outside the boundary, sitting on the side that is not entitled, giving from behind, giving from the side, and improper conduct. The opposite of these five situations is giving. There are also five situations: not vomit, not the residue of the bowl, not the first and last mentioned before. The opposite of these five is giving. If one person gives, then everyone can eat. What is called not giving is called not giving, meaning not giving and not concluding. What is called food is the five kinds of food. What is called drink is like drink, swallowing it into the throat. If one thinks that discarded food is discarded, or if one is hesitant, if one swallows food that has not been given into the throat, one commits a downfall. If one thinks that food that has not been discarded is discarded, or if one eats with hesitation, one commits a misdeed. If one has already eaten something that should not be eaten, and one eats it without giving, one commits a downfall. For a sick person, eating food that has not been given, or food that should not be eaten, or seven-day medicine, or discarding food that should not be eaten, there is no downfall. Other than the five kinds of food, there is no downfall because it has not been discarded. The roots of utpala and other plants, the fruits of the north, the stems of heavenly lotuses, etc., are offered to the Three Jewels, so there is no downfall even if they are eaten.
Tibetan
དོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་ནི་མུ་གེ་བྱུང་བའི་ཚེའོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤངས་སམ་མ་སྤངས་ཀྱང་རུང་སྟེ། མ་སྤངས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ཡང་ངོ༌། །ནས་ཐུག་ཇི་ལྟ་བུས་ན་སྤངས་པར་ འགྱུར་ཞེ་ན། གང་ལ་ཁ་གཟར་གྱེན་དུ་འགྲེང་བའོ། །སྐྱོ་མ་ཇི་ལྟ་བུས་སྤངས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་ལ་སོ་སོར་མོ་ལྔའི་རི་མོ་སྟེང་ན་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། མགུལ་ངུ་མིད་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བཞི་པའོ།། །།མཉན་ཡོད་ན་སྟེ། རྒན་ཞུགས་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་གླེངས་བས་ན་ཁྲོས་ཏེ་སློབ་དཔོན་ལ་ལྷག་པར་མ་བྱས་པའི་བཟའ་བ་ཟར་བཅུག་པས་ན་ལྔ་པ་བཅས་སོ། །དུས་ཀྱིས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་ཡང་མགྲོན་དུ་བྱེད་པའོ། །སྐབས་ཚོལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའོ། །འདི་ཉིད་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་འདི་ཉེས་པ་འབྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ནི་དབང་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་བསམས་ཏེ་ཟར་བཅུག་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སྤངས་པ་ལ་ཡང་སྤངས་པར་འདུ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་འདུ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་སྦྱར་ཏེ། ལྟུང་བྱེད་གཉིས་དང༌། ཉེས་བྱས་གཉིས་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་གཉིས་སོ། །ལྔ་པའོ།། །།རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་སྟེ། ལྷ་སྦྱིན་ལས་བརྩམས་ནས་དྲུག་པ་བཅས་སོ། །འདུས་ཤིང་ཟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པར་ཟ་བའོ། །མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་གཅིག་གིས་ཀྱང་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་གྱི། བཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་གང་ཟ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ན་མཉམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཤེ་ན། གང་དང་གང་ལུས་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་པས་ཟ་བ་དེ་ཉིད་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ལུས་ཀྱིས་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལས་ན་དེའི་ལྟུང་བའོ། །ཟས་ཀྱི་ཚིག་ལས་བཅའ་བ་རྣམས་ལས་ལྟུང་བ་མེད་ཀྱི། དེ་དག་ནི་བཟའ་བ་རྣམས་སོ། །ན་བ་དུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནད་པ་རྣམས་ལ་ཁྱེའུ་སུས་བྱིན་གྱིས་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ལ་མ་བྱིན་པས་ན། ནད་པ་ཁྱེའུ་སུས་མ་བླངས་མ་ལས་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྟེ། གང་ཟག་གཅིག་གིས་འཚོ་བར་མི་ནུས་པ་དེ་ཡང་ནད་པའོ། །ལས་དུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་ན་ཕྱག་དར་རེ་ལྡེ་ཙམ་མམ། དཀྱིལ་འཁོར་བ་མལ་ཙམ་ཕྱག་ནས་བ་ལང་གི་ལྕི་བས་སྐྱང་ནུལ་ བྱས་པའོ། །ལམ་དུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔག་ཚད་གཅིག་གམ་དཔག་ཚད་ཕྱེད་དུ་སོང་ཞིང་སླར་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུར་ཞུགས་པ་དུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་བཞིན་ནོ། །འདུས
