Tibetan
མཐུན་པ་དང་གསོ་སྦྱིན་བྱའོ་ཞེས་དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བ་ཟླས། དེ་བཞིན་དུ་གང་ན་གཉིས་སམ་གསུམ་འཁོད་པ་དེར་ཡང་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུས་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ལས་ཁ་ཅིག་གྲོང་དུ་དོང༌། ཁ་ཅིག་ཕྱི་རོལ་ན་འཁོད་ལ་གསོ་སྦྱིན་བྱ་བའི་དུས་ ལས་འདས་ན་དེ་དག་གིས་སོ་སོར་གསོ་སྦྱིན་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གྲོང་དང་ཉེ་བའི་གནས་སྤང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མགྲོན་པོ་ཕལ་པོ་ཆེ་མི་སྡོད་པ་ལྟ་ན་འགྲོ་བཞིན་དུ་གསོ་སྦྱིན་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་སྣོད་ན་ཡིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་དྲུག་སྟེ། ཆོས་གོས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང༌། ཆོས་གོས་དབྱུང་བ་དང༌། ཆོས་གོས་བརྟག་པ་དང༌། གང་ཟག་གིས་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང༌། གསོ་སྦྱིན་དང༌། དགག་དབྱེ་བྱའོ། །གསོ་སྦྱིན་བྱ་བའི་དུས་སུ་གསོ་སྦྱིན་མི་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གསོ་སྦྱིན་བྱ་བའི་དུས་མ་ཡིན་པར་གསོ་སྦྱིན་བྱེད་ན་ཡང་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་གསོ་སྦྱིན་ནི་མ་གཏོགས་ཏེ། དགེ་འདུན་དབྱེ་བའི་སྡུམས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཐུན་པར་བགྱི་བའི་གསོ་སྦྱིན་ཏེ། གནས་ནས་ཕྱུང་བའི་ལས་བྱས་པ་ལ་དག་པར་བྱ་ཞིང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་གསོ་སྦྱིན་བྱ་བར་གསོལ་བ་འདེབས་པའོ། །སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། གླེང་གཞི་བརྗོད་ནས་ལྷག་མ་གསན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་གོ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་གླེང་གཞི་དང༌། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་བར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མ་ངེས་པའི་བར་དུ་བརྗོད་ལ། ལྷག་མ་ནི་གསན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་གོ་བར་བྱེད་པ་དང༌། བཞི་པོ་འདི་དག་དང་ཐམས་ཅད་གདོན་པ་ནི་ལྔ་པའོ། །སུས་གདོན་ཞེ་ན། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་སོ། །དེས་མི་ནུས་ན་གནས་བརྟན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རེས་ཀྱིས་གདོན་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་གསོལ་བ་བཏབ་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་གླེང་གཞི་ནི་ཐོན་ལ་ལྷག་མ་ནི་མ་ཐོན་ན་དེ་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྨྱོན་པས་བཏོན་པ་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པ་བཏོན་པ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཁྱེད་ཅག་སུ་ལ་ལྟུང་བ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལྟུང་བ་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་བཅོས་པ་མ་བྱས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་སློང་གི་འཁོར་འདི་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བསྟོད་པ་ བརྗོད་པའོ། །དྲན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟུང་བ་ཡོད་ཀྱང་མི་དྲན་ན་བརྫུན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཚིག་གིས་གོ་བར་བྱ་བའི་དོན་མཚན་མས་གོ་བའི་ཕྱིར་ཅད་མི་སྨྲ་བས་ཀྱང་བརྫུན་དུ་འགྱུར་རོ། །བར་དུ་གཅོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཉིས་སུ་སྟེ། མཐོང་བའི་ཆོས་འདི་ཉིད་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། ཚེ་རབས་གཞན་ན་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ལའོ། །རྣམ་པར་དག་པར་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འདོད་པས་སོ། །བསྐུལ་བ་དང༌། སྨ་དབབ་པ་དང༌། བསྐྲད་པ་འདོད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལན་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧ་ཅང་ཉུང་བ་ཡང་མ་ཡིན། ཧ་ཅང་མང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཧ་ཅང་ཉུང་ཆེས་ན་ནི་གཡེངས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་ཉེ་བར་མཚོན