Tibetan
ང་ནབ་སོལ་གླེང་བར་བསྐོའོ། །འདི་ནི་གསོལ་བའོ། །འདི་ནི་གསོལ་བའོ། །དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་གླེང་པ་པོ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་རེ་ལྡེའི་རི་ལ་མཆིས་ནས། དགེ་སློང་འགྲོ་མགྱོགས་དང་ནབ་སོ་ལ་དགེ་སྦྱོང་གྱི་ཆོས་མ་ལགས་པ་རྣམ་པ་མང་པོས་གླེང་བར་སྤྲོ་སྟེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་བ་པོ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དགེ་སློང་འགྲོ་མགྱོགས་དང༌། ནབ་སོ་ལ་གླེང་བར་བསྐོ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་དགེ་སློང་གླེང་བ་པོ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དགེ་སློང་འགྲོ་མགྱོགས་དང༌། ནབ་སོ་ལ་གླེང་བར་བསྐོ་བར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག །གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུངས་ཤིག །དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས། དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་གླེང་བ་པོ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དགེ་སློང་འགྲོ་མགྱོགས་དང་ནབ་སོ་ལ་གླེང་བར་བསྐོས་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གླེང་བ་པོས་གླེང་བའི་གོ་རིམས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ལྷན་ཅིག་གི་དངོས་པོས་ཀྱང་གླེང་བ་ཉིད་དུ་རུང་སྟེ། གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་ལ་གླེང་བར་བྱེད་པ་དང༌། གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་གཉིས་ལ་དང༌། གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་མང་པོ་ལ་དང༌། གང་ཟག་གིས་དགེ་འདུན་ལ་དང༌། གང་ཟག་གཉིས་ཀྱིས་གང་ཟག་ལ་དང༌། གང་ཟག་གཉིས་ཀྱིས་གང་ཟག་གཉིས་ལ་དང༌། གང་ཟག་གཉིས་ཀྱིས་གང་ཟག་མང་པོ་ལ་དང༌། གང་ཟག་གཉིས་ཀྱིས་དགེ་འདུན་ལ་དང༌། གང་ཟག་མང་པོས་གང་ཟག་ལ་དང༌། གང་ཟག་མང་པོས་གང་ཟག་གཉིས་ལ་དང༌། གང་ཟག་མང་པོས་གང་ཟག་མང་པོ་མ་དང༌། གང་ཟག་མང་པོས་དགེ་འདུན་ལ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱིས་གང་ཟག་ལ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱིས་གང་ཟག་གཉིས་ལ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱིས་གང་ཟག་མང་པོ་ལ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་འདུན་ལ་གླེང་བར་བྱེད་ན། གླེང་བར་བྱ་བ་དང༌། གླེང་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་ལྷན་ཅིག་གིས་དངོས་པོས་དེ་ལྟར་གླེང་བ་ཉིད་དུ་རུང་ངོ༌། །གླེང་བ་པོས་དེ་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་གི་དངོས་པོས་རུན་ ངོ། །དེས་དེ་ལ་སྐབས་འབྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ་དུས་དབེན་པའི་མཐར་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཉེ་བར་གཞག་སྟེ་མཐོང་བ་འམ། ཐོས་པ་འམ། དོགས་པའི་གཞི་དང་བཅས་བས་གླེང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གཞི་དང་བཅས་པས་གླེངས་པ་ན་མ་དྲན་ན་ཡུལ་དང༌། དུས་དང༌། གཞི་གང་ནས་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་གླེང་བ་པོས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་འམ། ཐོས་པ་འམ། དོགས་པའི་སྒོ་ནས་དྲན་པར་བྱའོ།
Chinese
我被任命为责难者。这是禀告。这是禀告。僧团的诸位尊者，请听。比丘责难者名为某某，住在瑞德山，因为比丘行速和纳索喜欢以多种非沙门之法进行责难。为此，如果僧团任命比丘名为某某者去责难比丘行速和纳索，那么哪位具寿能够容忍任命比丘责难者名为某某者去责难比丘行速和纳索，就请保持沉默。谁不能容忍，就请说出来。僧团已经容忍并允许了。僧团已经任命比丘责难者名为某某者去责难比丘行速和纳索。因为这样保持沉默，所以就如此接受了。之后，比丘责难者安排责难的顺序应如下进行：像这样，以共同的事物也可以进行责难。即：一人对一人进行责难，一人对二人，一人对多人，一人对僧团，二人对一人，二人对二人，二人对多人，二人对僧团，多人对一人，多人对二人，多人对多人，多人对僧团，僧团对一人，僧团对二人，僧团对多人，僧团对僧团进行责难时，责难的对象和责难的时机，以共同的事物那样进行责难是可以的。责难者同样以共同的事物是可以的。让他允许分开场合，然后在寂静的地方，保持正念和正知，根据所见、所闻或怀疑的依据进行责难。像这样根据依据进行责难时，如果记不起来，那么责难者应如何通过所见、所闻或怀疑来回忆起地点、时间和依据是从哪里发生的。
English
I am appointed as the reprover. This is a petition. This is a petition. Venerable members of the Sangha, please listen. The Bhikshu reprover, named so-and-so, residing on Mount Redei, because the Bhikshus Going-Fast and Naso enjoy reproving with various non-ascetic practices. Therefore, if the Sangha appoints the Bhikshu named so-and-so to reprove the Bhikshus Going-Fast and Naso, then those venerable ones who can tolerate the appointment of the Bhikshu reprover named so-and-so to reprove the Bhikshus Going-Fast and Naso, please remain silent. Those