Tibetan
འཆད་པར་བྱེད་དམ་ཞེས་སྨོད་པར་བྱེད་ནས། དེ་དག་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཁོད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ ན་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། མི་ན་བར་འདུག་པ་ལ་འགྲེང་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱ། མི་ན་བར་ཉལ་བ་ལ་འདུག་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱ། མི་ན་བར་སྟན་མཐོན་པོ་ལ་འདུག་པ་ལ་སྟན་དམའ་བ་ལ་འདུག་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱ། མི་ན་བར་མདུན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཕྱི་ནས་འགྲོ་ཞིང་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱ། མི་ན་བར་ལམ་ནས་འགྲོ་བ་ལ་ལམ་གྱི་འགྲམ་ནས་འགྲོ་ཞིང་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱ། མི་ན་བར་མགོ་གཡོགས་པ་དང༌། བརྫེས་པ་དང༌། གཟར་བ་དང༌། གཉའ་གོང་དུ་བསྣོལ་བ་དང༌། ལྟག་པར་བསྣོལ་བ་ལ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །མི་ན་བར་སྐྲ་དོ་ཀེར་ཅན་དང༌། ཞྭ་གྱོན་པ་དང༌། མགོ་ཅོད་པ་ན་ཅན་དང༌། མགོ་ཕྲེང་བ་ཅན་དང༌། མགོ་དཀྲིས་པ་ལ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །མི་ན་བར་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཞོན་པ་དང༌། རྟ་ཞོན་པ་དང༌། ཁྱོགས་པ་ལ་འདུག་པ་དང༌། བཞོན་པའི་སྟེང་ན་འདུག་པ་དང༌། མཆིལ་ལྷམ་གྱོན་པ་ལ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །མི་ན་བར་ལག་ན་འཁར་བ་ཐོགས་པ་དང༌། ལག་ན་གདུགས་ཐོགས་པ་དང༌། ལག་ན་མཚོན་ཐོགས་པ་དང༌། ལག་ན་རལ་གྲི་ཐོགས་པ་དང། ལག་ན་དགྲ་ཆ་ཐོགས་པ་དང༌། གོ་ཆ་གྱོན་པ་ལ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་དང་འཇིག་རྟེན་མི་ཤེས་པ། ཉེས་པ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་འདུག་པ་ལ་བདག་ཉིད་འགྲེང་སྟེ་ཆོས་འཆད་པ་ལ་སོགས་པ་བསླབ་པ་ཉི་ཤུ་དྲུག་ལ་འདི་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་སོ་སོར་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་བའོ། །དེ་ལ་མིན་བར་འདུག་པ་ལ་འགྲེང་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་འདུག་པ་ལ་དགེ་སློང་འགྲེང་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །མི་ན་བར་འདུག་པ་ལ་དགེ་སློང་འགྲེང་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་བསླབ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་ནི་དགེ་སློང་གི་བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་བརྒྱ་སྟོང་ ཕྲག་དུ་མ་དག་གིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་བླ་ན་མེད་
Chinese
呵责说是否要讲，当他们一言不发地坐着的时候，众比丘向薄伽梵请示，薄伽梵开示说：因此，我的声闻弟子们应当如此宣说修学律的基础：对没有生病而坐着的人，应当学习不站立着说法；对没有生病而躺着的人，应当学习不坐着说法；对没有生病而坐在高座上的人，应当学习坐在低座上不说法；对没有生病而走到前面的人，应当学习从后面走而不说法；对没有生病而在路上行走的人，应当学习从路边行走而不说法；对没有生病而头戴帽子、缠头、倾斜头、交叉颈部、交叉后脑勺的人，应当学习不说法。对没有生病而头发结髻的人、戴帽子的人、头戴发髻的人、头戴花环的人、头缠布的人，应当学习不说法。对没有生病而骑在大象上的人、骑在马上的人、坐在轿子上的人、坐在乘坐工具上的人、穿鞋子的人，应当学习不说法。对没有生病而手里拿着拐杖的人、手里拿着伞的人、手里拿着武器的人、手里拿着刀的人、手里拿着兵器的人、穿着盔甲的人，应当学习不说法。这样制定了戒律。地点是舍卫城（Mnyan yod，公元前6世纪中叶至公元前5世纪末）。人物是六群比丘。烦恼是不懂教法和世间法。过失是听法者没有生病而坐着，自己却站立着说法等二十六条学处，对于这些没有这样做所犯的过失，应当各自酌情处理。其中，对没有生病而坐着的人，应当学习不站立着说法，就是说听法者没有生病而坐着，比丘应当学习不站立着说法。从对比丘没有生病而坐着，比丘应当学习不站立着说法开始，这二十六条学处，是通过比丘通晓教法和世间法的方式，由佛陀薄伽梵在无数劫中，以无数百千的苦行，圆满了六度波罗蜜多后，证得了无上
English
They rebuke, saying whether to speak or not. When they were sitting there without saying a word, the monks requested the Blessed One, and the Blessed One said: Therefore, my disciples should recite the basis for training in the Vinaya as follows: To those who are not sick and sitting, one should train not to preach the Dharma while standing. To those who are not sick and lying down, one should train not to preach the Dharma while sitting. To those who are not sick and sitting on a high seat, one should train not to preach the Dharma while sitting on a low seat. To those who are not sick and walking in front, one should train to walk from behind and not preach the Dharma. To those who are not sick and walking on the road, one should train to walk from the side of the road and not preach the Dharma. To those who are not sick and have their heads