Tibetan
དེ་ལྟ་བུར་འོང་བ་ལས་ན། དོན་གྱིས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ་ཁོ་བོ་ཟན་བཅད་དུ་བཅུག་གོ །དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཁོ་བོས་ཤིང་ལྗོན་པ་ལ་འཛེགས་ཏེ་བལྟས་སོ། །ཁྱོད་ཤིང་ལྗོན་པ་ལ་འཛེག་ཏུ་རུང་ངམ། རུང་ཡང་སྲིད་མི་རུང་ཡང་སྲིད་དེ་ཁོ་བོས་ནི་འཛེགས་སོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་གིས་ཤིང་ལ་མི་ འཛེག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གིས་ཤིང་ལ་མི་འཛེག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་དག་ཚོན་གྱི་ལས་བྱེད་པར་འདོད་པས་གཟར་ཐག་གང་དུ་གདགས་པར་མི་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤིང་ལ་མི་གང་ཙམ་དུ་འཛེག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་གིས་ཤིང་ལ་མི་གང་ཙམ་ལས་མཐོར་མི་འཛེག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གིས་ཤིང་ལ་མི་གང་ཙམ་ལས་མཐོར་མི་འཛེག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་ཞིག་དོན་མཐུན་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་ལྗོངས་རྒྱུར་འཕགས་པ་དང༌། དོན་མཐུན་པ་དགོན་པའི་ལམ་དུ་མཚན་མོ་བཏབ་པ་ན་དེ་ལྟར་སྟག་གི་འཇིགས་པ་བྱུང་ནས། དོན་མཐུན་པ་དག་ནི་ཤིང་ལྗོན་པ་ལ་མཐོར་འཛེགས་ཏེ་འཁོད་དོ། །དགེ་སློང་དེ་ཤིང་ལྗོན་པ་ལ་མི་གང་ཙམ་དུ་འཛེགས་ཏེ་འདུག་པ་དང༌། ཇི་ཙམ་ན་སྟག་འོངས་ནས་དོན་མཐུན་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་སྟག་མཆིས་ཀྱིས་མྱུར་དུ་མཐོར་འཛེགས་ཤིག །དེས་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤིང་ལ་མི་གང་ཙམ་ལས་མཐོར་འཛེག་པར་མ་གནང་བས། ཇི་ལྟར་མཐོར་འཛེག་སྙམ་ནས། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ནས། སྟག་གིས་མཆོངས་པ་བྱས་པས་བསད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། གནོད་པ་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པར་ཤིང་ལ་མི་གང་ཙམ་ལས་མཐོར་མི་འཛེག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཆོས་འདི་པ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་དུས་དང་བྱ་བ་མི་ཤེས་པ། ཉེས་པ་ནི་གནོད་པ་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པར་ཤིང་ལ་མི་གང་ཙམ་ལས་མཐོར་མི་འཛེགས་པའོ། །དེ་ལ་གནོད་པ་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པར་ཤིང་ལ་མི་གང་ཙམ་ལས་མཐོར་མི་འཛེག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་གནོད་པ་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པར་ཤིང་ལ་མི་གང་ཙམ་ལས་མཐོར་མི་འཛེག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །འདིའི་རྒྱུ་ནི་མི་མཛེས་པར་སྣང་བ་དང༌། སྣད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་དམིགས་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་འཇིག་རྟེན་དང་མི་འགལ་བ་དང༌། འདུལ་བ་དང་མི་འགལ་བར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། ། དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་དགེ་སློང་གནོད་པ་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པ་དང་ཤིང་ལ་མི་གང་ཙམ་ལས་མཐོར་འཛེགས་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།བསླབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། གོས་བགོ་བ་དང༌། སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། དེར་སྟན་ལ་འདུག་པ་དང༌། ཟས་བླང་བ་དང༌། ཟན་བཟའ་བ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཆོས་བསྟན་པ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་རྒྱུ་བའོ། །དེ་དག་ནི་ཤམ་ཐབས་ཟླུམ་པོར་བགོ་བར་བསླབ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གནོད་པ་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པར་ཤིང་ལ་མི་གང་ཙམ་ལས་མཐོར་མི་འཛེག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་གིས་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་མང་པོ་རྣམས་བཏོན་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མང་པོ་རྣམས་གདོན་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་སྟེ། བསླབ་པའི་ཆོས་མང་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔར་བསྟན་པ་བསླབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དངོས་གཞི་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་པ་དག་གོ །བཏོན་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བའི་དོན་གྱི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཉན་པ་པོ་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་བདག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ཅི་འདི་ལ་ཁྱེད་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་དྲིའོ། །ཅི་འདི་ལ་ཁྱེད་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་དྲིའོ། །འདི་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཡོངས་སུ་དག་ནས་འདི་ལྟར་ཅད་མི་སྨྲ་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པའི་ཆོས་མང་པོ་རྣམས་རྣམ་པར་གཞག་པ་རྣམས་བསྒྲག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པའི་ཆོས་མང་པོ་བཏོན་པ་དེ་ལའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པའི་ཆོས་མང་པོ་རྣམས་གདོན་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོའི་གཞུ
Chinese
既然如此，实际上你是故意想让我断食啊。他说：你如何看待我？我爬上树看。你能够爬树吗？可能可以，也可能不可以，但我的确爬了。当他说这些的时候，众比丘向世尊禀告，世尊开示说：因此，比丘应当学习不爬树。世尊开示说比丘应当学习不爬树之后，一些想要进行染色工作的比丘不知道应该在哪里系挂绳索。世尊开示说：应该爬到一人高左右的树上。因此，比丘应当学习不爬超过一人高的树。世尊开示说比丘应当学习不爬超过一人高的树之后，一位比丘与一位志同道合者，一同前往游历，志同道合者在寺庙的路上过夜时，发生了老虎的恐惧。志同道合者们都爬到高高的树上安坐。那位比丘爬到一人高的树上坐着，当老虎来的时候，志同道合者们说：尊者，老虎来了，快点往上爬！他心想：世尊不允许爬超过一人高的树，我怎么能往上爬呢？于是就坐在那里，被老虎扑上来杀死了。众比丘向世尊禀告此事，世尊开示说：因此，我的声闻弟子们应当这样念诵学习的根本：除了发生危害之外，应当学习不爬超过一人高的树。这样制定了戒律。地点是舍卫城（Sravasti，古印度城市名）。人物是持此戒者。烦恼是不知时间和行为。罪过是除了发生危害之外，不爬超过一人高的树。其中，‘除了发生危害之外，应当学习不爬超过一人高的树’的意思是：比丘除了发生危害之外，不爬超过一人高的树。
