Tibetan
་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་དྲུག་ཅུ་གཉིས་པའོ།། །།ཁམ་འཕྲོར་མི་གཅད་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟས་ཟ་བ་ན། ཁམ་ཕྱེད་བླངས་ཏེ་ཁར་འཇུག་ཅིང་ཕྱེད་ལྷུང་བཟེད་དུ་ལྟུང་བར་བྱེད་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་བྱིས་པ་ཁྱེའུ་དག་དང༌། གཟུགས་འཚོ་མ་དག་འདི་ལྟར་འཚལ་བས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས། འདི་ལྟར་མ་གསོལ་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཁམ་འཕྲོར་མི་གཅད་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་ཁམ་འཕྲོར་གཅོད་ཅིང་ཟ་བའོ། །དེ་ལ་ཁམ་འཕྲོར་མི་གཅད་པར་ཟས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁམ་འཕྲོར་གཅད་ཅིང་ཟན་བཟའ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཁམ་འཕྲོར་གཅོད་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་དྲུག་ཅུ་གསུམ་པའོ།། །།སྡོམ་ལ། ལག་པ་བལྡག་ལ་སོགས་པ་ལྔ། །ཞེས་གསུངས་པ་བསྡུ་བའི་མདོ་ནི་ལག་པ་མི་བལྡག་པ་དང༌། ལྟུང་བཟེད་མི་བྱོག་པ་དང༌། ལག་པ་མི་སྦྲུག་པ་དང༌། ལྟུང་བཟེད་མི་བསྐྱམས་པ་དང༌། མཆོད་རྟེན་འདྲ་བ་བཅོམ་སྟེ་ཟས་མི་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལག་པ་མི་བལྡག་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་
Chinese
是这样的。关于修行和修行的修行之本体，如果有什么不合适的，就如前面所说的那样呵责。第六十二条戒律完毕。 不掰碎食物而食用的学处之缘起是：佛薄伽梵在舍卫城，住在祇陀林给孤独园。六群比丘在其他人家里吃饭时，取一半食物放入口中，一半掉入钵中，被婆罗门和有信仰的施主们看见后呵责说：这些尊者像小孩子和贪吃的人一样乞食，这不合规矩，不要这样吃。他们说：贤者们，这有必要。尊者们，有什么必要呢？首先，你们自己不明白，而且还受过教育。听到他们大肆呵责，当时比丘们向薄伽梵禀告，薄伽梵心想：那些在家人的话是真的。于是像以前一样，制定了不掰碎食物而食用的学处。地点是舍卫城，人物是六群比丘，烦恼是不合规矩，过失是掰碎食物而吃。其中，不掰碎食物而食用，就是不掰碎食物而吃，要这样好好地学习食用。这里，关于根本堕罪的安立是，在根本的情况下，如果没有那样做，就会变成忏悔的恶作之根本。此处的作者是掰碎食物和食物本身。此处的支分是一个，即根本的修行之本体。关于修行和修行的修行之本体，如果有什么不合适的，就如前面所说的那样呵责。第六十三条戒律完毕。 总摄偈中说：舔手等五事。所说的总摄经是：不舔手，不弄脏钵，不搓手，不摇晃钵，破坏像佛塔一样的东西后不食用，要学习这些。其中，学习不舔手而食用
English
It is like that. Regarding the essence of practice and the practice of practice, if there is anything inappropriate, it should be reproached as mentioned before. The sixty-second precept is complete. The origin of the precept to eat without breaking food is: The Buddha Bhagavan was in Shravasti, residing in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. When the Six Groups of monks were eating in other people's homes, they would take half of the food and put it in their mouths, and half would fall into their bowls. The Brahmins and faithful patrons saw this and reproached them, saying: These venerable ones beg for food like children and gluttons. This is not proper, do not eat like this. They said: Wise ones, there is a need for this. Venerable ones, what is the need? First of all, you yourselves do not understand, and you have also been educated. Hearing them reproaching greatly, at that time the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan thought: Those householders' words are true. So, as before, he established the precept to eat without breaking food. The location was Shravasti, the people were the Six Groups of monks, the affliction was impropriety, and the fault was breaking food and eating it. Among them, to eat without breaking food means not to break food and eat it. One should learn to eat well in this way. Here, the establishment of the fundamental transgression is that in the fundamental situation, if one does not do it that way, it will become the basis of the offense of confession. The agent here is breaking food and the food itself. The branch here is one, which is the essence of the fundamental practice. Regarding the essence of practice and the practice of practice, if there is anything inappropriate, it should be reproached as mentioned before. The sixty-third precept is complete. The summary verse says: Licking hands and other five things. The summarized sutra that is spoken of is: not licking hands, not dirtying the bowl, not rubbing hands, not shaking the bowl, not eating after destroying something like a stupa, one should learn these. Among them, learning to eat without licking hands
Tibetan
གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་བཟའ་བ་ན་ལག་པ་ལྡག་པར་བྱེད་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཛེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱེད། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་སྙིང་པོ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལ་ཆགས་སོ། །དེ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལག་པ་མི་བལྡག་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་མཛེས་པ། ཉེས་པ་ནི་ ཟན་བཟའ་བ་ན་ལག་པ་བལྡག་པའོ། །དེ་ལ་ལག་པ་མི་བལྡག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གང་ལ་ལྷག་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་མི་བལྡག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལག་པ་བལྡག་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་དྲུག་ཅུ་བཞི་པའོ།། །།ལྷུང་བཟེད་མི་བྱོག་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟས་བཟའ་བ་ན་ལྷུང་བཟེད་དག་འབྱོག་པར་བྱེད་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཛེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱེད། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་སྙིང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདི་ལ་ཆགས་སོ། །དེ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། ལྷུང་བཟེད་མི་བྱོག་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་མཛེས་པ། ཉེས་པ་ནི་ལྟུང་བཟེད་བྱོག་པར།། དེ་ལ་ལྟུང་བཟེད་མི་བྱོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟུང་བཟེད་གང་ལ་བྱོག་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་དེ་སོར་མོས་མི་བྱོག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླ
Chinese
绪论：佛陀世尊住在舍卫城的祇陀林给孤独园。六众比丘在其他人家里吃饭时舔手。比丘们说：具寿们，为什么做这种不庄严的行为？他们说：具寿们，我们贪着其中的精华。当他们受到呵斥时，比丘们向世尊禀告。世尊像之前一样制定戒律，教导不要舔手而吃饭。地点是舍卫城，人物是六众，烦恼是不庄严，过失是吃饭时舔手。其中，所谓不舔手，就是对于还有剩余的东西不舔，这样才能好好地吃饭。其中，在此处，正行的堕罪的安立是，在正行的阶段，如果没有那样做，就会变成忏悔罪的根本。此事的作者是舔手和食物本身。此事的支分只有一个，即正行的修行本身。在加行和加行的加行的修行本身中，根据情况进行呵斥，也和之前一样。这是第六十四条学处。 教导不要弄脏钵而吃饭的绪论：佛陀世尊住在舍卫城的祇陀林给孤独园。六众比丘在其他人家里吃饭时弄脏钵。比丘们说：具寿们，为什么做这种不庄严的行为？他们说：具寿们，我们贪着其中的精华。当他们受到呵斥时，比丘们向世尊禀告。世尊像之前一样制定戒律，教导不要弄脏钵而吃饭。地点是舍卫城，人物是六众，烦恼是不庄严，过失是弄脏钵。其中，所谓不弄脏钵，就是对于应该弄脏的钵，不用手指去弄脏，这样才能好好地吃饭。
English
Introduction: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Jeta's Grove, Anathapindika's Park, in Shravasti. The group of six monks, when eating food in other people's homes, would lick their hands. The monks said: "Venerable ones, why do you do such an unseemly thing?" They said: "Venerable ones, we are attached to the essence of what is there." When they were being reproached, the monks reported this to the Bhagavan. The Bhagavan, as before, made a rule, instructing them to eat without licking their hands. The place was Shravasti, the people were the group of six, the affliction was unseemliness, the fault was licking their hands while eating. Among these, not licking the hands means not licking what remains, so that one may eat properly. Here, the establishment of the actual downfall is that, in the stage of the actual practice, if one does not do so, it becomes the basis for a fault that must be confessed. The agent of this is licking the hands and the food itself. There is only one branch to this, which is the practice of the actual itself. In the application and the practice of the application, according to the circumstances, there is reproach, as before. This is the sixty-fourth training. Introduction to the training of eating without soiling the bowl: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Jeta's Grove, Anathapindika's Park, in Shravasti. The group of six monks, when eating food in other people's homes, would soil their bowls. The monks said: "Venerable ones, why do you do such an unseemly thing?" They said: "Venerable ones, we are attached to the essence of what is there." When they were being reproached, the monks reported this to the Bhagavan. The Bhagavan, as before, made a rule, instructing them to eat without soiling the bowl. The place was Shravasti, the people were the group of six, the affliction was unseemliness, the fault was soiling the bowl. Among these, not soiling the bowl means not soiling the bowl that should be soiled with one's fingers, so that one may eat properly.