covered, wrapped, tilted, necks crossed, or backs of their heads crossed, one should train not to preach the Dharma. To those who are not sick and have their hair in a topknot, wear a hat, have a crest on their head, wear a garland on their head, or have their heads wrapped, one should train not to preach the Dharma. To those who are not sick and riding an elephant, riding a horse, sitting in a palanquin, sitting on a vehicle, or wearing shoes, one should train not to preach the Dharma. To those who are not sick and holding a cane in their hand, holding an umbrella in their hand, holding a weapon in their hand, holding a sword in their hand, holding an enemy weapon in their hand, or wearing armor, one should train not to preach the Dharma. Thus, the precepts were established. The place is Shravasti. The persons are the Group of Six. The afflictions are not knowing the teachings and the world. The fault is that the listener is not sick and sitting, but oneself is standing and preaching the Dharma, etc. For these twenty-six trainings, the faults of not doing so should be applied appropriately. Among them, to those who are not sick and sitting, one should train not to preach the Dharma while standing, that is, if the listener is not sick and sitting, the monk should train not to preach the Dharma while standing. From the point of training the monk not to preach the Dharma while standing to those who are not sick and sitting, these twenty-six trainings are through the means of a monk knowing the teachings and the world, by the Buddha, the Blessed One, who, in countless kalpas, perfected the six paramitas through countless hundreds of thousands of austerities, attained the unsurpassed.
Tibetan
པའི་མཁྱེན་པ་བརྙེས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་དཔལ་གྱི་མགུར་ནས་གསུངས་པའི་ཆོས་ལ་གུས་པར་བྱ་བའི་བསླབ་པ་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། དེའི་སྤྲོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མི་ན་བར་ཉལ་བ་ལ་འདུག་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་ཉལ་བ་ལ་དགེ་སློང་འདུག་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །མི་ན་བར་སྟན་མཐོན་པོ་ལ་འདུག་པ་ལ་སྟན་དམའ་བ་ལ་འདུག་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་སྟན་མཐོན་པོ་ལ་འདུག་པ་ལ། དགེ་སློང་སྟན་དམའ་བ་ལ་འདུག་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །འདིར་སྟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུག་པའི་ས་ཕྱོགས་ཀྱང་གཟུང་བར་རིགས་པར་བྱའོ། །སྟན་ངན་པ་དང་བཟང་པོ་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སྟན་ཚད་མཉམ་པ་དེའི་ཚེ། ངན་པ་ནི་དམའ་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་བཟང་པོ་ནི་མཐོན་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་སྒུར་མཆོག་གིས་དེ་དག་སྟན་བཟང་པོ་ལ་མཆིས་ཏེ་ཆོས་ཉན་ལ། བདག་ནི་སྟན་ངན་པ་ལ་མཆིས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་ཆོས་བསྟན་པར་མི་བྱ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་ན་བར་མདུན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཕྱི་ནས་འགྲོ་ཞིང་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་མདུན་དུ་འགྲོ་བ་ལ། དགེ་སློང་ཕྱི་ནས་འགྲོ་ཞིང་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །མི་ན་བར་ལམ་ནས་འགྲོ་བ་ལ་ལམ་གྱི་འགྲམ་ནས་འགྲོ་ཞིང་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་ལམ་ནས་འགྲོ་བ་ལ། དགེ་སློང་ལམ་གྱི་འགྲམ་ནས་འགྲོ་ཞིང་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །མི་ན་བར་མགོ་གཡོགས་པ་དང༌། བརྫེས་པ་དང༌། གཟར་བ་དང༌། གཉའ་གོང་དུ་བསྣོལ་བ་དང༌། ལྷག་པར་བསྣོལ་བ་ལ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་མགོ་གཡོགས་པ་དང༌། བརྫེས་པ་དང༌། གཟར་བ་དང༌། གཉའ་གོང་དུ་བསྣོལ་བ་དང་ལྷག་པར་བསྣོལ་བ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟ་ བུའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྔར། མགོ་གཡོགས་ལ་སོགས་རྣམ་པ་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མའི་རིམ་གྱིས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མི་ན་བར་སྐྲ་དོ་ཀེར་ཅན་དང༌། ཞྭ་གྱོན་པ་དང༌། མགོ་བོ་ཅོད་པ་ན་ཅན་དང༌། མགོ་ཕྲེང་པ་ཅན་དང༌། མགོ་དཀྲིས་པ་ལ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་མགོ་དོ་ཀེར་ཅན་དང༌། ཞྭ་གྱོན་པ་དང༌། མགོ་ཅོད་པ་ན་ཅན་དང༌།