English
Since it is coming like that, in reality, you deliberately intended to make me fast. He said: How do you see me? I climbed the tree and looked. Are you able to climb the tree? It may be possible, it may not be possible, but I did climb. When he said that, the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One said: Therefore, a monk should train not to climb a tree. After the Blessed One said that a monk should train not to climb a tree, some monks who wanted to do dyeing work did not know where to hang the rope. The Blessed One said: One should climb a tree to about the height of a man. Therefore, a monk should train not to climb higher than the height of a man. After the Blessed One said that a monk should train not to climb higher than the height of a man, a monk and a like-minded person went on a journey together, and the like-minded person spent the night on the way to the monastery, and then the fear of a tiger occurred. The like-minded people climbed high into the trees and sat down. That monk was sitting on a tree about the height of a man, and when the tiger came, the like-minded people said: Venerable, the tiger is here, quickly climb higher! He thought: The Blessed One did not allow climbing higher than the height of a man, how can I climb higher? So he sat there, and when the tiger jumped up and killed him, the monks reported this to the Blessed One, and the Blessed One said: Therefore, my disciples should recite the basis of training in discipline like this: Except when harm occurs, one should train not to climb higher than the height of a man. Thus the precept was established. The place is Sravasti. The person is the one who holds this Dharma. The affliction is not knowing the time and action. The fault is not climbing higher than the height of a man except when harm occurs. Among them, 'Except when harm occurs, one should train not to climb higher than the height of a man' means: A monk should not climb higher than the height of a man except when harm occurs.
Chinese
应当学习不爬树。此中的原因是，通过舍弃显现不美观和责备等过患，学习与世间不相违背，以及与律不相违背，必定生起之戒律的随顺。 对此，此处真实堕罪的安立是，在真实情况下，如果没有那样学习，就会变成忏悔的罪行的真实。此中的作者是，除了比丘发生损害的情况，以及爬上超过一个人高的树。此中的支分是一个，即真实的成办。加行和加行的加行的成办等，根据情况，也应如前一样呵责。第一百一十二条学处。 学处之境的详细区分，简而言之有九种，即穿衣、前往行处、在那里安坐于座垫上、取食物、吃食物、钵的使用、说法、修持之理和行走。这些从“应当学习穿圆形的下裙”开始，到“应当学习，除了发生损害的情况，不爬上超过一个人高的树”之间，按照顺序对应。具寿们，我已经念诵完毕所安立的众多法，这是念诵所应学之众多法的结尾。所谓“众多所应学之法”，是指先前所说的第一百一十二条学处之真实内容。所谓“念诵完毕”，是为了结束誓言之义，以及为了使听者欢喜而说。对此，我将询问具寿们，你们对此清净吗？将询问两次、三次“你们对此清净吗？”。具寿们，在此清净，像这样不语，即视为接受，这是为了宣说所安立的众多学法。所谓“对此”，是指念诵众多学法。其余如前。念诵众多学法已宣说完毕。 别解脱经之末
English
One should train in not climbing trees. The reason for this is to train in accordance with the precepts that will inevitably arise without contradicting the world and without contradicting the Vinaya by abandoning the faults of appearing unsightly and reproach, etc. Here, the establishment of the actual transgression is that if one does not train in this way in the actual situation, it will become the actual basis for an offense that must be confessed. The agent of this is a bhikshu, except when harm has occurred, and climbing a tree higher than the height of a person. The limb of this is one, namely the actual accomplishment. The preparations and the accomplishment of the preparations of the preparations, etc., should be reproached as before, as appropriate. The one hundred and twelfth training. The detailed division of the objects of training is, in brief, nine kinds: wearing clothes, going to the place of practice, sitting there on a seat, taking food, eating food, the use of the alms bowl, teaching the Dharma, the manner of practice, and walking. These are to be applied in order from "one should train in wearing a round lower garment" to "one should train in not climbing a tree higher than the height of a person, except when harm has occurred." O venerable ones, I have finished reciting the many established dharmas, which is the conclusion of reciting the many dharmas to be trained in. The so-called "many dharmas to be trained in" refers to the actual content of the one hundred and twelfth training mentioned earlier. The so-called "finished reciting" is stated in order to conclude the meaning of the vow and to please the listeners. In this regard, I will ask the venerable ones, are you pure in this? I will ask two or three times, "Are you pure in this?" O venerable ones, being pure in this, and not speaking in this way, is regarded as acceptance, which is to proclaim the many established trainings. The so-called "in this regard" refers to reciting the many trainings. The rest is as before. The recitation of the many trainings has been explained. The end of the Pratimoksha Sutra.