Tibetan
་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ལྔ་བཅུ་དགུ་པའོ།། །།འཕྱས་མི་གདགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་ཟ་བ་དང༌། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་ཚོད་མ་འདི་དག་ཧ་ཅང་ཁའོ། །ཧ་ཅང་སྐྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཕྱས་མི་གདགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། །ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཡིད་མི་བསྲུང་པ། ཉེས་པ་ནི་ཟས་ལ་འཕྱས་འདོགས་པའོ། །དེ་ལ་འཕྱས་མི་གདགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟས་ལ་འཕྱ་སྨོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་འཕྱས་འདོགས་པ་དང༌། ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། བསླབ་པ་དྲུག་ཅུ་པའོ།། །།མཁུར་བ་མི་སྤོ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟས་བཟའ་བ་ན་མཁུར་བ་ནས་མཁུར་བར་ཁམ་སྤོ་ཞིང་ཟ་ བར་བྱེད་ནས། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་བྱིས་པ་ཁྱེའུ་དག་དང་མུ་ཏོ་བ་དག་འདི་ལྟར་འཚལ་བས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས། འདི་ལྟར་མ་གསོལ་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་ལ་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཁུར་བ་མི་སྤོ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ།
Chinese
也如前。学处五十九竟。 不作呵责而食之应学之事的缘起是， 佛薄伽梵住于舍卫城祇陀林给孤独园。 六众等在其他人家里吃食物，（说）悦意近悦意，这些菜太淡了，太酸了。 此时众比丘禀白薄伽梵， 薄伽梵如前一样制定学处说，应学不作呵责而食。 处所是舍卫城， 补特伽罗是六众， 烦恼是不守护他人之心， 罪过是于食物作呵责。 其中所谓不作呵责，就是对食物作呵责， 应当如是善好地学吃食物。 其中于此真实之堕罪的安立是，于真实位中，若不如此学，则成为应忏悔之恶作的真实。 此之作者是作呵责和食物本身。 此之支分是一个， 真实之成办本身。 加行和加行的加行的成办本身等，若如其应理，则说为呵责，也如前。 学处六十竟。 不移动腮颊而食之应学之事的缘起是， 佛薄伽梵住于舍卫城祇陀林给孤独园。 六众等在其他人家里吃食物时，从一腮颊向另一腮颊移动食物而吃， 婆罗门和具信施主等见到后呵责说， 圣者们，小孩和哑巴等是这样吃的，这不合道理，不要这样吃。 他们说， 贤者们，这有必要。 圣者们，有什么必要？ 首先你们自己是不懂的，是应受教的。 听到他们大肆呵责， 此时众比丘禀白薄伽梵， 薄伽梵心想， 居家者所说是真实的， 于是如前一样制定学处说，应学不移动腮颊而食。 处所是舍卫城， 补特伽罗是六众。
English
It is also as before. The fifty-ninth training is complete. The basis for learning to eat without criticizing is: The Buddha, the Bhagavan, was staying in Jeta Grove, Anathapindika's Garden, in Shravasti. The Six Groups were eating food in other people's homes, and (said) pleasing, near pleasing, these dishes are too bland, too sour. At that time, the monks reported to the Bhagavan, The Bhagavan, as before, established the training saying, one should learn to eat without criticizing. The place is Shravasti, The individuals are the Six Groups, The affliction is not guarding the minds of others, The fault is criticizing the food. Among them, the so-called not criticizing is to criticize the food, One should learn to eat food well in this way. Among them, the establishment of the actual transgression here is, in the actual situation, if one does not learn in this way, then it becomes the actual basis for an act of wrongdoing that should be confessed. The agent of this is the act of criticizing and the food itself. The limb of this is one, The accomplishment of the actual itself. The accomplishment of the preliminary and the preliminary of the preliminary, etc., if it is appropriate, it is said to be criticism, and it is also as before. The sixtieth training is complete. The basis for learning to eat without moving the cheeks is: The Buddha, the Bhagavan, was staying in Jeta Grove, Anathapindika's Garden, in Shravasti. When the Six Groups were eating food in other people's homes, they moved the food from one cheek to the other and ate, The Brahmins and faithful patrons saw this and criticized them, saying, Holy ones, children and mutes eat like this, this is not reasonable, do not eat like this. They said, Wise ones, there is a need for this. Holy ones, what is the need? First of all, you yourselves are ignorant and should be taught. Hearing them criticizing extensively, At that time, the monks reported to the Bhagavan, The Bhagavan thought, What the householders say is true, So, as before, he established the training saying, one should learn to eat without moving the cheeks. The place is Shravasti, The individuals are the Six Groups.