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མང་ན་ནི་དུས་ཡུན་རིང་དུ་ཐོགས་པར་འགྱུར་རོ། །མཐོལ་ན་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་བྱུང་བའི་གཉེན་པོར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་སྐྱེད་པ་དང་བསླབ་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་གཉེན་པོར་གུས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། འགྱོད་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་མ་དག་པའི་གཉེན་པོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །གླེང་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་དེའི་འདོན་པ་བྱུང་ངོ༌། །སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་དང་པོ་རྫོགས་སོ།། །།དེའི་འོག་ཏུ་བསླབ་པའི་གཞི་རེ་རེ་ལ་འང་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གིས་བཤད་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གླེང་གཞི་དང༌། གང་ཟག་དང༌། ཉེས་པ་དང༌། གཞི་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཚིག་གི་དོན་དང༌། ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། ཡན་ལག་རྣམས་དང༌། ཀུན་ནས་སློང་བ་དང༌། བརྡ་དང༌། རྒྱུན་ཆད་པ་དང༌། རྒྱུན་མ་ཆད་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང༌། བྱ་བ་དང། མི་བྱ་བ་དང༌། སྤྱད་པ་དང༌། མ་སྤྱད་པ་དང༌། ལྕི་བ་དང༌། ཡང་བ་ཉིད་དང༌། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ལྡང་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུའོ། །གྲོང་ཁྱེར་གང་དུ་བཅས་པ་དེ་ནི་གླེང་གཞིའོ། །གང་ ལ་བརྟེན་ཏེ་བསླབ་པ་བཅས་པ་དེ་ནི་གང་ཟག་གོ །ཉེས་པ་ནི་གང་ཟག་གི་ལུས་དང་ངག་གིས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེས་པའོ། །གཞི་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཅན་དང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པར་བརྗོད
Chinese
“和合且行布萨”如是再三宣说。同样，何处有二或三人安住，也应如此互相告知。途中有人进入村落，有人安住于外，若行布萨之时已过，则应各自单独行布萨。安住于外者，应避开靠近村落之处。若多数客人不愿停留，则应在行进中行布萨。若在器皿中，则应以意加持。仅以发心即可成就者有六：加持法衣，取出法衣，检查法衣，他人邀请为宾客，行布萨，作呵责。行布萨之时不行布萨，则成重罪。非行布萨之时行布萨，亦成重罪。吉祥布萨除外，乃为僧众分裂而作和合之意。和合之布萨，乃为对已作出离处之业者，作清净并祈请作和合之布萨。所谓读诵别解脱经，读诵别解脱经有五种方式：先说序言，然后告知余者已听闻；如何说序言，宣说堕罪，同样宣说僧残之间，同样宣说不定之间，然后告知余者已听闻；此四者与全部读诵是第五种。由谁读诵？由僧团之长老读诵。若其不能，则由第二长老等依次读诵。或者通过祈请。若僧团之长老已说序言，而未说余者，则由非彼者宣说堕罪等。疯子所说，也是已说别解脱。以眷属完全清净之故，说“你们谁有罪”等，意为有已犯之罪而未作忏悔者。此比丘之眷属
English
“May there be harmony and may the Uposatha be performed,” thus it is proclaimed two or three times. Similarly, wherever two or three are dwelling, they should also announce to each other in this manner. Some who have entered the path may enter a village, while others may dwell outside. If the time for performing the Uposatha has passed, then each should perform the Uposatha separately. Those dwelling outside should avoid places near the village. If many guests do not wish to stay, then the Uposatha should be performed while traveling. If it is in a vessel, then it should be blessed with the mind. There are six things that are accomplished merely by generating the intention: blessing the Dharma garment, taking out the Dharma garment, examining the Dharma garment, being invited as a guest by another, performing the Uposatha, and making accusations. If the Uposatha is not performed at the time for performing the Uposatha, it becomes a serious offense. If the Uposatha is performed at a time that is not for performing the Uposatha, it also becomes a serious offense. Except for the auspicious Uposatha, which is for the purpose of reconciling the Sangha after a division. The Uposatha for harmony is to purify those who have performed the act of leaving the dwelling and to request the performance of the Uposatha for harmony. The recitation of the Pratimoksha Sutra is said to