who cannot tolerate it, please speak up. The Sangha has tolerated and permitted it. The Sangha has appointed the Bhikshu reprover named so-and-so to reprove the Bhikshus Going-Fast and Naso. Because of this silence, it is accepted as such. After that, the Bhikshu reprover should arrange the order of reproof as follows: In this way, reproof can also be done with a common object. That is: one person reproves one person, one person reproves two people, one person reproves many people, one person reproves the Sangha, two people reprove one person, two people reprove two people, two people reprove many people, two people reprove the Sangha, many people reprove one person, many people reprove two people, many people reprove many people, many people reprove the Sangha, the Sangha reproves one person, the Sangha reproves two people, the Sangha reproves many people, when the Sangha reproves the Sangha, the object of reproof and the occasion for reproof, it is permissible to reprove in that way with a common object. The reprover can also do so with a common object. Let him allow for separate occasions, and then in a quiet place, maintaining mindfulness and awareness, reprove based on what is seen, heard, or suspected. When reproving based on evidence in this way, if it is not remembered, then the reprover should recall through what is seen, heard, or suspected, the place, time, and basis from which the transgression occurred.
Tibetan
།དེ་ལྟར་གླེངས་ཤིང་དྲན་པར་བྱས་པ་ན་སྐབས་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དང༌། མི་གདམས་པ་ཉིད་དང༌། གཏམ་འདྲེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པ་དང༌། གོས་སྦྱོང་གཞག་པ་དང༌། དགག་དབྱེ་གཞག་པ་དང༌། ཕུར་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དག་བྱའོ། །དེ་ནས་སྐབས་ཕྱེ་ཞིང་གཉེན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏེ། གླེང་བས་ཁས་བླངས་ན་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཁས་བླངས་ན་རྩོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཆེ་བཞི་དྲི་བའི་གོ་རིམས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་གླེང་བ་པོས་གླེངས་པ་ན་གླེང་བར་བྱ་བ་དེས་སྐབས་ཕྱེ་ཡང་དུས་དང༌། ཡུལ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་དང༌། རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དག་ཁས་མི་ལེན་ན། དེའི་ཚེ་ཆེ་བཞི་དྲི་བར་བྱ་སྟེ། ཆེ་བཞི་ནི་སྨྲ་བ་པོ་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཉིད་དང༌། ཡོན་ཏན་ལས་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཁྱིམ་པ་ཡང་རུང་བ་གཞན་ཚད་མར་བྱའོ། །གཞན་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཚིག་བསྟུན་པར་བྱའོ། །ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མི་བརྩན་ནོ། །ཆེ་བཞི་བདེན་པ་མཐོང་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་ལས་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་ངེས་པར་གྱུར་ན་རང་གིས་ཁས་བླངས་པ་དང་འདྲའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་གོ་རིམས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་གླེང་བ་པོས་གླངས་ཤིང་ཆེ་བཞི་དྲིས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་ཀྱང་རུང་མ་ལྟོས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དགེ་སློང་གིས་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་མི་བྱ་བས་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང༌། ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་དྲན་ན་དགེ་འདུན་ལས་ཁས་བླང་བར་བྱ་ཞིང་ལྟུང་བ་ཤེས་པ་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱས་ན་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་རྩོད་པ་དེ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཁས་བླངས་པ་བརྗོད་པ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་པས་ངེས་པར་འཛིན་པ་ལ་སྦྱར་བ་ཉིད་སྦྱིན་པའི་གོ་རིམས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་ལ་གླེང་བ་པོས་གླེངས་ན་ལྟུང་བ་དྲན་པ་ དགེ་འདུན་ལ་ཁས་བླངས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་བརྗེད་པས་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་བྱེད་ན། དེའི་རྣམ་པར་མི་ཤེས་ན་རང་གི་ངོ་བོའི་ཉེས་པ་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ལ་ནི་དགེ་འདུན་གྱིས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་པས་ངེས་པར་འཛིན་པ་ལ་སྦྱར་བ་ཉིད་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བཙལ་ནས་བཙལ་བར་ནུས་པས་དེ་ལ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ལ་སྦྱར་བ་ཉིད་སྦྱིན་ན་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྩོད་པ་དེ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི
Chinese
如果这样谈论和忆念后，不进行区分，那么，对于此，应当进行包含陈述，不进行选择，避免闲聊等，放置衣物，进行遮破和区分，以及放置橛。之后，进行区分并成为亲近，如果谈论者承认，那就是最终的，因为承认就能平息争端。在那之后，安排询问四大（证人）的顺序应当这样做：如果这样谈论者进行谈论时，被谈论者虽然进行了区分，但不承认时间、地点、行为和随后的实践，那么，此时应当询问四大（证人），四大（证人）是指说话者是证悟真理者，以及比功德更加殊胜的出家人或在家众，将其他人作为衡量标准。如果是与其他人一起，就应当顺应言辞。如果是犹豫不决，那就是不了解，因此不尊重。如果四大（证人）是证悟真理者，并且从比功德更加殊胜者那里得到确定，那就如同自己承认一样。在那之后，安排承认的顺序应当这样做：如果这样谈论者进行谈论并询问四大（证人）等，无论是否依赖于论证，比丘不应当犯堕罪，因此是有理由的，如果忆念起犯堕罪，就应当从僧团那里承认，如果知道堕罪，就应当如法地忏悔，那么，由犯堕罪所引起的争端就会平息。在那之后，对于承认的陈述，通过让其寻找其自性，与确定执持相结合，给予布施的顺序应当这样做：如果谈论者与犯堕罪的人进行谈论，忆念起堕罪后，向僧团承认，在那之后，如果因遗忘而加以区分，如果不了解其形态，那就是自己本性的过失，即犯堕罪。因此，对于此，僧团应当让其寻找其自性，与确定执持相结合，给予布施，因为他能够寻找并找到自己的本性，因此，如果给予与确定执持相结合的布施，那么，由犯堕罪所引起的争端就会平息。在那
English
If, after discussing and recollecting in this way, no distinction is made, then, in that case, one should make statements, not make choices, avoid idle talk, place robes, make refutations and distinctions, and place pegs. Then, having made distinctions and become intimate, if the speaker acknowledges, that is the ultimate, because acknowledgment pacifies disputes. After that, the order of arranging the questioning of the four great ones (witnesses) should be done as follows: If, when the speaker speaks in this way, the one being spoken to, although making distinctions, does not acknowledge the time, place, conduct, and subsequent practice, then, at that time, the four great ones (witnesses) should be questioned. The four great ones (witnesses) are the speaker who is a seer of truth, and others, whether monks or householders, who are superior to virtues, should be taken as a standard. If it is with others, then the words should be followed. If there is doubt, it is not knowledge, therefore it is not respected. If the four great ones (witnesses) are seers of truth, and if it is certain from those who are superior to virtues, then it is like acknowledging oneself. After that, the order of arranging the acknowledgment should be done as follows: If the speaker speaks in this way and questions the four great ones (witnesses), etc., whether or not relying on proof, a monk should not commit an offense, therefore there is a reason, and if he remembers committing an offense, he should acknowledge it from the Sangha, and if he knows the offense, he should confess it according to the Dharma, then the dispute arising from committing the offense will be pacified. After that, for the statement of acknowledgment, by having him seek its own nature, combining it with certain holding, the order of giving alms should be arranged as follows: If the speaker speaks to a person who has committed an offense, after remembering the offense, he acknowledges it to the Sangha, and after that, if he distinguishes it by forgetting, if he does not understand its form, then it is a fault of his own nature, that is, committing an offense. Therefore, for this, the Sangha should have him seek its own nature, combine it with certain holding, and give alms, because he is able to seek and find his own nature, therefore, if he gives alms combined with certain holding, then the dispute arising from committing the offense will be pacified. There