Tibetan
ད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་དཔྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་བྱ་བ་འདི་མ་བྱས་ལ། བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི་བྱས་ཤེ་འམ། བླང་བ་ནི་པོར་ལ་དོར་བ་འདི་ནི་བླངས་ཤེ་འམ། སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ནི་མ་བྱིན་ལ། སྦྱིན་པར་མི་བྱ་བ་འདི་ནི་བྱིན་ཞེ་འམ། ལས་སུ་བསྐོ་བ་འདི་ནི་མ་བསྐོས་ལ། ལས་སུ་མི་བསྐོ་བ་ནི་བསྐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་དཔྱོད་པའོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། དངོས་པོའི་རྣམ་པ་ལ་དཔྱོད་པ་དེ་ནི་འཁྲུག་ལོང་གི་རྒྱུ་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་འཁྲུག་ལོང་གི་རྒྱུ་དང་པོ་འགྱེད་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་འབྱུང་སྟེ། འགྱེད་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། དངོས་པོའི་རྣམ་པ་ལ་དཔྱོད་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ། དགྲ་བོས་མི་མཐུན་པར་སྨྲས་པའི་ཚིག་གི་ཕྱིར་སེམས་གཞོལ་བའི་འཁྲུག་ལོང་འཐབ་པ་དང༌། མཚང་འདྲུ་བ་དང༌། རྩོད་པ་དང༌། འགྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་འགྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་རྩོད་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་འདུལ་བ་དང༌། ཚུལ་ཤིང་མང་པོ་སྦྱིན་པས་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱ་བས་ཞི་བར་བྱ་བ་གང་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ནི་འགྱེད་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་འཁྲུག་ལོང་གི་རྒྱུ་དང་པོ་དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་འཁྲུག་ལོང་དང་པོ་འགྱེད་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་འཇོག་པས་གཞན་སྤོང་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་ལྟུང་བ་འབྱིན་པ་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་གང་ཟག་གླེང་བ་པོ་ཆོས་གསུམ་མམ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་གསོལ་བ་དང༌། གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐོས་ཏེ། དེས་ད་ལ་སྐབས་འབྱེད་དུ་བཅུག་ནས། དུས་སུ་དབེན་པའི་མཐར་དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་ཉེ་བར་གཞག་སྟེ། མཐོང་བ་འམ། ཐོས་པ་འམ། དོགས་པའི་གཞི་དང་བཅས་པས་གླེང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གཞི་ དང་བཅས་པས་གླེངས་བ་ན་མི་དྲན་ན། ཡུལ་དང༌། དུས་དང་གཞི་གང་ལས་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་གླེང་པ་པོས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་འམ། ཐོས་པ་འམ། དོགས་པའི་སྒོ་ནས་དྲན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གླེང་ཞིང་དྲན་པར་བྱས་པ་ན་དེས་ལྟུང་བ་མཐོང་ན་སྐབས་ཕྱེ་སྟེ། གླེང་བ་པོས་གཞི་གང་གི་གླེང་བའི་ལྟུང་བ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ན། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱ་བས་ཕྱིར་བཅོས་པར་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དག་པ་སྦྱིན་བས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པ་དེ་ལ་དགེ་འདུན་
Chinese
比如“现在”等等。其中，所谓“观察”，是指“为什么你的这个事情没有做，而这个不应该做的事情却做了呢？”或者“拿取，这个本来应该扔掉的却拿取了吗？”或者“应该布施的没有布施，不应该布施的却布施了吗？”或者“应该任命的没有任命，不应该任命的却任命了吗？”等等，像这样进行观察。像这样，对于事物的如实性进行颠倒的论证，以及对于事物的形态进行观察，这是争论的第一个原因。从那争论的第一个原因引发争端，所谓“因争端而争论”，是指依靠对于事物的如实性进行颠倒的论证，以及对于事物的形态进行观察，因为敌人说了不合心意的话语，内心沉溺于争斗，互相争执、揭短、争论、争斗等等，与这些相关的争端，从争斗的原因中，以明显的方式调解争论，以及通过给予许多行为准则，使之成为一体而平息争端，凡是发生的这些，就是所谓的“因争端而争论”。这样，争论的第一个原因是对事物的如实性进行颠倒的论证，要知道从第一个争论中会产生因争端而争论。那么，通过安立教诫等来舍弃其他，是怎样的呢？所谓“教诫等”，是指比丘犯戒时，僧团任命一位具有三种或五种功德的指责者，通过祈请和两次羯磨来任命他，让他进入调解的场合，在适当的时间和寂静的地方，保持正念和正知，然后根据所见、所闻或怀疑的依据来进行指责。像这样，如果根据依据进行指责却想不起来，那么指责者应该如何通过所见、所闻或怀疑的途径，回忆起从哪个地点、时间和依据上发生的堕落呢？像这样指责并回忆之后，如果他看到堕落，就进行调解，如果指责者所指责的堕落确实是具有原因的，那么就应该通过使之成为一体来进行补救。如果没有原因，就通过给予清净来使其安住于自性。像这样做了之后，僧团
English