Chinese
有的人说，那是在发生饥荒的时候。同样，无论是放弃还是没有放弃，认为没有放弃也是一样。如果像麦粥一样，怎样才算放弃呢？凡是口朝上竖立的。如果像酸粥一样，怎样才算放弃呢？凡是五个指头的纹路分别显现在上面的。喉咙和食道没有堕落。第四。在舍卫城（Mnyan-yod）里，一位年老的出家人不断地犯戒，有人说了这件事，他很生气，让老师吃了他没有特别准备的食物，因此犯了第五条戒。所谓“时间的力量”，就是经常请客。所谓“寻找机会”，就是指教导。这里的区分是，无论如何也要让这个比丘犯错的想法，就是“让他犯戒”的意思。这样就变成了被控制。所谓“那件事”，就是指误以为是其他东西而让他吃，这样就没有堕落。对于放弃，也要加上认为已经放弃的六种情况。同样，对于没有特别准备的食物，也要加上认为没有特别准备的六种情况，即两种堕落，两种过失，两种没有堕落。第五。在王舍城（rGyal-po'i khab）里，从提婆达多（Lha-sbyin）开始，制定了第六条戒。所谓“聚集而食”，就是指不和合地吃。在结界内，不是指一个人不和合，而是指和四个人等一起吃。怎样才算被平等地控制呢？凡是用身体感知而吃的，那就是堕落。身体的业的特征，就是指那个堕落。对于食物的词句所规定的，没有堕落，那些都是食物。所谓“生病的时候”，就是指病人，小孩给了，但没有给所有的比丘，病人小孩没有拿走，而是允许了，指一个人无法维持生活，那也是病人。所谓“工作的时候”，就是指哪怕是扫帚的一点点，或者圆形的地基，用手拿着，用牛粪擦拭。所谓“道路的时候”，就是指走了一个俱卢舍（dpag tshad，约4-5公里）或者半个俱卢舍，然后又返回来。所谓“乘船的时候”，就像道路一样。聚集
English
Some say that it was during a time of famine. Similarly, whether one has abandoned or not, it is the same as perceiving that one has not abandoned. If it is like barley porridge, how does one abandon it? It is when the mouth is tilted upwards. If it is like sour porridge, how does one abandon it? It is when the lines of the five fingers are visible separately on top. There is no falling into the throat and esophagus. Fourth. In Shravasti (Mnyan-yod), an elderly monk who had taken ordination continuously committed offenses. When someone spoke of this, he became angry and made the teacher eat food that had not been specially prepared, thus the fifth was established. The so-called "power of time" is to repeatedly invite guests. The so-called "seeking opportunity" refers to teaching. The distinction here is the thought that one must by all means cause this monk to commit an offense, which is the meaning of "causing him to fall into offense." In this way, one becomes controlled. The so-called "that itself" refers to causing someone to eat, thinking it is something else, in which case there is no falling. For abandonment, one should also add the six situations of perceiving that one has abandoned. Similarly, for food that has not been specially prepared, one should also add the six situations of perceiving that it has not been specially prepared, namely two falls, two offenses, and two without falling. Fifth. In Rajagriha (rGyal-po'i khab), starting from Devadatta (Lha-sbyin), the sixth was established. The so-called "gathering and eating" refers to eating discordantly. Within the boundary, it does not refer to one person being discordant, but to eating with four or more people. How is it considered to be equally controlled? Whatever one eats by perceiving with the body, that itself is a fall. The characteristic of the body's action is that of that fall. There is no falling from the precepts of the words of food, those are all foods. The so-called "time of sickness" refers to the sick, given by a child, but not given to all the monks, the sick child did not take it away, but allowed it, referring to someone who cannot sustain life, that is also sick. The so-called "time of work" refers to even a small amount of broom or a circular base, holding it in the hand and wiping it with cow dung. The so-called "time of the road" refers to going one krosha (dpag tshad, about 4-5 kilometers) or half a krosha and then returning. The so-called "time of boarding a boat" is like the road. Gathered