Tibetan
ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་མཁུར་པ་ནས་མཁུར་བར་ཁམ་སྤོ་ཞིང་ཟ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་མཁུར་བར་མི་སྤོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཁུར་བ་གཉིས་གལ་བཞིན་བུ་བཀང་སྟེ། གཡས་གཡོན་སྤོ་བར་མི་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་མཁུར་བ་སྤོ་བ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་དྲུག་ཅུ་གཅིག་པའོ།། །སྐན་མི་གཏོགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་བཟའ་བན་རྐན་སྒྲ་གཏོགས་པར་བྱེད་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་བྱིས་པ་ཁྱེའུ་དང༌། མུ་ཏོ་བ་དག་འདི་ལྟར་འཚལ་བས། འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མ་གསོལ་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བཞིན་ བཟང་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྐན་མི་གཏོགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་ཟས་བཟའ་བ་ན་རྐན་སྒྲ་གཏོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་སྐན་སྒྲ་མི་གཏོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྕེས་རྐན་གཏོགས་ཤིང་ཟས་བཟའ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་རྐན་གཏོགས་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ
Chinese
烦恼是不如法的。过失是把食物从一边腮帮移到另一边腮帮来吃。所谓不移到腮帮，就是把两个腮帮像袋子一样装满，不要左右移动的措辞。因此，应当好好地学习吃东西。这里，对根本堕罪进行分类，如果在根本情况下没有那样学习，就会变成应该忏悔的恶作的根本。这里的作者是移动腮帮和食物本身。这里的一个支分是根本的成办本身。关于结合和结合的结合的成办本身，如果有什么不合适的，就应该责备，这也和之前一样。第六十一条学处。 不发出响声地吃东西的学处之缘起是：佛薄伽梵住在舍卫城（Śrāvastī）的祇陀林给孤独园。六众比丘在别人家吃东西时发出响声，被婆罗门和有信仰的施主们看见后呵斥道：圣者们像小孩子和哑巴一样这样吃东西，这不如法，不要这样吃。他们说：贤善者们，这有必要。圣者们，有什么必要呢？首先，你们自己是不懂事和没有学习的。听到他们大肆呵斥，当时比丘们禀告了薄伽梵，薄伽梵心想：居士们说的是真的。于是像之前一样，制定了不发出响声地吃东西的学处。处所是舍卫城（Śrāvastī），人物是六众比丘，烦恼是不如法的，过失是吃东西时发出响声。所谓不发出响声，就是舌头不接触上颚而吃东西，因此，应当好好地学习吃东西。这里，对根本堕罪进行分类，如果在根本情况下没有那样学习，就会变成应该忏悔的恶作的根本。这里的作者是舌头接触上颚和食物本身。这里的一个支分是根本的成办
English
Affliction is that which is not in accordance with the Dharma. The fault is to move food from one cheek to the other and eat it. The term "not moving to the cheek" means filling both cheeks like bags, and the expression of not moving from left to right. Therefore, one should learn to eat well. Here, the classification of the fundamental downfall is that if one does not learn in this way in the fundamental situation, it will become the basis of an evil deed that should be confessed. The agent here is moving the cheeks and the food itself. The limb here is the accomplishment of the fundamental itself. Regarding the accomplishment of the combination and the combination of the combination, if there is anything inappropriate, it should be blamed, which is the same as before. The sixty-first training. The basis for learning to eat without making noise is: The Buddha, the Bhagavan, was residing in Anathapindika's Grove in Jeta's Grove in Shravasti. The group of six monks were making noise while eating food in other people's homes, and were seen by Brahmins and faithful householders who rebuked them, saying: "The noble ones eat like children and mutes. This is not in accordance with the Dharma, do not eat like this." They said: "Virtuous ones, there is a need for this." The noble ones asked, "What is the need?" First of all, you yourselves are ignorant and unlearned. Hearing them scolding extensively, at that time the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan thought: "The householders are telling the truth." So, as before, he established the training of eating without making noise. The place was Shravasti, the people were the group of six, the affliction was that which is not in accordance with the Dharma, and the fault was making noise while eating. The term "not making noise" means not touching the palate with the tongue while eating, therefore, one should learn to eat well. Here, the classification of the fundamental downfall is that if one does not learn in this way in the fundamental situation, it will become the basis of an evil deed that should be confessed. The agent here is touching the palate with the tongue and the food itself. The limb here is the accomplishment of the fundamental