have five aspects: first, stating the introduction and then making it known that the remainder has been heard; how to state the introduction, reciting the defeat, similarly reciting up to the Sanghavasesha, similarly reciting up to the uncertain, and then making it known that the remainder has been heard; these four and reciting all is the fifth. Who recites? The elder of the Sangha. If he is unable, then the second elder and so on should recite in turn. Or through supplication. If the elder of the Sangha has stated the introduction but has not stated the remainder, then those who are not him should recite the defeat and so on. What is spoken by a madman is also the recitation of the Pratimoksha. Because the assembly is completely pure, he said, "Which of you has an offense?" etc., meaning that there are those who have committed an offense and have not confessed it. This assembly of monks
Chinese
“ྟ་བུར་”之名，乃是赞颂之语。 “忆念”之名，若有堕罪而不忆念，则不会变成虚妄。以言词应理解之义，因以相理解，即使什么都不说，也会变成虚妄。“间隔”之名，乃指两种时机：即于此可见之法中，断绝善法；以及于来世往生善趣。所谓“欲求清净”，即是欲求涅槃。不是为了劝勉、责罚和驱逐。所谓“三次”，不是太少，也不是太多。太少则某些散乱无法完全显现，太多则会耗费太长时间。所谓“忏悔则安住于触乐”，有五种方式：对治懈怠而发起精进；对治已生之罪过而生起无罪，以及以恭敬对治轻视戒律；对治后悔而不起改变；以禅定对治不净，以及如实了知真相，以此等而得清净。“开端”之名，乃因宣读别解脱经，其后便出现其读诵。别解脱经的首次读诵完毕。 之后，对于每一条学处，都将以二十一种方式进行阐述。这二十一种方式如下：开端、补特伽罗（人）、罪过、所依、烦恼、词义、成为堕罪、不成为堕罪、支分、遍行、表示、中断、未中断、罪过、应作、不应作、已行、未行、重、轻、共同相、生起者、有烦恼、无烦恼、堕罪生起之因。于何城中所制，即为开端。所依何者而制定学处，即是补特伽罗（人）。罪过，乃指补特伽罗（人）之身语所造作，即是罪过。所依有两种：有情和无情
English
The name "ྟ་བུར་" is a term of praise. The name "remembrance" means that if there is a transgression but it is not remembered, it will not become false. Because the meaning that should be understood by words is understood by signs, even not speaking at all becomes false. The name "interruption" refers to two times: cutting off virtuous dharmas in this very visible dharma, and going to a happy rebirth in another lifetime. "Desiring purity" means desiring nirvana. It is not for encouragement, punishment, or expulsion. "Three times" means not too few, and not too many. If it is too few, some distractions will not be fully manifested. If it is too many, it will take too long. "Confessing, one will abide touching happiness" means there are five ways: as an antidote to laziness, initiating diligence; as an antidote to the occurrence of faults, generating faultlessness; and with respect as an antidote to despising discipline; as an antidote to regret, not changing; as an antidote to impurity, samadhi; and purity is achieved by knowing the truth as it is. The name "beginning" is because the Pratimoksha Sutra is recited, and after that its recitation occurs. The first recitation of the Pratimoksha Sutra is complete. After that, each basis of training will be explained in twenty-one ways. These twenty-one ways are as follows: beginning, person, fault, basis, affliction, meaning of the word, becoming a transgression, not becoming a transgression, limbs, all-arising, indication, interruption, non-interruption, fault, what should be done, what should not be done, what has been done, what has not been done, heavy, light, common characteristic, what arises, afflicted, not afflicted, the cause of the arising of transgression. The city in which it was established is the beginning. The person on whom the training is based is the person. The fault is whatever is done by the body and speech of the person, that is the fault. The basis is said to be of two kinds: sentient and non-sentient.