Tibetan
ང་འགྲེལ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ། ད་ནི་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བ་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ ཕྱིར་སྡོམ་ལ། མངོན་སུམ་དྲན་པ་མ་སྨྱོས་པ། །དེ་བཞིན་གང་མང་ངོ་བོ་ཉིད། །རྩྭ་རྣམས་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུ་དང༌། །ཁས་བླང་བར་ཡང་བྱ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྡོམ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་དང་དགོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྩོད་བ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་བདུན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་འདུལ་བ་དང༌། དྲན་པས་འདུལ་བ་དང༌། མ་སྨྱོས་པས་འདུལ་བ་དང༌། ཚུལ་ཤིང་མང་པོ་སྦྱིན་པ་དང༌། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་པ་དང༌། རྩྭ་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུ་དང༌། ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་སྟེ། སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཆོས་བདུན་པོ་འདི་དག་ནི་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བ་གདོན་པའི་ལུང་དཔོག་པ་བསྟན་ཏོ། །རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུག་ལོང་གི་རྩོད་པ་བཞི་པོ་དག་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཆོས་ཞེས་བྱའོ།། བདུན་པོ་འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་བ་བདུན་པོ་དག་གོ །ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་གསོ་སྦྱོང་འདོན་པའི་ཚེ། འདུལ་པ་འཛིན་པའི་ཁ་ཏོན་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་འདུལ་བར་འོས་པ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་འདུལ་བ་སྦྱིན་ནོ། །དྲན་པས་འདུལ་བར་འོས་པ་ལ་དྲན་པས་འདུལ་བ་སྦྱིན་ནོ། །མ་སྨྱོས་པས་འདུལ་བར་འོས་པ་ལ་མ་སྨྱོས་པས་འདུལ་བ་སྦྱིན་ནོ། །གང་ཚུལ་ཤིང་མང་པོ་སྦྱིན་པར་འོས་པ་ལ་ཚུལ་ཤིང་མང་པོ་སྦྱིན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་པར་འོས་པ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་པ་སྦྱིན་ནོ། །རྩྭ་བཀྲམ་པར་འོས་པ་ལ་རྩྭ་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུ་སྦྱིན་ནོ། །གང་ཁས་བླང་བར་འོས་པ་ལ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུག་ལོང་གི་རྒྱུ་བཞི་ལས་བྱུང་བའི་འཁྲུག་ལོང་གི་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཆོས་བདུན་གྱིས་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་དང༌། དག་པ་སྦྱིན་པ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་དང༌། ངེས་པར་འཛིན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ཉིད་སྦྱིན་པ་དང༌། ལས་ལ་མཐུན་པ་སྦྱིན་དུ་གཞུག་པས་ཅི་རིགས་པར་ཞི་བར་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་འཁྲུག་ལོང་གི་རྒྱུ་བཞི་གང་ཞེ་ན། དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་འཇོག་པས་གཞན་སྤོང
Chinese
我释，第二十五品。现在要宣说平息诤讼之法。为此作偈云：现前忆念不狂乱，如是众多自性性，草类散布之如是，亦应许诺而行之。如是宣说。偈颂之词义与必要如前。平息诤讼之法有七：现前调伏，忆念调伏，不狂乱调伏，布施众多戒条，令寻求其自性，如散草，应许诺而行。偈颂之句按次第连缀。具寿等，平息诤讼之七法，出自半月半月诵持的别解脱经中，这是显示了平息诤讼之法的教证依据。平息诤讼之法，是指将四种争端统一起来，以无罪之相而称为法。这七种是指下面将要讲到的七种。出自半月半月诵持的别解脱经中，是指半月半月诵戒时，出自持律者的诵文中。应对现前调伏者施以现前调伏，应对忆念调伏者施以忆念调伏，应对不狂乱调伏者施以不狂乱调伏，应对布施众多戒条者施以布施众多戒条，应对令寻求其自性者施以令寻求其自性，应对散草者施以如散草，应对应许诺者施以应许诺，这是说由四种争端之因所生的争端，以平息诤讼之七法统一起来，施与清净，纠正错误，施与对确定的执持的结合，以及令施与随顺之业，从而根据情况平息争端。那么，四种争端之因是什么呢？对事物的如实性作颠倒的论证，以及设立教诫等而排斥他人。
English
My Commentary, Chapter Twenty-Five. Now, the method for pacifying disputes is to be explained. For this, a verse is stated: 'Manifest memory, not deranged, Likewise, the nature of many, Like scattering grasses, Also to be promised.' Thus it is said. The meaning and necessity of the word 'verse' are as before. There are seven methods for pacifying disputes: pacifying through manifestation, pacifying through memory, pacifying through non-derangement, giving many precepts, causing to seek its own nature, like scattering grass, and to be promised. The verses of the verse are connected in order. The venerable ones, these seven methods for pacifying disputes, come from the recitation of the Pratimoksha Sutra every half month, which shows the scriptural basis for pacifying disputes. The method for pacifying disputes means unifying the four disputes, and it is called Dharma because it holds the characteristic of being faultless. These seven refer to the seven that will be mentioned below. 'It comes from reciting the Pratimoksha Sutra every half month,' which means that when reciting the Pratimoksha every half month, it comes from the recitation of the Vinaya holders. One who should be pacified by manifestation should be given pacification by manifestation; one who should be pacified by memory should be given pacification by memory; one who should be pacified by non-derangement should be given pacification by non-derangement; one who should be given many precepts should be given many precepts; one who should be caused to seek its own nature should be given causing to seek its own nature; one who should be scattered like grass should be given like scattering grass; one who should be promised should be given a promise. This means that the dispute arising from the four causes of dispute is unified by the seven methods of pacifying disputes, giving purity, correcting errors, giving the combination of holding onto certainty, and causing to give conforming actions, thereby pacifying the dispute according to the circumstances. So, what are the four causes of dispute? To wrongly assert the reality of things, and to reject others by establishing instructions, etc.