For example, "now," and so on. Among these, "observation" refers to questions like, "Why didn't you do this thing, and why did you do this thing that shouldn't have been done?" or "Taking, did you take this thing that should have been thrown away?" or "You didn't give what should have been given, but did you give what shouldn't have been given?" or "You didn't appoint who should have been appointed, but did you appoint who shouldn't have been appointed?" and so on, observing in this way. Like this, to wrongly assert the suchness of things and to observe the forms of things, this is the first cause of conflict. From that first cause of conflict arises dispute, and "dispute due to conflict" refers to relying on the wrong assertion of the suchness of things and observing the forms of things. Because the enemy speaks unpleasant words, the mind indulges in fighting, contending, exposing faults, arguing, quarreling, and so on. Along with these related conflicts, from the cause of quarreling, disputes are manifestly pacified, and by giving many rules of conduct, making them one, the disputes are calmed. Whatever arises from this is called "dispute due to conflict." Thus, the first cause of conflict is the wrong assertion of the suchness of things, and it should be known that from the first conflict arises dispute due to conflict. So, how is it to abandon others by establishing precepts and so on? "Precepts and so on" refers to when a monk commits an offense, the Sangha appoints a person who points out the offense, possessing three or five qualities, and through supplication and two karmas, appoints him. He is then allowed to enter a situation of reconciliation, and at the appropriate time and in a quiet place, mindfulness and awareness are established, and then accusations are made based on what is seen, heard, or suspected. Like this, if one doesn't remember when accused based on evidence, how should the accuser recall the downfall that occurred from which place, time, and basis, through what was seen, heard, or suspected? After accusing and recalling in this way, if he sees the downfall, reconciliation is performed. If the downfall accused by the accuser is indeed with cause, then it should be remedied by making it one. If there is no cause, then by giving purification, it should be allowed to abide in its own nature. After doing this, the Sangha
Tibetan
གྱིས་གདམས་ངག་དང༌། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་དང༌། གཏམ་འདྲེ་བ་དང༌། ཕེབས་པར་སྨྲ་བ་དང༌། སོ་སོར་ཀུན་དགའ་བར་བྱ་བ་དང༌། རྟག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་བྱ་བ་དང༌། གསོ་སྦྱོང་དང༌། དགག་དབྱེ་ལ་སོགས་པ་ལྷན་ཅིག་བྱ་བ་སྟེ། གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཇོག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་ལྟུང་བ་འབྱིན་པ་ལ། དགེ་འདུན་གྱིས་གང་ཟག་གླེང་བ་པོ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ལྟར་བསྐོས་ཏེ། དེས་དེ་ལྟར་གླེངས་ཤིང་དྲན་པར་བྱས་པ་ན། སྐབས་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་བྱ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་བྱས་ཀྱིས། གནས་འདི་ནས་མ་ཞུས་པར་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ། །ཁོ་བོ་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྔགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་བྱའོ། །དེས་སྐབས་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་ན་མི་གདམས་པ་ཉིད་དུ་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པས་ཕན་གདགས་པར་མི་བྱའོ། །དེས་ཀྱང་སྐབས་མི་འབྱེད་ན་དེ་ལ་གཏམ་འདྲེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བཟློག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གཏམ་འདྲེ་བ་དང༌། ཕེབ་པར་སྨྲ་བ་དང༌། སོ་སོར་ཀུན་དགའ་བར་བྱ་བ་དང༌། རྟག