Chinese
获得了这样的智慧。这是从领悟了真如的吉祥之歌中所说的，对法恭敬的学处作简略开示，并且是它的展开。而不是以其他方式开示。对于没有生病而躺卧的人，坐着不说法，应当这样学习。意思是说，对于听法者没有生病而躺卧的人，比丘坐着不说法，应当这样学习。对于没有生病而坐在高座上的人，坐在低座上不说法，应当这样学习。意思是说，对于听法者没有生病而坐在高座上的人，比丘坐在低座上不说法，应当这样学习。这里所说的座，也应当理解为坐的地方。坏的座和好的座也是这样，当座的高度相等的时候，要知道坏的座就是低矮的，好的座就是高高的。这里，经文中说，具寿斯古如请求说：他们坐在好的座上听法，而我坐在坏的座上说法。世尊开示说：不应当那样说法。对于没有生病而在前面行走的人，在后面行走不说法，应当这样学习。意思是说，对于听法者没有生病而在前面行走的人，比丘在后面行走不说法，应当这样学习。对于没有生病而在路上行走的人，在路边行走不说法，应当这样学习。意思是说，对于听法者没有生病而在路上行走的人，比丘在路边行走不说法，应当这样学习。对于没有生病而头戴帽子、缠头、倾斜头、交叉双臂于颈前、过度交叉双臂的人，不说法，应当这样学习。意思是说，对于听法者没有生病而头戴帽子、缠头、倾斜头、交叉双臂于颈前、过度交叉双臂的人，比丘不说法，应当这样学习。像这样的相，之前已经按照次第解释过了，即“头戴帽子等五种”。对于没有生病而头发结髻的人、戴帽子的人、头上有发髻的人、头戴花环的人、头缠布的人，不说法，应当这样学习。意思是说，对于听法者没有生病而头发结髻的人、戴帽子的人、头上有发髻的人、
English
Having attained such wisdom. This is a brief exposition of the precepts of reverence for the Dharma, as stated in the auspicious song of one who has realized Suchness, and it is an elaboration of it. It is not an exposition in any other way. One should train not to sit and teach the Dharma to one who is lying down without being ill. That is to say, one should train the Bhikshu not to sit and teach the Dharma to one who is listening to the Dharma and is lying down without being ill. One should train not to sit on a low seat and teach the Dharma to one who is sitting on a high seat without being ill. That is to say, one should train the Bhikshu not to sit on a low seat and teach the Dharma to one who is listening to the Dharma and is sitting on a high seat without being ill. Here, the term 'seat' should also be understood as the place where one sits. The bad seat and the good seat are also the same. When the height of the seats is equal, one should know that the bad seat is low and the good seat is high. Here, the text states that the venerable Sguro requested, 'They are sitting on good seats listening to the Dharma, and I am sitting on a bad seat teaching the Dharma.' The Blessed One replied, 'One should not teach the Dharma in that way.' One should train not to walk behind and teach the Dharma to one who is walking in front without being ill. That is to say, one should train the Bhikshu not to walk behind and teach the Dharma to one who is listening to the Dharma and is walking in front without being ill. One should train not to walk on the side of the road and teach the Dharma to one who is walking on the road without being ill. That is to say, one should train the Bhikshu not to walk on the side of the road and teach the Dharma to one who is listening to the Dharma and is walking on the road without being ill. One should train not to teach the Dharma to one who is not ill and is wearing a hat, wrapping the head, tilting the head, crossing the arms in front of the neck, or excessively crossing the arms. That is to say, one should train the Bhikshu not to teach the Dharma to one who is not ill and is wearing a hat, wrapping the head, tilting the head, crossing the arms in front of the neck, or excessively crossing the arms. Such characteristics as these have already been explained in order, i.e., 'the five types of wearing a hat, etc.' One should train not to teach the Dharma to one who is not ill and has matted hair, is wearing a hat, has a crest of hair, has a garland of flowers on the head, or has a cloth wrapped around the head. That is to say, one should train not to teach the Dharma to one who is not ill and has matted hair, is wearing a hat, has a crest of hair,