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚིག་སྦྱིན་པར་ཡང་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐབས་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་ན་དེ་ལ་གསོ་སྦྱོང་གཞག་པར་བྱ་བ་སྟེ། གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་སུ་དེ་ལ་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་དེའི་གསོ་སྦྱོང་གཞག་པར་བྱའོ། །གསོ་སྦྱོང་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་འདི་འདུག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐབས་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་ན། དེ་ལ་དགག་དབྱེ་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། དགག་དབྱེའི་དུས་སུ་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་དེའི་དགག་དབྱེ་བཞག་པར་བྱའོ། །དགག་དབྱེ་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་འདུག་པ་དང་ལྷན་ ཅིག་དགེ་འདུན་གྱིས་དགག་དབྱེ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྐབས་ཕྱེ་བ་ཉིད་ན་མཉེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཕུར་བ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྟེ། གནས་འདི་འམ་གཞན་དུ་འམ། གཞི་འདི་འམ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ཅི་འདོད་པ་སྨྲ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་དེ་ལ་ལྟུང་བ་བཀལ་ཞིང་ཉེས་པ་བསྟན་ཏེ་བཏང་བས། རྟ་དམུ་རྒོད་ཕུར་བ་ལ་བཏགས་པ་བཞིན་དུ་ཕུར་པ་དང་བཅས་པ་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་འཇོག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་གཞན་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་འཇོག་པའི་རིམ་པ་དེས་གང་ཟག་ལྟུང་བ་འབྱིན་པ་པོ་གཞན་ཏེ། ད
Chinese
关于教诫，以及随后的指示，以及交谈，以及说到来，以及各自欢喜，以及恒常一起居住，以及布萨，以及解制等一起做，这被称为教诫等。所谓“安立”，是指对于比丘犯戒，僧团像那样指定一位责难者，当他那样责难并忆念时，如果不打开方便之门，就应对他说训诫之语：“具寿，应对你说训诫之语，未经允许不得离开此地。”应对他说：“我，具寿，为了应被训诫而感到高兴。”如果他不打开方便之门，就应不教诫，不应以教诫和随后的指示来帮助他。如果他仍然不打开方便之门，也应阻止与他交谈等，不应给他交谈、说到来、各自欢喜、恒常一起居住的名称的词语。即使那样仍然不打开方便之门，就应对他进行布萨，在布萨时，应以祈请和四种羯磨来停止他的布萨。所谓停止布萨，应理解为“不得与此人一起进行僧团的布萨”。即使那样仍然不打开方便之门，就应对他进行解制，在解制时，应以祈请和四种羯磨来停止他的解制。所谓停止解制，应理解为“不得与此人一起
English
Regarding instruction, and subsequent indication, and conversation, and speaking of arrival, and individual rejoicing, and constant cohabitation, and Uposatha, and Pravarana, etc., are done together; these are called instruction, etc. "Establishing" means that for a monk who has violated the precepts, the Sangha appoints a critic like that. When he criticizes and remembers in that way, if he does not open the door of opportunity, then he should be told words of admonition: "Venerable one, you should be told words of admonition, and you must not leave this place without permission." He should be told, "I, Venerable one, am pleased to be admonished." If he does not open the door of opportunity, then he should not be instructed, and he should not be helped with instruction and subsequent indication. If he still does not open the door of opportunity, then he should also be prevented from talking to him, etc., and he should not be given the words of the name of conversation, speaking of arrival, individual rejoicing, and constant cohabitation. Even if he still does not open the door of opportunity, then Uposatha should be performed on him, and during Uposatha, his Uposatha should be stopped with a request and four karmas. Stopping Uposatha should be understood as "the Sangha's Uposatha should not be performed together with this person." Even if he still does not open the door of opportunity, then Pravarana should be performed on him, and during Pravarana, his Pravarana should be stopped with a request and four karmas. Stopping Pravarana should be understood as "not together with this person